Foto's verhuizen en herschrijven

Enkele jaren geleden heeft Google de stekker uit Picasa getrokken en tot nu toe ondervind mijn blog daar nog steeds problemen van. Omdat ik voorlopig toch niet meer op reis ga ben ik de verhalen uit 1999 aan het herschrijven en de foto's aan het verhuizen naar Flickr. Veel leesplezier met mijn avonturen van alweer ruim 18 jaar geleden!

zondag 30 juni 2013

Nederland: Drie weken terug

Zaltbommel

Het is alweer bijna drie weken geleden dat we "de Efteling" hebben bezocht. Eindelijk ben ik klaar met de foto's uitzoeken en het schrijven van het verhaal. Dus gewoon even klikken en een paar verhalen terug?

Klik op de foto om naar het verhaal te gaan




vrijdag 28 juni 2013

Nederland: Houten boeken

Zaltbommel

Na bijna tien maanden met een Kobo ereader zou ik de lezers van mijn weblog graag willen laten weten wat mijn ervaringen zijn!

Bij het openen van de verpakking van mijn eerste Kobo Touch ereader was ik meteen plezierig verrast. Het kleine elektronische apparaat start zonder problemen op en nadat ik een account bij Kobo.com heb aangemaakt wordt de laatste versie van de besturings-software geïnstalleerd. Het apparaat voelt vanaf het eerste moment goed aan en de interface is logisch, duidelijk en overzichtelijk.

Maar meteen komt er ook een grote vergissing aan het licht. De 8Gb microSD die ik heb gereserveerd voor gebruik in de ereader is geheel overbodig! Hoeveel boeken denk je mee te nemen of tegelijk te lezen? Het antwoord daarop is simpel en tegelijk voor iedereen anders. Maar de ruim 1Gb ingebouwd geheugen, meer dan 300 boeken, is ruim voldoende voor 99% van alle gebruikers. Dus al het aanvullend geheugen maatkt het apparaat alleen maar langzamer en minder overzichtelijk. Hoe meer boeken op de ereader staan hoe moeilijker ook het zoeken wordt!
Hoe komen de boeken op de ereader? Dat is ook veel gemakkelijker dan ik gedacht had! Met een USB-3 kabel verbindt je de ereader aan je computer. In mijn geval een MacBook Pro. Nadat ik een selectie in iTunes heb gemaakt sleep ik de boeken naar het apparaat. Het kopiëren begint onmiddellijk en binnen een redelijke tijd staan de geselcteerde boeken op de ereader. Het apparaat uitwerpen en wachten dat de boeken in het geheugen door het apparaat zijn verwerkt tot een catalogus. Een boek opzoeken, titel of auteur, en lezen maar.
Zeer gebruiksvriendelijk en verbazingwekkend. Het scherm, e-paper, is veel beter te lezen dan het verlichte scherm van de iPad. Er is namelijk geen lichtbron aanwezig dus net als bij een echt boek reflecteert het papier het licht. Na een paar bladzijden heb ik de lettergrootte en het lettertype gewijzigd. Deze instelling zal voor iedereen persoonlijk zijn, maar na een paar boeken heb ik ook meteen gemerkt dat bijna elk boek zijn eigen lettergrootte instelling heeft.
De gekozen boeken gaan er sneller doorheen dan ik verwachtte en ik ben nog nooit zo blij geweest. Het is een genot om op dit kleine en lichte apparaat te lezen. Maar toch bied zich na twee maanden ook het eerste probleem aan. Lyka wil slapen, en ik wil lezen. En dan moet het licht toch aanblijven. Het geeft wat spanningen tijdens onze reis door Zuid-Korea. Ik schrijf wat minder, maar aan de andere kant lees ik meer. Ik merk ook dat mijn verhalen weer aan kwaliteit gewonnen hebben. Maar dat licht aan terwijl Lyka probeert te slapen is wat minder! Dus ik denk na over een oplossing en gelukkig is er net een nieuwe Kobo ereader op de markt gekomen.

