zondag 10 oktober 2010

Maleisië: Over mooie meiden en snelle motoren

Kuala Lumpur (Fortuna Hotel (102))

Dit was dus de dag waarvoor ik naar Kuala Lumpur was afgereisd. Verwacht geen foto’s van het eten want in dat opzicht was het barbaars afzien vandaag.

Ik was vanochtend om tien over twee al klaarwakker.
‘Misschien was het toch niet zo’n goed idee geweest om niet te drinken gisteren. Maar wat kan je doen als je klaarwakker bent en zeker weet dat je de slaap niet meer kan pakken? Internet! Gewoon lekker surfen en zoeken en onderzoeken naar potentiële bestemmingen voor in de toekomst. Om kwart over zes kleedde ik me snel aan voor een afhaalontbijt met een echte kop koffie bij de MacDonalds te halen. Nescafé is best te drinken maar soms wil je ook een echte kop koffie!
Het had geen nut om langer te blijven rondhangen dus ging ik maar extra vroeg op pad naar het circuit van Sepang, mijn uitrusting voor vandaag werd drie keer gecontroleerd en toen ik echt honderd procent zeker was dat ik niets was vergeten verliet ik het hotel. Eerst met de KL monorail naar het KL Sentral Stesen en dan met de bus naar het circuit.

De eerste opdracht voor vandaag was het fotograferen van de pitspoezen!

Twee flesjes water en twee mini pizza’s waren mijn rantsoen voor de dag. Eerst het werk in de pitstraat fotograferen voordat het echte werk begint.

En ook hier waren er nog een paar mooie meisjes aanwezig.

De drie verschillende klassen kregen allemaal tijd om de motoren op te warmen.


Het werd tijd voor het racen en eerst kwam de 125cc die in de toekomst ongetwijfeld Moto3 gaat heten.

In de Moto2 kon de beslissing voor het wereldkampioenschap vallen. Het zou gaan tussen Julian Simon en Toni Elías.

Maar de andere rijders deden niet voor spek en bonen mee!

De held van Maleisië voor één dag!

De nieuwe wereldkampioen Moto2 heet Toni Elias.

Tussen de races door hield ik natuurlijk ook de lokale schoonheden in de gaten!

In de MotoGP was de beslissing eigenlijk al gevallen. Door het afzeggen van Dani Pedrosa was voor Jorge Lorenzo een negende plaats voldoende om de wereldtitel in de wacht te slepen.

Hij ging er vanaf de pole-position als een speer vandoor.

Maar Andrea Dovizioso nam geen genoegen met een tweede plaats.

Vanaf de zesde positie kwam er ook nog Valentino Rossi als een duiveltje uit een doosje tevoorschijn.

En hij wilde maar één ding: Winnen!

De rest vocht achter de drie, nooit bedreigde, rijders om de punten.

Valentino Rossi was de winnaar van de twintigste editie van de Maleisische Grand Prix voor motoren maar Jorge Lorenzo kon zich tot wereldkampioen laten kronen. Helaas kwam de Spaanse vlag tussen de ketting en moest zijn ereronde worden ingekort.

Valentino Rossi bedankte het massaal toegestroomde publiek voor de laatste keer in de kleuren van Fiat-Yamaha op zijn eigen exentrieke wijze.

Volgend jaar is hij terug en zal dan naast Nicky Hayden in deze kleuren een gooi doen naar zijn achtste titel ik de MotoGP klasse.

Een portie saté met een paar koude biertjes in Chinatown en ook dit bezoek aan Maleisië was veranderd in een mooie herinnering.

