Macau, een dagje langs minder bekende juweeltjes

Macau, een dagje langs minder bekende juweeltjes

Macau, 12/04/2008

Ik weet niet was het is maar ik slaap hier heel slecht. Is het bed te klein of staat de aircon te koud? Om tien uur vanochtend kwam ik uit bed! Geheel tegen mijn geloof in en het grootste probleem was dat ik me nog steeds erg vermoeid voelde. Onder het ontbijt maakte ik plannen voor de komende vier dagen die ik nog in Macau had. Zaterdag ging ik op onbekend terrein. Zondag naar de Oostkant van het eiland. Maandag naar Coloane, omdat dan alle musea dicht zijn kies ik voor natuur. Dinsdag Fischerman’s Warf en het nieuwe gebied.
Maar eerst de tocht van vandaag. Onbekende juweeltjes bleek het te worden. Met de kaart en de LP in mijn nieuwe schoudertasje stapte ik de mist in. Ja, ik heb een schoudertasje aangeschaft dat eindelijk geheel naar mijn zin is. Mooi vuurzwart met ruimte voor mijn Lonely Planet, de (gratis) kaarten, mijn leesbril en mijn zonnebril als ik die niet gebruik.
Ik ging links rechts en links rechts en ik stond voor de St. Anthony’s Church, niet echt bijzonder deze grijze uit graniet opgetrokken kerk. Een stukje verder, weggestopt achter een paar gebouwen en bewust verzwegen ligt het Protestant Cemetary. Natuurlijk wilden de katholieken niets met de protestanten (Anglicanen) te maken hebben maar nadat ze in het wilde weg en op de meest vreemde plaatsen hun doden begonnen te begraven gunde de kerk een stukje ongewijde grond aan de Anglicaanse kerk.
Smalle drukke straten en geen enkele toerist kwam ik tegen op weg naar het noorden, ik was op weg naar de poort met China. De volgende stop was het Fire Services Museum. Een klein museum dat je eigenlijk niet moet overslaan. Brandweerauto’s spreken tot de verbeelding van mannen en jongens, en de twee oude brandweerauto’s die er staan zijn de moeite waard. Verder is er weinig te zien behalve de oude kazerne zelf en een paar handpompen waarvan er een houten exemplaar meer dan één honderd en dertig jaar actieve dienst achter de rug heeft.
Één van de eerste tempels die ik vandaag bezocht had een kleine vlooienmarkt voor de deur die op het punt stond om te worden ingepakt, wel jammer want ik hou van het zoeken in de rotzooi naar mooie kleine dingen die als souvenir kunnen worden gekocht. De Lin Tai Tempel zelf was klein maar indrukwekkend. De indringende rook van de wierookringen kroop in mijn neus met een flinke niesbui als gevolg. Negen kleine ruimtes, steeds drie achter elkaar gescheiden door een smalle brandgang. Vooral de ruimte met de bidprentjes voor de doden was bijzonder.
Op weg naar de Lin Fung Tempel passeerde ik per ongeluk de Red Market, ik kon het niet laten om hier ook maar een kijkje te nemen. Ik weet dat mijn schoonzuster het me zou afraden in verband met de vogelgriep maar ik ben nu eenmaal eigenwijs. Binnen werden levende kippen voor je neus verwerkt tot alles zoals wij het alleen maar uit de supermarkt kennen. Eigenlijk eten de Chinezen alles van de kip behalve de nagels, de bek en de veren. Één verdieping hoger was de vismarkt en ik deed een poging om nog wat nieuws te ontdekken. Ik heb al honderden van die markten gezien en het moet wel heel bijzonder zijn wil ik het nog niet hebben gezien. Deze keer was het raak! Een klein schaaltje met Mudskippers, longvissen die volgens mijn kennis niet te eten zijn. Hier werden de kleintjes verkocht, misschien voor de soep? Een verkoper stond er op dat ik een foto van hem nam met zijn goudhaantje, een flinke schilpad. En dat snap ik nu niet van de Chinezen! Aan de ene kant aanbidden ze schilpadden en aan de andere kant eten ze die dingen?
De Lin Fung Tempel is op zich niet zo heel bijzonder, ik ben er naar binnen gelopen en heb snel rondgekeken maar stond ook weer snel buiten. Mijn darmen begonnen te werken en het werd tijd om een toilet te zoeken. Wel een westers toilet, ik had geen trek in een gat in de grond. Een McDonalds zou het wel doen en inderdaad was het toilet kraakhelder, en dat terwijl we heel dicht bij de Chinese grens waren. Met de broek op mijn enkels zat ik op een schoon westers toilet te luisteren naar een Chinees liedje op een bekend deuntje. Merry Christmas to you all, en het was al april!
Naarmate ik dichter bij de grens kwam werd het ook drukker en er kwamen meer winkels met elektronica. Telefoons en MP3 spelers lagen meter na meter in de etalages van de winkels die ik passeerde. En daar was de oude poort! Achter de Barrier Gate was een enorm complex gebouwd dat als doorvoerhaven tussen de communistische volksrepubliek en Macau diende. Niet elke Chinees mag zomaar naar Macau of Hong Kong!
Ik sloeg the Pearl over en ging meteen op weg naar het Mong Há Fort. De parel ga ik morgen doen en het fort had ik beter ook over kunnen slaan. Het enige wat in mijn herinnering blijft hangen van het fort is de indringende urinegeur, achtergelaten door de bezoekers die de openbare toiletten niet konden vinden.
Er stond nog een laatste tempel op het programma en deze bleek meteen het hoogtepunt van de dag te zijn. Dat moest ook wel want touringcar na touringcar arriveerde met buitenlandse toeristen die niet alleen de casino’s wilden bezoeken. De Kun Iam Tong tempel bestaat al sinds de 13e eeuw maar de huidige gebouwen zijn uit 1627. Er zijn veel kamers die allemaal voor een speciale reden zijn ingericht om te aanbidden. Kamers met verschillende goden en ook weer kamers waar men de geesten van de voorouders aanbid en offers brengt. Het was ook hier waar één van de eerste Chinees-Amerikaanse verdragen werd getekend. Het was met zekerheid de mooiste en meest indrukwekkende tempel die ik vandaag had bezocht.
Mijn dag zat er op en ik was aan een kopje koffie toe, natuurlijk was er niets anders te vinden dan de McDonalds maar deze keer met een uitzicht op een uitgang van een markt. Terwijl ik van mijn bakkie genoot bestudeerde ik de mengelmoes van marktgangers die huiswaarts keerden met de tassen vol met boodschappen. Ik mag dat wel van de Chinezen, ze geven weinig om uiterlijk vertoon maar eten en drinken altijd uitbundig.
Van mijn vorige bezoek aan Macau, negen jaar geleden, kon ik me ook nog herinneren dat ik op het St. Michael Cemetary was geweest. Negen jaar gelden alweer! De romantiek van camera’s met echte negatieffilm, veel minder wolkenkrabbers. Maar nog wel de graven rij aan rij op de oude begraafplaats. Mooie oude overdreven grafornamenten in wit marmer. Terwijl ik hier rondliep zag ik wat rituelen die normaal gesproken bij de Boeddhistische of Taoïstische Chinezen thuishoren. Het geven van offers en wierrook is bij de katholieken toch geheel onbekend, misschien wat bloemen maar daar blijft het dan toch bij? Nee, hier zat een heel gezin met wierrook, kaarsjes en Hellbank geld rond het graf. De man begon na de gebeden het geld te verbranden en de vrouwen staken de kaarsen en de wierrook aan. Een mix van verschillende werelden, de paus zou er waarschijnlijk niet van kunnen slapen als hij het wist.



