Spanje: Drie dagen storm

Saler (parkeerplaats)

Wanneer om zeven uur de wekker gaat voel ik aan het schudden van de camper en hoor ik aan de druppels op het dak dat het een goed moment is om lekker in bed te blijven liggen. Om acht uur herhaal ik dit ritueel met als enige aanvulling dat ik voor een moment het bed verlaat om mijn blaas te legen. Om negen uur is het binnen in de camper licht genoeg en lijkt het alsof de wind wat is gaan liggen en de regen is afgenomen.
We staan in een enorme plas water! De parkeerplaats is veranderd in een binnenzee en we zijn omringt door het regenwater dat de afgelopen nacht is gevallen. Met de koffie in de hand zoek ik op het internet naar de laatste weersverwachting. “https://www.eltiempo.es” is de pagina waar ik het lokale weer in Spanje op raadpleeg. Het vooruitzicht is niet best! Nou ja, vandaag wordt een voortzetting van gisteren en morgenvroeg schijnt volgens de laatste voorspelling de zon weer. Ik hoef niet veel overredingskracht te gebruiken om Lyka aan mijn zijde te krijgen. De opmerking dat er al drie doden zijn gevallen door het noodweer helpt ook een beetje.
De elektriciteit in de huishoudaccu wordt vandaag schaars. De koelkast blijft uit en blijft verbazingwekkend koud vanbinnen. Het vriesvak moet deze week toch leeg en ijsvrij worden gemaakt dus dat maakt voor ons weinig uit. Radio, internet, wat rusten en wat schrijven vullen de lange dag. Drie dagen gegijzeld door slecht weer zal wel niet zo vaak tijdens onze reizen voorkomen dus we kunnen het maar hebben gehad.
Dan wordt het toch ècht tijd om de motor weer een uurtje stationair te laten draaien om de huishoudaccu te vullen. Het voltage loopt op tot 13.6 Volt en volgens het werkplaatshandboek zou de dynamo 5 à 7 Ampère per uur aan de accu toevoegen. Ik heb daar een beetje mijn bedenkingen bij maar misschien moet ik daar toch maar eens een Ampèremeter voor aanschaffen in China? De muziek sleept ons door de dag naar het avondeten dat ik vanochtend al uit het vriesvak heb gehaald om te ontdooien.

Ovenfriet met kebabvlees en sla maakt een einde aan de dag! De koelkast heeft haast al haar verse producten prijs gegeven en ook het vriesvak is bijna leeg. Overmorgen na de campingdag moeten we maar weer eens bij een Lidl binnenvallen en goed inslaan.
Na vier afleveringen van “Blindspot”, de serie wordt een beetje voorspelbaar, zoeken we ons bed op. Morgen wacht ons de zon, een douche en wellicht een ontmoeting met een bekende.

Spanje: Een stap op de plaats

Saler (parkeerplaats)

Ondanks het schommelen in de wind de en het ontbreken van de verwarming in de camper hebben we prima geslapen. De ramen van de camper zijn vuil en bedekt met een dun laagje zout. Zout dat de wind met kleine druppels zeewater als een spray mee landinwaarts heeft geblazen. Zodra ik ben aangekleed zet ik de eerste koffie op het gas en loop snel een rondje om de camper om te zien of er niets is gebeurd in de afgelopen nacht. De wind raast om mijn hoofd en achter de huisjes brult de branding van de Middellandse Zee. Het is nog geen honderd meter dus ga ik snel even kijken naar de hoge golven die met veel geweld breken op het nu wel heel erg smal geworden strand.
Zodra ik terug ben in de camper ga ik op het internet op zoek naar de weersvoorspelling voor de komende dagen en die is niet al te best. Uitzonderlijk zwaar weer in onze regio met regen en harde wind, gevaarlijke windstoten waar ik met de camper nog het meest bevreesd voor ben. Om 08:36 is mijn besluit al genomen. We blijven ook vandaag nog een dag in de veilige luwte van het gemeenschapsgebouw van Saler staan. We komen deze turbulente zondag wel door! We hebben te eten en te drinken, de kachel snort en desnoods laat ik de motor, in dit verlaten dorp, een uurtje stationair draaien om wat extra elektriciteit voor een film op te laten wekken. En natuurlijk is er op deze zondagmiddag weer langs de lijn met de topper AJAX-PSV. Het is vandaag zondag en ondanks dat alle dagen een zondag zijn wanneer je met de camper op reis bent voelt het vandaag aan als een verdiende luie dag.
We doen beiden ons eigen ding en de tijd glijd in een redelijk tempo voorbij. De lunch van tortilla kebab’s met sla breekt de dag een beetje. Ze smaken uitstekend en misschien koop ik nog wel een keer zo’n pakje bij de Aldi. De huishoudaccu komt op 11.8V en dat is het moment om mijn dieselaggregaat, onder de motorkap, te laten draaien. Een uurtje is voldoende en de meter staat weer op 12.6V.
Het vullen van een accu is een speciale handeling. Het is namelijk niet zo dat een accu lineair wordt gevuld. Zoals je bijvoorbeeld een fles met water vult. Een accu vul je eerst met een hoge stroom, de bulklading, daarna ga je minder toevoegen en aan het einde druppelt er stroom binnen. Het is dus absoluut onnodig om de motor uren te laten draaien terwijl er maar heel weinig wordt geladen. De kunst is om het punt te zoeken dat de bulklading overgaat in druppelladen.
Vanaf half twee gaat Radio1 aan op de computer om deze sportzondag te vullen. Helaas eindigt de topper in de nationale voetbalcompetitie van vandaag in 1-1 maar het is nog een lange weg naar de “Kampioensschaal” en de tweede helft van de competitie zal nog wel spannend worden. Ik heb er nog alle geloof in dat AJAX kampioen 2016/2017 zal worden.

