Het was weer een gezellige avond geweest met een groep uit Duitsland, Syrië en Engeland. Een wijntje en een goed gesprek en zo hebben we weer een hoop problemen in de wereld opgelost. Jammer dat ik meteen verder moet, ik had hier nog graag een nacht gebleven.
Het is opnieuw hetzelfde verhaal! Met een lange omweg naar Taupo om zo lang mogelijk bezig te zijn. Een eenzame bergweg door schitterende landschappen. Over Taupo had ik niets dan goeds gehoord en ik was daar in het weekend dus het zou er fantastisch zijn.
Helaas wordt de YHA niet echt goed beheerd door de manager en reeds bij de receptie was het al duidelijk dat het er een vrijgevochten bende was. De muziek in de receptie stond zo hard dat ik mijn stem moest verheffen om me verstaanbaar te maken. En dan nog moest ik elke vraag twee keer beantwoorden omdat het meisje achter de receptie meer bezig was met het leren van de tekst van het liedje op de radio dan met mijn boeking.
De kamer op zich was in orde en de kamer lag in een apart gebouw naast de YHA, de badkamer en de keuken waren een beetje smerig en roken niet fris. En inderdaad, hier zag je dus nooit een persoon van de organisatie en ieder deed gewoon waar hij zin in had.
Tijdens de korte wandeling door het centrum van het dorp dronk ik een paar biertjes en dacht na of ik er wel goed aan had gedaan om hier twee nachten te blijven. Altijd weer die twijfels als ik een beetje tegenwind heb en alleen ben. Ik denk dat het veel beter is dat ik voortaan met een ander op stap ga! Dan heb tenminste iemand om mee te overleggen wat we verder gaan doen.
Maar verder, de eerste nacht waren er twee Finse kamergenoten die waarschijnlijk niet wisten dat het douchen gratis is in Nieuw Zeeland. De kamer stonk gewoon en zelfs met de ramen open hing er een lucht als op een vuilnisbelt. Nog erger was het “opwarmingsfeest” met goedkoop bier onder mijn kamerraam. Dit duurde tot elf uur ‘s avonds! Om half vier ‘s nachts kwamen de groepen dronken rugzakartiesten weer terug in de YHA waarna er natuurlijk met de meisjes een griezelfilm tot zes uur ‘s ochtends moest worden gekeken. Gelukkig deden de oordoppen van Ars hun werk.
