Schotland: Monty Python and the Holy Grail

Glen Finglas (Little Druim Car Park)

Goede morgen, het is om half zeven buiten slechts 8,7 graden en in de camper 11,2 graden. Dus vanochtend gaat voor het eerst in ruim drie weken de kachel aan. De aangename warmte van het oude gaskacheltje verspreid zich verbazend snel door de leefruimte.
Boven ligt Lyka nog te slapen als een os. In het slaapgedeelte boven de cabine warmen onze lichamen de lucht redelijk goed op. Daar zitten zeker enkele graden verschil in. Zeker, want zodra ik ’s morgens het gordijn open voel ik de kou in mijn neus bijten. Het zijn de kleine ongemakken die het reizen met een camper leuk maken.
De kachel gaat aan en op deze ochtend vloeien de verhalen weer als vanouds uit mijn vingers. Het gebrek aan inspiratie is alweer verdwenen en ik ben heerlijk uitgerust na de ontspannende avond en goede nachtrust. Die nachtrust is met de nacht beter geworden en nu weten we eigenlijk niet beter meer dan slapen in een onbekende rustige stille omgeving.
We hebben nog aardig wat te doen voordat we weer op pad kunnen dus zitten we al vroeg aan de boterhammen met vleeswaren en kaas. Restjes opmaken is het devies van dit ontbijt! Ruimte maken in de koelkast want is natuurlijk maar piepklein. In het woongedeelte krijgt alles weer zijn vaste plaats zodat er niets in de rondte kan vliegen tijdens het rijden en onze volgende stop is de sanitairplaats van de camping.
De cassette van het toilet wordt geleegd en watertank 2 wordt met vers drinkwater gevuld. We zijn op reis gegaan met een gevulde watertank 1 maar dat was vanaf het begin niet goed. Er zat een luchtje aan het water omdat die kleinere tank zeer weinig wordt gebruikt. Daar zijn we nu voorgoed vanaf! Het water wat nu uit de kraan komt kan worden gebruikt om te wassen en te koken! Ik denk dat tank 1 vanaf vandaag nooit meer gebruikt word.
Een blik op de kaart met LPG vulstations heeft me geleerd dat we nu naar een gebied gaan waar LPG vulstations maar heel dun bezaaid zijn. Vul de LPG dampgasfles maar en ook de brandstoftank wordt met diesel afgevuld. We zijn klaar voor de eerste dagen in een schaars bewoond midden Schotland! Bij de Lidl koop ik nog voor twee dagen verse groeten en wat vlees en zo weten we zeker dat we pas over een dag of vier weer boodschappen hoeven te doen.

De enige geplande culturele stop voor vandaag is “Doune Castle”. Een kasteel met niet heel veel belangrijke historie maar daarom niet minder belangrijk. Nog voordat we Stirling hebben verlaten krijg ik de mogelijkheid om een mooie foto van “Stirling Castle” vanuit een andere hoek te maken.

En dan verlaten voorlopig de bewoonde wereld. het voelt voor mij als een opluchting omdat het verkeer buiten de drukke bevolkingscentra veel vriendelijker is. Het is al bijna half twaalf en ik heb mijn koffie deze ochtend nog niet gehad. Het bruine bord “Stirling Monument” komt dus als geroepen. Op een kleine parkeerplaats omringd door bloeiende velden met uitzicht op de bergen in een schuchtere ochtendzon drink ik mijn koffie.
De zon komt voorzichtig tevoorschijn en ik hoop dat ze zich later op de dag laat gelden.
Ik kijk naar het bronzen beeld van Sir David Stirling, de Schot die de SAS (Special Air Services) stichtte. De Britse Navy SEALS! Alleen zeventig jaar geleden. Zijn visie is het voorbeeld voor alle speciale legereenheden over de hele wereld.

En dan zijn we eindelijk bij “Doune Castle”. Het is al zo laat dat we eerst lunchen, fish cake op een broodje met mosterd en knoflooksaus. Het gaat er goed in want we hebben alweer trek. Het weer is ondertussen beter geworden en de zon brand de Ampère uren door het zonnepaneel naar de huishoudaccu. 6,8 A staat er op de monitor! En dat doet me goed om te lezen, de accu wordt dan weer eens goed vol geladen.

Het kasteel is indrukwekkend en niet onopgemerkt gebleven. Zo zijn er hier veel opnamen gemaakt voor de serie “Outlander”, maar de film “Monty Python and the Holy Grail” is bij velen wel meer bekend.

