Ierland, twee wandelingen is teveel

Dublin, 24 september 2009

Alweer een slechte nacht! Ik begrijp ook niet precies waarom maar ik had goed moeten slapen na het eten en een paar biertjes. Ik was ook doodop maar desondanks had ik toch weer een onrustige nacht gehad.
Ik wapende me met twee wandelingen op papier, én op de iPhone, en stapte na het ontbijt vol goede moed de koele ochtendlucht in. Bij de plaatselijke toeristen informatie, gevestigd in een oude kerk, hadden ze gisteren een tiental wandelingen voor me uitgeprint. De eerste die ik zou gaan lopen was “The Historic Northside”. Ik kan wel in details treden maar laat de foto’s maar voor zichzelf spreken.

Bijna aan het einde van de wandeling kwam ik langs een oude kerk die was omgevormd tot een “Super Pub”, zoals ze dat hier noemen. En het was een “Super Pub”. Het interieur was gerestaureerd en zelfs het orgel had een opknapbeurt gekregen. De donkere kelders waren zelfs omgetoverd tot trendy bars. Het was echt of je in de kerk was. “Beef and Guinness Pie” was de special of the day en ik kon het niet laten om die maar eens te proberen. Met een pint Lager natuurlijk.

Halverwege de tweede wandeling van de dag was mijn iPhone leeg en ik was gedwongen om de wandeling af te breken. Ik vond het niet erg want er stond alweer ruim tien kilometer op de teller. Twee wandelingen op één dag was dus echt te hoog gegrepen!

Vanavond was het een speciale avond. Guinness bestond om 18:00 precies 250 jaar. En voor deze gelegenheid zou de hele stad op stap gaan. Na een snelle douche was ik om kwart voor zes in de pub. Opnieuw “the Celt” om de simpele reden dat ik nog niet echt een andere bar kende. Ik was benieuwd wat er zou gaan gebeuren.
Een paar minuten voor zes ging de muziek zacht en om precies zes uur stond iedereen op en hief zijn glas.
“Happy Birthday Arthur”, klonk uit een honderd kelen in de pub en uit miljoenen kelen overal op de hele wereld.
De muziek ging weer aan en de Guinness stroomde non stop uit de ontelbare pompen. Tegen de tijd dat ik klaar was voor mijn avondeten was de keuken helaas al gesloten. Vroeger dan normaal omdat ook het keukenpersoneel zich in het feestgedruis wilde storten. Om elf uur ging het licht uit.

P.S.
Het is echt waar!
Guinness smaakt het beste in Dublin! Ik heb de hele avond het donkere vocht gedronken en ze smaakten uitstekend.
En voor mijn vriend Al, ik heb een speciaal T-shirt voor je veroverd. Kom het maar een keer ophalen.

