België: Een valse start

Vorselaar (bij het sportpark), vrijdag 18 mei 2018

We hadden ook gisteren al kunnen vertrekken maar omdat we ook de pinkstermaandag in het komende weekend extra hebben kiezen we er voor om op vrijdagochtend te vertrekken. Het afgelopen weekend en de afgelopen week heb ik alweer veel aangeschaft speciaal voor in de camper zodat we niet zo heel veel hebben te verhuizen. Het grootste gedeelte is eigenlijk het voedsel dat is aangebroken of bederfelijk uit de koelkast. En natuurlijk de blikken overheerlijk witbier!
Na een weekend in Duitsland gaan we nu richting het zuiden. Gepakt en gezakt, vol goede moed gaan we richting België, wel met een kleine omweg want we moeten nog even langs de Lidl in Kerkdriel. Het komende weekend is niet helemaal gepland met dagelijkse bezigheden maar we gebruiken de wandelingen van Route.nl als leidraad. Vandaag hopen we te eindigen in Vorselaar (provincie Antwerpen) waar een boswandeling van een kleine zes kilometer op ons wacht.
De koelkast is goed gevuld en de Garmin is ingesteld. Zodra we Vught zijn gepasseerd komen we in de buurt van een populaire parkeerplaats. Dat is de plaats waar we meteen maar lunchen. Het is een heerlijke ruime, en tegelijk ook, rustige parkeerplaats. Vorig weekend zijn we op maaltijdsalades uitgekomen als ideale lunch voor ons tweeën. Met een vers belegd broodje en een kop koffie is het precies genoeg voor ons beiden. Na de lunch rijden we richting onze bestemming voor vandaag.
Zodra we Nederland verlaten veranderd de omgeving. We hebben zelfs enkele kasseien stroken door kerkdorpen in Vlaanderen! Ook het landschap veranderd snel, van akkerbouw naar bossen met akkerbouw er tussen door. Aangekomen in Vorselaar storten onze plannen als een kaartenhuis in elkaar! De Garmin leid ons via zandwegen naar een punt aan het einde van een doodlopende weg. Er is geen enkele mogelijkheid om te parkeren en/of te overnachten. Na de wegen in de omgeving nog eens goed te hebben bestudeert doe ik een tweede poging om langs de wandeling een parkeerplaats te vinden. Het is hetzelfde verhaal! Een tweede doodlopende weg met ook hier gelukkig de mogelijkheid om gemakkelijk te keren.
Dan maar naar Vorselaar! Wat een dorp! Wat een overvloed aan enorme villa’s! Hier zit veel geld, dat kun je wel zien aan de auto’s op de opritten. Wij gaan zoeken naar het kerkhof of het sportpark. Een eerste parkeerplaats heeft vreemde aanduidingen die voor ons in de categorie puzzels thuishoren. We lezen samen hardop de tekst nog een keer en komen tot dezelfde conclusie. Een parkeerplaats met verboden te parkeren met uitzondering van voertuigen met een bewonerskaart. Pas vrijdag na 18:00 mogen anderen hier parkeren met een maximale parkeertijd van een uur.

Bij het sportpark, ook nog eens aan een doodlopende weg, vinden we een plaatsje dat veel potentieel heeft. Het is alleen de vraag of het hier vannacht ook rustig is. We weten natuurlijk niet of er op vrijdagavonden wat te doen is op het sportpark. Het is wel opvallend fris zo aan het einde van de middag, de zon schijnt maar de fleece moet wel aan om enigszins warm te blijven.
Nu vandaag de middagwandeling is weggevallen zoek ik op de website van Route.nl naar een wandeling voor morgen. Lyka is druk met Spotify op haar iPhone  en geeft geen antwoord op mijn vragen. Wanneer ik de mogelijkheden voor de wandelingen voor morgen opnoem reageert ze meteen bij het horen van de veertien kilometer. Dat vind ze wel een beetje teveel van het goede. Vier kilometer vind ik weer te weinig dus komen we uit op een compromis in de vorm van een wandeling van ruim acht kilometer in de buurt van Herenthout.