En voor de laatste keer een foto van Valentino Rossi. ;)
Van Maleisië 2010

zaterdag 9 oktober 2010

Maleisië: Een slome dag

Kuala Lumpur (Fortuna Hotel (102))

De vier grote flessen Tiger bier hadden me geraakt als een mokerslag! Misschien in combinatie met de vermoeidheid en de jetlag maar ik voelde niet zo best vanochtend. Nadat ik om acht de wekker op de iPhone had uitgeschakeld kroop ik terug onder de dekens met het idee om nog een uurtje te blijven liggen.
Dat uurtje werd drie uur en toen ik de foto’s van gisteren had verwerkt en een paar sneden krentenbrood had gegeten was het bijna tijd voor de Formele 1 kwalificatie voor de GP van Japan. Ondertussen werd ik nog opgeschrikt door de geur van brand! Voor een moment dacht ik dat mijn hotel in lichter laaie stond, gelukkig was het de keuken van een restaurant achter het hotel.

De kwalificatie werd dus drie keer een half uur wegens de neerdalende regen uitgesteld en zo vertrok ik om kwart voor vier voor de late lunch.

Alles duidde er op dat het vandaag een rustige alcoholvrije dag zou worden. Na het eten keek ik nog even in de Yamaha tent bij het KLCC maar het zweet kwam met zulke grote hoeveelheden uit mijn lichaam dat mijn shirt en korte broek binnen tien minuten doorweekt waren. Dan maar terug naar het hotel waar ik de tijd doodde met internet en het plannen voor de rest van het jaar. Heerlijk in bed met de radio aan wachtten totdat het tijd is voor het avondeten.
Ik had niet veel trek en een Penang Laksa was voldoende. De Penang Laksa is een noedelsoep met garnalen en kokkels in een kerrie bouillon.

De trek was gestild maar voor de zekerheid ging ik nog op zoek naar een box Sushi die vijftig procent was afgeprijsd, en ik vond hem ook nog. Nu zelfs met paling, tonijn en van die grote viseieren. Morgen dus lekker om zeven uur op en zo snel mogelijk naar het circuit.

Ook hier nemen de taxi’s het niet zo nauw met de verkeersregels!

vrijdag 8 oktober 2010

Maleisië: Het goud en het geloof

Kuala Lumpur (Fortuna Hotel (102))

Ik heb beter geslapen dan gisteren maar het ritme is nog steeds niet goed. Natuurlijk was ik weer om vijf uur wakker maar een half uurtje achter de computer was genoeg om weer slaperig te worden en terug naar bed te gaan. Acht uur was het moment dat mijn iPhone een irritant geluid begon te maken en ik meteen opstond.
Deze ochtend was het niet meteen tijd voor een kopje koffie!
‘Waarom niet?’
‘Wat was er dan anders deze ochtend?’
Vanochtend zette ik een kopje thee om de sushi mee weg te spoelen.
‘Sushi?’
Ja, de sushi was gisterenavond blijven staan en ik at de sushi vandaag als ontbijt. Wel puur! Zonder de wasabi en sojasaus. En het was heerlijk! Ik nam me meteen voor om het vaker te doen.

Na het douchen ging ik meteen op stap. Ik had niet al teveel te doen vandaag maar ik had geen zin om rond te blijven hangen. Eerst even langs YL-Camera in Pudu Plaza om mijn camera te laten reinigen en dan naar het “Islamic Arts Museum Malaysia”.

Op weg naar YL-Camera vond ik dat mijn camera nog steeds vreemd deed. Het waren van die onverklaarbare zaken die de foto’s precies anders maakten dan dat ik wilde of gewend was. Ik zou daar toch maar eens naar vragen?

YL-Camera was nog steeds gesloten wegens een renovatie maar gelukkig liep ik één van de jongens tegen het lijf. Alvin was nog steeds ziek maar hij herkende me ook en het schoonmaken was geen probleem. Ik zat nog geen minuut binnen en daar was Alvin. We schudde elkaar de hand en begonnen meteen over de exotische bestemmingen in Azië te kletsen. Ik geniet altijd van Alvin zijn foto’s en het is goed om te zien hoe een ander door de zoeker van zijn Nikon kijkt.