Weer een hele mooie dag ten einde en ik moet eerlijk zijn dat Macau een heel interessante en betaalbare plaats is. Het eten moet even worden ontdekt maar voor de rest is het zeker de moeite waard voor een paar dagen.
Zaterdagavond is een heel drukke avond in Macau, de prijzen van de kamers gaan gemiddeld met 10 euro omhoog en in de stad is het een drukte van jewelste. Zelf had ik weinig trek om wéér naar de casino’s te gaan dus verder als uit eten gaan zou het voor mij niet komen. Twee flessen ijskoud bier kocht ik in de supermarkt voor de superprijs van € 0,82, voor twee flessen! Ze smaakten uitstekend en bezorgden me een flinke trek. Even internetten en toen voor de tweede keer naar het Lan Hau Van restaurant. Het was me de vorige keer prima bevallen en er stonden nog wel één of twee gerechten op het menu die ik wilde proberen. De gebakken mie met rundvlees in zwarte pepersaus was een plaatje om te zien en ze smaakte zelfs beter. De fles bier sloeg ik af omdat ik er al twee op had.
Half tien en op weg naar het hotel werd ik enkele malen, zoals verwacht, overvallen door prostituees die stonden opgesteld in donkere hoeken en portieken langs de Av. Almeida Ribeiro (San Ma Lo). Ik had ze al gezien vanuit alle uithoeken van Azië, de Philipijnen, Uzbekistan en transseksuelen en meisjes uit Thailand. Chinezen waren er ook genoeg maar die vallen nu eenmaal niet op tussen de Chinezen. “Sex te koop” was het motto op de zaterdagavond. Vriendelijk sloeg ik alle avances af en speelde nog even met het idee om een fles bier voor op de kamer te kopen. Toch liet ik het bij de twee flessen van eerder op de dag. Morgen een rustig dagje wandelen?

