donderdag 2 februari 2023

Thailand: Een beetje rondhangen

Terminal 21
Pattaya (Nakorn Siam Boutique Hotel) 602), donderdag 2 februari 2023

En dan is er het einde aan ons (verlengde) verblijf in Pattaya gekomen. Het waren vreemde, maar leuke dagen. Ik heb veel nagedacht over wat ik, of we, hier vroeger deden wanneer we hier meer dan drie weken verbleven. Een beetje rondhangen?
Onze dagen zijn gelukkig wel met enige regelmaat ingedeeld. Ik sta om zeven uur op en ga een grote beker vers gezette koffie halen bij de 7-11. Bij de tweede beker koffie koop ik gelijk twee tosti’s, twee flesjes soda water en twee blikjes suikervrije cola om mijn dagelijkse behoefte aan vocht aan te vullen.
Ik schrijf, verwerk foto’s en luister tegelijkertijd muziek. Veel verschillende muziek, van jazz tot hard rock, van country tot blues. Ik heb het gewoonweg druk ’s morgens. Mijn nieuwe manier van verwerken van de verhalen en de foto’s bevalt me nu heel erg goed. Wat er aan het einde uitkomt is uiteindelijk hetzelfde als voorheen maar voor mijn gevoel verloopt het proces nu veel gestroomlijnder. Ik mis mijn Nikon D600 helemaal niet en ik denk dat het jullie als lezers niet eens is opgevallen dat alle foto’s nu uit een iPhone 13 Pro Max mobiele telefoon komen.
Ik zie zelf wel enig verschil in “Lightroom Classic” maar dat is te weinig om ooit nog met die zware camera te gaan slepen. Zodra we terug zijn in Zaltbommel gaat de Nikon D600, inclusief alle objectieven en flitser, op marktplaats. De opbrengst is voor de volgende spannende reis die we al aan het plannen zijn.
Platte Hot-Rod Een dagelijkse gang voor ons is die naar de lunch. Er zijn in Pattaya voldoende mogelijkheden om heerlijk te eten in ook nog voldoende verschillende prijsklassen. Af en toe loop je tegen een opvallende verschijning aan. Deze platte Amerikaanse Hot-Rod moest natuurlijk wel op de foto.
Gebakken vis met rijst en groenten Big C Zoals deze gebakken vis en een bord met rijst en groenten voor 95 baht (€ 2,70). Een blikje cola erbij voor twee kwartjes en we zitten beiden vol. Op de kamer nog wel een banaan eten als dessert want fruit eten is belangrijk.
Massaman Curry Op een andere dag is ook onze favoriete “Massaman Curry” een absolute winnaar voor 235 baht (€ 6,70), voor twee personen inclusief een blikje cola. Dat het hier in Thailand ook duurder is geworden mag duidelijk zijn. De tijd van goedkope Aziatische landen lijkt nu voorgoed achter ons te liggen. We kunnen alleen maar hopen dat de euro aan waarde wint maar de indicatoren geven wat anders aan. Dus er zit voor de reiziger niets anders op dan toch een beetje zuiniger te leven!
Op stal Mijn motor is gestald tot ons volgende bezoek dus dat probleem is ook weer opgelost. Ik heb geluk met zoveel goede vrienden door heel Zuidoost-Azië. Ik ga er vanuit dat onze motor voor de volgende reis weer klaarstaat. We hebben voldoende plannen om weer een tocht door het noorden van Thailand te maken.
In de SongthaewIn de SongthaewTerminal 21 Omdat we deze week toch nog iets willen doen hebben gisteren het enorme winkelcomplex “Terminal 21” bezocht. Ik kan me niet herinneren wanneer ik voor de laatste keer in een Songthaew heb gezeten! Wat we om ons heen zagen overtrof ook alle verwachtingen en herinneringen.
De Covid-19 jaren hebben langs “Second Road” vanaf “Pattaya Central” de tot aan “Dolfijn rotonde” alles op zijn kop gezet. Afscheidingen van stalen platen, honderden meters lang, kondigen aan dat er gesloopt gaat worden. Tienduizenden vierkante meters worden er bouwrijp gemaakt voor nog meer appartementsgebouwen en winkelcentra. Zit Pattaya hier op te wachten? Ik denk het wel.
Terminal 21Terminal 21Lege winkels “Terminal 21” is een zogenaamd thema-winkelcentrum. Elke verdieping heeft een eigen thema, zo zijn er London, Paris, Italy en Japan. Het is indrukwekkend en zelfs de toiletten zijn allemaal anders.
Toch is hier de teruggang van het toerisme ook goed te zien. Het winkelcentrum oogt ondanks de toeristen leeg. In geen enkele winkel is ook maar een enkele klant te zien en geen van de toeristen loopt met kleurrijke tasjes vol met kleding en souvenirs. Er lopen alleen maar kijkers en geen kopers. Er zijn tientallen rolluiken gesloten en het ziet er ook niet naar uit dat die binnenkort weer omhoog gaan. Het is allemaal erg jammer maar het is ook bepalend voor je vakantiegevoel en je vakantieherinneringen.
Japanse lunchJapanse lunch Het is alweer tijd om wat te eten en we kiezen voor een Japans restaurant. Lyka kiest voor de natte versie van de noedels en ik neem de droge versie.
Japanse bitterballenTerminal 21 Aangevuld met Japanse bitterballen! En die waren lekker! Kost wat, maar voor deze keer was het het geld waard. Het leuke is dat het eten door een rijdende robot wordt gebracht en daarna door een mens wordt geserveerd. Na het eten is het tijd om verder te gaan. We hebben nog veel te doen vandaag.
Pattaya Beach Een foto op “Pattaya Beach” mag natuurlijk niet ontbreken, net als een Durian ijsje van de 7-11. Het was een heerlijke dag maar het toetje moet nog komen!
Een biertje in Nikom Court
’s Avonds gaan we bier drinken met William en Bert in Nikom Court. En daar voegt een goede vriend zich bij ons. Allen, we hebben elkaar misschien wel vijf jaar niet in levende lijve gezien dus het weerzien is warm en hartelijk. We zijn blij om elkaar na al die jaren weer te zien en het bier vloeit rijkelijk.
Loempia speciaalOude vrienden Na het drinken, we hebben voldoende op, besluiten we te gaan eten bij de “Hungry Gorilla” van Piet. Een heel bekende Nederlander in Pattaya! We gaan voor de Loempia speciaal met echte Nederlandse sambal erbij! Het smaakt ons overheerlijk.