Na een middag van relaxen en lezen begin ik aan het avondeten. Dat is het moment van de dag dat ik me helemaal kan ontspannen. Rustig op mijn gemak met een leuk muziekje op de achtergrond een maaltijd bereiden. Het is eenvoudige en gezonde maaltijd, de boontjes zijn vers en de rest wordt gebakken in olijfolie. Met smaak gaan beide borden helemaal leeg. Ik weet niet of het de lage temperatuur is of de inspanning die het lichaam laat snakken naar het voedsel. De kop van dit weekend België is er alweer af en morgen wordt het hopelijk weer wat beter. Wel na een koude nacht, zes graden is de voorspelling, dus de kachel zal vannacht waarschijnlijk wel aanblijven.
Terwijl ik buiten nog enkele zaken aan de camper inspecteer raak ik in gesprek met een gezette dame waarvan ik haar kledingkeuze maar moeilijk kan classificeren. Onder het eten is het blaffen van honden begonnen en dat duurt na het eten ook nog voort. We blijken naast een baan te staan waar politie honden worden getraind. Erg interessant en ik wordt meteen uitgenodigd om later een kijkje te komen nemen.
Na de koffie neem ik afscheid van Lyka, die haar favoriete tv-serie kijkt, en ga op zoek naar het clubhuis van de hondensport vereniging. Het is een klein clubhuis met een grote hout gestookte kachel in het midden waarvan de gehele gemeenteraad van Utrecht vreselijke nachtmerries van zou krijgen! Fijnstof is hier nog een exotische term. Van een overheerlijke Duvel voor twee euro kan ik alleen maar dromen.
De drie mannen die vanachter het glas naar de rennende, springende en bijtende honden zitten te kijken hebben een accent dat zo zwaar is dat ik er maar weinig van kan maken. Een begrijpelijk gesprek met elkaar voeren wordt dan ook heel moeilijk. Toch lukt het ons enigszins om over bier en eten te praten. De eerste Duvel wordt gevolgd door een tweede, een mens kan tenslotte niet op een been staan, en de klok loopt langzaam richting tien uur.
Ik voel aan de ogen die ombeurten van mijn glas naar de klok gaan dat het tijd is om op te stappen. Het was een leerzame en onderhoudende avond met de lokale bevolking van Vorselaar. Nu nog wat tv kijken, vanaf een memory stick, en dan lekker onder het dekbed. Er is niets zo vermoeiend als met de camper onderweg zijn!

Duitsland: Wandelen in Nederland

Mehr (naast de kerk), zaterdag 12 mei 2018

Na ons korte uitstapje naar Duitsland kiezen we ervoor om vandaag weer naar Nederland te gaan. De redenen zijn eenvoudig, hier zijn geen wandelingen en vanavond wil Lyka het “Eurovision Songfestival” kijken. Twee goede onderbouwde redenen van twee verschillende partijen!
Uit het ene raam zie ik een bewolkte lucht en uit het andere raam een blauwe lucht. Het weer zal volgens de berichten in de loop van vandaag omslaan en morgen is het 70% regen. Dat maakt de plannen voor morgen ook gemakkelijk. Rustig ontbijten en daarna in een slakkengang naar Zaltbommel. Met een beetje geluk zijn we op tijd thuis om wat voetbal en Max Verstappen te zien.
Terug naar vandaag! We hebben prima geslapen. Ondanks de onverwachte drukte naast de camper gisteren laat op de avond zijn we hele nacht niet meer gestoord. We zijn weer fris en gaan proberen vandaag wel een wandeling te maken. We gaan wandelen in Nederland bij gebrek aan wandelingen in Duitsland.
Op weg naar Afferden wordt onze interesse gewekt door een Romeinse Nederzetting die langs de weg uitgebreid wordt geadverteerd. We zijn net voor Xanten, er zijn verkeersborden die naar een amfitheater en naar een museum wijzen. We hebben niet veel woorden nodig om te besluiten dat we dat maar eens nader moeten gaan bekijken.
De drukte neemt met elke meter die we dichterbij komen toe en eenmaal in Xanten is het een drukte van jewelste. Het jaarlijkse festival valt in dit weekend en zover het oog reikt staan auto’s geparkeerd op de weiden rond het kleine stadje. Laten we daar nu net geen zin in hebben! Onze interesse is gewekt en we komen zeker nog wel een keer “achter Nijmegen” zoals we deze buurt nu noemen.
Ons lijstje in de camper voor de aan te schaffen producten is al aardig lang geworden dus een bezoek aan de Lidl laten we niet achterwege. Wat is die Duitse Lidl toch een heerlijke winkel. Ook de Duitse Action wordt met een bezoek vereerd zodat het oude lijstje in de afvalzak kan en een nieuw lijstje kan worden gemaakt. We zijn tenslotte niet voor niets aan het “proefdraaien”. We willen de camper achter het huis klaar hebben staan zodat we alleen onze kleding en aangebroken etenswaren uit de koelkast moeten laden voordat we vertrekken. België en Duitsland zijn beiden ongeveer vijftig kilometer van onze voordeur dus we hoeven niet ver te rijden om van het buitenland te proeven.
Bij Afferden in Limburg ligt het “Nationale Park de Maasduinen”, Route.nl wandelroute 765756 “Wandelen door de Maasduinen” is de bron van inspiratie voor de wandeling die ik in mijn GPS heb geladen. We parkeren de camper bij “Boscafé Het Rimpelt”. Over het café kunnen we gewoonweg niets zinnigs zeggen omdat het reizen met een camper je vrijheden bied waar het bezoeken van café’s normaal gesproken niet bij komt kijken. Het ziet er gezellig uit en wat ik op de bordjes bij de gasten zie liggen lijkt ook niet te versmaden.