Vandaag heb ik bezocht
1. St. Anthony’s Church
2. Protestant Cemetary
3. Fire Services Museum
4. de Red Market
5. Lin Fung Tempel
6. Barrier Gate
7. het Mong Há Fort
8. de Kun Iam Tong tempel
9. het St. Michael Cemetary

Macau, op weg naar de eilanden

Macau, 11/04/2008

Omdat ik pas om half tien uit mijn bed kwam had ik niet een heel lange dag voor me. Het weer was net als gisteren en ik denk ook net als morgen. Het begint met een dichte mist waar een heel klein beetje water uit valt. Na de middag klaart het op en breekt de zon af en toe door. Aan het einde van de middag is het op de grond heiig en de lage bergtoppen én de toppen van de wolkenkrabbers steken in de laaghangende bewolking. Zo ook vandaag.
Onder het ontbijt ging ik door de LP en besloot om vandaag Taipa eiland te gaan bezoeken. Het was geen echte lange tocht en dat paste precies bij de tijd die ik vandaag nog te besteden had. Bus nr. 33 ging naar het eiland en nog voordat hij bij het Taipa dorp was stapte ik wegens de drukte in de bus uit. Het was hier vreemd! Een mix van Hong Kong en Singapore met een onbekende beklemmende sfeerals in de film Bladerunner. Treurige hoogbouw heel dicht op elkaar gebouwd zonder plaats voor enig groen. Veel winkels op de begane grond waren leeg of de ramen waren afgeplakt. Het ging hier dus niet zo goed als er werd verteld.
In het oude dorp was het een héél klein beetje anders. Wat vroeger de baai was geweest was nu aan de zee ontnomen land. Er waren gewoon twee dammen tussen de eilanden Tapai en Coloane aangelegd en het land daartussen opgespoten. De planning had wel rekening gehouden met de history van Taipa en een kunstmatig meer moest je het oude gevoel van een havenplaats geven. Helaas was dit niet gelukt. Waar je vroeger naar de schepen op de ree stond te kijken keek je nu naar het nieuwe Venetian Resort. Een kopie van Venetiaanse huizen inclusief het St. Marco plein en de gondels.
Nadat ik een paar kleine tempels en het Museum of Taipa en Coloane History had bezocht vond ik het genoeg en zocht de heuvel op die vroeger bijna het hele was geweest. Onderweg passeerde ik nog de Church of our Lady of Carmel en bekeek de huizen van het Taipa House museum. Allemaal wel aardig maar met de hoogbouw op de achtergrond en de geluiden van bouwplaatsen in de verte namen veel van de sfeer weg.
De wandeling rond de berg was leuker dan verwacht, het had jammer genoeg geen nut om naar de top te lopen omdat die toch in de mist lag. Er stond op de terugweg nog één tempel op de lijst maar die kon ik niet bezoeken omdat hij voor een privé aangelegenheid was gesloten. Na een flinke wandeling nam ik de bus weer terug naar Macau.
Het was al redelijk laat en het werd tijd om te douchen en te eten. Mijn maaltijd nam ik nu in een restaurant zonder een menukaart in het engels maar wel met plaatjes en nummers. Een foto zegt meer dan een duizend woorden! Ik koos nummer 512 en dat bleek witte rijst met Paksoi en gebraden varkensribbetjes te zijn. Het smaakte me goed maar ik was wel steeds bang dat ik op een botje zou bijten en dan een vulling of een kroon zou verspelen. Gelukkig ging het allemaal goed.
Een lange avondwandeling maakte een perfect einde aan deze mooie dag. Toen ik onderweg een kleine winkel passeerde kocht ik nog twee flessen bier om heerlijk op de kamer van te genieten. Om half twaalf deed ik het licht uit. Morgen gaan we wandelen en het noorden van Macau en de poort naar China bezoeken.

