zondag 1 november 2009

Singapore, geld wisselen

Singapore, 01 november 2009

Het minder drinken van bier heeft duidelijk een positieve invloed op mijn lichamelijke toestand. De goede nachtrust gaf me een uitgerust gevoel en zonder probleem verliet ik om half acht hotel. Mr. Aw stond er versteld van hoe fris ik er zo vroeg in de ochtend uitzag.
Vliegtuigen, bussen en treinen, verplaatsen, slapen met mijn ogen open. Muziek uit de iPhone klinkt zachtjes in mijn oren en mijn gedachten drijven langzaam weg op de golven van mijn herinneringen. Het is alweer november en ik kan nu ook al terugkijken op een mooi jaar. Ik heb ook dit jaar heel veel mooie plaatsen bezocht maar het toetje moet nog komen.
Over twee weken gaat een langgekoesterde droom in vervulling. Een trek in de Himalaya, Annapurna Basecamp om precies te zijn. Lang heb ik met mijn zelfvertrouwen geworsteld of ik hier wel fit genoeg voor ben, maar nu ben ik ervan overtuigd dat het geen problemen zal opleveren.
Twee keer moet ik de bus verlaten om bij de immigratie mijn paspoort te laten stempelen, de twee buren doen nog steeds moeilijk tegen elkaar. Aan de voet van de causeway kijk ik naar de resten van de oude immigratieterminal. Hoe vaak ben ik hier in de laatste tien jaar gepasseerd? God mag het weten. Maar elke keer als ik hier passeer voel ik me goed. Het maakt niet uit welke kant ik opga! Beide landen hebben veel te bieden en ik kijk nu alweer uit naar mijn eerste maaltijd in Singapore.
Bus, van Bugis MRT naar Aljunied MRT en een korte wandeling naar mijn hostel en het is net of ik thuis kom. Dit is ook een plaats waar ik het de laatste tijd erg goed naar mijn zin heb. S$ 18,-- (€ 9,-) voor een nacht in een vier bed dorm, en maar klagen dat het zo duur is in Singapore. Ik krijg mijn favoriete bedje aan de voorkant toegewezen en na betaald te hebben ga ik meteen op pad om wat te eten en geld te wisselen.
De kok van het Chinese (vegetarische) Restaurant begroet me overvriendelijk maar ik ben er niet 100% zeker van of hij me herkend. Het maakt ook niets uit, in Singapore begrijpen ze tenminste nog dat vriendelijk zijn niets extra kost maar dat het wel wat opbrengt. De kerrie met aardappelen en pittige boontjes gaan er in als koek. Ik vraag me wel af wat het derde gerecht is dat de kok, zonder dat ik er om vroeg, op mijn bord heeft geschept. Het maakt ook weinig uit want met vegetarisch voedsel kan je eigenlijk nooit fout gaan.
Geld wisselen is een handeling die ik in de afgelopen vijf jaar weinig heb gedaan. Mijn motto was altijd, “Alles wat in het vat zit verzuurd niet!”. Veel vreemde valuta heb ik verzameld en toen ik laatst eens kritisch naar die verzameling keek realiseerde ik me dat ik veel van die landen in de nabije toekomst toch niet meer zal bezoeken. Dus nu wissel ik al mijn vreemde valuta om voor Maleisische Ringgit en Singapore Dollars, twee valuta die ik altijd wel kan gebruiken. Zeker ik nu nog wat aankopen moet gaan doen om mijn uitrusting voor Nepal compleet te maken.

“Mustafa Shopping Center” in Singapore is een gekkenhuis zoals je nog nooit hebt gezien. Alle kleuren, geuren, rassen en geloofsovertuigingen schuifelen kris kras door elkaar in deze enorme winkel van Sinkel. Hier is echt alles te koop en als je het ergens anders in Singapore goedkoper hebt gezien dan verlagen ze meteen de prijs zodat ze dan zelf weer de laagste prijs hebben. Met een flinke stapel Singapore Dollars in mijn zak ga ik verder de stad in.

Luierend en slenterend door bekende straten zie ik steeds weer nieuwe dingen. Een hele serie zwarte beelden, de kunstenaar is duidelijk geïnspireerd door “Botero”, staan kris kras tussen het “Singapore National Museum” en het “Singapore Art Museum” opgesteld. Dit zal je in Kuala Lumpur en Bangkok niet zo snel zien. Beeldende kunst is daar nog niet echt doorgedrongen.