Ierland, een vreemde mix

Dublin, 23 september 2009

Een slechte nacht slaap ging aan mijn vertrek vooraf. Te vroeg ging ik ook naar de luchthaven maar eenmaal in de trein viel die zware last, een gevoel van onzekerheid, weer van me af. In de trein ontmoette ik een oude bekende die met zijn viool onderweg was. Nadat ik had verteld dat mijn reis deze keer naar Dublin ging duurde het niet lang of de viool kwam tevoorschijn en een Iers volksdeuntje klonk door de trein, dit tot genoegen van de andere reizigers want na afloop klonk er een flink applaus.
Op Schiphol was het inchecken met behulp van de incheck-paal een fluitje van een cent. Niemand stelde vreemde vragen en binnen een minuut stond ik met de boardingpass in de hand voor de immigratie.
“Prettige reis”, klonk het uit de mond van de ambtenaar en ik had nu echt het gevoel dat ik op weg was naar Ierland.
Dublin? Wat zou deze wereldstad me allemaal in de komende week te bieden hebben? Bij Dublin denk je meteen aan duizenden kleine kroegen met live muziek. Maar het kan toch onmogelijk waar zijn dat de hele bevolking elke avond met elkaar in de kroeg zit?
Aer Lingus is een betere budgetmaatschappij, dat was ondermeer, of beter gezegd alleen, te merken aan boord. Je moest namelijk betalen voor je hapje en drankje en het waren prijzen die er niet om logen. Vier en een halve Euro voor een blikje bier van 33cl mag best duur worden genoemd! Voor de rest was het gewoon vliegen van A naar B.
Net voor de landing waren mijn batterijen van de GPS leeg en het scherm ging op zwart. Het kon me weinig schelen, ik wist nu dat mijn nieuwe Oregon 400t goed werkte. Zelfs in het vliegtuig had ik nog 60% ontvangst van de satellieten.
De regen daalde neer bij aankomst, ik hoopte dat het niet een voorteken was van wat me stond we wachten want Ierland en regen gaan samen als een woestijn en de brandende zon. Ik had nog wel zo gehoopt dat ik goed weer zou hebben. De rit naar het centrum van de stad ging met een gewone stadsbus. € 2,20 in plaats van de € 10,- die de Airport bus vraagt. Het eerste geld was uitgespaard!
Bij aankomst in “Jacobs Inn” keek ik mijn ogen uit. Dit was een hostel zoals ik later zelf zou willen runnen. Een “Vijf Sterren Hostel”, zoals ik het graag noem. Denk maar aan een drie sterren hotel met twee stapelbedden op de kamer, inclusief een TV en een mooie badkamer.
Eenmaal ingecheckt en ging ik meteen weer op pad om de voorbereidingen te treffen voor morgen. Kaarten en informatie ophalen, een beetje plannen en natuurlijk de eerste pint cider van vandaag. In de kroeg kreeg ik voor het eerst een beeld van de bevolking. Het was een beetje raar. Ze zagen er een beetje armoedig uit. Gymschoenen, trainingsbroeken en sweatshirts.
Tijdens mijn eerste wandeling door de stad werd ik meteen geconfronteerd met enorme uithangborden met Russisch en Pools. Waren er zoveel Oost-Europeanen hier? Er werd wel in een honderd verschillende talen om me heen gesproken maar dat hoor je in Amsterdam ook. Het zouden toeristen kunnen zijn.
Na een douche en korte wandeling ging ik voor mijn eerste maaltijd in “de Pub”, “de Celt” heette de Pub en de biefstuk was uitstekend. Het eten was niet echt duur vergeleken bij het drinken. € 12,- voor de maaltijd en € 5,-- voor een pint.

Vol en voldaan ging ik om half tien huiswaards. Morgen wordt het een drukke eerste dag.

Nederland: Op weg naar Dublin

Zaltbommel, dinsdag 22 september 2009

De eerste twee weken thuis in Nederland zitten er bijna op. Mijn werk is zo goed als klaar en morgen vertrek ik voor een weekje naar Dublin, de hoofdstad van Ierland. Het probleem is dat ik nog geen idee heb wat ik daar ga doen en wat ik daar kan verwachten. De voorbereiding voor deze korte reis naar een nieuwe bestemming is nul komma nul. Desondanks zal ik me, als enig redelijk alternatief, door de stroom mensen in Dublin mee laten voeren zodat ik waarschijnlijk niet hulpeloos zal ronddrijven in deze ongetwijfeld bruisende metropool.
De oude binnenstad van Dublin, met haar ontelbare historische gebouwen, moet haast wel fotogeniek zijn zodat mijn nieuwe Nikon camera overuren gaat draaien.
Op de pagina “iWalks in Dublin” heb ik een stuk of tien wandelingen gedownload voor mijn Garmin GPS en die zullen me hopelijk goed van pas komen. Combineer de wandelingen met bezoeken aan diverse attracties en musea, met natuurlijk als hoogtepunt de Guinness brouwerij, dan staat het garant voor veel plezier.
De culturele wandelingen worden onderbroken voor culinaire expedities en elke avond moet ik helaas naar een Ierse pub. Live muziek en lekker eten. Ik heb er een goed gevoel bij en denk dat het de komende week haast niet mis kan gaan.

Vandaag ga ik nog in Nederland op pad! Het mooie herfstweer is te aantrekkelijk om binnen te blijven. Een lange wandeling door het Brabantse heidelandschap van Boxtel naar Oisterwijk.