Ik was gelukkig redelijk fit vanochtend en op deze laatste dag houden wij ons bezig met rusten, plannen, inpakken en eten.
Gebakken vis met rijst en groenten Op het pasje voor de Food-Court van BigC huist nog voldoende geld voor een eenvoudige lunch. We nemen twee verschillende soorten gebakken vis en twee borden rijst met groente. Voor nog geen vijf euro zitten we helemaal vol.
Vanmiddag heb ik de laatste hand gelegd aan het verhaal van afgelopen zondag. Ik beleef zo’n dag weer helemaal wanneer ik er over schrijf. Voor de rest, eindelijk weer eens zelf wat lezen op de e-reader. Michael Connelly schrijft heerlijke boeken. Deze keer ben ik druk met “Echo Park”, over een seriemoordenaar.
Baby Back RibsVarkensfilet met patat En zo kabbelt de dag naar de laatste biertjes Bij Nikom Court en op aanraden van onze tafelgenoten gaan we voor een avondmaaltijd bij “Cheap Charlie’s” in Soi Bhua Kao. Daar is het zo druk dat het eten wel goed, en redelijk geprijsd moet zijn. Na enkele minuten wachten is er een tafel voor ons vrij. Lyka kiest voor de “Baby Back Ribs” en ik hou het bij een varkenslapje met friet. Het smaakt ons goed en we kunnen nu terugkijken op een geslaagd verblijf in Pattaya, Si Saket en Nang Rong. Morgen beginnen we aan een nieuw hoofdstuk: Bangkok. Wat zullen we daar gaan aantreffen?

