Spanje: Vochtproblemen

Roda de Bara (Camping Arc de Bara)


Het is alweer campingdag en we zijn vandaag erg laat. Na slechts 23 kilometer rijden we al een camping op. Boodschappen hebben we vandaag niet nodig, we duiken in het vriesvak, en we hebben hèèl vèèl te doen vandaag. Het allerbelangrijkste voor vandaag is de grote stapel wasgoed in het toilet/doucheruimte. Terwijl Lyka het bed van de molton, laken, kussenslopen en dekbedovertrek ontdoet loop ik al met de eerste mand vuile/gedragen kleding richting het washok. De machine vullen met wasgoed, niet te vol, temperatuur kiezen, een wasmunt er in, prijs vier euro inclusief wasmiddel, en draaien maar. De eerste lading is in behandeling.
Terug bij de camper slaat me de angst op mijn hart. Tijdens het afnemen van het bed heeft Lyka schimmel onder het matras is de alkoof ontdekt. Met mijn hoofdlamp op mijn voorhoofd klim ik in de alkoof om de schade en problemen op te nemen. Een snelle blik met als voorlopige conclusie dat het geen lekkage kan zijn.
Ik slenter nog een keer naar de receptie voor een wasmunt en nog een droogmunt. Onderweg pieker ik over het vocht in de alkoof. Dat vocht kan onmogelijk van regen zijn! De laatste regen die we hebben gezien is bijna twee weken geleden. In mijn korte broek en overhemd met korte mouwen trek ik heel wat bekijks. Het is een Spaanse vakantieweek en de camping is goed gevuld met Spanjaarden gekleed in dikke trainingsbroeken, sweaters en jassen. Ik heb geen oog voor die vreemde blikken want het nieuwe probleem moet worden opgelost, en wel zo snel mogelijk.
Het beddengoed wordt heet gewassen met de hoop dat de schimmel weinig of geen sporen achterlaat. Direct na mijn terugkeer uit het washok ga ik weer op onderzoek uit. Voordat ik de schimmel ga opruimen en schoonmaken is het vinden van de oorzaak belangrijk. Ik volg het spoor vocht en tref op de plastic bekleding van de alkoof water aan. Vooral achter een kussen en onder een deken is het vochtig.
Er is maar een verklaring mogelijk! Door het koude weer in de bergen is er op de plastic bekleding water gecondenseerd. Is dat een probleem òf is de isolatie van zeven en twintig jaar geleden gewoon niet goed genoeg? Wat het antwoord ook mag zijn, ventileren en stoken lijkt voor nu de oplossing. Het matras wordt voor nu omhoog getrokken, de schimmel verwijdert en het vocht zo goed mogelijk weggenomen. Ventileren maar en de kachel aan!

Buiten branden de barbecue’s en vloeit de wijn rijkelijk. Kinderen en honden rennen rond de camper. Deze drukte hebben we nog niet meegemaakt en we zijn blij dat we dit maar een dag hoeven door te maken. Geef ons maar de rust van een afgelegen parkeerplaats in een klein dorp of een verlaten boulevard in een verlaten vakantiedorp. Wij schuiven aan tafel voor Gyros met rijst en een bonenschotel. Niet wat we gewend zijn maar het smaakt verrassend goed na deze bewogen middag.
Na de maaltijd gaat de tv aan en we kijken weer enkele afleveringen van “American Crime”. De serie wordt alleen maar beter! Mijn gedachten zitten echter ook boven in de koof. Voordat we naar bed gaan inspecteer ik nog een keer de alkoof op vocht. Het is er kurkdroog! In pieker me suf over hoe ik dat nu moet gaan oplossen. Dat het opgelost moet worden is zeker, dat het snel opgelost wordt is wenselijk. Van schimmel kun je heel erg ziek worden!

Spanje: Montserrat

Cubelles (aan de boulevard)

Ik heb de hele nacht liggen piekeren over deze slaapplaats. Hij voldoet aan alle eisen waar de criminelen van smullen.

