Thailand: Een “Catalogus bruid”?

Pattaya (Boxing Roo)

Ik heb een paar maanden geleden aan de Filippijnse vrouw van een goede vriend van me belooft dat ik voor het visum en het ticket voor een zusje van haar zou betalen. Het zou leuk zijn als ze elkaar weer eens zouden zien. Het is een aardig meisje om te zien en het is ook leuk voor Roxanne. Ik zal een paar weken naar haar omkijken maar ik blijf wel mijn eigen dingen doen. Er worden ook pogingen ondernomen om haar aan me te koppelen, maar gelukkig heb ik ze allemaal kunnen afslaan.
Nu heb ik later wel mijn twijfels gekregen maar als ik “A” zeg dan zeg ik ook “B” en zo gingen Kees en ik vandaag samen op pad naar Bangkok. Er moeten voordat er een visum wordt afgegeven een paar formulieren worden ingevuld op de Filippijnse ambassade en geven je dan op hun beurt weer een document dat het allemaal correct is.
Dus Kees en ik zaten om tien over acht in de bus op weg naar het “Ekkamai Busstation” in Bangkok. De ambassade ligt aan Sukhumvit road en is niet ver weg van het Thong Lor BTS station. Het was al flink over tienen toen we eindelijk uit de bus stapten. Ik dacht nog even na over de Thaise gebruiken in de bus. Zitten, gordijnen dicht en dan slapen. Ik was de enige, en de chauffeur natuurlijk, in de hele bus die wakker was gebleven. Ik geniet nu eenmaal altijd van het voorbij schietende rommelige landschap van Thailand.
In verband met de tijd namen we een taxi naar de ambassade. Er moest een formulier worden ingevuld en ondertekend. Inleveren met wat fotokopieën, 1125 Baht afrekenen en we moesten om twee uur terugkomen om het document op te halen.
Het was ondertussen pas kwart voor elf dus we moesten drie uur door zien te komen. Ik ga graag naar het “Siam Paragon” om een kop koffie te drinken en naar de mooie Chinese/Thaise meisjes te kijken. Het is één van de luxe winkelcentra in Bangkok en hier zijn ze dus wel modebewust. Een kop koffie met een Hollandse stroopwafel en mijn dag kon al niet meer kapot.
Na de koffie slenterden we wat rond in het winkelcentrum want ik wilde de Lonely Planet van Noord-Oost India aanschaffen. Wat we tijdens onze zoektocht zagen was ongelofelijk. Er zijn zelfs winkels met luxe sportauto’s!

Mooie plaatjes van hele mooie en dure auto’s!
Nog even lunchen en dan terug naar de ambassade. Voor Kees was een broodje ham van Subway voldoende maar in de kelder zag ik al de heerlijkheden die er te koop waren. Ik ging voor de Sushi! Met de handgemaakte "wasabi" was het een hemelse ervaring.

Van Thailand 2010

Het met goud belegde document lag om half twee al klaar en we zaten eerder dan verwacht weer in de bus terug naar Pattaya. Het was een leuke dag geweest met een serieuze ondertoon.

Thailand: Regen

Pattaya (Boxing Roo)

Ik kan niet echt zeggen dat ik in het paradijs ben gearriveerd! Vanaf maandagavond heb ik elke dag regen gehad en er zit overdag niets anders op dan een beetje muziek te luisteren en met de computer te spelen.

‘s Avonds lekker eten en als het regent bij de Boxing Roo een biertje drinken. Gisteren spetterde het wel maar het wilde niet doorregenen, dus toch maar een paar biertjes bij “het kantoor” gedronken.

Ik wil geen oude koeien uit de sloot trekken maar het valt nu helemaal op dat Pattaya leeg is. Het toerisme is nu ook opgegeven door de regering die bij monde van de Premier meldde dat de productie op een ongekend hoog punt is belandt en de export loopt als een trein. Over het toerisme was hij kort maar duidelijk!
“Het toerisme is geen prioriteit en er zijn geen concrete plannen om het te proberen uit het slop te trekken.”
“Wanneer je werkzaam bent in de toeristensector dan raad ik u aan om ander werk te gaan zoeken!”, sprak hij bemoedigend.