zondag 29 januari 2023

Thailand: Op weg zonder koffie

Op de plaats van bestemming
Pattaya (Nakorn Siam Boutique Hotel) 602), zondag 29 januari 2023

Wat heb ik vannacht vast geslapen! Het komt zeker en vast omdat we nu nog maar weinig onzekerheden op ons pad hebben. Vandaag de laatste etappe van ruim 200 kilometer en dan zit onze korte motor trip er alweer op. Het laatste stuk weg zal niet gemakkelijk zijn omdat dat over snelweg 331 gaat. Heel voorzichtig zijn, meegaan met de verkeersstroom en gebruik maken van de windschaduw van vrachtwagens. In het kielzog van een vrachtwagen ben je veilig voor plotseling overstekende pick-up trucks en brommers met overspannen chauffeurs. Thaise mannen hebben kleine piemels en enorme ego’s. Die combinatie is een gevaar in het verkeer! En wanneer er dan ook nog een “falang” (buitenlander) in het geding is dan kan een Thaise man daar maar moeilijk mee leven.
Het grootste probleem van vandaag is het ontbreken van koffie in de ochtend! Ik kan me niet herinneren dat ik aan een dag ben begonnen zonder een paar koppen koffie. Er is geen 7-11 in heinde of wegen te bekennen. Ik heb beneden in de lobby van het hotel wel een frisdrankautomaat gezien maar niets dat op een koffie machine lijkt. We hebben twee mogelijkheden. We kunnen eerst terugrijden naar de hoofdweg en daar koffie kopen of gewoon de richtingen op de GPS volgen en bij de eerste winkel of benzinestation dat we tegenkomen koffie kopen. Wat is wijsheid?
Het wordt nog veel gekker! Op het moment dat ik de laatste rugzak op de bagagedrager heb bevestigd en druk ben met mijn helm komen er twee dames het hotel uit met in een handen een bekertje dat toch wel heel erg veel wegheeft van een koffiebeker. Ik ben enorm teleurgesteld in mezelf. Ik had beter moeten onderzoeken, gisterenavond. Mensen met diabetes die een lage bloedsuikerspiegel hebben kunnen niet zo goed meer denken en relativeren. Dom, dom, dom! Maar nu is het te laat!
We rijden en rijden! Het is niet zo fris als gisteren maar aangenaam is toch wel wat anders. Eindeloos verder zonder een benzinestation. Ik krijg ernstige bedenkingen want ik zou toch graag nog een paar liter benzine tanken. Ik kijk te vaak naar mijn zin naar het oranje controlelampje op de snelheidsmeter als teken dat ik nog voor ongeveer zestig kilometer brandstof in de tank heb. Voorlopig is het lampje nog steeds uit!
En dan is daar eindelijk op de hoek bij een belangrijk kruispunt van twee wegen een supermarkt van een keten waar ik nog nooit van heb gehoord. En ze hebben vers gezette koffie! Kost enkele bahtjes meer dan bij de 7-11 maar daar kijk ik niet tegenop!
Koude pizza ontbijt We rijden een stukje verder langs de drukke snelweg totdat ik een rustige zijweg in het oog krijg en die meteen insla. Tussen de velden met cassave drinken we de vers gezette hete koffie en eten koude pizza als ontbijt. Een ontbijt voor kampioenen!
Tijdens het ontbijt verteld Lyka mij dat mijn oude vertrouwde Garmin Oregon 400t niet doet wat ze van hem verwacht. Ik loop door verschillende instellingen en terg mijn geheugen. Ik weet het gewoon niet meer! Het is zo verschrikkelijk lang geleden dat ik met de Garmin in combinatie met mijn MacBook heb gewerkt. Ik kan het me gewoonweg niet meer herinneren. Laat ik het maar op mijn leeftijd gooien? Ouderdom komt met gebreken.