Wat tijdens de eerste stappen in het eerste in het oog springt is de molen langs de weg. Een korenmolen genaamd “Nooit Gedacht” die tot enkele tientallen jaren geleden nog gewoon in gebruik was. Tegenwoordig hebben moderne machines het malen van het koren voor ons dagelijks brood overgenomen. Maar gelukkig zijn er ook nog genoeg hobby molenaars die enkele weekenden per jaar de molenstenen in beweging zetten voor fanatieke bakkers die nog authentiek brood willen bakken.

We slaan rechtsaf de natuur in. Lyka begint een verhaal dat ze op school heeft gehoord over teken. Ik ben stomverbaasd! Leren ze dat op de school om in te burgeren? Ik moet er ook om lachen, boekenwijsheid is ook wijsheid en veiligheid boven alles. Ik was al verschrikkelijk eigenwijs maar nu mijn levensjaren richting de zestig gaan lijkt het wel of ik met elke dag die verstrijkt nog eigenwijzer wordt.

Het is een mooie wandeling en die brengt ons langs gevarieerde landschappen. Ho! Effe wachten, een steen in mijn schoen!

Dan gaan we weer verder. Hoewel we maar 6,22 Km hebben afgelegd kan Lyka het toch wel voelen. Ik ben niet geheel aangeslagen maar de kilometers door het mulle zand zijn toch ook te voelen. Laten we maar hopen dat ik deze zomer genoeg kilometers kan maken om weer helemaal fit te worden.
Met knorrende magen vertrekken we richting het noorden. Een plaatsje om de lunch te nuttigen en als het nog beter kan ook een plaatsje om de nacht door te brengen. Ik rij twee keer verkeerd en kom om wegen zo smal dat ik hogere machten vraag om tegenliggers te laten oplossen in lucht. Gelukkig is het hier zo rustig op het Duitse platte land dat we geen verkeer zien.
Het mag een vreemde plaats zijn maar de lunch, Mexicaanse maaltijdsalade met kip en bonen smaakt ons uitstekend. Een paar stukken brood en de nu ingeburgerde olijven en feta kaas. We kunnen hier 100% zeker niet blijven staan dus gaan we snel weer verder.
Ook in Duitsland blijken de winkels op zondag gesloten, ik kan me nog goed herinneren dat ze ook op zaterdagmiddag dicht waren, dus moeten we nog brood voor het ontbijt van morgen kopen. Net buiten Kranenburg passeren we een industrieterrein vol met bekende winkels en mooie parkeerplaatsen gevuld met Nederlandse auto’s. Brood is snel gevonden maar de parkeerplaats is toch niet helemaal wat we zoeken. Na een bakkie koffie gaan we snel weer verder op zoek naar een rustig plekkie naast een kerkhof en/of kerk.

Als door de vader uit de hemel zelf gegeven rijden we verkeerd en komen terecht in het dorpje “Mehr”. Een mooie rustige parkeerplaats met zelfs een tafel naast de camper. Hemels en gratis, dat kunnen we waarderen.

Op het kleine kerkhof staan enkele schitterende oude grafmonumenten, vermogende mensen overleden tussen twee wereldoorlogen. Het moeten zware tijden zijn geweest. Een tachtigjarige man die bezig is met het graf van zijn vrouw verteld me een heel verhaal over de historie van de graven. De puissant rijken uit het dorp die in de loop der jaren zonder nageslacht zijn uitgedoofd. Mijn Duits is nog prima! Met dank aan mijn leraren en leraressen die ik in de jaren dat ik op school zat maar moeilijk kon waarderen.
Het is al loom zomerweer in mei. Met de wandeling in de benen gaan we even rusten, niet slapen, nee, rusten. Een uur later schiet ik wakker met de deur open, er is geen levende ziel in het dorp te zien. Dat wordt vannacht weer prima slapen.
Shoarma in tortilla's is tegenwoordig een gerecht dat we graag eten. Patat, ook de oven versie komt dit camperseizoen nog niet echt van de grond! Zo’n rolletje, gevuld met sla, paprika, ui, tomaat en shoarma vlees is een heerlijk en gezond alternatief voor de patat.
Bier, wijn en het “Eurovision Songfestival” vullen de avond. Over de show is weinig zinnigs te zeggen! Lyka is blij en ik ben blij dat Lyka blij is! Morgen alweer naar huis want de oorlog met de gemeente Zaltbommel gaat de volgende fase in! Welterusten.