Zonder één slok bier op zoek ik om half elf mijn bed op, het is nog rustig op de kamer, er ligt slechts één jongen te slapen. Oordoppen in en ik ben vertrokken. Morgen lekker shoppen, eten en relaxen.

zaterdag 31 oktober 2009

Maleisië, de laatste avond in Malacca

Malacca, 31 oktober 2009

Mijn laatste dag ik Malacca is alweer aangebroken en opnieuw heb ik weinig uitgevoerd. Het is net of ik hier thuis kom, ik ga meteen in de stand “rust”.
De aankoop van afgelopen woensdag was een juiste beslissing! Ik geniet van elk moment met het vernuftig stukje Japanse techniek. Het is altijd aan mijn zijde. Ik kan niet wachten om het Nikkor 50mm f1.4G objectief te proberen. Hiermee zou ik theoretisch gemakkelijk zonder flits kunnen fotograferen.
Opnieuw kwam de regen vanmiddag met bakken uit de lucht. Vanaf mijn bed op kamer 205 keek ik naar de stroompjes van het neerkomende water. Ik wil de hele wereld fotograferen! Ik wil experimenteren, evalueren en van mijn werk leren.

Wegens de regen schoot mijn Koreaanse maaltijd er helaas bij in en ik koos voor een maaltijd bij “Harpers Restaurant” om de hoek van de “Heeren Inn”. Het was jaren geleden dat ik daar had gegeten, twee eigenaren terug om precies te zijn. Ik koos op de menukaart voor een combinatie en na een paar slokken van mijn biertje arriveerde het bord.



Presentatie: een 10+,
het water liep me in de mond bij het zien van het bord. Mijn buren, die slechts een glaasje witte wijn dronken met een uitzicht op de rivier, konden hun ogen ook niet van mijn bord afhouden.
Smaak: een 10+,
elk klein hapje was een explosie van smaak. Heel uitgebalanceerd en subtiel, mijn complimenten aan de kok.



Het enige probleem was dat het niet genoeg was om mijn trek te stillen en de prijs was voor Maleisische begrippen “heel stevig” te noemen. Het maakte me weinig uit want er was vanavond nog een feest bij het “Discovery Café”. En normaal gesproken zou er dan voldoende voedsel aanwezig zijn.

De regen van de afgelopen week heeft ook zijn invloed gehad op de hoeveelheid toeristen in Malacca. Het was gewoonweg erg rustig te noemen, een paar biertjes bij Ringo Classic en mijn bezoek zit er op. Het is een vreemde avond want ik ben in de wetenschap dat ik hier voorlopig niet zal terug keren. Het kan zelfs wel een jaar duren voordat ze me hier weer zien.

Morgen op pad voor nog een paar dagen in Singapore. De laatste voorbereidingen voor mijn reis naar Nepal. Dat is een reis waar ik al jaren naar uitkijk.

vrijdag 30 oktober 2009

Maleisië, en daar was de regen!

Malacca, 30 oktober 2009

Het zijn weer de luie dagen hier in Malacca! Ik had me nog zo voorgenomen om deze keer wat te gaan ondernemen maar het is alweer vrijdag en ik ben nog steeds nergens aan toe gekomen.
Het is natuurlijk wel een opwindende week geweest, een nieuwe camera en een opdracht voor een magazine. Maar het is alweer vrijdag en het is dus weekend. Ik kijk er echt naar uit om vanavond gezellig een biertje bij Ringo op de “Jonkerwalk” markt te gaan drinken. Het kleine onbekende stadje Muar schiet er deze keer weer bij in.
Het avondeten van vandaag zou gebeuren bij “Capitol Saté Chelup”. Dat is een uniek restaurant met een formule die ik alleen maar in Malacca heb gezien. Eenvoudig gezegd is het een soort fondu alleen in een saté saus. Niet zo’n zware dikke crèmige saus als we in Nederland gewend zijn maar een dikke meer op vocht gebouwde saus.

Er gaat van alles in! Van groenten tot grote garnalen en reepjes varkensvlees tot schepdieren. Maleisië mag dan officieel wel een Islamitisch land zijn maar bij de Chinees is alles te krijgen. Het was heerlijk en met een ijskoud Tiger biertje in de hand was het er prettig vertoeven. De klanten stonden soms wel meer dan dertig minuten te wachten op een tafel in het restaurant.
Na het eten slenterde ik voldaan naar het Discovery Café om even te rusten en me voor te bereiden op de vrijdagavond in Malacca.

En toen kwam de regen! De hemelsluizen werden om half negen geopend en sloten zich niet meer. Toen het een beetje minder werd trok ik mijn wegwerp regencape aan en ging richting Ringo Classic.

De markt was al bijna helemaal opgeruimd en bij aankomst bleek dat de barren ook leeg waren. Dan maar terug naar het hotel. Om elf uur lag ik al op bed. Het was heel jammer dat deze avond in het water was gevallen.


Ik heb ook twee leuke films gevonden over Malacca.

Deze is over het “Capitol Saté Chelup” restaurant


En deze is over Malacca in het algemeen

Copyright/Disclaimer