Gelukkig hebben we nog een andere optie voor de navigatie in de vorm van mijn iPhone 13 Pro Max. Het gaat Lyka ook goed af. Ik krijg de informatie die voor mij belangrijk is en ik denk onder het rijden diep na over een steun voor mijn iPhone op het stuur. Komt er een einde aan het tijdperk Garmin? De tijden veranderen nu eenmaal. Lyka merkt wel terecht op dat de iPhone in de zon te heet kan worden en dan gewoon zichzelf uitschakelt uit voorzorg.
We komen nu met elke kilometer dichterbij de bewoonde en geïndustrialiseerde wereld. Het wordt drukker en de weggebruikers steeds brutaler en gevaarlijker.
Jungle Poo
Ik voel door de spanning in het verkeer de druk in mijn darmen oplopen. Toiletten zijn dun gezaaid langs de weg dus schiet me niets anders over dan een “Jungle Poo”! Ik inspecteer de omgeving achter een bosje erg goed en laat mijn broek zakken voor de totale opluchting. Even wassen met wat water en snel de broek weer omhoog. Een zwarte Koningscobra is hier geen bijzonderheid! En het laatste wat je wil is een slangenbeet in je edele delen!
Niet veel verder komen we, voor mijn gevoel veel te vroeg, op de snelweg. Hier zijn de weggebruikers nog gekker! Ik vraag me een paar keer af wat we hier eigenlijk doen. In een verleden reden we hier direct na zonsopkomst zodat er niet zoveel verkeer was. In de toekomst gaan we dit soort wegen toch maar weer vermijden. Ik kom ogen te kort en moet heel geconcentreerd rijden. Mijn gedachten dwalen af. Ik herinner me plotseling dat je op Google Maps ook een route kan uitzetten die je dan naar je telefoon stuurt. Daar kunnen we in Maleisië mooi mee experimenteren!
Op de plaats van bestemming Precies zoals verwacht arriveren we iets na twee uur bij het “Nakorn Siam Boutique Hotel”. De vrouw achter de receptie herkent me, en ik krijg meteen de keuze tussen enkele kamers. Ik zit graag hoog en zie dat kamer 602 ook beschikbaar is. Dat is de kamer waar we tijdens ons eerste bezoek met veel plezier hebben verbleven. De kamer ligt aan de schaduwzijde van het hotel en dat maakt dat het in de middag en avond heerlijk koel is. Wat een geluk!
Gebakken rijst Onze magen zijn leeg en die moeten snel worden gevuld! Gebakken rijst met een gebakken ei is voldoende voor een verlate lunch. Ik had geen zin om langs die verdomde snelweg te gaan zitten eten!
We gaan lekker ontspannen en een beetje op bed rusten. Het was uiteindelijk in het begin een zeer aangename rit gevolgd door een jachtige rit over de snelweg. Dat gaat me dus niet in mijn koude kleren zitten en in de toekomst zal het me niet meer overkomen.
Sa Kaeo - Pattaya
Een paar biertjes bij Nikom Court en een maaltijd bij “the Hungry Gorilla” sluiten deze intense dag af. We zijn zo moe en hongerig dat we vergeten om een plaatje te schieten van onze avondmaaltijd. Onze missie is in ieder geval geslaagd en onze motor staat in Pattaya. De volgende keer dat we in Thailand zijn gaan we weer een rit maken van enkele weken door de Isaan en de bergen rond Chiang Mai.