De rondleiding door een audio apparaat in informerend en tegelijk grappig omdat een van de Monty Python leden de teksten heeft ingesproken. Een klein onbelangrijk kasteel op het Schotse platteland voor een onvergetelijke middag. We kopen zelfs voor de tweede dag op rij souvenirs! Voor Lyka een koelkast magneet met de twee Schotse vlaggen en voor mij twee flessen “Holy Grail Golden Ale”.

Vanaf Doune gaan we richting Callander waarna linksaf slaan een enorm natuurgebied in. De wegen worden smaller en de auto’s lijken breder. De snelheid komt nu zelden boven de 30 mijl per uur wegens de krappe bochten en golvende wegen. De eerste twee parkeerplaatsen zijn veel te stijl om de camper fatsoenlijk te parkeren. Bij de derde is het raak. De parkeerplaats is redelijk vlak en niet ver van een kampeerterrein. Het is er wel rustig en een goede uitvalsbasis voor een overnachting en misschien nog wel een wandeling.

Kipshoarma met gebakken aardappelen en sla voordat de avondfilm wordt gestart. “Monty Python and the Holy Grail”. Morgen gaan we dus weer wandelen!

Schotland: Vier bezienswaardigheden op een dag

Blairlogie (Witches Craig Camping)

Wanneer ik om iets over zeven de twee boekjes van de verenigingen, waar we lid van zijn en daarmee gratis toegang hebben, begin te bestuderen of ik het “Linlithgow Palace” kan vinden slaat de angst me om het hart. Ik kijk beide boekjes twee keer door en kan het “Linlithgow Palace” ècht niet vinden. Dat betekend dus dat het ook een onafhankelijke plaatselijke instelling is met een stevige toegangsprijs. En daar heb ik voor de tweede dag op rij ècht geen zin in!
Voor een moment speel ik nog met het idee om door de miezerige regen naar de poort hoog boven het stadje te lopen om te kijken of er misschien iets wordt vermeld over de toegangsprijzen. De beschermende warmte van de camper weerhoud me echter. Dan gaan we vandaag maar wat anders doen!
Lyka wordt op deze ochtend vroeg geroepen want we moeten voor negen uur weer weg zijn van de parkeerplaats. De munten etende machine staat al naar ons te grijnzen. Eigenlijk moet je al vanaf 08:00 betalen maar een kort gesprek met de vriendelijke controleur heeft me dat uur extra tijd cadeau gegeven om in te pakken. We hebben een drukke dag voor de boeg met vier GRATIS bezienswaardigheden.
Wat zijn deze ochtenden toch mooi! De oude diesel gromt onder de motorkap om warm te worden en mijn vinger gaat over het aanraaktoetsenbord van de GPS. Enkele seconden wachten en de kleine maar krachtige computer geeft een route naar de plaats die hebt ingevoerd. Hoeveel huwelijken zijn er in het verleden niet gestrand in de passagiersstoel van een auto met een landkaart in de hand? We gaan richting Stirling, het historisch hart van Schotland.

De eerste halte is in het echt duizend keer meer indrukwekkend dan op de foto’s die ik al eens gezien heb. In principe zijn “de Kelpies” nutteloos. Het zijn twee enorme kunstwerken die zijn uitgegroeid tot een toeristische attractie. Overal om ons heen klikken camera’s en staan de toeschouwers verbaasd te kijken naar deze schoonheid in het kwadraat uitgevoerd in roestvast staal.

Slechts enkele mijlen verder komen we een mooi stukje Schotse techniek. Het “Falkirk Wheel” is een van de mooiste, zo niet dè mooiste, sluis in de wereld. Een enorm wiel met daarin twee bakken vol met water brengt de boten naar het andere niveau. We hebben geluk! We horen om ons heen dat er maar heel weinig boten zijn vandaag en de kans dat we het wiel haar werk gaat doen erg klein is. En dan begint het ook weer zachtjes te regenen!
Lyka ziet dat er hoog boven ons een boot de sluis in vaart. De regen deert me niet terwijl Lyka tevergeefs een plekje zoekt om te schuilen. De regen houd aan en ik hou vol! Zodra de sluis de halve cirkel heeft voltooid en een boot de sluis verlaat is het voor ons het sein dat we de droge warme camper weer gaan opzoeken. We gaan weer verder.

De naam “Stirling Castle” maakt dat het hart van elke Schot sneller gaat kloppen. Hier is geschiedenis geschreven en hier staat de wieg van de natie Schotland. De steile weg naar  het kasteel laat de oude camper kreunen en kraken. De natte gladde kinderkoppen onder onze wielen geven me, in combinatie met de stevige helling van de straat, ook ernstige bedenkingen. Gelukkig is er boven op de top van de uitgedoofde vulkaan een goede vlakke parkeerplaats.