1. Afgelegen
2. Snelle aan en afvoerwegen
3. Verlicht

Ik weet nog steeds niet of we er goed aan hebben gedaan om hier te overnachten. Het kwam mijn nachtrust in ieder geval niet ten goede want bij elke scheet van een veldmuis was ik wakker. Uiteindelijk zal ik dat gevoel wel kwijt moeten raken want elke avond op een camping is zeker geen optie!

Het is en blijft heerlijk weer in Spanje, zonnig maar fris. Zodra de zon boven de berg verschijnt loop ik even naar buiten om de benen te strekken en een foto te maken van het half verlichte standbeeld. Het is alsof het hoofd gloeit als van een heilige. En dat heilige is de hoofdmoot voor ons vandaag.
We gaan voor ons doen erg vroeg op weg! We gaan namelijk naar “Het klooster van Montserrat” en dan moet je er vroeg bij zijn! Het ontbijt wordt ook wat sneller dan gewoonlijk genuttigd en al voor negen uur rijden we weg van onze slaapplaats.

Veel mensen grossieren in deze mooie staanplaatsen. Ze plaatsen de coördinaten op het internet. Weer anderen verzamelen die coördinaten en maken enorme pakketten met mooie plaatsen om de nacht door te brengen. Met als het nare gevolg dat mooie plekjes worden overspoeld met campers voor de nacht.
Niet elke eigenaar van een camper heeft een groen hart dus deze mooie plekjes worden na overlast van vervuilers voor campers ontoegankelijk verklaard. Dat is nu precies de reden waarom ik wel ongeveer aangeef waar we hebben overnacht maar geen coördinaten en bijzonderheden vermeld. Wij staan ook graag “wild” maar geven zeker geen overlast


We rijden via de B-111, de BP-1101 en de BP-1103 als het ware om de berg heen die als een monoliet uit het Catalaanse landschap omhoog rijst. Het is een schitterende weg die langzaam omhoog klimt. Aan de schaduwzijde van de berg is er weer rijp op het gras en de weg heeft plekken die verraderlijk glad kunnen zijn. Hoe mooi het ook is het blijft opletten!

Om half tien rijden we door de slagboom van “Het klooster van Montserrat” naar binnen. Vanaf nu moet er voor alles worden betaald. “Het klooster van Montserrat” wordt geleid als een bedrijf. Geld verdienen zoals de katholieke kerk al eeuwen heeft gedaan over de rug van de volgelingen. Hoewel er ongetwijfeld veel geld naar het onderhoud van het klosster gaat heb ik toch nog een beetje wantrouwen bij de bedragen die hier dagelijks worden geïnd! Zoals mijn grootmoeder altijd zei: “De dominee vreet over mijn rug geen vette paling!” De wolken hangen nog in het dal als teken dat het de afgelopen nacht erg koud is geweest.

Voordat we het klooster zelf gaan bezoeken genieten we eerst van een koffie op het terras. In de zon èn uit de wind is het genieten! € 2,85 voor twee koffie? Dat brengt toch een glimlach op je gezicht? Dat ik me niet al te best heb voorbereid op ons bezoek aan het klooster is al snel duidelijk! Het blijkt vandaag weer een of andere (nationale òf lokale) feestdag te zijn.

Ik de kathedraal zijn er vandaag aaneengesloten missen die een bezoek aan de zwarte Madonna onmogelijk maken. Ik besluit om dit maar niet aan Lyka te vertellen om haar een teleurstelling te besparen. Misschien gaan we hier op de terugweg nog wel even langs?

Je hoeft geen gelovige te zijn om de kunst van de spirituele wereld, inclusief de islam, te waarderen. Het geloof in een hogere macht heeft de mens en met name de kunstenaars en architecten over de hele wereld tot ongekende hoogten getild. Ook in deze in termen van leeftijd moderne kathedraal is het smullen van alle praal en pracht.