Dus de toeristen weten waar ze aan toe zijn! Er zullen veel bedrijven hun hoofd niet boven water kunnen houden. De eerste tekenen zijn dat mijn favoriete ****hotel in Bangkok alweer haar prijzen heeft verlaagd. Ik kan daar nu voor 1000 THB (€25) per nacht incl. ontbijt slapen. Misschien iets voor later deze maand of volgende maand.

Gisteren heb de tandarts weer bezocht en mijn gebit laten controleren en schoonmaken. Nu kan ik er weer een half jaar tegen aan! Vandaag ben ik ook maar weer eens aan het plannen geslagen voor volgend jaar. Mijn rustpauze is weer voorbij begin december en dan gaan we weer lekker op pad. Veel mooie bestemmingen en ook drie nieuwe landen worden toegevoegd aan mijn lijst. Het eerste nieuwe land van 2011 wordt India, Kolkata in januari om precies te zijn.

En morgen ga ik serieus aan de slag met de verhalen over Steef. Het is nu bijna twee jaar geleden dat hij het levenslicht zag en het wordt tijd om het boek af te maken.

Thailand: Eindelijk vakantie

Pattaya (Boxing Roo)

Na die vier flessen bier van gisteren avond en eenentwintig uur op mijn benen ging om elf uur het licht uit. Het volgende dat ik me kan herinneren was de iPhone die me om zeven uur wekte. Man, wat had ik geslapen! Als een os, de volle acht uur en ik was weer zo fris als een hoentje. Een kopje koffie en een krentenboterham met kaas. Een snelle douche, mijn haar gewassen en mijn tanden gepoetst. Ik was klaar om de laatste etappe naar Thailand te maken.
Met alle rust in me pakte ik mijn rugzak in en controleerde de kamer en badkamer of ik niets was vergeten. Een laatste handeling met de creditkaart, ze hebben nu eenmaal graag dat je het verblijf in je hotel betaald, en ik was op weg naar de luchthaven. Onderweg in de monorail genoot ik nog na van gisteren. Het was een hele mooie dag geweest en ik hoopte volgend jaar ook weer van de partij te zijn.
De vlucht met AirAsia was zoals ik van ze gewend ben en ook aan boord doorbrak ik een ingeburgerde traditie. In plaats van de overbekende sandwich koos ik nu voor de Bukhara Chicken Briyani. Al vele malen had ik naar het menu gekeken en me afgevraagd wat er achter die exotische namen op de menukaart schuilging. De mededeling onder de gerechten dat de foto’s alleen maar voor promotionele doeleinden waren had me altijd tegengehouden. Natuurlijk begreep ik wel dat de maaltijd in het kleine aluminium bakje er anders zou uitzien maar ik dit geval is de smaak belangrijker dan de presentatie.

Het smaakte me bijzonder goed en de volgende keer probeer ik weer iets anders. Als de kwaliteit van deze maaltijd de standaard heeft gezet dan kan de warme maaltijden aan boord van AirAsia van harte aanbevelen.
Na een rustige vlucht gebeurde er aan de balie van de immigratie iets vreemds, ik voelde een vonk overslaan naar het meisje voor me. Een kort gesprek was voldoende en het was liefde op de eerste reuk. Ze heeft mijn kaartje maar ik verwacht niet dat ik ooit nog iets van haar zal horen.
“Het zien duurt een seconde, de gedachte blijft voor altijd” (Blauw - De Scene), gierde door mijn hoofd.
Dat zijn van die momenten waarop je hoopt! Maar ja, het lot speelt ook mee.

De busreis duurde voor mijn gevoel veel langer dan ik gewend ben en toen ik eindelijk in de Boxing Roo neerviel duurde het niet lang voordat ik mijn eerste San Miguel Light voor me had staan. Gesprekken met oude vrienden, een pizza als avondeten en snel naar bed.