Macau, een drukke eerste dag

Macau, 10/04/2008

Het was erg donker buiten toen om half acht de wekker begon te piepen. Er lag een flinke deken mist over het kleine dichtbebouwde schiereiland. En dat was het, erg dicht bebouwd, veel meer dan ik me kon herinneren. Na een douche en een laatste blik in de Lonely Planet begaf ik me op weg naar het beginpunt van de wandeling die vandaag op het programma stond. Het Largo de Senado, een plein in het centrum, was het startpunt van de wandeling en het toeval wilde dat hier ook een vestiging van de gouden bogen was waar ik mijn ontbijt kon nuttigen. Zoals zo vaak is hier weinig van mijn gading dat ik ’s morgens kan eten, er zijn wat banketbakkerijen maar ik ben nu eenmaal niet zo’n zoetekauw dus die broodjes laat ik voor later als het koffietijd is.
Na het broodje ei met een bakkie koffie ging ik dus op pad door de optrekkende mist naar de rand van het plein. Ik wil jullie niet opzadelen met een saai verhaal over alles wat ik heb gezien dus vertel ik alleen maar over dingen die ik echt de moeite waard vond. Onderaan dit verhaal staat de complete lijst van attracties die ik heb bezocht.
Na de gewone plaatjes te hebben geschoten op en om het plein liep door smalle steegjes en straatjes via een omweg naar het Lou Kau Mansion. Het is een schitterend en goed bewaard gebleven Kantonees huis uit 1889. De opdrachtgever was een rijke bankier die hier zijn bijvrouwen onderbracht, een pikant detail in dit huis is dat het geen keuken heeft. De bankier verwachte van zijn bijvrouwen wel wat anders dan een goed gedekte tafel ;). Het viel wel op dat ik de enige bezoeker in dit bijzondere gebouw was.
Nu werd ik weer de drukte in geleid en naar de attracties ging die geen enkele toeristische stadstoer oversloeg. Het Monte Fort en de ruïnes van de Church of St. Paul, de kerk is het aangezicht van Macau en het Bureau voor Toerisme van Macau én de grootste trekpleister voor de toeristen. Het was erg druk en natuurlijk waren er veel toeristen uit China. Voor die Chinezen is Macau het buitenland en ze zijn erg opgewonden en luidruchtig als een groep kinderen op schoolreis. Hier had ik ook mijn eerste kennismaking met een openbaar toilet en ik wist nu zeker dat ik in China was. Chinezen zijn opstandig, misschien onbewust, en ze trekken zich niets aan van regels en verboden. Roken en spuwen doen ze overal en het muntje gooien naar een plat oppervlak is een nationale sport of bezigheid geworden. Wel vreemd en oneervol in een tombe, waar overblijfselen van vroegere bewoners wordt bewaard, onder de ruïnes van een kathedraal.
Een noedelsoepje met wonton’s zou er wel ingaan want het was tenslotte al bijna twaalf uur. Dit eettentje had ik gisteren ontdekt en na even rondkijken wist ik ook wat ik de volgende keer zou eten. Ik had namelijk wat groente én fruit nodig. Na deze korte stop, waarbij ik weer wat energie had opgedaan, slingerde ik door de smalle straatjes naar het Pawnshop Museum en dat was ook een openbaring. Het verpanden van goederen is niet zo bekend in onze cultuur maar bij de Chinezen is het de gewoonste zaak van de wereld. De jongedame in het Pawnshop Museum vertelde dat de bevolking hier van alles verpande. Goud en zilver maar ook kleding en meubilair, eigenlijk alles wat de pandbazen dachten te kunnen verkopen als de pandbrief niet op tijd was terug betaald.
Ik verliet nu het drukke gebied en dwaalde door de Rua Central naar het zuiden. Links en rechts zijn er een paar pastelkleurige kerken en andere gebouwen te zien. Bij aankomst aan het einde van de straat kwam ik op een druk plein terecht dat precies tussen de A-Ma tempel en het Maritime Museum ligt. Hier was het nog voller met Chinezen dan bij de Church of St. Paul. Hier wordt de godin A-Ma aanbeden, de Chinese naam voor deze god is Tin Hau. Toen de Portugezen hier arriveerden vroegen ze naar de naam van de plaats en ze kregen te horen van de Chinezen dat ze nu in A-Ma Gau waren, dit betekend in het Kantonees “De baai van A-Ma”. Dat werd op zich weer een beetje door de Portugezen verbasterd en dat kennen wij nu als Macau (MaGau).