De laatste foto van Montserrat is voor mij persoonlijk een bijzondere!
Ons  bezoek aan dit Spaanse heiligdom zit er op! Ik beloof Lyka plechtig dat we hier ooit nog een keer zullen terugkeren. Op de terugweg naar de camper valt het me op hoe druk het is geworden. Er rijden veel auto’s de berg op en neer op zoek naar een parkeerplaats. Bij de betaalautomaat krijg ik bijna een hartstilstand! Nadat ik mijn parkeerkaart heb ingevoerd verschijnt er een bedrag op het kleine LCD scherm: € 52,50. € 52,50? Dat kan toch niet kloppen? De sleutels van de camper worden aan Lyka overhandigd en ik loop opnieuw de berg op om een parkeerwachter te zoeken om te vragen wat ik moet doen. Die parkeerwachters staan natuurlijk op de hoogste parkeerplaats met elkaar te kletsen terwijl er een dozijn auto’s op zoek zijn naar een plekje. Spaanse nonchalance? Met de parkeerkaart in de hand stap ik op de in gele hesjes gestoken ambtenaren van het klooster af.
Nog voordat ik mijn vraag heb gesteld krijg ik al een antwoord: ‘Down you pay manual!’
Ik moet even nadenken en de opmerking op me laten inwerken. Maar dan valt het kwartje! Deze beambten zijn natuurlijk gewend aan bestuurders van campers die in paniek komen melden dat de prijs voor het parkeren niet klopt en veel te hoog is.
Ik laat de camper rustig in zijn eerste versnelling op de compressie de steile helling aflopen en onder aan de afdaling bij een loketje, bemand door een bijzonder chagrijnige vrouw, overhandig ik mijn parkeerkaart met de gepaste € 6,50. Dat was het, geen bonnetje of glimlach. De slagboom opent zich en wij hebben het terrein van “Het klooster van Montserrat” weer verlaten. Na het bezoek aan het klooster dalen we af naar het dal en zijn verbaasd over de hele lange file die bergopwaarts staat te wachten! Bij de slagboom is het, nadat het maximale aantal voertuigen is bereikt, één voertuig er uit dàn één voertuig er weer in.

Als verrassing heb ik nog voor Lyka een rondleiding bij een van de bekendste Spaanse Champagne huizen. De rit richting “Codoníu” is gewoonweg schitterend maar voor ons zitten de bergen er nu voor een tijdje op. We gaan weer even richting de kust. Aangekomen op de parkeerplaats van het beroemde wijnhuis ruik ik meteen onraad. De parkeerplaats is leeg en misschien hadden we hier wel de nacht willen doorbrengen. Maar ook hier is de feestdag belangrijk en de laatste rondleiding van de dag is net afgelopen. We mogen nog even wat foto’s maken maar we mogen niet te ver naar binnen.

En dan gaan we weer naar de kust, naar “de warmte”, naar de zon. Met een beetje geluk èn een beetje slim kijken belandden we in aan de boulevard in “Cubelles”. Na enkele weken wordt je wel slim met het zoeken naar mooie plekjes op de kaart van de GPS. Deze plaats is wel uitzonderlijk mooi!

Het is zo rustig op de boulevard dat we de camper niet eens op slot doen om te genieten van de zon en enkele foto’s van de mooie omgeving te schieten. Ik rust wat uit en ontspan me. Het rijden gaat je tenslotte niet in je koude kleren zitten. Een koel blikje cider en de warme zon op je gezicht.

Zelfs wanneer de zon haast is ondergegaan en het buiten fris begint te worden blijf ik vanachter het raam naar de zonsondergang kijken. Het is èn blijft een schitterend gezicht.

Om deze mooie dag te laten eindigen eten we onze favoriete avondmaaltijd. Saté met friet en sla. We drinken een biertje en een wijntje, en de avond wordt afgesloten met enkele afleveringen van “American Crime”. Ik moet eerlijk toegeven dat deze serie zeer actueel is en de menselijke kanten van een misdaad schitterend blootleggen. Een absolute aanrader!

