Frankrijk: Weinig te melden

Rochefort sur Loire (Camping Les Plages de Loire), maandag 26 november 2018

Dit is dus een van die dagen dat we weinig te melden hebben. We rijden wat, we eten wat, we plannen wat en zijn op weg naar een camping om ons te douchen en de was te doen.

Zoals verwacht is het een heerlijk plaatsje hier. Heel erg rustig en ook mooi! Om half negen loop ik even naar buiten om de motor van “de Oude Dame” te laten warmdraaien.

Ik geniet van het uitzicht en wat ik zie kan me ook bekoren. Mist hangt in de vallei en door de dunne mistlaag zie ik een blauwe lucht zonder wolken. Het is een heldere nacht geweest en het weer is dus het tegenovergestelde van wat er is voorspeld en wat we hebben verwacht. Het zou wel eens een mooie zonnige dag kunnen worden.
We laten Bretagne voor wat het is en gaan weer naar het oosten, landinwaarts. In de winter zijn er maar weinig campings geopend dus moeten we onze route goed plannen. We willen geen kilometers vreten als een vrachtwagenchauffeur maar we willen ook niet na twintig kilometer rijden de hele dag op een camping staan!

Naast een kunstmatig meer genieten we van onze lunch. Lidl is ondertussen weer bezocht en de voorraad is weer voor een dag aangevuld. Daarna sukkelen we op ons gemak richting “Rochefort sur Loire” waar “Camping Les Plages de Loire” ons doel voor vandaag is. Vanochtend heb ik ze gebeld of ze open zijn en dat blijkt dus ook het geval te zijn.
Bij aankomst is er ook een kleine tegenslag! De wasmachines en wasdrogers zijn wegens onderhoud niet beschikbaar. Voor € 15,- p/n had ik wel wat meer verwacht. Maar ja, de volgende keer wanneer ik telefoneer dus ook naar de wasmogelijkheden vragen!

Zodra de camper stil staat gaan we aan “de Paal”, campertaal dat betekend dat de camper aan het elektriciteitsnetwerk van de camping wordt aangesloten, en gaan we op zoek naar de douche. Ook deze douche heeft nukken en is niet perfect maar alles is honderd procent beter dan de douches van onze laatste halteplaats. Er hoeft om de dertig seconden geen knop te worden ingedrukt en de temperatuur van het water is goed te regelen. Gewassen en geschoren zitten we al vroeg in de camper onze eigen dingen te doen.

Het koelvak van de koelkast in de camper raakt bijna leeg want de laatste varkenshaas gebruik ik om saté te maken. Samen met Bami Goreng en een gebakken ei is het voor ons een heerlijke maaltijd.
Veronica Inside op de iPad met een koud biertje binnen handbereik en de avond is zo om. Van nieuwsuur kan ik alleen maar treurig en droevig worden! Allemaal gezeur om te verhullen dat er nog veel serieuze problemen in Nederland moeten worden opgelost. Allemaal rookgordijnen en maatregelen om de vrijheid van een ander individu in te perken en te beperken.
‘Vrijheid! Blijheid!’, denk ik dan maar in de camper.
Wat ben ik blij dat ik nu leef en niet over vijftig jaar! Voor mijn gevoel gaan we naar een gereguleerde totalitaire samenleving waar het individu totaal ondergeschikt word aan de staat! 1984 hebben ze niet gehaald maar in 2084 zal het boek van “George Orwell” waarschijnlijk nergens meer te verkrijgen zijn.

Frankrijk: Regen

Tréhorenteuc (Op de parkeerplaats net buiten het dorp), zondag 25 november 2018

De beloofde regen is gearriveerd. Vanaf zeven uur, het moment dat mijn wekker voor de eerste keer afloopt, horen we de druppels op het dak. Ik draai me nog maar eens om en wacht tot de wekker voor de tweede keer afloopt. Acht uur is een prima tijd om met dit slechte weer op te staan!
Pissen, ketel op het gas, gordijnen open en tot mijn grote verbazing kijk ik tegen een grote witte camper aan die ik de afgelopen nacht absoluut niet heb gehoord. Ik slaap dus goed in de alkoof boven de cabine!

