Nederland, op weg naar de zon?

Pattaya, 27/08/2008

Met nog een dag te gaan kijk ik er alweer naar uit om naar Nederland te gaan. De weervoorspelling is goed met zomerse temperaturen. Ik moet eerlijk zijn dat ik ook weer blij zal zijn als ik op 15 oktober weer vertrek voor een volgend avontuur. Jammer genoeg waren er problemen met mijn boeking bij EVA air maar later zijn deze toch ook weer tot alle tevredenheid opgelost. Het enige verschil is eigenlijk dat de vliegtuigen zijn veranderd. Na mijn zeer slechte ervaring met de oude Evergreen deLuxe klasse had ik nu dus gewoon economie geboekt en in plaats van de oude vertrouwde Jumbojet 747 worden we met een honderd man minder in een 747-400 Combi van Bangkok naar Amsterdam gevlogen.
Holland is Holland. Kroketten uit de muur en een paar weken langs de grachten dwalen in Zaltbommel, Utrecht en natuurlijk Amsterdam. Ik kijk er echt naar uit om mijn vrienden weer te zien en het bezoek aan Den Helder zal echt heel speciaal zijn. Het is namelijk meer dan dertig jaar geleden dat ik daar, nog op mijn brommer, ben geweest. Ik realiseer mij terdege dat de tijd vliegt en dat ik veel plaatsen niet meer zal herkennen. De plannen die ik nog heb ook met de dag toenemen. Ik moet keuzes gaan maken!
Natuurlijk staat Marokko gepland en ook mijn volgende reis, die maak ik later bekend, is gepland en betaald.
Filosofisch wordt ik er van, wat, waar en wanneer?
Oost-Europa?
Indonesië op de fiets?
Trekking in de Himalaya?
Donker Afrika?
Nu de vijftig nadert, als een TGV, Komen er steeds meer vragen in me op. Één ding staat echter vast, ik zal blijven reizen totdat ik mijn innerlijke rust heb gevonden of het huidige voor heb eeuwige heb verwisseld.
Vrijdagmiddag in Zaltbommel: een paar bier met mijn broer en een vette bek uit cafétaria Marktzicht. Hollandse cultuur op zijn best.
Nog even pakken en genieten van wat rust, het worden weer drukke weken en ik heb nog geen moment in mijn reisboek voor Marokko gelezen.

Nederland, de twintigduizendste bezoeker is langs geweest

Zaltbommel, 19/08/2008

Veel eerder dan ik zelf ooit had kunnen hopen zijn er 20.000 bezoekers op mijn weblog geweest. Stilletjes hoopte ik in december van vorig jaar dat de twintigduizendste zo rond 20 november zou passeren. Ik ben erg trots en ik kan "20.000 maal dank je wel" zeggen vanuit het diepste van mijn hart en dat het een enorme motivatie geeft om mijn weblog nog beter en mooier te maken. Ik vraag me nu af of ik misschien de 25.000 wel haal voor het einde van het jaar. Waar ligt de volgende lat? Op 30.000 en dan 40.000, 50.000, etc. etc. Ik weet het niet maar ik hoop dat misschien de 50.000 wel op 20 november 2009 is gepasseerd.

Mijn volgende reisverhalen komen uit Nederland en Marokko.

Singapore, opstaan met regen

Singapore, 19/08/2008

Voor het eerst tijdens mijn bezoek aan Singapore stond ik op terwijl het buiten regende. “Verdomd”, dacht ik bij mijzelf.
Het waren maar grote druppels maar ze waren niet echt talrijk dus ging ik snel op weg naar het Funan IT gebouw omdat ik een roedel vragen had over mijn laatste aanwinst. Vragen die op het internet niet werden beantwoord en dan moet je gewoon in de winkel zijn. Tijdens het ontbijt ontdekte ik dat mijn iPod Touch bijna leeg was en dat terwijl ik er nog geen twee uur mee had gespeeld. Had ik iets verkeerd gedaan? Dat moest haast wel want het machientje zou probleemloos 15 uur video moeten kunnen vertonen! Licht teleurgesteld stopte ik het apparaat weg en sipte van mijn koffie.
De meeste vragen werden beantwoord en ik was al snel op weg naar het Singapore Science Center waar een expositie was en een film werd vertoond over Dinosauriërs. Jurong East MRT is de plaats waar je uitstapt en op nog geen tien minuten lopen sta je voor de deur van het Science Center. Toch vreemd dat ze je in de bus proberen te praten?
Om eerlijk te zijn viel de expositie een beetje tegen en ook de expositie over drinkwater 2008 was een beetje aan de onverzorgde kant. De film in het IMAX theater was wel van een onvergetelijke kwaliteit. Zo’n groot bol scherm blijft indrukwekkend!
Mijn korte bezoek aan Singapore zat er nu bijna op en het laatste wat mij restte was een laatste maaltijd en een laatste biertje in het Foodmore Foodcourt. Het is en blijft één van de beste Mee Goreng die ik ooit op heb. Het toeval wilde dat mijn nieuwe vrienden die ik afgelopen zaterdag had ontmoet er ook waren. Het werd dus tijd om van iedereen afscheid te nemen en mijn bed op te zoeken. Morgen heb ik voldoende tijd om rustig op te staan en mijn rotzooi te pakken. Lekker op de luchthaven rondhangen en een beetje rondkijken.