De zon kon vandaag ongestoord haar warmte naar de aarde stralen. Vandaag was het de dag van de “Boston Marathon” en “Patriot’s Day” dat ook een verplichte feestdag is in Massachusetts. Na twee sneetjes geroosterd brood in het hostel ging ik maar eens wild op pad. Er waren een paar dingen die ik wilde gaan bekijken maar ik kan niet zeggen dat ik echt plannen had gemaakt. En zo stapte ik de frisse ochtend tegemoet en slingerde links en rechts door de straten en ik probeerde zoveel mogelijk het parcours van de marathon te ontwijken.
Boston is een oude stad en dat geeft ook meteen een speciaal gevoel voor ons, de Europeanen. Het veelvuldig gebruik van de voor Nederland zo karakteristieke rode bakstenen geeft je ook het gevoel dat je niet zover van huis bent. Overal kwam ik parken en laantjes tegen. Veelal opgesierd met bronzen beelden die bekende mensen uit Boston hebben vereeuwigd. Natuurlijk zijn de meesten voor mij onbekend want je kan nu eenmaal niet de geschiedenis van alle landen en steden kennen.
Tijdens een kop koffie met een muffin bij de Starbucks, waar de koffie in ieder geval sterk genoeg was en voor me in dit geval erg drinkbaar, bestudeerde ik de geleende “Rough Guide van Boston” en in deze dertig minuten had ik voldoende inspiratie opgedaan om er een mooie dag van te maken.
Ik keek goed om me heen om helemaal niets te missen van het mooie weer en het geboden schouwspel van Boston. En daar stond plotseling een beeld op mijn netvliezen dat ik tientallen malen had gezien, met achtergrondmuziek! Het was de originele bar waar elf seizoenen lang de populaire tv serie was opgenomen. Natuurlijk schoot ik mijn plaatjes zoals zoveel andere toeristen.
En dan wordt het ingewikkeld! Plotseling stond ik op een rode streep die zich door Boston heen slingert. De “Freedom Trail” moet je gewoon gedaan hebben als je Boston bezoekt. Het neemt je langs de belangrijkste plaatsen van de vrijheidsstrijd tegen de Engelsen en de geboorte van de Verenigde Staten van Amerika. Een droge opsomming van al deze gebouwen en plaatsen gaat met echt teveel tijd kosten dus moeten de foto’s maar voor mij spreken.
Naast het pad van de wandeling kwam ik ook langs een monument voor de holocaust. In mijn persoonlijke beleving een smakeloos monument waar rook uit omhoog stijgt dat het “Zyklon-B gas” moet voorstellen dat de Nazi’s gebruikten om hun slachtoffers te vergassen. De glazen platen met de nummers van de gevangenen zijn wel erg indrukwekkend!
Op de terugweg vond ik nog een paar voorbeelden van de plastic Amerikaanse cultuur.
De hele dag moest ik denken aan de “Cheers Bar” en aan het biertje dat ik daar zou drinken. Mijn biertje werd het “Samuel Adams Boston Brick Red” en mijn late lunch, of misschien wel mijn vroege diner, een “Fenway Special”.
Na een tweede biertje vond ik het tijd om naar het hostel terug te gaan. De marathon liep op zijn einde en de laatste renners kwamen binnen. Er was ook nog een groep Christenen die de renners stond toe te zingen dat op 21 mei 2011 de wereld vergaat. Met die mededeling in mijn gedachten ging ik opnieuw naar “Boston Market” voor mijn avondeten. Het werd wel een iets kleinere portie maar wel met vier blikken “Natural Ice Beer”. 21 mei staat in mijn agenda!
Voor morgen heb ik alweer een mooi programma samengesteld en ik kijk er naar uit om opnieuw op pad te gaan in deze vriendelijke stad.
