Thailand: Route 105

Mae Sariang (North West GH)

Deze 294 kilometer zouden het hoogtepunt van deze trip worden. We waren vroeger dan normaal uit de veren en na een ontbijt bij de 7-11 gingen we op pad. Helaas duurde het niet lang want binnen tien minuten had Jack een lekke band. Niet zo erg dat hij meteen helemaal leeg liep maar het was toch genoeg om bezorgd over te worden. Repareren was beter dan ergens onderweg op de verlaten wegen in de problemen te komen.

Highway 105 is gewoonweg niet te beschrijven! Vluchtelingenkampen met wel 20.000 inwoners die niet op de kaart staan en dus ook niet bestaan! Birmese tempels en bergvolkeren. Meer dan duizend bochten die één voor één stijgen of dalen. Het was precies zoals Kevin aan het einde de rit beschreef.
‘Er is geen één recht stuk langer dan honderd meter!’

Onderweg klommen we zelfs zo hoog dat we in de wolken terecht kwamen. In een natte onaangename mist! ‘Gewoon doorgaan’, was de enige remedie.

We waren zo koud geworden dat we een korte zijweg maar oversloegen want we verlangden naar een warm bed en een kop warme thee. Het houten North West GH was mooi maar niet zo praktisch. De houten wanden lieten elk geluid door en we moesten met de oordoppen in slapen. Een gezellig samenzijn na het eten, dat niet op de foto’s uit het menu leek, en een paar Beer Leo maakten deze mooie dag compleet.

Om tien uur zochten we onze bedden op want morgen hebben we weer een lange zware dag voor de boeg.

Thailand: De stilte voor de storm

Mae Sot (Phan Nu House)

Een vier sterren hotel betekend in Thailand niet automatisch dat er ‘s morgens ook een vier sterren ontbijt wordt geserveerd. Naast de gebruikelijke Thaise gerechten is er een kleine tafel waar etenswaar staat uitgestald dat de witte westerlingen moet behagen.

Vandaag is een ritje dat in de tour de France een rustdag wordt genoemd. Lekker rustig aan doen totdat we aan de bergen zijn. Met een tempo dat veel lager was dan normaal en het nagenieten van de eerste kennismaking met de heuvels van gisteren gingen we richting Mae Sot.

Slaperige dorpjes weggestopt in een verre uithoek van Thailand. De mensen zijn voor mijn gevoel meer Birmees dan Thai. En dat is wel vaker in dit hoogst gevarieerde land. De eerste echte kennismaking met de bergen van de Highway 105 was erg opwindend. De jongens konden het maar moeilijk geloven dat dit het menu was voor de komende week.

Het Phan Nu Guest House was iets moeilijker te vinden dan ik verwachtte maar toen we het hadden gevonden moesten we zelfs wachten totdat de kamers waren schoongemaakt. We waren namelijk wel heel vroeg gearriveerd. Nadat we de bagage in onze kamers hadden gelegd gingen we op pad naar onze bestemming voor deze middag. Maar eerst was er nog de lunch en die kwam voor mij in de vorm van een onbekend visgerecht. Het was hemels en pittig zonder ook maar te overheersen.

Na de heerlijke lunch reden we naar de bordermarket. En wat ik hier aantrof was niets meer dan een souvenirmarkt zoals overal in Thailand. De romantiek zoals ik me die herinnerde van elf jaar geleden was vermoord door de commercie en daarom gingen we maar snel op het hotel aan om lekker uit te rusten en een beetje te plannen.

Een avondmarkt was het toneel voor het diner en wegens de beperkte keuze gingen we alle vier voor de Pad Thai, een traditioneel Thais rijstnoedel gerecht. Het smaakte uitstekend en vroeger dan normaal zochten we ons bed op.

Morgen is de grote dag.

Midden op de brug van rijbaan wisselen!
Thailand rijdt links en Birma rijdt rechts!

Thailand: De plannen zijn al veranderd

Tak (Wiang Tak Hotel)

Tijdens het avondeten van gisteren zijn de plannen voor vandaag dus veranderd. Het wordt geen reisje met culturele hoogtepunten maar een reis die bol staat van mooi motorrijden en heerlijk eten dat wordt weggespoeld met koud bier, voor mij persoonlijk dan. Lyka vind alles goed zolang er maar een ijsje aan het einde van de dag tegenover staat.

De ruïnes van Sukhothai worden overgeslagen en ik maakte snel een nieuwe route die langs de wereldberoemde, in Thailand dan, Bhumibol Dam zou gaan. Het ontbijt in, het overigens goede hotel, stelde niet veel voor. Een paar geroosterde boterhammen met jam en een kopje Nescafé was alles wat er klaar stond. Mat wat kan je verwachten voor 490 Baht per nacht?

Buiten de stad hing er een dichte mist die zelfs mijn kleding niet vochtig maar echt nat maakte. Het was niet echt plezierig maar wel leuk. Het gaf het begin van de dag een meer avontuurlijke start.

Één van de vreemde zaken die we vandaag tegen kwamen was een onafgebouwde tempel op de top van een heuvel. De weg er naar toe was op zich al een avontuur en tot onze grote verbazing woonde er een eenzame monnik op de top die vastberaden was om zijn levenswerk af te maken.

Vreemde beelden en figuren die me aan het Buddha Park in Nong Khai deden denken.

Aan het einde deed ik maar 100 Baht in het offerblok om mijn bijdrage aan de tempel te doen. En mocht ik ooit weer in de buurt komen dan ga ik zeker even langs om te kijken of de bouw al opschiet.

Onderweg moesten we ook nog wat off road maar dat kon de pret niet drukken. De Honda’s zijn sterk genoeg en een beetje crossen is best wel leuk.

En daar was de dam. En om eerlijk te zijn het was erg indrukwekkend! Maar het meest vreemde was de enorme hoeveelheid soldaten die het allemaal bewaken. Het lijkt wel of ze een invasie verwachten. Of zou er een terroristische dreiging zijn?

Met nog een uurtje te gaan gingen we richting Tak. Dat is één van die plaatsen die ik nog nooit bezocht heb in Thailand. Volgens mijn oude Rotterdamse vriend Jan Barendswaard was het een Tak(kestad)En het viel best wel mee! We zochten ons onderdak in een wat luxueuzer hotel want de komende dagen zou het maar behelpen zijn. We hadden zelfs een uitzicht!

Het vinden van een restaurant was wat moeilijker dan we hadden verwacht maar toen we één gevonden hadden kon ik met mijn handen en voeten Thais goed uit de weg. Het eten was voortreffelijk en de vis goddelijk.

Morgen hebben we maar 134 Km voor de wielen omdat we moeten uitrusten voor de bijna 300 Km op de beroemde Highway 105 door het westen van Thailand langs de grens met Burma.