De Kobo Glo blijkt meer dan alleen een lichtje te hebben. De Kobo Touch is binnen een paar uur op Facebook verkocht en de nieuwe Kobo Glo op het internet bij Wehkamp, met € 10,- korting gekocht.
Bij terugkomst in Nederland wil ik meteen met de nieuwe aanwinst aan de slag. De verpakking is hetzelfde, het scherm is even groot, de nieuwe Kobo Glo is alleen wat dikker en zwaarder geworden. De verlichting heeft een grotere batterij nodig. Eerst opladen, de boeken verplaatsen en aan de slag.
Mijn eerste indrukken: Het apparaat is sneller, start ook elke keer op de goede pagina op, en is maar iets zwaarder. De ingebouwde verlichting is ondanks de verminderde duur van het batterijleven een heerlijke verbetering.
Het leest zoals de oude en de ingebouwde verlichting is een prima verbetering voor mij en Lyka. Opnieuw lees ik meer dan een boek per week totdat ook een beperking van dit nieuwe, en overigens alle ereaders, aan het licht komt.
Ik ben gefascineerd door de geschiedenis van Nederlands Indië, en niet alle boeken zijn in eboek vorm te krijgen. Dat is balen! En zo komt het dat ik voor het eerst sinds lange tijd weer een houten boek in mijn handen heb. En het leukste ervan is eigenlijk dat ik nu ook pluspunten van een ereader ga zien waar ik eerst helemaal nooit aan gedacht had! Een prachtig instrument is het ingebouwde woordenboek. Soms heb ik de neiging om met mijn vinger op het papier te tikken om de betekenis van een woord op te zoeken of een notatie te maken over een onderwerp dat ik nog even verder wil onderzoeken. Houten boeken zijn mooier, zwaarder, dikker en bedrukt gemalen hout. Ereader is virtueel, onzichtbaar in een elektrische vorm op een schijfje silicium. Na tien maanden heeft de Kobo Glo mijn voorkeur maar de romantiek van de houten boeken is nog niet vergeten.

Twee maanden na onze thuiskomst brengt Kobo alweer een nieuwe leeservaring uit! De Kobo Aura HD. Een nieuwe ereader waarbij de ingenieurs goed hebben geluisterd naar de gebruikers van de Kobo Glo. Het moet de ultieme leeservaring zijn! Voor mij komt de Kobo Aura HD iets te vroeg. Misschien dat ik er nog een aanschaf voordat ik naar Azië vertrek. Voor nu is de Kobo Glo werkeloos want er liggen drie houten boeken op me te wachten. Het kan vreemd gaan in je leven, een jaar geleden had ik nooit kunnen bevroeden dat ik bijna 40 boeken zou hebben gelezen in de afgelopen tien maanden.

Aanvulling 30-06-2013: iTunes heb ik aan de kant geschoven voor mijn boeken. Ik gebruik nu het donationware programma "Calibre" en dat is honderd keer beter dan iTunes! En dat uit de mond van iemand die 100% Apple is? Dus "Calibre" is hèt programma om je eboeken te beheren!

zaterdag 22 juni 2013

Nederland: Pattaya Prikkers Meeting

Zaltbommel

Een ruk aan het touwtje onder de schemerlamp op mijn nachtkastje. Met een iets zwaarder hoofd dan we hadden gehoopt, en een beetje verward, kruip ik om acht uur, na het tweede alarm, mijn bed uit op weg naar de badkamer. We hebben een binnenhut op de boot en dan slaap je in de totale duisternis. Een heerlijke omgeving om te slapen, het is alsof je zweeft - gewichtloos - in het oneindige heelal.
De Senseo pruttelt zachtjes terwijl Lyka zich nog steeds hardop afvraagt of je het water uit de kraan in Nederland kan drinken. Wij weten allemaal het antwoord op deze vraag terwijl we er nooit een moment bij stilstaan hoe bijzonder dat eigenlijk wel is!
Terwijl Lyka toiletteert nip ik van de hete bruine schuimende vloeistof. Zwart, puur, sinds enkele jaren. De cafeïne stroomt door mijn aderen en ontwaakt mijn lichaam in alle uithoeken die het maar kan vinden. Mijn hoofd is nog steeds loom terwijl mijn lichaam al wakker is. Het koude water in mijn gezicht kan daar ook weinig verandering in brengen.
Na het uitchecken nemen we meteen afscheid van de “ss Rotterdam”, wij zullen hier niet meer terugkeren, althans vandaag niet. Na deze eerste nacht weten we zeker dat het niet de laatste keer zou zijn dat we op deze boot zullen slapen. Ik houd vakantieveilingen.nl wel in de gaten of er zich nog een keer zo’n buitenkansje voordoet.

