dinsdag 23 februari 2010

Nieuw Zeeland, “and now the end is near!”

Auckland (Lantana Lodge), 23 februari 2010


Na 7500 km in een Nissan Sentra zit mijn reis door Nieuw Zeeland er op en ik kan terugkijken naar een geslaagde trip. Het was niet altijd wat ik er van verwacht had maar dat is ook meteen het mooie aan reizen. In mijn beleving is Nieuw Zeeland wel een land dat je eigenlijk met twee personen moet bezoeken. Je bent snel eenzaam en het mooie landschap is een stuk mooier als je het met iemand kan delen. Het is nu eenmaal niet gezellig om alleen een broodje te eten aan de rand van een meer met bergen op de achtergrond.

De laatste dagen zijn voorbij gekropen en zijn bijna een straf geworden. Nu komt er ook meteen het nadeel van een goedkoop ticket naar boven.
“Je kan en mag de datum niet wijzigen!”
Had ik die mogelijkheid wel gehad dan was ik waarschijnlijk een paar dagen eerder naar Australië gevlogen.

Een paar tips!

Eenmaal in Nieuw Zeeland kom je waarschijnlijk in aanraking met een keten van hostels die alleen in Nieuw Zeeland bestaat: Het “BBH netwerk” is over het algemeen beter en vriendelijker dan de geldmachines van het “YHA netwerk”, uitzonderingen daargelaten. Wanneer je langer dan drie weken in Nieuw Zeeland blijft is het verstandig om de kaart van de keten aan te schaffen. Die kaart geeft je kortingen op je overnachtingen. Normaal gesproken heb je prijs van de kaart al na tien overnachtingen terug verdiend.

Wanneer internet belangrijk voor je is dan moet je weten dat het internet in Nieuw Zeeland erg duur is vergeleken bij andere landen. € 3,- per uur is heel normaal ook wanneer je je eigen laptop bij je hebt. De beste en goedkoopste oplossing die ik heb gevonden was is abonnement bij “Zenbu.net.nz”. Je betaald hier per verbruikt dataverkeer en voor NZ$ 20,- kom je een heel eind. Wanneer je de eerste keer de lokaties in pdf-file download kun je je reis zo plannen dat je steeds internet in je hostel of café in de buurt tot je beschikking hebt.

De “Lantana Lodge” is een goede startplaats als je van rust houd. Het hostel ligt aan een stille straat in een nette wijk aan de rand van het centrum. Het hostel is goed te bereiken door middel van een simpele overstap van de Airportbus naar een lokale bus in het centrum.



conclusie:


Het land als bestemming:
Nieuw Zeeland is een groot en leeg land, ruim vier miljoen mensen leven op een oppervlakte bijna zeseneenhalf keer zo groot als Nederland. Het landschap is van een adembenemende schoonheid en de lokale bevolking erg vriendelijk. Natuurschoon en adrenaline activerende activiteiten zijn de hoofdmoot.


Het openbaar vervoer:
Het openbaar vervoer is goed voor toeristen. Maar het is veel beter om een auto of camper te huren. Ik huurde een auto voor € 11,- per dag zonder een kilometerlimiet. Bedenk wel dat het een heel groot land is maar staat tegenover dat de benzine weer goedkoop is.


Het eten:
Het eten is goed te noemen en er is een grote verscheidenheid aan restaurants. Mensen uit alle windstreken zijn hier neergestreken en hebben restaurants geopend. De “Fish and Chips’ is samen met de vleespasteitjes nog steeds een winnaar. De kosten in de supermarkt liggen op hetzelfde niveau als in Nederland. Het is steeds gemakkelijk om zelf te koken in de hostels.


Het drinken van een biertje:
Een biertje is gemakkelijk te verkrijgen en de prijzen verschillen enorm van plaats tot plaats. Ik heb van € 4,50 voor een pitcher tot € 4,- voor een glas betaald. Het drinken vanuit de winkel kost ongeveer € 1,- per fles van 33cl. Veel goedkoper is wijn, er is al een redelijke witte wijn te koop voor € 3,50 per fles.


Het overnachten:
De backpackers van de "BBH keten" zijn over het algemeen beter dan de grote geldmachines van de YHA. Al heb ik ook uitzonderingen op de regel meegemaakt. Ze waren allemaal even schoon en vaak waren de keukens goed uitgerust. Het zelf koken van eenvoudige maaltijden bespaard wel wat geld maar het scheelt geen fortuin.


Internet
Internet is bijna overal beschikbaar maar wel kostbaar. Ze zitten hier aan het einde van de kabel en dat moet betaald worden.


Wat kost het allemaal?
Nieuw Zeeland is duur. Overal waar je komt moet je je geld tevoorschijn halen. Voor de € 70,- p/d die ik heb besteed heb ik niets extra gedaan. Had ik nog een stuk of drie activiteiten extra gedaan dan waren de kosten zeker opgelopen tot € 80,- á € 85,- per dag.