Omdat we lid zijn van “Historic Scotland” mogen we £ 29,- plus £ 6,- in de zak houden voor de toegang en de audio-toer. En dat brengt een glimlach op onze gezichten! Ik weet maar weinig te vertellen over het kasteel dus laat ik enkele foto’s het woord voor me doen.

Na de bezichtiging gaan we toch echt aan de lunch! Een heerlijke combinatie van diverse Italiaanse salami’s en een oude Schotse cheddar vult onze magen terwijl we nog eens de beelden van “Stirling Castle” de revue laten passeren. Lidl voorziet ons van veel eten in de eerste weken van onze rondreis.

Voor vandaag hebben we nog een attractie te gaan! “The National Wallace Monument” is zichtbaar vanaf “Stirling Castle” en daardoor roept het de bezoekers. Dus ons ook! De heuvel af blijkt moeilijker dan omhoog. Een lange file vormt zich achter de langzaam naar beneden rammelende Hollandse camper. Eenmaal weer op het asfalt wordt het gelukkig allemaal wat stiller en aangenamer in de cabine.
Bij “The National Wallace Monument” aangekomen blijkt ook deze onafhankelijk te zijn en voor slechts £ 19,98 mogen we naar binnen. Nee dus, niet op dit moment, misschien op de terugweg, ik wil ons budget in de gaten houden. Uitgegeven geld is nu eenmaal later in de reis moeilijk te besparen. Mijn ervaring spreekt!

Bij aankomst in Blairlogie, op de camping “Witches Craig”, grijpt Lyka meteen haar toiletspullen om naar de hete douches te rennen. Het is alweer vier dagen geleden dat we onder het gemalen water hebben gestaan. Ik ga even op de lange bank in de camper rusten van de vermoeiende rit. Even later is het mijn douchebeurt en scheerbeurt. Dat is na vier dagen ook wel weer nodig.
Onze oude camper heeft geen warm water voorziening meer. Wel een (nood)toilet maar de douche gebruiken we natuurlijk niet meer. Wij vinden dat geen probleem. Natuurlijk is zo’n nieuwere moderne camper veel comfortabeler maar zolang we maar om de vier dagen kunnen douchen op een camping is het voor ons al lang goed.

Slakkenhuis pasta Bolognaise met sla en brood is een goede maaltijd hoewel de buitentemperaturen roepen om iets zwaarders met meer calorieën. Onze lichamen moeten tenslotte warm blijven! Onze huishoudaccu krijgt het zwaarder met de dag. Elke regenachtige donkere dag vergt meer elektriciteit dan dat het zonnepaneel kan laden. Ik begin aan de avondfilm met 12.2 Volt en eindig met 11.8 Volt. Voor het eerst in lange tijd zie ik het lachebekje me niet meer toelachen maar met een neutrale gezichtsuitdrukking.
“The hunt for red October” (1990) is natuurlijk een oude film maar daarom niet minder onderhoudend. Het is voor mij een klassieker met een echte Schot in de hoofdrol. Voor het eerst ga ik zonder een aflevering van een komedie naar bed. Morgenvroeg maar eens goed nadenken hoe we dat gaan oplossen.

Schotland: New Lanark

Linlithgow (Parkeerplaats)

Het is verbazingwekkend hoeveel overeenkomsten het reizen met een camperheeft met het slapen in jeugdherbergen. Deze ochtend kijk ik ook vanaf een hoogte, een stapelbed?, de kleine kamer in die bezaaid is met spullen uit onze rugzakken vermengt met etenswaren. Het is weer erg fris in de camper en veel later dan ik me had voorgenomen kruip ik uit bed.
Buiten vallen druppels water die de reden zijn dat de dagindeling hebben gewijzigd. We hebben tenslotte tijd èn een warm bed. Laten we daar dan maar van genieten want de regen die onafgebroken neerdaalt is niet uitnodigend.
Een eerste kop koffie en mobiele telefoon kan geen netwerk vinden. Daar zullen we later aan moeten wennen! Er zitten nu dus over de hele wereld mensen te wachten totdat ik eindelijk onze avonturen kan publiceren.
Om tien uur voegt Lyka zich bij mij en kan ik eindelijk aan het ontbijt, en de dag in “New Lanark” beginnen. Gebakken eieren met spek en volkorenbrood zijn een goede start van de dag.

