zaterdag 6 januari 2007

Thailand, Op de brommer

Kanchanaburi 06/01/2007

Dit was dan eindelijk onze eerste dag. Het was voor mij ook erg lang geleden zodat ik mij ook een beetje onwennig voelde. Henk is een persoon die alles op de klok wil doen. Opstaan tijd werkt alleen als je alle drie het zelfde schema aanhoud, dus werd het ontbijt tijd.
Half acht was afgesproken zodat we het meeste van de dag zouden kunnen maken. Marco zou ons om acht uur komen helpen met het regelen van de brommers. We waren dan ook bijna klaar toen hij om tien voor acht arriveerde. De brommers waren snel geregeld en een brommer met zijspan kwam ons drieën bij het GH ophalen.
Eenmaal aangekomen bij de verhuur werd het een beetje vreemd, ik moest mijn rijbewijs achterlaten als borg voor de brommers. Ik was het hier niet mee eens omdat nu eenmaal een Thai rijbewijs bij een probleem de oplossing kan zijn. Na veel problemen en gepraat stemde ik uiteindelijk er maar mee in. Er stonden namelijk nog twee jongens op mij te wachten. Een uur later dan gepland reden wij, na de nodige instructies over de brommer, richting het pompstation om de brommers bij te vullen.
Het was voor Henk meer dan dertig jaar geleden dat hij brommer had gereden en we moesten rustig aan doen totdat hij uiteindelijk zijn angst had overwonnen en de zaak onder controle. Ik reed voorop, Henk in het midden en Dean controleerde dat Henk niets raar deed. Opvallend snel ging alles, binnen dertig minuten reden we rustig door het zich opwarmende Thaise platteland.
We zouden op weg gaan naar de “Hellfire Pass”, het meest beruchte stuk van de Birma spoorlijn. Tijdens de drie uur durende rit werd er regelmatig gestopt voor foto’s en video-opnamen. Henk kreeg het steeds beter naar zijn zin en zijn serieuze blik was veranderd in een glimlach. We genoten met volle teugen.
Aangekomen bij de legerbasis waar zich de pass nu in bevindt realiseerde ik mij hoeveel geluk wij hadden. Er stonden geen bussen! We zouden de pas waarschijnlijk in alle rust met zijn drieën kunnen bezichtigen.
Nadat wij het bijbehoren museum hadden bezocht daalden we langs de trappen af waar ruim 60 jaar geleden zoveel menselijk leed was veroorzaakt. Maar ja, de geschiedenis wordt altijd geschreven door de overwinnaars. Langzaam liepen we over het rotsachtige spoorbed naar het gat dat in de massieve rots was uitgehouwen door verzwakte krijgsgevangenen.
Dat Henk daar ging staan te pissen vond ik niet gepast en getuigde volgens mij dan ook van geen of weinig respect voor wat hier gebeurd was. In stilte keken we naar de monumenten en overblijfselen van deze zwarte bladzijde in de geschiedenis.
We waren inmiddels zo ver gevorderd in de dag dat we geen tijd meer over hadden voor één van de andere twee bezienswaardigheden die ik nog op het oog had gehad. Dus reden we richting Kanchanaburi. De snelheid waarmee we terugreden lag hoger dan op de heenweg. Henk reed zelfs lange tijd op kop en zijn schouderschuddende bewegingen maakten duidelijk dat hij het goed naar zijn zin had.
We waren net Kanchanaburi binnen gereden toen ik een lekke band kreeg. Het beste te doen in zo’n geval is de verhuurder waarschuwen, de band moet je toch betalen maar de schade heb je dan tenminste niet zelf veroorzaakt. Ik reed snel op Dean zijn brommer naar de verhuurder waar een klein mannetje meteen op de brommer sprong en met mij mee ging. Hij reed sneller op de brommer met de lekke band dan ik op zijn brommer die trouwens over heel weinig remkracht beschikte.
De binnenband werd voor € 2,-- vervangen en over de drie gebroken spaken, waarvan er één zich door de binnenband had geboord, werd er niet gesproken. Snel inleveren en maken dat je wegkomt! Nog even was ik bang dat Henk de jongen erop zou wijzen dat er drie spaken waren verwijderd, maar gelukkig bleef dit achterwege en we liepen voldaan terug naar ons GH waar we een paar bier zouden drinken en de avondmaaltijd zouden gebruiken. Morgen zouden we weer vroeg opstaan om de bus richting Ayuthaya te nemen.

1 opmerking:

  1. Arikus en Hanny de Jong17 januari 2007 om 19:13:00 CET

    Wat leuk om dit te volgen. Heerlijke verhalen die wij hier met veel plezier volgen. Aankomende kerstdagen komen wij ook naar Thailand. Dus blijven we dit nu op de voet volgen.

    Groeten Arikus en Hanny de Jong
    uit Zaltbommel

    BeantwoordenVerwijderen

Copyright/Disclaimer

Gratis eboek downloaden/lezen?