donderdag 4 maart 2004

Singapore, de aankomst

Singapore, 04/03/2004

Het had geen nut om vroeg naar bed te gaan. Nadat ik klaar was met het pakken van mijn rugzak ging ik nog een paar biertjes drinken. Ik zat er al helemaal doorheen toen ik om twee uur in de ochtend mijn huis binnen stapte. "Taxi om drie", dacht ik nog. Snel onder de douche en een paar broodjes smeren. Ik moest wel wat te eten meenemen want aan boort van het vliegtuig van die prijsvechters wordt niets geserveerd.
De taxi stond om half drie precies voor de deur. Beter te vroeg dan te laat. Ik liep nog rond in mijn blote kont toen de chauffeur aanbelde. Snel een zijden boxer aangeschoten en de aardige man binnen gelaten. Ik was nu bijna klaar en na een laatste controle door het huis zaten we samen in de ijskoude taxi. We reden de stille nacht in. Ik had moeite om mijn ogen open te houden en het was dan ook niet verwonderlijk dat ik een onafgebroken serie van hazeslaapjes in de taxi had. Ik was blij toen we eindelijk bij de luchthaven aankwamen. Het inchecken ging normaal. Geen computers maar het ouderwetse pen en papier. We werden drie keer naar een andere gate geleid voordat we in de bus konden stappen die ons naar het gereedstaande vliegtuig bracht.
Geen stoelnummers, dus wie het eerst komt die het eerst maalt. Dit werkte zonder problemen. Zo gelijk de vlucht. Ik had weer een paar korte slaapjes. Maar dat was niet genoeg. Ik zat er helemaal doorheen. Eenmaal door de immigratie en na een bezoek aan de ATM voor wat lokale Singapore dollars ging ik op zoek naar de bus die mij in het centrum zou brengen. De eerste persoon die ik de vraag stelde waar ik de bus kon vinden keek mij vol ongeloof aan en draaide zich om en liep weg. De tweede beantwoordde mijn vraag met een vraag! "De bus, waarom"? "Eh, nou,om in de stad te komen". "Waarom neemt u de metro niet vanuit Terminal 2? Metro"? Mijn lonely planet sprak niet over een metro. Dus maar naar Terminal twee en de metro in. De 35 minuten in een langzaam heen en weer wiegende metro waren moeilijk. De overstap na tien minuten wekte me uit mijn trance. De vijfentwintig minuten daarna waren moeilijker. Mijn ogen vielen kontstant dicht en ik viel steeds om. Ik wilde eruit!
Ik had een paar hotels van het internet af geplukt en daar zou ik naar op zoek gaan. Eenmaal boven de grond sloeg de angst me om mijn hals. Ik kon geen touw vastknopen aan de omgeving en van een herkenning was helemaal geen sprake. Ik was verloren midden in een betonnen jungle met miljoenen mensen. De winkelcentra gingen in elkaar over en een gewone straat kon ik niet vinden.
Chinatown dus, suf van de slaap liep ik rond in de winkelcentra en ik kon niet meer denken. Ik wist het gewoon niet meer. Eenmaal terug in de metro werd mijn belevingswereld kleiner en overzichtelijker. Maar ik realiseerde mij dat dit ook niet de oplossing was. Mijn rugzakken werden met de minuut zwaarder en ik had het gevoel dat ik onder hun last zou bezwijken als ik niet snel met een oplossing kwam. Weer terug naar buiten en snel een taxi in. Binnen een paar minuten had ik er een gevonden. Deze bracht mij in een flits naar het hotel dat ik voor ogen had. Voor een paar euro was ik gered.
Het hotel vroeg gewoon de dubbele prijs als geadverteerd dus moest ik weer op zoek naar een ander hotel. Mijn shirt kleefde ondertussen kletsnat op mijn uitgeputte lichaam. Ik liep richting het volgende hotel op mijn lijst toen ik pal naast het "New Park Hotel" een klein chinees hotel zag. Ik moest het bekijken! En het was de moeite waard. Mooie, maar kleine, schone kamers. € 22,- p/n, een koopje in Singapore. Ik sleurde mezelf naar mijn kamer, 414. Ik lag uren op mijn bed en probeerde de batterij weer op te laden. Ik was half in slaap en half in trance. Ik sliep met mijn ogen open. Mijn vermoeidheid deed pijn, veel pijn. Maar het ergste was nog de twijfel, de onzekerheid. Die was nergens voor nodig! Ik moest opnieuw leren om ten aller tijden de rust te bewaren en niet in paniek te raken.
Eenmaal bijgetrokken slenterde ik de stad in. Een mooi Indiaas maal met een paar blikjes frisdrank vulde mijn lege lichaam. De geur van wierrook vermengd met specerijen, de kruidnagel cigaretten en de overal aanwezige muziek van de Bollywood films. Klein India, een andere wereld in een andere stad. Ik liep en liep en herkende steeds meer van mijn omgeving. Ik slenterde langs de rivier en dronk een cider. Ik maakte het niet te laat. Ik was nog steeds heel moe. Morgen vroeg op.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Copyright/Disclaimer

Gratis eboek downloaden/lezen?