Duitsland: Nederlandse kruidenierswaren

Ginderich (naast de kerk), vrijdag 11 mei 2018

Midden in de nacht langs de ladder naar beneden te klimmen om in een ijskoude leefruimte te pissen is niet echt geweldig. Dat is een van de nadelen van een camper met een alkoof. Maar elk nadeel heb ook zijn voordeel! Een leefruimte met grote ramen is de beloning voor het ongemak van de hoogslaper. Die grote ramen winnen altijd, je brengt nu eenmaal meer tijd door in het leefgedeelte van je camper dan in je bed. Misschien kan ik beter vanavond wat minder bier drinken? Ik ga het in ieder geval proberen! De zon schijnt en er is geen wolkje aan de hemel. Net voor zeven is het laden van de huishoudaccu al positief terwijl er toch al aardig wat electronica staat te draaien.
De geur van vers gezette koffie verspreid zich, de kleine gaskachel snort en mijn maag knort. Eerst een bakkie en zodra Lyka naar beneden komt gaan we aan het ontbijt. Maar eerst schrijven en kijken of we nu wel internet hebben. Het blijkt dat we ons in een schaduwgebied voor mobiele telefoonverbindingen te bevinden. Een enkel streepje op het beeldscherm en een EDGE internet verbinding. Oude tijden herleven. Lang leven de 3G, 4G en hopelijk later dit jaar de 5G.
Dat schrijven gaat prima maar het verwerken van de foto’s is al een stuk minder. Het ontbreken van degelijk internet verstoort het laden van de foto’s naar Flickr.com. Ook geotaggen gaat van geen kanten zodat ik het ook al snel opgeef. We gaan weer verder met dit lange weekend! Het ontbijt bestaat vandaag uit restjes, we gooien echt niets weg dus een gedeelde kaneelrol met rozijnen aangevuld met een kleine omelet is voor ons de start van de dag. Gelukkig smaakt het allemaal goed met een dampend bakkie koffie binnen handbereik.
Al eerste gaan we vandaag in Nederland boodschappen doen. We zijn maar zes kilometer van de Nederlandse grens en Ulft blijkt zowel een Albert Heijn als een Lidl rijk te zijn. Daar gaan we dus naar toe omdat ik niet van plan ben om 25 cent statiegeld op een klein plastic flesje water te betalen!
Bij de AH maak ik dankbaar gebruik van het toilet, wij zijn camperaars die het toilet in de camper alleen in hoge noodgevallen gebruiken, waarna ik het boodschappenlijstje doorloop. Wat ik hier beter kan kopen dan in de Lidl gaat in mijn karretje. Dat is dus niet zo heel veel. De Lidl en Aldi hebben duidelijk onze voorkeur. Hoofdzakelijk halve literblikken witbier verdwijnen in mijn winkelwagen!
Het viel me op dat er veel Duitse auto’s hier staan. Karrenvrachten vol met kleine flesjes water en halve liter blikken vier verlaten de supermarkt. Het voelt aan of die milieuregels voor statiegeld op kleine flesjes en blikjes in Duitsland met voeten wordt getreden. Òf is het de luxe van het wonen dichtbij de grens?
Vanaf de parkeerplaats op het dak van de Albert Heijn kijk ik boven op de parkeerplaats van de Lidl. Het is de moeite niet om te gaan rijden dus ga ik te voet. Het dorpsplein van Ulft ziet er gezellig uit en vandaag is het al vroeg aardig druk. In de Lidl is het wat minder druk. De vrachtwagens hebben na hemelvaartsdag de verse kruidenierswaren nog niet aangeleverd en de winkel ziet er uit als na een plundering. Hier is helemaal niets meer in kleine flesjes en blikjes te krijgen. Ik ben bang dat ik wel weet waarom!
Nadat we onze boodschappen hebben opgeborgen gaan we weer richting Duitsland. Zodra we het verkeersbord dat we nu in Duitsland zijn veranderd het buiten ook! De grootste en beste verandering is dat er plotseling geen verkeersdrempels meer zijn! We hoeven om de paar honderd meter niet meer af te remmen tot onder de 30 Km/u. Dat afremmen en weer optrekken moet toch erg schadelijk zijn voor het milieu? Het is in Duitsland in ieder geval relaxed rijden!
Een ander onderwerp dat ons is opgevallen heeft ook met het milieu te maken. Het gaat over de weinige mogelijkheden om het huishoudelijk afval uit de camper kwijt te raken. Afvalbakken zijn zeldzamer dan PIN-automaten en dertig jarige maagden, de weinige ondergrondse afvalcontainers die we hebben gezien geven alleen toegang met speciale pasjes. Het is niet dat ik niet wil betalen, ik kan gewoonweg niet betalen! Het is dus zeer begrijpelijk dat er mensen zijn die hun afval zomaar naast een vuilnisbak zetten in de hoop dat het geen zwerfvuil word. We betalen overal in de winkel contactloos, waarom kan dat niet bij de vuilniscontainer? In Duitsland lijkt het niet veel beter! Gelukkig kunnen we uiteindelijk ons tasje huisvuil kwijt in een grijze kliko op een openbare parkeerplaats!
We gaan vanmiddag richting Wesel, ik weet ook niet waarom, het is hier nogal een vreemde omgeving. Er zijn op het internet haast geen wandelingen te vinden in deze buurt terwijl het vanachter het stuur van de camper toch wel een mooie en interessante omgeving lijkt. Ergens op een dijk, net voordat we in Wesel zijn, genieten we van een afgeprijsde pastasalade met gerookte zalm, brood en olijven. Het (camper)leven kan niet veel mooier worden.