Spanje: Problemen met het gas?

El Bruc (Monument del Timbaler del Bruc)

Ik heb heerlijk geslapen. Het is nog maar net zeven uur wanneer ik mijn MacBook open sla en als bevroren achter het toetsenbord zit. Er zit teveel in mijn hoofd. Er staan teveel foto’s om te verwerken op mijn harde schijf. Ik weet niet waar te beginnen dus zet ik de radio maar aan. Het was gisteren een hele mooie dag in Barcelona maar ik heb wel veel tijd nodig om alle indrukken te verwerken.
We zijn vanochtend lui en eten rustig ons ontbijt van gebakken eieren op ham en stokbrood. In en om de camper heb je na drie nachten op een camping ook wel het één en ander te doen. Het belangrijkste voor vandaag is het vullen van de watertank. We hebben hier drinkbaar water uit de kraan en dat zal verder zuidelijk wel gaan afnemen. Een keer ondrinkbaar water innemen betekend dat je voor een tijdje je water uit de tank alleen maar kan gebruiken om af te wassen en te koken. Vijf jerrycans later is ook dit karwij geklaard.
Na het late vertrek wordt eerst nog de Lidl met een bezoek vereerd en daarna trekken we weer de bergen in. We beginnen aan route vijf uit het WOMO-boekje Oost-Spanje. Voor het eerst sinds lange tijd hebben we duidelijk doel voor vandaag. We gaan richting een bergmassief genaamd “Montserrat”. Op deze berg is een wereldberoemd klooster gebouwd dat we morgen willen bezoeken. Ons doel is dus om dichtbij het klooster te komen zodat we al vroeg aan ons bezoek kunnen beginnen.
De rit er naar toe loopt over provinciale wegen, we vermijden de snelwegen, en we rijden rakelings langs Barcelona. Aan de horizon kunnen we zelfs nog de torens van de “Sagrada Familia” zien. Het weer is fantastisch en tijdens onze eerste koffiehalte, op een stille parkeerplaats, genieten we van de winterzon.

De eerste halte die ik voor ogen had blijkt niet te zijn wat ik had gedacht. De rustige parkeerplaats, naast een picknickplaats, verandert laat in de middag in een ontmoetingspunt voor de dorpsjeugd. Dat kan gebeuren! Maar dat is voor ons niet wenselijk. Niet dat ik bang ben maar ik heb geen zin in een slechte nachtrust veroorzaakt door overlast van de plaatselijke jeugd.
De steeds sterker wordende gaslucht baart me wel zorgen. Ik heb het in Nederland ook al enkele keren gecontroleerd en ik kan geen lek vinden. Zelfs met een elektronische gassnuffelaar kon ik geen lek ontdekken terwijl we allebei het gas roken. Ik zal er later deze week nog eens naar kijken!

Er zit dus niets anders op dan een stukje verder te rijden en de eerste de beste rustige parkeerplaats te kiezen als plaats voor onze overnachting. We belanden in het dorp El Bruc waar aan de rand van het dorp een school ligt. Naast een monument als herinnering aan een oorlog met de Fransen. De school gaat net uit wanneer wij arriveren en een plaatsje innemen op de parkeerplaats. Nadat ik in mijn kolen Spaans bij verschillende mensen heb geïnformeerd weet ik zeker dat we hier wel een nachtje worden getolereerd. Ook gelden natuurlijk de belangrijkste regels voor het wild overnachten met een camper.
1. Geen overlast.
2. Geen rotzooi achterlaten.
3. Geen Camping gedrag met stoelen en BBQ’s.

Lyka had weer trek in carbonara dus komt er vanavond Pasta met kip in carbonara saus en broccoli op tafel. Een nieuwe serie wordt op de memory stick gezet en we beginnen na het eten aan “American Crime”. Het eerste seizoen van een Amerikaanse serie over misdaad en wat dat kan doen met de families van de daders en de slachtoffers.