Op Buienradar zie ik het wolkendek rondjes draaien over Normandië! Na het geluk dat we gisteren hebben gehad is het vandaag een dag rijden richting het zuiden. Daar schijnt de zon hoewel er ook lage temperaturen zijn. Ik hoop dat we voor de sneeuw over de Pyreneeën geraken. Eenmaal in Spanje kunnen we zelf kiezen welke kant we opgaan.

Vanuit de cabine aanschouwen we het natgeregende landschap van Bretagne. We zijn alweer een streek verder naar het zuiden. Bretagne is een mooi en oud landschap, dat is te zien en te voelen. Overal staan loofbomen in hun oranjebruine tooien en een verdwaalde dennenboom valt op door zijn donkergroene naalden. Het is een magische omgeving.
Overal op de akkers staan nog gewassen die geoogst moeten worden. Het is zondag en het is heel rustig op de weg dus rijden we in eenzaamheid naar het zuiden, de grote steden vermijdend. Op de Nederlandse radio horen we dat de Franse regering de protesten in de kiem wil gaan smoren. Is dat nog wel mogelijk? Ik krijg het gevoel dat de mensen hier het zat zijn om te worden uitgeknepen en er niets voor terug krijgen.
We passeren een Carrefour met een uitnodigende brandstofprijs, € 1,44 voor een liter diesel is in Frankrijk na de accijnsverhoging een koopje. Ik maak van de mogelijkheid gebruik om nog even snel verse olijven te kopen. De enorme supermarkt is leeg, er is geen levende ziel te bekennen en de goed gevulde koeling en stapels verse groenten lijken haast surrealistisch in de lege grote supermarkt. Er blijft nog een verpakking “wokgroenten” aan mijn handen kleven voor de maaltijd van morgen. Het is voor de eerste keer dat ik zoiets zie dus dat gaan we proberen. Het kan maar gekocht zijn!

We rijden en rijden totdat we aan het einde van een doodlopende weg een mooie parkeerplaats voor de lunch vinden. Uit het WOMO-boekje want dat heb ik ondertussen opgediept en we gaan nu een stukje route rijden. Niet dat het wat uitmaakt maar je hebt in ieder geval wel een idee over wat er zo allemaal om je heen te zien is.

In Tréhorenteuc vinden we het genoeg voor vandaag! Elke dag rijden begint een beetje te vervelen en een vrije middag is best wel fijn! Op de eerste de beste lege parkeerplaats parkeer ik “de Oude Dame” met haar neus naar de weg. Even tijd voor mezelf! Dik aangekleed en bewapend met mijn camera ga ik een stukje wandelen in het kleine kerkdorp.  

Frankrijk, en vooral het platteland, is erg fotogeniek. Wat denken jullie van die eeuwenoude bewoonde huizen? Hier zou je toch ook wel willen wonen?          

Enkele stappen verder kom ik bij de dorpskerk die wijd in de omgeving bekend staat om haar gebrandschilderde ramen. Ergens heb ik gelezen dat de Bretonse kruisvaarders hier gingen bidden voordat ze aan hun lange tocht naar het heilige land begonnen. Ik heb het stukje tekst niet meer terug kunnen vinden, dus moet ik de waarheid deze keer in het midden laten.
Mijn korte wandeling heeft me ook geleerd dat er een stukje verderop een tweede parkeerplaats is die het startpunt is voor een wandeling naar de "l'Arbre d’Or”, de gouden boom. We zijn namelijk in het land van Merlijn de tovenaar en Sir Lancelot de onbevreesde ridder die vliegende draken met zijn zwaard bevocht.
We hebben lang genoeg op onze krenten gezeten en een wandeling met een doel is weer welkom. De camper wordt verkast naar de veel drukkere parkeerplaats. Deze zal vannacht ook wel leeg zijn en we staan een stuk verder van de weg. Het lawaai van het langskomende verkeer zal hier zeker minder zijn. We kleden ons opnieuw aan gaan op stap.