zaterdag 28 januari 2023

Thailand: De eerste etappe

Pizza
Sa Kaeo (Hop Inn Sa Kaeo) 610), zaterdag 28 januari 2023

Dat het vandaag een spannende dag wordt is duidelijk. Ik heb slecht geslapen en de spanning in me loopt heel langzaam op. Precies om zeven uur sta ik in de ontbijtzaal voor mijn eerste beker koffie van de dag. Lyka slaapt nog als een roosje en dat maakt me erg jaloers. Kon ik ook maar altijd zo zorgeloos slapen!
Na een tweede beker koffie op de slaapkamer besluiten we in onderling overleg om het ontbijt maar te laten voor wat het is. Ik heb door de spanning in mijn lichaam geen tot weinig trek en Lyka heeft weinig zin om alleen in de eetzaal te gaan zitten voor het ontbijt. Dus wat doen we? Inpakken en wegwezen!
Klaar voor het vertrek Het is even passen en meten voordat we onze rugzakken op de bagagedrager goed hebben vastgemaakt. Mijn hoed heeft extra aandacht nodig! Die moet goed vastzitten zonder te worden geplet. Ik wil tenslotte niet dat mijn hoed haar model en vorm verliest. We zijn rond half tien klaar voor de eerste etappe! Zodra we rollen merken we dat het toch wel heel erg fris is op de motor. We kunnen niet langer wachten dus we moeten het maar nemen zoals het komt!
Nog een korte stop bij de motorwinkel om ze te bedanken en om mijn tankdop te laten smeren. Tijdens het tanken wilde de dop niet goed sluiten doordat de grijpers in de tankdop erg stroef gaan. Een beetje kruipolie en het probleem is opgelost. Ik bedank Nok en Jung nog een keer en we zijn klaar voor de rit. Alles gaat van een leien dakje dus zijn we binnen enkele minuten weer op weg.
Ontbijt, koffie en brandstof Na vijfentwintig minuten zien we het eerste benzine station opdoemen met een 7-11 op het terrein. De hete koffie en de tosti’s smaken ons goed. Ik mis mijn windjack. Die ligt in Zaltbommel in de koffer met mijn nieuwe helm. Toen we uit Nederland vertrokken was deze renovatie van de motor niet aan de orde. Zou de beugel van mijn Garmin GPS in mijn helm zitten? Dat zou zou maar kunnen! Ik ken mezelf en ik heb mijn zaken graag georganiseerd en op orde. We gooien de tank vol met E91 en gaan snel weer verder.
In actie
Het is bewolkt, het waait hard en het ziet er niet naar uit dat de koude snel uit de lucht zal verdwijnen. Bij de volgende pauze zijn mijn vingertoppen spierwit en helemaal gevoelloos. Ik voel mijn keel ook weer kriebelen en denk diep na hoe ik mijn torso kan beschermen tegen de koude snijdende wind. Een oude krant? Zoals de wielrenners tijdens een afdaling. Een plastic regenjas kopen bij het eerst volgende benzinestation? Die zal klapperen aan mijn lichaam en dat is weer ongemakkelijk voor lyka. Uiteindelijk laat ik het er maar bij. Af en toe breekt de zon door de bewolking en dan voel je meteen de warmte van de tropische zon.
Olifanten oversteekplaats We rijden langs een van de grootste natuurparken van Thailand. De weg is mooi glad en er is niet al teveel verkeer. Dan passeren we borden die waarschuwen voor overstekende wilde olifanten! Ik schrik na al mijn reizen niet zo snel meer maar ik vraag me toch af wat ik zou moeten doen wanneer er plotseling een kudde olifanten over de weg loopt.
Uiterst geconcentreerd rollen de kilometers asfalt onder onze wielen door. We gebruiken het vertrouwde schema. Een kwartiertje rust en dan weer 45 minuten rijden. Het gaat goed zo. Ik voel mijn schouders en mijn armen wel. Allemaal spieren die ik lang niet heb gebruikt en die natuurlijk ook weer moeten aansterken.
