De storm die Nederland de afgelopen dag teisterde heeft ook hier huisgehouden. Op de camping waaide van alles omver en de wind huilde door de boomtoppen. De camper schudde de afgelopen nacht als een schip op zee.
Regen viel ons ten deel toen ik om iets over zeven de gordijnen opende en in de natte duisternis staarde. Alleen de rode reclame van de Coca-Cola automaat was als een baken in het duistere niets te onderscheiden.
Luiheid viel me ten deel op deze zondagochtend. Ik had geen zin om te schrijven, ik had geen zin om te croissants af te bakken en de regen buiten weerhield me om iets buiten te gaan doen. Eigenlijk zat ik alleen maar koffie te drinken, naar buiten te staren en was in mijn gedachten verzonken. Ik dacht na over de afgelopen dagen, weken, die we al onderweg zijn. Een korte maar diepe persoonlijke evaluatie over wat we samen al gedaan en gezien hebben.
Zodra Lyka wakker is maak ik mijn plannen voor vandaag bekend en met enige tegenzin stemt ze in. We vullen voor de eerste keer deze reis onze watertank tot de rand, we hebben een zeer handige uittrekbare waterslang gevonden in de “Eroski hypermarkt”, en na afscheid te hebben genomen van onze Franse buren gaan we op weg.
Alle winkels zijn gewoon dicht aan de rand van Pamplona! Geen enkele supermarkt is ook maar voor een moment open! Toch is er nog enige hoop. In een zuidelijk gelegen buitenwijk van Pamplona ontdek ik een man op het trottoir met een stokbrood onder zijn arm. Mijn ogen werken nu een dubbele dienst. Ze schieten van de weg links en rechts naar de rij gevels die we langzaam passeren. En daar zie ik iemand naar buiten stappen met ook een stokbrood onder de arm. “Café-Panneria” staat er met grote letters op het etalageraam.
De rem gaat er op en ik parkeer de Oude Dame dubbel op de straat. Het is maar voor even en ik ben een domme buitenlander! Enkele minuten later, en één euro en vijf cent armer, stap ik triomfantelijk met een vers heerlijk ruikend stokbrood de cabine van de camper in. Lyka lacht en bij de eerste de beste mogelijkheid zullen we ontbijten.
Lang hoeven gelukkig niet te wachten want de eerste halte voor vandaag is een kleine kapel, “Santa Marían de Eunate”, die belangrijk is voor de pelgrims die naar Santiago de Compostela lopen. Er is ook een hostel naast de kapel die buiten het seizoen gesloten is. We zien wel enkele pelgrims maar die weinigen staan tot een schril contrast met de hordes die hier zomers passeren. Ik weet haast zeker dat mijn nichtje Johanna uit Australië hier ook een paar weken geleden is langsgekomen.
We zien de kapel eerst alleen door het grote zijraam van de Oude Dame. Vers brood, twee soorten kaas, drie soorten droge varkensworst en een pot verse thee. Wat kan een eenvoudig ontbijt toch mooi zijn! Mijn dag kan al niet meer kapot.
Nadat de magen zijn gevuld maken we een rondje om de kapel. Eenvoud kan ook heel veel schoonheid bezitten! Helaas kunnen we de kapel niet vanbinnen bezichtigen en het is zelfs nog erger, we kunnen ook niet binnen de muur komen. Jammer! Misschien een volgende keer.
Na de korte bezichtiging rijden we weer verder naar Punta de La Reina. Daar is een brug die we zeker moeten hebben gezien. Hier komen alle routes naar Santiago de Compostela samen. Vanaf deze brug loopt er nog maar een enkel pad naar het einddoel. Hier komt dus iedere pelgrim langs.
Het landschap om ons heen verandert steeds sneller. We zitten in de wijnstreek van Navarra en de wijngaarden worden steeds talrijker. Ik ben geen kenner maar ik drink wel graag een wijntje. De rode wijn die hier vandaan komt is zeker niet te versmaden!
Het “Monasterio de Santa María de Irache” is al van verre te zien. Wij twijfelen geen moment om het klooster te bezoeken. Het is er druk en vanzelfsprekend hebben de monniken hun eigen bodega. Toch laten we de wijn vandaag maar links liggen. Gelukkig voor ons staat de touringcar op het punt om te vertrekken en hebben de het klooster haast voor onszelf.
De kerk die bij het klooster hoort is mooi maar na al die kerken van de afgelopen week moet ik eerlijk zeggen dat de glans er wel een beetje af is. Teveel kerken is snel teveel van het goede.
Je gaat anders naar de gebouwen en de kunst kijken. Je maakt andere foto’s die je in je geachten al bewerkt.
Onderweg naar onze plaats voor de nacht passeren we nog die mooie stukje Hollandse geschiedenis in Spanje. Gemaakt in geglazuurde tegeltjes uit de tijd dat consumenten elektronica nog een winstgevende tak van onze bekendste industrieel was!
Op de enorme parkeerplaats van de plaatselijke voetbalclub in Logroño zoeken we een plaatsje in het midden een eindje van de doorgaande weg. Het is niet de mooiste plaats van deze reis maar we doen het er maar mee.
Het is pas kwart voor drie maar ik ben hier gestopt met een uitrekening. We maken namelijk gebruik van KPN onbeperkt internet. € 7,50 voor dertig dagen! En ik ben benieuwd of ik hier in Spanje daarmee naar “Radio1 Langs de lijn” kan luisteren. En ja hoor, na even zoeken heb ik een 32 Kb/s stream gevonden en komen de wedstrijdverslagen luid en duidelijk binnen. Met een koud biertje in de hand luister ik naar de verrichtingen van Ajax, Feyenoord en de andere wedstrijden van deze zondagmiddag. Mooier kan een zondagmiddag in den verre haast niet zijn!
Op deze luie zondagavond maak ik één van mijn lievelingsgerechten, kipsaté met patat en sla. Man, wat is dat lekker! Ook Lyka eet haar bord helemaal leeg. Ik ben al vol en ga om tien uur slapen. Geen tv vanavond!