We hoeven niet zo ver te lopen om bij de gouden boom te komen. Helaas is het pad verderop moeilijk begaanbaar dus houden we het bij een bezoek aan de gouden boom. Bij terugkomst genieten we nog van een beker hete thee en terwijl de kachel zachtjes snort kijk ik wat Nederlands voetbal op de iPad. Wat is er in twee jaar, sinds onze vorige reis naar Spanje, toch alweer veel veranderd!

Het was in ieder geval weer een mooie dag vandaag, dat hadden vanochtend in de regen niet kunnen bedenken! Een Hollandse maaltijd van bloemkool met verse worst maakt het feest compleet. Morgen is het alweer maandag en gaan we op zoek naar een camping waar we de was kunnen draaien. De wasmand begint zo langzaam uit te puilen!

Voordat ik nog een naar NOS Studio Voetbal ga kijken maak ik nog even een kaartje om te zien hoe onze route tot nu toe is gereden.

Frankrijk: Mont Saint-Michel

Beauvoir (Op de parkeerplaats van Mt Saint-Michel), zaterdag 24 november 2018

Misschien is het jullie opgevallen maar ik heb een dag overgeslagen. Ervaring heeft me geleerd dat ik beter een verhaal er na een paar dagen tussen kan schrijven dan dat ik alle verhalen twee, drie of vier dagen ga doorschuiven! Wanneer er verhalen uit het verleden worden geplaatst zullen die voortaan beginnen met een # zodat ik die na een week ook weer gemakkelijk op je juiste plaats in de weblog kan zetten.

Ik weet niet of de oordoppen de afgelopen nacht hebben gewerkt maar ik heb in ieder geval prima geslapen. En wat nog beter is, Lyka heeft ook prima geslapen. Het is wel vreemd wanneer ze mij om half acht vraagt om op te staan! We hebben aardig wat te doen vandaag dus een vroeg begin van de dag is mooi meegenomen.
Vandaag gaan we op de vlucht voor de regen! Het weerbericht voor de komende tien dagen is negen dagen regen en een dag zwaar bewolkt. Spanje lonkt en we gaan een paar honderd kilometer richting de Pyreneeën. Voordat we kunnen ontbijten moeten we eerst inkopen gaan doen. Haasten heeft dus weinig zin omdat de winkels, ook onze favoriet de Lidl, pas om half negen haar deuren openen.
Eerst maar twee koppen koffie en een beetje opruimen in de leefruimte. Ik kan het verschil nog zien ook. Veel van de spullen aan boord die je maar af en toe gebruikt verhuizen naar de holle ruimte onder de zitbanken. Daarna moet ik buiten aan de gang. De elektriciteits-kabel oprollen terwijl ik hem met de andere hand door een oude lap haal om de kabel van modder en natte bladeren te ontdoen. Ook moet ik eens even goed gaan kijken hoe ik moet rijden om de watertank bij te vullen. Die is namelijk op een paar druppels na helemaal leeg! Tijdens de korte wandeling over de verlaten camping zie ik geen hindernissen of andere problemen en de toegang tot de zuil met de kraan is ook gemakkelijk bereikbaar.
Zodra Lyka klaar is start ik “de Oude Dame” en rollen we rustig onder de automatische slagboom door naar de plaats om water in te nemen. De drinkwater jerrycan gaat ook maar meteen vol zodat we voldoende water hebben voor de koffie en eten te koken!
Dan is de Lidl aan de beurt en ingetogen doe ik wat boodschappen, we zijn tenslotte op een budget dat we niet in de eerste weken willen opblazen! Als er namelijk èèn ding niet moeilijk is dan is het teveel uitgeven wanneer je op reis bent!

Dan is het even rijden en op een rustige parkeerplaats laten we het ontbijt van gebakken Smac met eieren en witte bonen in tomatensaus goed smaken. Vooral het knapperige zware volkoren/rogge brood met veel zaden van de Lidl is een winnaar waar ik altijd naar uitkijk wanneer we met de camper op reis zijn.
De eerste druppels vallen op de voorruit en bijna verander ik ons doel voor vandaag omdat ik weinig trek heb om daar in de regen rond te lopen. De natuur van zuid-Normandië is schitterend en ergens in het midden van niets komen we plotseling aan de rand van het getijde-landschap.