Pauze De moraal is hoog en Lyka geniet ook met volle teugen van het gepresenteerde schouwspel rond om ons heen. Ondertussen is ook de zon doorgebroken en het is stevig opgewarmd. Het is aangenaam geworden. We zitten goed op schema. Lyka navigeert me over de wegen en houd me op de hoogte van de nog te leggen afstanden naar de volgende afslagen en ons einddoel.
Pad Krapow Moo Nog voordat we in Sa Kaeo arriveren willen we onze lunch gegeten hebben. Wanneer we eindelijk een eettentje langs de weg hebben gevonden bestellen we de klassieker “Pad Krapow Moo”. Ondanks dat ik vraag om het gerecht niet te pittig te maken, “Mai Pet”, spaart de kokkin ons niet met de rode en groene chilipepers. Het zit tegen de grens aan van het acceptabele voor een westerling! Dat voelen we morgen weer op het toilet!
We hebben nog een uur te gaan en komen weer dichter bij de bewoonde wereld. Dat is meteen te merken aan het verkeer en de medeweggebruikers die veelal haast hebben en geen rekening houden met de motoren om zich heen. Een automobilist gaat in de denkwereld van een Thai altijd boven een financieel minder draagkrachtige motorrijder en voetganger!
Hop Inn Sa Kaeo 610Hop Inn Sa Kaeo Het Hop-Inn Sa Kaeo hotel is nog redelijk nieuw. Het is een Thaise hotelketen die goed aan de weg timmert. Ondertussen exploiteren ze al een stuk of twintig hotels van deze hotelformule door heel Thailand. Van noord tot zuid en van oost naar west. De kamer is niet al te groot maar voldoet aan alle eisen van comfort en hygiëne. Het is een heerlijk zacht bed en we hebben deze keer een kamer op het zonnige zuiden. Dat is lekker want de kou van het rijden zit nog wel in mijn botten.
Ik loop meteen naar de Big C aan de overkant van de weg voor een eerste verkenning. Helaas kan ik nog geen bier kopen voor in de koelkast omdat het iets na half drie is. In Thailand is het helaas nog steeds zo dat de supermarkten tussen 14:00 en 17:00 geen bier mogen verkopen. Ik vindt dat nog steeds een hele vreemde regel maar de regering van Thailand zal er ongetwijfeld een goede reden voor hebben.
Een biertje op het balkon
Het is al vijf uur geweest wanneer ik op jacht ga naar een koud biertje. Een stukje voorbij de oprit naar het hotel zie ik een eettentje en daar kan ik zeker bier kopen. BINGO! Vier grote flessen Beer Leo voor 260 baht (€ 7,50). Ik ga op het balkon, van ongeveer een vierkante meter, zitten en geniet van het koude gerstenat. Mijn e-Reader komt te voorschijn en ik kan heerlijk ontspannen na deze eerste dag op de motor waar ik, om eerlijk te zijn, toch wel een paar dagen tegenop heb gezien.
Ik had het vanmiddag al opgemerkt en bewust voor Lyka verzwegen. Wanneer we rond half zeven beginnen te overleggen over onze avondmaaltijd hou ik ze nog een beetje voor de gek. In de enorme Big C van Sa Kaeo zijn alle bekende internationale en Thaise restaurantketens aanwezig maar eigenlijk hebben we geen zin om ons aan te kleden om daar te gaan zitten eten.
Pizza Dus hou ik de verrassing tot het laatste! Het is vandaag Pizza-avond! Lyka vindt het een uitstekend idee! We hebben in de Filipijnen voor het laatst een pizza gegeten. En die pizza’s van “the Pizza company” zijn lekker met een koud biertje erbij! Volgegeten en helemaal tevreden over het verloop van vandaag kruipen we nog voor tien uur onder de dekens. We hebben een mooie tocht gereden vandaag.
Nang Rong - Sa Kaeo
Copyright/Disclaimer