Buiten is het nog steeds grijs en er hangt zichtbaar regen in de lucht. Een laatste foto van dit bijzondere hotel en we gaan snel op weg voor het ontbijt. Vanzelfsprekend bij de gouden bogen en deze keer ligt het fast food restaurant op de Blaak. We hadden graag op de boot ontbeten, maar € 30,- vindt ik wel teveel van het goede voor enkele broodjes en twee koppen koffie! Voor slechts € 5,85 draag ik mijn goed gevulde dienblad naar de eerste verdieping waar Lyka al een zitplaats heeft gevonden. Drie broodjes ei met bacon, drie koffie, twee sinaasappelsap en een aardbei/banaan smoothie zullen als ontbijt moeten voldoen.
Het is dan ook meer dan genoeg! Terwijl we rustig eten, en Facebook op onze iPhones controleren, zien we hoe aan de andere kant van het glas de eerste regendruppels zich op de glasplaat nestelen. We hebben dit weekend dus geen geluk!
Na het eten slenteren we rustig richting het metrostation Beurs. Het winkelcentrum dat zich als een brede kloof door de straten van het centrum van Rotterdam slingert is het doel. Hier slaan we twee vliegen in één klap! Lyka kan eindelijk het beloofde winkelen en mochten we over gaan van de drop in de regen dan kunnen we gemakkelijk schuilen.
Lyka is in haar element in een straat waar alle grote modewinkelketens zijn gevestigd. Zoals altijd, en ik denk dat ik dat winkelen nooit echt zal begrijpen, worden er tientallen modestukken bekeken en gepast. Er wordt gewikt en gewogen maar niets gekocht. Ik blijk ook geen goede adviseur!
Zodra er een broek in de uitverkoop, en na een tweede inspectie, is gepast en gekocht is de missie geslaagd en kunnen we verder met ons programma. “De Laurenskerk” wordt bezocht en ook “de kubuswoningen” worden niet overgeslagen.

Ondertussen wordt het guur, er waait een straffe wind uit het zuidwesten die af en toe gevuld is met dikke waterdruppels. Precies op tijd arriveren we bij “het maritiemmuseum” waar ik tot mijn grote ontsteltenis moet lezen dat “de Buffel” wegens bezuinigingen voor bezoekers gesloten is. Onder het genot van een uitstekende kop koffie kijk ik naar het oude oorlogsschip. Mijn gedachten gaan terug naar enkele jaren geleden toen ik hier met Tettje was. Bezuinigen is het vermoorden van cultuur! Het vermoorden van cultuur is onze kinderen de mogelijkheid ontnemen om nog iets van het verleden op te snuiven. Maar gelukkig kunnen ze altijd nog de video op het internet bekijken! Nu weten we ook meteen waarom er geen spelende kinderen meer op straat te vinden zijn! Het is een schande hoe een - wegens wanbeleid - ontslagen directeur van een woningbouwvereniging € 500.000 meekrijgt als gouden handdruk meekrijgt en voor “de Buffel” geen geld meer is. Laat het tot aan zijn 65ste voor niets hier op “de Buffel” werken. Vanzelfsprekend met een 2e klasse jaarkaart voor de trein om op het werk te komen!

De wind en de regen maken de rondvaart met “de Spido” geen pretje dus dat laten we ook maar aan ons voorbij gaan. Op de Willemskade voelen we pas echt hoe guur het is. De wind waait ons bijna uit de jassen. Maar er is ook een aangename verrassing, aan de overkant van het water ligt de “ms Rotterdam”, de laatste uitvoering van het passagiersschip dat deze roemruchte naam draagt.

Snel zoeken we de beschutting van de, door de voor de bombardementen bespaarde huizen omzoomde, straten op. Nog voordat we bij “de Euromast” zijn heeft Lyka besloten dat we dat bezoek ook maar tot de volgende keer uitstellen. En zo zit ons weekend er bijna op, er rest ons alleen nog de bijeenkomst bij “Café Verschoor”.
Zelf zie ik het als een voortzetting van de gezellige avond van gisteren. Het is nog erg stil wanneer we iets na drie uur over de drempel stappen. Jan zit al op een kruk in zijn vertrouwde hoek. De bieren vloeien rijkelijk. René M. Zorgt voor een gezellige muzikale noot en Joke en Theo hebben voor een overheerlijk Aziatisch buffet gezorgd. Vooral de gevulde omelet was een winnaar!