We moeten improviseren voor het avondeten en de kipfilet moet vandaag ècht worden gegeten. Een Indiase kerrie, op basis van tomaten, met rijst en een restje broccoli. Niet slecht maar ook niets speciaals. Buiten raast de storm weer op volle kracht. De regen geselt de camper en de wind schud de camper heen en weer als door de onzichtbare hand van een reus.
We nemen het weer  maar zoals het komt. Er is nog genoeg elektriciteit voor tv omdat ik de stekker van de koelkast uit het stopcontact heb getrokken. Er zit nog voldoende koude in het vriesvak voor de nacht en morgen zal de motor onder het rijden voldoende stroom opwekken om de koelkast weer op temperatuur te brengen.
We beginnen aan een nieuwe serie, “Blindspot”. Een goed begin, dat zeker, na vier afleveringen zoeken we het bed op. De stormwind zal ons in slaap wiegen.

Spanje: Oordoppen

Saler (parkeerplaats)

Om half twee wordt ik wakker van het luide gekletter op het dak. Lyka zweeft ergens tussen slapen en wakker zijn. Met deze storm en deze regen is het haast onmogelijk om in de alkoof te slapen. Ik loop snel door mijn mogelijkheden en kom tot de enige aanvaardbare oplossing, naast de hele nacht wakker blijven. Mijn oordoppen zitten al meer dan achttien jaar paraat in mijn broekzak en ook deze nacht brengen ze uitkomst tegen het lawaai.
Net voor zeven uur roept mijn blaas dat ik even uit bed moet. De regen daalt op de camping neer in bijbelse proporties. Vanzelfsprekend heb ik geen zin om naar de toiletten van de camping te lopen. Onze geïmproviseerde oplossing werkt ook! Ik kruip nog even terug in bed en het lijkt dat enkele minuten later de wekker weer afgaat maar deze keer is het al acht uur. Tijd om op te staan.
De oven achter de receptie is bijna klaar met de stokbroden wanneer ik om iets voor half tien op zoek ga om iets te eten. In de vijf minuten die ik moet wachten krijg ik een goede indruk hoe slecht het weer de afgelopen nacht is geweest. De ene na de andere in badjas bewoner van de camping komt vriendelijk vragen of ze geen andere plaats kunnen krijgen. De voortent staat namelijk vol met water. Met veel tact en bgrip legt de receptioniste/eigenaar aan de getroffen bewoners van de camping uit dat dat helaas niet mogelijk is. Dit uitzonderlijk slechte weer is namelijk niet normaal voor deze tijd van het jaar en over een paar dagen zal dat ook weer voorbij zijn. Wanneer de receptie leeg is krijg ik een update over het slechte weer aan de Spaanse Costa’s. Er zijn zelfs doden gevallen. Op de terugweg naar de camper, met twee warme stokbroden onder de arm, denk ik diep na of het wel een goed idee is om vandaag te vertrekken.
Mijn computer is nu klaar met het in kaart brengen van de verloren muziek, en andere bestanden, op de harde schijf. Volgens het inventieve stukje software kunnen er een kleine 100.000 bestanden worden hersteld. Muziek, fotootjes, afleveringen van tv-series, hoesjes van cd’s en nog veel meer. Opgelucht berg ik de getroffen harde schijf op totdat ik de herstel functie kan gebruiken. Hiervoor zal ik eerst een nieuwe harde schijf moeten kopen. Die brug passeer ik wel wanneer ik er voor sta!
Na het ontbijt is de beslissing toch gevallen! We gaan op pad want zo slecht kan het toch niet zijn hier in Spanje? Zodra we de camping hebben verlaten worden we geconfronteerd met de schade van de afgelopen nacht. Grote hoeveelheden grond en zand zijn op de weg gespoeld en met pijn in mijn buik rijden we door kniediep water naar een hoofdweg. Overal stroomt nog water naar de laagste punt. Waar zijn we aan begonnen?
We gaan vandaag proberen om voorbij Valencia te komen. We hebben een camping op het oog van waaruit we een dagtocht naar Valencia kunnen maken. We gaan niet snel, we doen het nog wel toeristisch! Het weer wordt langzaam slechter en we kijken elkaar regelmatig verbaasd aan. We zijn toch in Spanje en niet in de Filippijnen waar het nu stormseizoen is?

