Thailand: Geen toeristen

Phitsanulok (Princess Green Hotel) 256 Km

De eerste dagen zitten er alweer op en alles verloopt naar wens. Rijstvelden en heuvels, tempels en Thaise restaurants. We hebben niets te klagen en het weer zit ook mee. Er zijn wel weersvoorspellingen dat het zou gaan moeten regenen maar de blauwe lucht verteld een ander verhaal.

Vandaag een rit door het stroomgebied van enkele rivieren richting Pitsanulok. We zijn natuurlijk allemaal opgewonden over de duizenden kilometers die nog voor ons liggen. Maar het beste is toch wel Lyka die ook zienderogen met volle teugen van het motorrijden geniet.
Het begon allemaal met een koffie en een onbekend broodje op de stoep in een vakantieland waar brood nog een onbekend gemeengoed is buiten de toeristencentra. Natuurlijk had mijn meisje een noedelsoepje als ontbijt!

Effen rijden en effen stoppen, zo doen wij dat!

Na een onbekend aantal kilometers reden we zo maar pardoes een optocht binnen.Het was midden in Thailand maar de Chinese invloed was te proeven. We kregen te eten en te drinken aan geboden en zo was het plotseling een heel aangename verrassing die ook door onze zere konten zeer op prijs werd gesteld!

Bananen, eindeloze bananenplantages! De vruchten werden op zinken platen gedroogd!

En zo reden we Pitsanulok binnen. Het hotel dat ik had bedacht was niet zo’n beste dus na een half uurtje zoeken vonden we het Princess green hotel om de hoek. En dat was goed genoeg voor onze vermoeide lichamen.

Het grootste probleem was nog dat één van de jongens niet meer reageerde op de onze kloppen op de deur of de telefoon! Het ergste werd verwacht maar het viel allemaal mee! Hij was zo moe dat hij met zijn oordoppen in was gaan slapen. Een zucht van opluchting en een korte wandeling naar een heerlijke Thaise maaltijd.

Thailand: En nu gaat het dus echt beginnen.

Ban Dong (J Sai Thong), 245 Km

Na één van de slechtste nachten slaap onderweg die ik me kan herinneren stond ik ‘s morgens te tollen op mijn benen. Ik was niet de enige die slecht had geslapen! Het leek er op dat iedereen vannacht zijn brommer onder onze ramen had gestart en dat iedere toerist zijn laatste biertje onder ons raam had gedronken. We hadden allevier heel slecht geslapen!
Het ontbijt gebruikten we tegen beter in weer bij “Tony’s Place”. Meer dan een drie uit tien kunnen we niet geven voor de kwaliteit van het voedsel en de bediening! De volgende keer dat we in Ayuthaya verblijven gebruiken we het ontbijt in de 7-11 supermarkt!
Een oefening in het rijden op de GPS naar een plaats die ik alleen maar kende van mijn Garmin. Gisterenavond was er voldoende besproken en we hadden afspraken gemaakt hoe we de rest van de trip zouden uitrijden. In Lopburi zagen we een enorme draak uit het water opstijgen en daar werd natuurlijk gestopt.

En hier wordt het moeilijk! Je rijdt zes á zeven uur per dag afgewisseld met een pauze op het uur. Je praat wat en de speculaasjes van Henk werden met een slok koude thee goed ontvangen. Als één van ons iets interessants zag dan stopten we met z’n allen. Plezier en wat bezichtigen zijn de hoofdmoot voor deze trip.

Het beschrijven van een roadtrip is heel moeilijk omdat de meeste details door je hoofd vliegen en meteen ook weer weg zijn. Het is alsof de wind in je gezicht je gedachten letterlijk wegblaast. De concentratie op wat er op de weg voor en achter je gebeurd neemt ook heel wat rekenkracht van je hersenen weg!

Een Stuwmeer en een gouden Boeddha van wel 40 meter hoog waren leuke plaatsen om weer wat bloed in je billen te laten vloeien. Het contact met de mensen in de kleine dorpen is wat minder omdat iedereen rond tien uur aan het werk is of dronken in een hangmat hangt.

En zo kwamen we dus in Ban Dong en het “J Sai Thang” lag precies op de plaats waar de GPS het aangaf. Het enige probleem in dit hagelnieuwe Thaise resort was dat het restaurant bij gebrek aan klanten direct weer was gesloten. We moesten drie kilometer rijden naar het dichtstbijzijnde dorp waar één restaurant was.

De hoeveelheid insecten die ik tijdens de korte rit in het donker inslikte waren voldoende als voorgerecht en de hoofdmaaltijd was ook een hele goede. Zoetzure vis met groente en rijst. Een paar koude Leo biertjes maakten de avond compleet.

Morgen op weg naar Pitsanulok!

Thailand: Op weg naar de start

Ayutaya (Ayutaya Guest House) 262 Km

Het is alweer donderdagavond als ik mijn eerste verhaal over deze motortrip naar het noorden van Thailand schrijf. Het zijn namelijk vreemde dagen en de dagen voordat we vertrokken stonden in het teken van de aankomst van vele vrienden.
Henk arriveerde met de erg welkome speculaas, boter banketkrans en chocoladeletters. Nel arriveerde en was in een goed humeur en Peter en Bernie waren weer als vanouds. Het was dus erg gezellig voordat we voor de achttien dagen op pad gingen.

De eerste etappe kunnen we nu wel dromen dus het was meer een kennismaking met de motor en elkaar. Er zijn hu twee Garmin GPS units op de motor aanwezig en dat maakt het alleen maar gemakkelijker.

De eerste nacht brachten we door in het Ayutaya Guest House waar we voor 200 Baht (5 Euro) een spartaanse kamer kregen. We konden natuurlijk niet klagen voor die prijs!

Het was ook weer de tijd voor het Ayuthaya licht festival en dat is een aanrader als je rond 14 december in Thailand bent.! We aten en dronken er op los en Lyka zag voor de eerste keer in haar leven een echte olifant.

We moesten natuurlijk wel op tijd naar bed want morgen begint de eerste echte etappe.