Half negen komt veel sneller dan we hadden verwacht en gehoopt, nog een laatste biertje en dan afscheid. Het einde van een heerlijk weekend in Rotterdam. Twee leuke avonden met oude en nieuwe vrienden. Theo en Joke bedankt voor jullie gastvrijheid en tot de volgende keer.



Jan, een goede reis!

vrijdag 21 juni 2013

Nederland: Een nachtje op de boot

Rotterdam (ss Rotterdam (2037)

Het weekendje uit naar Rotterdam - waar we al zo lang naar hebben uitgekeken - begon helaas anders dan we ons hadden voorgesteld. Toen de wekker om precies zeven uur lawaai begon te maken kwam het water met bakken uit de hemel en liepen brede stralen regenwater langs de ramen naar beneden. Er was niet veel voor nodig om me te doen besluiten om nog maar een uurtje te blijven liggen.
Ook om acht uur was er precies hetzelfde ritueel als gevolg van de nog steeds neerdalende regen. Om negen uur was er ook nog geen verandering en ik werd nu echt bang dat ons leuke weekend met het regenwater door de afvoer in het riool zou verdwijnen.
De moderne techniek bracht echter beter nieuws! Een blik op buienradar.nl verried dat er droog weer achter de buiengordel in aantocht was. Gewoon een kwestie van wachten. Wachten, aangevuld met een beetje geluk, en dan zou het rond half twaalf droog zijn. Het leek er ook op dat het verder vandaag droog zou blijven.
We wisten op voorhand al dat we niet voor drie uur konden inchecken op de “ss Rotterdam”, dus dat viel nog wel mee maar de ochtend winkelen in Rotterdam voor Lyka was wel in het water gevallen.
Na een comfortabele treinreis, waar ik nog een prima gesprek had met iemand van NS consumentenzaken, gingen we het laatste stukje met de tram en de bus naar het oude, tot hotel omgebouwde, cruiseschip. Natuurlijk is de “ss Rotterdam” in 1959 als lijnschip op de route Rotterdam - New York begonnen!

Zelf ben ik er een paar jaar geleden al op geweest dus ik wist wat me te wachten stond. Lyka was in ieder geval heel erg onder de indruk van het enorme schip. Ze vroeg meteen of ik er wel zeker van was dat de boot niet zou wegvaren! We hebben daar samen hard om moeten lachen. Het was wel erg jammer dat ze het achterdek aan het volzetten waren met een podium en andere attributen voor het zakenfeest van morgen. Maar toch kon ik binnen wat leuke foto’s schieten om jullie zo toch nog een indruk van dit imposante monument te geven.

En dan op weg naar “Café Verschoor” voor de ontmoeting met mijn goede vriend Jan Verduijn. We waren er al vroeg maar ik heb geen moment getwijfeld of hij er wel zou zijn. Iedereen die te gast is bij Joke en Theo voelt zich meteen thuis. Het café ligt tegen Delfshaven aan in een oude buurt en is een typisch voorbeeld van een oudhollands donkerbruin café.

Zo zit ik met Jan een biertje in Pattaya te drinken en zo zitten we twee maanden later weer samen in Rotterdam. En als het eenmaal gezellig is vliegt de avond natuurlijk om. Lyka geniet van de kapucijners met gebakken spekjes terwijl ik me de biertjes goed laat smaken. Het is een oefening voor morgen wanneer veel Thailandgangers samenkomen voor een gezellige middag.
Het wordt nog gezelliger wanneer Lyka een berichtje krijgt van Henk dat hij straks een biertje gaat drinken in “Café Norge”, natuurlijk doen we dat.
Jan kijkt me verbaasd aan en vraagt nog eens:‘Café Norge?’
‘Ja, café Norge, een vriend van mij wacht daar!’
‘Doe ze daar maar de groeten van me! Wat zeg ik? Ik ga mee! ‘Theo, bel even een taxi?’
En zo zitten we een half uur later met zijn drieën in de taxi (Taxi John 0627477633 voor Rotterdam) op weg naar “Café Norge” op Katendrecht.

En ook daar is het prima vertoeven! Wanneer ik uit het raam kijk zie ik de "ss Rotterdam" liggen dus ver hoeven we niet meer te lopen. Het wordt toch nog later dan we hadden gepland maar ondanks de valse start kunnen we terugkijken op een geslaagde eerste dag in Rotterdam.
Copyright/Disclaimer

Gratis eboek downloaden/lezen?