Zandduinen en diepe getijde geulen met verraderlijke stromingen. Je zou hier zeker niet willen zwemmen, zelfs niet in de zomer. Met het grauwe wolkenspel boven de horizon is het een schitterend schouwspel van de rauwe natuur. Ik zie zelfs een verdwaalde zonnestraal door het dikke wolkendek!

Een stukje verder zien we vanaf de kustweg ons doel voor vandaag boven het natte wad en onder een dik grijs wolkendek verschijnen. Het is een imposant gezicht! Zeker in vroegere tijden moet het voor de reizigers heel indrukwekkend zijn geweest en een bevestiging van de macht van god.
De eerste gele hesjes van de dag zijn opvallend meegaand. Ze zwaaien alleen en steken af en toe op een zebrapad de weg over. Volgens het nieuws worden de protestacties grimmiger omdat de politie de opdracht heeft gekregen om de blokkades op te ruimen. Aaneengesloten de weg oversteken heeft dezelfde uitwerking maar kan nooit strafbaar worden gesteld.        

In “Avranches” zien we een enorme kerk met een uitnodigende parkeerplaats. Dat wordt dus onze eerste èchte halte voor de dag. Deze kerk is ook opvallend sober aangekleed. Er hangen schitterende emaille borden, kunstwerken die ik in deze vorm nog nooit in een godshuis heb gezien. Ook de twee eeuwenoude houten beelden zijn indrukwekkend. Voor de rest zijn het maar de gebruikelijke beelden van geestelijken en heiligen.
Na “Avranches” is het tijd voor de lunch. Nieuwe variëteiten van de verse broodjes van de Lidl. De Stick de Chorizo, rijkelijk besmeerd met Old Amsterdam smeerkaas en het kleine pizzabroodje zijn heerlijk na de wandeling in de kou van de kerk.
Dan komen we aan bij Mt Saint-Michelle. Een toeristenval vol met slagbomen waaruit niemand kan ontsnappen zonder te betalen. Met betalen hebben we geen probleem maar € 17,60 voor twee uurtjes parkeren gaat mij wel een beetje aan ons hart. We staan nu eenmaal achter de hefboom dus laten we maar het beste van deze middag maken!

Mont Saint-Michel is net zo iconisch voor Frankrijk als de Eiffeltoren in Parijs. Meer kan ik er echt niet van zeggen. Maar we voelen de god van hand nu we hier zijn. Het wolkendek heeft zich inmiddels geopend en goudgele zonnestralen geven Mt Saint-Michel een heilige kroon!

Het is een stevige wandeling die ons goed doet! Lyka wil nog even op de foto met een van de koeien die voor een peperduur restaurant langs de hoofdweg staan.
Dan snel naar de warmte van de camper. Onderweg spreek ik een agent aan, bewaking?, en kom tot de ontdekking dat we voor dat bedrag aan parkeergeld voor de camper hier ook mogen overnachten.
We kijken elkaar aan en komen al snel tot een besluit. De ontvangst op onze mobiele apparaten is goed dus blijven we de nacht hier. Terug in de camper gaat de kachel op tien en de fluitketel op het gas. Zoete broodjes en hete thee verwarmen onze lichamen na deze onverwacht mooie dag. De voorspelde regen is, op een paar druppels na, gelukkig weggebleven.

AJAX trapt om half zeven af in Breda dus kies ik voor een gemakkelijke maaltijd die ik in de rust binnen tien minuten op tafel heb. Rijst met kip in zwarte pepersaus. Een gerecht dat ons nooit verveeld en waarvan Lyka ook altijd smult.
Terwijl ik naar twee en twintig rennende mannen kijk is Lyka blij met de TV en een meegebrachte serie. Een wijntje en een speciaal biertje van de Leffe maken er een mooie avond van!
Welterusten.