We hebben het uitgebreid besproken en zijn er nog niet helemaal uit samen. “New Lanark” is een onafhankelijke toeristische attractie met een toegangsprijs van £ 9,50 p.p., en dat hakt er nog al in. Dat is € 24,70 en een flinke hap uit ons dagbudget. Nu moet je met een budget vanzelfsprekend redelijk zijn en voor mijn gevoel zijn we dat ook. Maar om ’s morgens vroeg gelijk 62% van je dagbudget aan een museum uit te geven gaat me, na er diep over te hebben nagedacht, op dit moment toch wat te ver!

We wandelen dus gewoon door het stadje en slaan de schoolklas, dorpswinkel, ziekenhuis en woonhuis uit 1820 maar over. Wel staat er een wandeling van 5 Km (90 minuten) op het programma. Naar de watervallen van “The River Clyde”.
Zodra we het dorp, met een hoog Efteling gehalte, verlaten neemt de natuur over. De rustgevende natuur zoals die nog in Schotland overal te vinden is. De vogels fluiten en het water kabbelt rustig over de zandsteen rotsen.

De natuur beweegt onzichtbaar. De schimmels breken de dode materie af en de insecten bemesten de arme bosgrond. Er moet flink worden geklommen en tijdens de korte pauze’s genieten we van de hete zwarte thee met mini stroopwafels. Ik was ze al vergeten maar Lyka heeft ze weer gevonden in de chaos binnen in de camper die bagage heet.
De plaats om de mooiste foto van New Lanark te maken is vandag een tegenvaller! Een grote oranje touringcar staat precies in het midden van de te nemen foto geparkeerd. Het is zelfs zo nadrukkelijk dat het me niet gaat lukken om hem te laten verdwijnen met Photoshop Elements. Dus laat ik het pittoreske dorpje “New Lanark” voor wat het is. De aangename wandeling heeft me nog steeds niet kunnen overtuigen om toch maar een kaartje te kopen en naar binnen te gaan. Met een 100% stemmen besluiten we om maar verder te rijden.
Veel Kilometers staan er vandaag niet op het programma. We rijden namelijk naar “Linlithgow” waar er morgen wederom een kasteel op het programma staat. Het landschap veranderd steeds en het rijden is onderhoudend en prettig over de rustige binnenwegen.

Een bruine wegwijzer kondigt voor de toeristen de komst van een bezienswaardigheid aan. “Scottisch Korean War Monument”, dat kan ik niet aan me voorbij laten gaan! Ik hou van Korea op mijn eigen manier. Sinds ik het voor de tweede keer heb bezocht hou ik van het Koreaanse eten en de Koreaanse cultuur. Gewelddadige Koreaanse misdaadfilms zijn ook zeer de moeite waard.
Een klein monument herdenkt de Schotten die zijn gevallen in de zoveelste onnodige oorlog waarover we nu nòg dagelijks horen. Officieel zijn Noord- en Zuid-Korea nog steeds in staat van oorlog. De regering van het Stalinistische Noord-Korea is de verheerlijking van het Socialisme in de puurste vorm. Joseph Stalin zou trots op zichzelf als hij kon zien dat zijn gedachtegoed na ruim vijftig jaar nog steeds wordt nagestreefd.

De parkeerplaats onder het “Linlithgow Palace”, zoals het kasteel heet, is niet de meest romantische staanplaats om een nacht door te brengen maar voor een nachtje maakt dat niets uit. We moeten wel € 2,16 parkeergeld betalen voor de anderhalf uur tot 18:00. Geeft niets! Een rondje rond de parkeerplaats om te zien of het allemaal veilig is stelt me gerust. Mijn dag zit er op!
Voor het avondeten heb ik voor het eerst deze reis geen inspiratie om te schrijven. Na 22 dagen hapert de fantasie en overheerst de vermoeidheid om de belevenissen van de dag meteen op papier, of beter gezegd op het beeldscherm te schrijven. Het is een bekend verschijnsel van mijn andere reizen waar ik wel mee om weet te gaan. Zolang ik geen drie of vier dagen achter loop valt het allemaal wel bij te houden! Daarna wordt het moeilijker en krijgen jullie een fotopagina voorgespiegeld.

Varkensvlees in groene kerrie met rijst en groenten! Heerlijk! De huishoudaccu houd zich na die serie van donkere dagen nog prima en als avondvertier kijken we naar de ontknoping van de tv-miniserie “The Lost Room” (2006). De laatste drie afleveringen en twee keer “Sheldon en Amy” zoals we de komedie nu noemen.