Na een wandeling van een half uur zijn we in het centrum van Wesel. Wesel staat in Nederland bekend door de oude volksrijm over hoe de burgemeester heet. Nou, na ons korte bezoek aan de binnenstad hebben wij het rijm al aangepast!

‘Hoe heet de bezoeker van Wesel? Een ezel!’

We zijn dus veel sneller terug bij de camper dan we zelf hebben verwacht. In plaats van een terrasbezoek met wat lekkers voor beiden koop bij de plaatselijke Lidl nog wat lekkers voor vanavond. Zo komt de dag dan toch nog aan een mooi einde.
Gezeten achter het stuur van “de Oude Dame” zoek ik op de Garmin naar een lokatie waar we hoogstwaarschijnlijk wel een plaatsje voor vanavond zullen vinden. Mijn oog valt op “Ginderich”, een klein kerkdorp aan de overkant van de Rijn tegenover Wesel. Lyka spot de kerk en daar is het veelal goed parkeren. Onze samenwerking voor het vinden van een slaapplaats voor de nacht loopt weer als vanouds.

En ja hoor, een schitterend plekje naast de kerk. Een haast lege parkeerplaats voor ons alleen om de nacht door te brengen. Lyka blijft achter in de camper terwijl ik de omgeving verken of er misschien verborgen of onaangename gevaren op de loer liggen. Ik laat Lyka ook even alleen zodat ze kan bijtanken. Het met z’n tweeën leven in een camper is al moeilijk genoeg, een half uurtje alleen zijn geeft al veel verlossing van de druk van het samen zijn.

Het is een mooie kerk, de “Maria vaart naar de hemel kerk” heeft een klein monument dat me aan bedevaartsoorden doet denken. Lyka vindt het allemaal schitterend dus moet het ook op de foto!

Na vandaag hebben we nog een nacht in de camper. Het avondeten voor vandaag is “Spaghetti Goreng met Saté”. Niets hoogstaand maar wel zeer smakelijk!

Ons dessert, de ijsbonbons van de Lidl zijn een winnaar en die blijven voorlopig wel op de lijst staan, tenminste, zolang we ze in de winkel kunnen vinden.
Voor de eerste keer gaat de tv nu in de stand: Duitsland. Duitsland is vorig jaar overgegaan op een andere uitzendstandaard, DVB-T2, onze oude Samsung kon dit niet aan dus hebben we een nieuwe, en ook zuinigere, Philips gekocht. Bij de eerste keer zenders instellen gaat het prima. Ruim zeventig digitale tv en radiokanalen verschijnen op de monitor. Maar ook in Duitsland zijn er enkele grote spelers die hun kanalen achter de decoder hebben. Die kunnen we dus overslaan.
Een Duitse documentaire over de aanvallen op stuwdammen in het Ruhrgebied, ook wel bekend als “The Dambusters” vult mijn heerlijke avond. Nog een witbiertje en dan naar bed!