Kom ik hier nog wel eens terug?
Ik denk het niet. Nieuw Zeland is mooi, maar het is het allemaal net niet. Ook de kosten lagen wat hoger dan ik had verwacht en voor dat bedrag per dag ga ik liever naar Japan. Ik moet natuurlijk wel eerlijk door te vermelden dat ik een grote liefhebber van Azië ben.

donderdag 18 februari 2010

Nieuw Zeeland, Mist!

Kaitaia (Mainstreet Lodge), 18 februari 2010

Wat kan het weer snel veranderen in Nieuw Zeeland!

Gisteren was het een schitterende dan en vandaag was het een donkere depressieve dag! Een dikke mistdeken lag over het landschap en het zag er niet naar uit dat die snel zou verdwijnen. En ik had gelijk, het langste gedeelte van vandaag reed ik alleen door de mist. Er is normaal gesproken al heel weinig verkeer maar de mist verstrekt dit gevoel alleen maar.

Ergens halverwege de rit opende de lucht zich en liet de zon zich voor een paar korte momenten zien. Het was op een plaats waar de jaarlijkse veemarkt werd gehouden. Een korte stop was welkom om dit unieke schouwspel voor altijd vast te leggen.

Later, op weg naar Cape Reigna kwam de mist weer opzetten en op bijna het noordelijkste puntje van het Noord-Eiland stond ik opnieuw in de mist te staren. Er was dus helemaal niets te zien.
En dat was het dan! Dat was het virtuele einde van mijn reis in Nieuw Zeeland. Vanaf dit punt zou ik naar het zuiden reizen en morgenavond slaap ik weer in Auckland. Een beetje opruimen, nog wat kleine dingen kopen en relaxen. En dan naar Australië voor wat vakantie.
Het hostel met de gemakkelijke naam “Mainstreet Lodge” was gelukkig een pareltje. Mooie vijfpersoonsdorms waar ik met twee anderen sliep. Ik liet me de gebakken rijst met lamsvlees goed smaken en mijn etenswaren zijn nu ook bijna allemaal op. Het was nu nog één keer verkassen in Nieuw Zeeland.

woensdag 17 februari 2010

Nieuw Zeeland, Bushwalking!

Paihia (YHA Paihia), 17 februari 2010

Ja, ik kon het zelf ook moeilijk geloven maar vandaag stond mijn instelling op wandelen. Nadat ik de blonde Deense optocht had zien vertrekken ging ik ook zelf op pad. Gelukkig was de praatgrage Engelsman met een Nederlands meisje naar het strand gegaan en zo kon ik alleen op stap.
Het is misschien een “grote tegenstelling”, zie ik jullie denken maar ik ben niet zo wanhopig dat ik met iedereen op stap wil.

Ik sloeg de “Waitangi Treaty Grounds” maar over. Gisteren had een meisje verteld over meer oorlogskano’s, houten beelden en meer van die onzin. En om twintig dollar entree te betalen om een foto van een nagebouwde hut te maken ging me te ver. Vanaf het terras van de koffieshop kon ik een glimp opvangen van wat er te zien was. Weinig dus!

En zo begon ik aan de “Haruru Falls Track”, het was maar vijf kilometer maar ik moest ook weer terug. Een mooie wandeling door het regenwoud en Mangrove bossen. Aan het einde viel ik vermoeid op het bankje voor mijn kamer neer. Zeventien kilometer totaal afgelegd onder de brandende zon! Niet slecht voor zo’n oude kerel als ik!

De praatgrage Engelsman viel me meteen aan met excuses dat hij te laat terug was en dat hij het jammer vond dat ik al weg was toen hij in het hostel terugkwam. Volgens mij verzon hij maar wat en ik had zeker niet de indruk dat hij oprecht was want nog voordat hij zijn laatste zin had afgemaakt klampte hij weer aan bij een ander aan! Deze keer was het slachtoffer een rok uit Canada.
“Ja, daar ben ik ook geweest!”
“Hoe lang blijf je in Nieuw Zeeland?”
“Heel mooi, waar kom je vandaan in Canada?”
“Ja de Rockies zijn prachtig!”
En meer van die oppervlakkige vragen en antwoorden.

Door de wandeling van vandaag is er ook iets in me veranderd. Ik ga met veel plezier mijn laatste week in. Morgen ga ik verder naar het noorden en vrijdag slaap ik nog ergens halverwege tussen Kaitaia en Auckland. Maar ik zie dat morgen wel. Nu ik weer meer tijd heb om mijn foto’s te bekijken realiseer ik me dat ik wel heel veel mooie dingen gezien heb, maar ik blijf ook bij mijn stelling dat het een land is dat je samen met een ander moet bereizen. Misschien ben ik mentaal niet sterk genoeg om al die treks alleen te gaan maken maar ik ben niet op reis om mezelf te zoeken.

Ondertussen is de teller op “Travels and Troubles” de 70.000 gepasseerd!

Mijn dank aan jullie trouwe lezers. En mochten jullie nog ideeën of op en aanmerkingen hebben dan hoor ik dat graag. Je kunt het anoniem doen en later gewoon je naam onderaan het bericht toevoegen.
Copyright/Disclaimer