In verband met mijn voet besloot ik om maar met de trein terug naar de stad te gaan. Pudu-Masjid Jamek en dan met een omweg langs het oude centraal station naar het “Islamic Arts Museum Malaysia”. Het was pas vijf voor twaalf toen ik langs “Restoran Yussoof” liep. Een oude bekende en een zeer gewaardeerde. Een moment naar binnen gekeken, een moment nagedacht en na een korte blik op mijn horloge had ik besloten om maar vroeg te lunchen vandaag. Rijst, inktvis en vis in verschillende kerries met witte kool. Met veel plezier verdwenen de heerlijkheden hap voor hap in mijn keel.

Het weer is opvallend goed tijdens dit verblijf en met weinig haast slenterde ik achter het oude centraal station van Kuala Lumpur langs. Dit paleis uit het sprookje “1001 nacht” kon zo worden overgeplaatst naar “de Efteling”. De gebouwen zijn mooi maar het blijft toch altijd een beetje kitsch. Tegenover het station ligt het hoofdkwartier van van de nationale spoorwegmaatschappij, ook een pareltje van deze architectuur, en ik was daar nog nooit binnen geweest. Het werd eens tijd dat ik dat eens probeerde. Helaas kwam ik niet verder dan de hal maar een foto van de schitterende trap was al voldoende.

Vrijdag is de belangrijkste dag voor de Moslims, het is de tegenhanger van de zondag voor de Christenen. Met als gevolg dat er een drukte van jewelste heerste bij de Nationale Moskee. Het was vreemd om te zien hoe een grote groep moslims met hun vrouwen in die verschrikkelijke zwarte boerka’s de trappen van de moskee betraden. Er werden zelfs foto’s gemaakt. Ik liet de camera maar in de tas, als ik mijn 200mm telezoom bij me had gehad dan had ik het waarschijnlijk wel aangedurfd om een foto te schieten
Ik wilde het “Islamic Arts Museum Malaysia” bezoeken om twee redenen. De eerste was een tentoonstelling van foto’s over de Islamitische monumenten in India van “Benoy K. Behl” en de tweede was een tentoonstelling “Jewelled Arts of India in the Age of the Mughals”. Wat me meteen opviel was de stilte in het museum, het is natuurlijk meestal stil in het museum maar vandaag zag ik helemaal niemand in het museum. Ik was alleen! Alleen liep ik langs de middelmatige foto’s van “Benoy K. Behl” en na het zien van zijn werk durf ik nog te geloven dat ik in de toekomst ook zal exposeren. Al is het maar in het “Stadskasteel” in Zaltbommel. Toch was deze expositie interessant omdat het me weer wat meer leerde over de Islam en de hypocrisie die dit geloof omringt. Maar daarover later meer!

De expositie “Treasury of the World: Jewelled Arts of India in the Age of the Mughals” was veel interessanter. Het was fantastisch om de kunst en de handvaardigheid van de oude meesters en goudsmeden uit een ver verleden te zien. Van ringen tot zwaarden belegd met de meest kostbare edelstenen stonden er tentoongesteld. Ik heb wat plaatjes van de website gestolen want ik mocht zelf de juwelen van onschatbare waarden wegens de veiligheid niet fotograferen.

De vaste collectie van het museum was erg saai, muurkleden en potjes met Islamitische teksten erop. Die gasten mogen namelijk geen menselijke afbeeldingen gebruiken. Er was maar één object dat ik noemenswaardig vond. Een rood zandstenen raam uit één stuk dat ongelofelijk fijn was uitgehouwen.

Mijn dag zat er alweer op en het werd tijd voor een middagtukje. Mijn voet deed weer pijn en mijn oogleden waren zwaar.

Het was vrijdag en dat is ook een traditionele avond voor een biertje in Chinatown, of Jalan Petaling. Het is maar hoe je het noemen wilt. Heerlijke saté, bruisende kip en gebakken mie, alles natuurlijk weggespoeld met een ijskoud Tiger biertje.

Tegen twaalf uur lag ik op bed, redelijk vermoeid en terugkijkend op weer een mooie dag in mijn geliefde Kuala Lumpur.
Copyright/Disclaimer