Na opgedroogd te zijn van de eerste twee dagen bier drinken in Nederland vond ik het tijd om wat anders te gaan doen. Het simpelweg thuis zitten was geen goed idee en dus hadden Tettje en ik gekozen voor een wandeling door de bossen van zuid Neerland.
Via de website van de wandelsite.nl had ik ons ingeschreven voor een wandeling in de buurt van Putte aan de grens met België. Het was de eerste keer dat ik met deze website op stap ging en de verwachtingen waren hoog gespannen. We hadden geen idee wat ons te wachten stond.
De nieuwe GPS, een Oregon 400t, voldeed aan mijn verwachtingen maar er waren ook nog een paar punten die ik nader moest onderzoeken. Veel zaken waren echt anders en ik had in de haast gewoon mijn instellingen van de oude GPS60CSx overgezet. Gisterochtend was de oude al verkocht én opgehaald.
We arriveerden een uur voor het vertrek bij het kasteel de Ravenhof. In het stijlvol ingerichte en knusse koetshuis dronken we een kopje koffie. Er waren al aardig wat mensen aanwezig. Het was ons echter niet meteen duidelijk of deze mensen ook met de wandeling zouden meegaan.
Wij besloten maar te wachten op een eerste reactie van de arriverende klanten. Na ruim een half uur werden we voor het eerst aangesproken en des te dichter we bij het tijdstip van het vertrek kwamen des te groter werd de groep. Om kwart over elf vertrokken we met elf personen over de zandpaden van de grensstreek.
De nieuwe GPS was druk bezig met het registreren van de track van de dag terwijl wij ons op de eerste oriënterende gesprekken stortte. Het was best vreemd! Een hele groep vreemden die zo maar gaat wandelen. Het viel me wel meteen op dat de gemiddelde leeftijd van de groep boven de vijftig lag. Dat is op zich geen probleem maar één van de deelnemers was volgens mij op zoek naar een nieuwe partner. Het antwoord op mijn vraag heb ik niet gekregen maar het bleef een vreemde vogel in mijn ogen.
Halverwege dronken we wat bij “de Leeuw van Vlaanderen en gingen de gesprekken over koetjes en kalfjes. Na de thee keerden we terug en liepen over iets andere paden weer terug naar het startpunt. Van de vijftien kilometer die in de advertentie op de wandelsite.nl was gepubliceerd bleef weinig meer over. Mijn GPS gaf halverwege de tocht 5,1 Km aan en dat was toch wel een heel groot verschil!
Dat verschil was meteen het onderwerp van gesprek op de terugweg. Er werd wat lacherig over de nieuwe elektronica gedaan maar die werd veroorzaakt door onkunde. Bij terugkeer op het startpunt dronken de deelnemers nog allemaal één drankje en ze waren vertrokken. Mijn teller stond op 11,6 Km en dat was zelfs nog een beetje meer de werkelijkheid. Tett en ik bleven nog wat langer hangen met de organisator van de wandeltocht, Majan, en aten een smakelijke “Croc Monsieur”. Dat klinkt toch veel mooier dan een tosti ham kaas?
Voldaan keerden we terug naar de Bommelerwaard. Morgen ga ik zelf weer op pad om een wandeling langs de Hurwenense kil te maken.