Als er één museum vandaag de moeite waard was dan was het het Maritime Museum. Een mooie collectie over de zeevaart rond en van Macau. De geschiedenis van tweeduizend jaar oude jonken tot aan de modernste veerboten die tussen Hong Kong en Macau varen staan hier tentoongesteld. Mooie diorama’s van het oude Macau en de ontdekkingsreizen van de Portugezen staan mooi uitgestald. Ook het kleine aquarium is een blik waard.
Rustig slenterde ik terug naar mijn hotel. Mijn dag zat er voor vandaag op en ik wil geen schatting maken van de kilometers die ik vandaag heb gemaakt. Mijn benen doen pijn en dat gebeurt meestal als er aardig wat is gelopen. Vanavond ga ik nog wat in het donker rondlopen om de extravagante verlichting van de casino’s te bekijken. Misschien loop ik nog wel tegen een fatsoenlijk eethuis aan?
Casino avond! Natuurlijk wilde ik ook de casino’s van binnen zien nu ik hier was. Ik ben geen gokker maar kijken kost niets. Ik was al aardig bekend met de straten in de buurt dus liep ik meteen naar het Ponte 16 Resort. Onderweg een bordeel passerend met een dozijn meisjes binnen die meteen opvlogen toen ze een blanke zagen voorbij komen. Helaas voor de dames had ik wat anders gepland voor vanavond.
De casino’s zijn hier zo overweldigend dat het onmogelijk is om uit te leggen. Speeltafels zover het oog reikt met een diversiteit aan spelen. Baccarat, Black Jack, Caribische Poker en een spel met drie dobbelstenen waarvan ik de naam niet kon ontdekken. Natuurlijk ontbraken ook de slotmachines niet en op één van die gekoppelde automaten stond een jackpot van ruim 221.000 MOP (ongeveer € 18.500). Dat zijn tenminste prijzen! Het was heel interessant om dit allemaal aan het werk te zien.
Vanhier zou ik naar de strip dwalen om nog wat meer van dat extravagante gokwerk te bekijken. Het geluk was aan mijn zijde toen ik op puur gevoel voor de deur van een lokaal restaurant belandde. Een menukaart in het engels en wat ik las sprak me wel aan. Binnen waren er een tiental zitjes waar negen (vrijgezelle) mannen zaten te eten met hun gezicht allemaal naar de tv gericht, ik sloot me bij hun aan en probeerde wat van de Chinese soap opera te begrijpen. Gebakken noedels met varkensvlees en groenten. Ik had geen idee wat me te wachten stond maar toen het eten arriveerde liep het water me meteen in de mond. Ik zou hier nog wel vaker gaan eten!
Aangekomen bij het Grand Lisboa Casino was het nu tijd om naar binnen te gaan. Eenmaal binnen in het casino kon ik mijn ogen helemaal niet meer geloven. Als ik het Ponte 16 Resort een acht als rapportcijfer had gegeven dan zou het Grand Lisboa Casino een zestien plus krijgen. Hier waren moeite noch kosten gespaard om het meest luxueuste casino van Macau uit de grond te stampen. Dit is gewoon niet uit te leggen en ik zal het ook niet proberen! Kijk hier Grand Lisboa Casino maar voor de website!
Met een ijsje in de hand ging ik op pad naar mijn hotel. Het was een hele fijne interessante dag geweest en ik had het weer beregoed naar mijn zin om onderweg te zijn. Ik weet nog niet zeker wat ik morgen ga doen, dat zal van het weer afhangen.

Deze plaatsen heb ik vandaag bezocht:
01. Het postkantoor uit 1931
02. Museum of the Holy House of Mercy
03. Church of St. Dominic
04. Lou Kau Mansion
05. Het Monte Fort
06. Church of St. Paul
07. Pawnshop Museum
08. Church of St. Augustine
09. Dom Pedra V Theatre
10. Churche of St. Lawrence
11. Largo do Lilau
12. Moorish Barracks
13. Maritime Museum
14. A-Ma Temple
15. Ponte 16 Resort
16. Grand Lisboa Casino