Aangekomen in “Peñíscola” is het weer zo slecht geworden dat we naar achteren rennen om een bakkie te doen. We zitten spraakloos stil in de camper die door de harde wind heen we weer wordt gewiegd.

We gaan verder en zien tot onze grote verbazing stukken blauwe lucht in het zuiden, de richting waar wij heen gaan. Op een mooi plaatsje langs de onstuimige Middellandse Zee eten we een broodje en drinken koffie. Het waait hard maar er is haast geen druppel regen gevallen vandaag. Een beetje wind kunnen we wel tegen! We zijn tenslotte afstammelingen van de Hollanders die alle wereldzeeën beheersten.
De reis verloopt voorspoedig en net voor Valencia moeten we nog een keer LPG tanken. Nog voordat de dampgasfles vol is, er gaat tot mijn verbazing meer in dan de capaciteit van de fles, openen de hemelsluizen zich en met een natte fleece betreed ik de cabine. Tijdens het afrekenen had ik geen zin om met de grijnzende pompbediende ruzie te maken!

Lichten aan en rustig richting Valencia. Bij elke minuut die verstrijkt wordt het weer slechter. Daar zijn de verkeerslichten van Valencia! Nu is het rijden in een grote stad al geen pretje maar de hevig heen en weer gaande ruitenwissers en door de regen slecht zicht wordt het een stuk moeilijker. Vanzelfsprekend rijden we een keer verkeerd en we zien helemaal niets van het mooie Valencia. Vooral de moderne architectuur moet adembenemend zijn.
Aan de zuidzijde van Valencia passeren we een brug en rijden plotseling in een waterrijk natuurgebied. Het herinnerd me aan enkele dagen geleden toen we door de Spaanse rijstvelden reden. De wind trekt en rukt aan de camper en eigenlijk vind ik het te gevaarlijk worden om nog verder te rijden. Bij de eerste afslag verlaten we de weg om een beschut plekje te zoeken.
De parkeerplaats die we vinden is onbeschut en staat vol met auto’s van kite-surfers die de wind en golven trotseren. Wij gaan verder en bij de volgende zijweg, “Saler” zegt het verkeersbord, lijken we meer geluk te hebben. Verlaten torenflats als in een zombie film! Ik vraag me af of de straatverlichting hier vanavond wel brand. De hele omgeving geeft me kippenvel dus snel weer weg, snel weer verder. Maar niet te ver!
Een andere zijweg leid naar een kleine nederzetting van een soort haciënda’s, waarschijnlijk nog gebouwd voordat de regels om te bouwen aan de kust strenger werden. Er lijkt later niets meer bijgebouwd. Er staan een handvol personenauto’s geparkeerd en in een enkel huis brand er licht. Deze buurt is in ieder geval bewoond.

Naast het gemeenschapsgebouw, uit de wind en veilig voor rondvliegende delen, parkeer ik onze camper. Wij komen vandaag in ieder geval niet meer in beweging! De wind schut de camper heen en weer en de regen geselt de voorkant. Een geluk bij een ongeluk want ik kan meteen controleren of de vochtproblemen nu van de regen of de condensatie kwamen.

Tijdens een kort moment van droog weer trotseer ik de storm om naar de golven te gaan kijken. De wegen in het vakantiedorp zijn afgezet en enkele rood/witte linten worden omzeild. Het is zeker geen normaal weer!

Terug in de camper sla ik meteen aan het koken. We hebben een stevige trek en de koelkast geeft Black Pepper Pork vrij. We genieten van deze Chinese klassieker met een glaasje wijn en bier naast ons bord. Nog een stukje tv en dan naar bed. Zonder oordoppen want die hopen we vannacht niet nodig te hebben.