Thailand, onderbroeken loterij

Pattaya, 4 november 2009

Loop ik een bar binnen en is er net een spektakel begonnen dat zijn weerga niet kent. De onderbroeken loterij voor de serveersters! Ze moeten er tenslotte leuk uitzien.

Singapore, wachten

Singapore, 03 november 2009

Heerlijk die rust! Lekker uitslapen en helemaal niets doen! Niets hoeft en niets moet, een krantje en een ontbijt. Singapore monopoly actie bij McDonald’s, een gratis Apple Pie voor bij de koffie. De drie andere kaartjes worden opgehaald door spelende kinderen die er van dromen om de hoofdprijs te winnen.
“Thank you very much”, lacht het Chinese meisje met de vlechtjes die midden in wisselen van haar melktanden zit. Het is net een kerkhof, maar wel één met hagelwitte marmeren grafstenen.

Meer regen daalt neer op het gloeiendhete asfalt, de eerste druppels veranderen in stoom en voor mij wordt het tijd om tijdens die bui wat te gaan eten. Luie dagen in Singapore en wachten om weer naar Thailand te gaan. Acht dagen deze keer! Het is niet lang maar wel leuk om mijn vrienden weer te zien.

Twee biertjes is voldoende voor vanavond. Morgen een beetje uitslapen, pakken en op weg naar Pattaya.

Singapore, een opdrogende pen

Singapore, 02 november 2009

Mijn gedachten zijn ergens anders en het slechte weer dat in Malacca heerste heerst ook hier. Ik heb weinig zin om iets te ondernemen en alles staat in het teken van mijn reis naar Nepal. Er moest nog stevig inkopen worden gedaan en er is weer een stevige hap uit mijn creditkaart rekening genomen. Het is maar voor één keer en de speciale kleding en gereedschap gaat jaren mee. Ik laat het in de winkel achter omdat het onzinnig is om het mee te slepen voor een week.
Nog meer nieuwe winkelcentra! Wel mooi ontworpen maar ik vraag me af of het wel echt nodig is.

Heerlijke Sushi terwijl op een stoeprand terwijl een zware tropische regenbui het dagelijks leven op pauze zet. Een half uur later komt alles weer op gang en ik ga weer richting mij hostel.

De avond is rustig en met een paar jongens uit het hostel kom ik niet verder dan mijn vaste vegetarische restaurant, een paar biertjes en slapen. Ik onderneem nu zo weinig dat ik niet goed weet wat ik moet schrijven, vandaar die opdrogende pen.

Gewoon een wandeling door de stad.