dinsdag 27 februari 2007

Singapore, Singapore Shopping

Singapore 27/02/2007

De avond was heel anders gelopen dan dat ik zelf verwacht had. Na een heerlijk avondeten bij het buffetrestaurant “Anton” in Naklua met mijn maat Kees en een paar biertjes lag ik rond kwart voor elf onder de dekens. Ik sliep met de ventilator aan en ik dacht aan een heerlijk verfrissende goede nachtrust. Het was precies tegenovergesteld. Ik werd wakker in een plas zweet zo tegen twee uur. Het was gewoon te warm dacht ik, zeker over de 30 ºC. IK schakelde de airconditioning aan maar het was al te laat, de schade was al aangericht. Ik was klaarwakker en ik kon de slaap niet opnieuw vatten.
Een half uurtje achter de computer en een fles koud water konden mij misschien nog wat vermoeien. Het lukte van geen kant, ik was wakker en dat zou zo blijven. Ik nam een broodje kaas met een kop koffie en ging maar wat surfen op het internet. Ik pakte mijn rugzak, ik nam twee douches en probeerde nog één keer te slapen. De tijd kroop maar langzaam voorbij.
De taxi arriveerde wel erg vroeg, kwart over zeven om precies te zijn. Maar ik was erg blij om mijn rugzak weer op mijn schouder te gooien en op weg te gaan naar de nieuwe “Suvarnabhumi” luchthaven in Bangkok. Tijdens onze rit probeerde de chauffeur een paar keer tevergeefs een gesprek met mij aan te knopen maar ik was te moe en was niet echt in een goede bui voor een gesprek. Mijn ogen vielen een paar keer dicht tijdens de rit en ik vocht tegen de slaap. De koude lucht van de airconditioning in de vertrekhal wekte mij en ik was terug bij mijn positieven. Mijn vlucht had nu al 40 minuten vertraging, op zich valt dat wel mee. Ik had genoeg tijd over om de nieuwe luchthaven zelf eens goed te bekijken. Was het echt zo slecht als iedereen zei en schreef?
Nou ja, het is echt zo slecht! Er zijn een aantal toiletten die net voldoende zijn voor het personeel die op de luchthaven werkt, lange rijen mannen stonden bij de toiletten te wachten tot ze aan de beurt waren. Bij de dames heb ik niet gekeken maar normaal gesproken is het daar zelfs nog slechter. Ik neem aan dat verlaten winkels meer geld in het laatje brengen dan toiletten. De prijzen in de nieuwe bars zijn gewoon verdubbeld. Een pint Heineken kost nu gewoon 360 Baht. Maar ik zou Jielus niet zijn als ik geen goedkoper alternatief zou vinden. En ja hoor, blikjes koele Heineken voor 65 Baht, dat zou omgerekend een pint zijn net onder de 100 Baht. (feb-07, €1,00 = 46 Baht) En het ergste is nog dat de hele luchthaven er nu al oud, verweerd en smerig er uit ziet. Vloeren met barsten en kapotte attributen overal waar je kijkt.
Maar er was ook iets goeds te melden! Gratis internet! Misschien was iemand vergeten om het netwerk te beveiligen met een wachtwoord? Ik zal het volgende week nog eens proberen.
Het aan boord gaan van het vliegtuig ging niet erg soepel en bracht herinneringen in mij terug aan Griekse luchthavens vol met vakantiegangers waar je met een oude bus die naar een godverlaten hoek van de luchthaven bracht waar een slechte Boeing 737 op je stond te wachten. Normaal gesproken verwacht je dit niet van een nieuwe luchthaven die probeert de beste te zijn in de buurt! Ik sliep het grootste gedeelte van de heel rustige vlucht. Er zat een Thaise monnik naast mij die een Buddhistisch klooster runde in het islamitische Indonesië. Laten we het maar een moderne missionaris noemen in een nieuwe wereld. Indonesie is het grootste Islamitische land ter wereld waar het aanbidden van de natuurgoden nog heel normaal is. Allah verzorgd nu eenmaal niet alles.
De twee broodjes na aankomst op de luchthaven van Singapore verlichtte de hoofdpijn die was ontstaan door een te lage suikerspiegel. Ik Singapore loopt alles gesmeerd. De treinen zijn precies op tijd en tegen 17:00 stapte ik het Tai Hoe Hotel binnen. Tien minuten later stond ik alweer buiten om snel naar het “Sim Lim Square” te gaan waar ik mijn nieuwste elektronische speeltje zou proberen te kopen. Een GPS speciaal voor het lopen. Ik had wat aanwijzingen gekregen waar en voor hoeveel ik hem zou kunnen kopen en nog geen uur later was ik de trotse bezitter van een Garmin GPSmap 60CSx met een 1Gb microSD kaartje er in.
Op de terugweg kon ik het slimme apparaat niet met rust laten en ik begon er wat mee te spelen. Bij het passeren van het “FoodMore” eetpaleis kreeg ik trek in een Mee Goreng. Heerlijk, maar ik ben wel vergeten om er een foto van te nemen. Ik was te druk met het spelen met de nieuwe aanwinst.
Na een verfrissende douche liep ik nog even de zwoele avond in voor een paar biertjes en een Indiase snack. Het werd snel laat en ik was erg vermoeid van deze lange dag. Om kwart over tien deed ik het licht uit en begon te dromen over wat ik morgen zou gaan doen. Welterusten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Copyright/Disclaimer

Gratis eboek downloaden/lezen?