Wat een heerlijke nachtrust heb ik gehad! Zo fris als een vochtige vaatdoek van een week oud klim ik uit bed en strompel naar de koffie. De “Jameson’s” van gisterenavond kan ik nog proeven. Die whisky was eigenlijk voor Schotland bedoeld maar helaas moesten we die reis vroegtijdig afbreken. Na een tweede koffie ga ik op zoek naar een vers stokbrood en gelukkig heb ik dat ook snel gevonden. Dat verse brood is zeker een van de goede dingen van het reizen in het zuiden van Europa. De wandeling in mijn korte broek in de frisse ochtendlucht heeft me goedgedaan. Het is aan de noord Spaanse costa’s een graad of acht ’s nachts maar dat is met de zon erbij nog net te doen.
Lyka is al wakker wanneer ik bij de camper terugkeer. Lekker vers stokbrood met zacht gekookte eitjes en een derde kop vers gezette koffie. Ik heb het ongetwijfeld al wel eens vermeld maar ik wil het nog een keer vertellen. Met de “Mokka-maker” (€ 8.95 van de Xenos) maak ik in een mum van tijd een heerlijk bakkie verse koffie. Het fijne van deze Mokka-maker is dat er precies een koffiepad in past! Dus geen gedonder met koffieprut maar gewoon de gebruikte koffiepads er uit!
De zon maakt me lui en we gaan in een Spaans tempo aan de gang om te vertrekken. Elektriciteitskabel oprollen, alles aan boord omschakelen naar de huishoudaccu, een visuele inspectie van de buitenkant van de camper, nog een laatste keer naar het toilet, afscheid nemen van enkele nieuwe kennissen en dan kunnen we eindelijk op pad. We beginnen vandaag aan route drie van het WOMO-boekje Oost-Spanje, en dat is tevens de laatste route die we uit dit boekje rijden.
De Lidl laten we op deze ochtend voor wat ze is want onder het ontbijt zijn we tot de conclusie gekomen dan we het voorlopig nog wel een paar dagen kunnen redden. De oude voorraad moet eerst op! De autoweg N-340 loopt dwars door veel badplaatsen en dorpen totdat ze aan de binnenkant van de spoorlijn en tolweg komt. Tijdens het doorkruizen van die nederzettingen worden we overgoten met Duitse termen. Zahnarts, Metzgerei, Imbiss en nog veel meer. Wanneer we niet beter zouden weten dan zouden we zo in Duitsland kunnen zijn! Iedereen die ik aanspreek spreekt ook Duits.
Tijdens de eerste theepauze nemen we een belangrijke beslissing. Het is hier stervenskoud en dat komt door de wind die van de bergen naar de kust omlaag glijd. Aan de horizon zien we dikke witte wolken, als slagroom op een taart, van de bergen afglijden. Wij weten uit ervaring hoe koud en mistig het kan zijn in de bergen. Nee, er zit nog een stukje bergen in deze route maar die kan van ons worden geschrapt.
Dan rijden we een klein vissersdorp binnen waar we een “restjes van gisteren lunch” eten. Ik maak tortilla rolletjes met sla en een restje vlees met bonen en groenten. Ook eten we nog een keer van de tomatensoep uit een zakje. Het is heerlijk en niet teveel, het is net genoeg.
Op weg naar een mooi plekje voor de nacht komen we in een vreemd landschap terecht. Het is zo plat als een pannenkoek! Maar wat nog vreemder is zijn de akkers links en rechts van ons. Ze zijn doorweekt en met enige fantasie komen we tot de conclusie dat het alleen maar rijst kan zijn dat hier wordt geteeld. Rijst in Spanje? Ik weet dat er veel rijst uit Italië komt, maar uit Spanje? Dat moet ik later nog maar eens opzoeken!
Het eerste plaatsje waar de GPS ons naar toe leid is niet naar onze zin. Ik kan niet zeggen waarom niet dus we rijden verder naar de volgende mogelijke staanplaats voor de nacht. Er staan er nog genoeg op de lijst! Opnieuw die vreemde landschappen en dan midden in het niets een enorme vakantie nederzetting. Een brede verlaten boulevard grenzend aan grijze duinen. En ja hoor, na enig overleg beslissen we om hier te overnachten. Het is een ideale plaats, rustig, verlicht, vuilnisbak en een zitplaats in de late middagzon.
Ik maak meteen van de mogelijkheid gebruik om een wandeling in de natuur te maken. Het is altijd goed om een stuk te wandelen en Lyka wat alleen te laten. In de camper zit je namelijk altijd op elkaars lip. Een poosje van elkaar weg kan zeker geen kwaad.
Zalm met pasta, champignons in crèmesaus en broccoli. Is dat een mooie combinatie of niet? Het smaakt in ieder geval uitstekend. We eten laat omdat ik weer met schrijven bezig ben. Een flinke beker koffie en twee speculaasjes die ik bij de Spaanse Aldi heb gekocht. Drie afleveringen van “The Man in the High Castle” met hopelijk een spannende ontknoping. Die ontknoping valt wat tegen dus een aantal sterren tuimelt omlaag. Met twee sterren kan ik zeggen dat “The Man in the High Castle” het kijken waard is maar ik zou er niet voor opblijven.
