Australië, Urban Trekking

Brisbane (Bunk Backpackers), 25 februari 2010

Van negen tot zes als een os geslapen, wat een nacht zeg! Ik heb alleen pijn in mijn heupen van het met dik plastic overtrokken matras. Gelukkig zweet ik niet zo bij de 23 graden Celsius van de airconditioning.
Vandaag ging ik na het ontbijt op pad in Brisbane, en zoals de titel al zegt is ook deze stad gebouwd op heuvels. Na mijn verblijf in de heuvels van Auckland ben ik nu aangekomen in de heuvels van Brisbane. Ik heb dan misschien weinig echte wandeltochten in de natuur gemaakt maar de heuvels in deze steden zijn ook echte kuitenbijters. Het is de enige dag die ik alleen ben in Brisbane! Ik heb contact kunnen leggen met twee vrienden die ik in verschillende werelden heb ontmoet. Morgen en overmorgen ga ik ze één voor één ontmoeten.

Na de middag was er nog steeds geen bericht van Cynthia en ik werd bang dat er misschien wat was misgegaan. Ik besliste om nog maar wat langer af te wachten en eerst het transportcentrum van “Roma Street” te gaan bezoeken. Op zondagochtend vertrekt mijn trein om 06:30 van perron twee en op zo’n vroeg tijdstip is het goed om van te voren te onderzoeken hoe de steel in de vork steekt. De lange omweg naar het station voerde me door een mooi park met aangelegde tuinen die steeds een ander onderwerp hadden. De hoeveelheid “Water Dragons” en “Ibissen” was enorm! Ze leven hier gewoon midden in de stad.

Nog steeds geen nieuws en na een goede kop koffie met een saucijzenbroodje, jaja die hebben ze hier ook ;), ging ik naar het “Queensland Museum”. Gratis toegang en het was er dus erg druk. Veel spelende schoolkinderen en een paar verdwaalde toeristen inclusief mezelf. Er was een redelijk interessante tentoonstelling. Natuurlijk waren de oude auto’s en motoren mijn favoriete.

16:00 uur. Nog steeds geen nieuws en het werd tijd om te beslissen! Ik nam het onzekere voor het zekere en boekte de veerboot en de bus voor morgen naar het “Tangalooma Resort”. Ik hoopte stilletjes dat het allemaal goed zou komen maar deze zekerheid had ik natuurlijk niet. Mocht er iets verkeerd gaan dan boekte ik gewoon een extra excursie voor de middag en maakte het mooiste van de dag.
Nog voordat ik in het hostel terugkeerde kreeg ik het verlossende telefoontje van Cynthia! Alles was geregeld en ze zou me aan de pier van de veerboot komen ophalen. Met een veel beter gevoel ga ik morgen dus op stap naar een tropisch eiland, helaas staat de weersverwachting op regen maar ik hoop op beter weer.

Australië, en nu vakantie?

Brisbane (Bunk Backpackers), 24 februari 2010

Helaas voor mij, en voor een paar andere gasten in het hostel, waren er een paar drinkebroers in het hostel vannacht erg luid geweest. En omdat mijn kamer recht onder de keuken lag werd ik bij elke beweging van die drie jongens wakker. Een paar hazenslaapjes was alles wat ik kreeg op mijn laatste nacht in de “Lantana Lodge”. De lawaaierige en luide Argentijn keek me verbaasd, met glazige ogen, aan toen ik om half vier alweer in de keuken stond en hij nog naar bed moest.
“Whye you gette uppe so earlye?”, vroeg hij verbaasd.
Alleen al het feit dat hij me die vraag stelde was voldoende om hem niet te beantwoorden. Hij begreep sowieso niet dat hij met zijn luide gedrag de oorzaak van het probleem was! Ik schonk een koffie voor mezelf en controleerde of er nog een bericht was over mijn vriend Peter uit Haarlem, Hij is afgelopen weekend het slachtoffer geworden van een hersenbloeding. Helaas was er geen bericht en zo borg ik mijn computer weer op en wachtte tot de taxi zou arriveren. Onderweg naar buiten nam ik nog afscheid van Ladi die gisteren mijn wok en tas met inhoud had gekocht.
Op het moment dat ik in de taxi stapte zaten mijn zes weken in Nieuw Zeeland er dus eindelijk op. Op de luchthaven van Auckland stelde ik mijn horloge, GPS en camera in op de nieuwe tijd, die van Brisbane dus. Drie uur vroeger dan Auckland! Dat betekende dat ik al om half één was opgestaan!
Op de luchthaven ging alles snel genoeg en de drie uur in het vliegtuig waren ook zo voorbij, opnieuw door een paar hazenslaapjes. In Brisbane was het allemaal veel drukker en wat problematischer en hier moest ik mijn ultieme wapen gebruiken. De mededeling dat ik diabetes heb en dat ik me niet goed voelde opende alle deuren onmiddellijk en binnen vijf minuten stond ik in de ontvangsthal.
De trein naar het centrum was gemakkelijk te vinden en zelfs met mijn afnemende concentratievermogen liep ik zo naar mijn hostel. Ik was dus op Australische bodem en het was me gelukt om een nachtje extra te boeken. Dit extra nachtje stelt me in staat om hele mooie dingen in het weekend met oude vrienden te gaan doen. Ik was ondertussen wel aan eten toe want mijn bloedsuikerspiegel was natuurlijk tot een minimum gedaald. De eieren met spek en een kop koffie deden wonderen.
Brisbane is een vriendelijke en welkome verandering op deze reis! Oude gebouwen, cultuur en een verandering van de bevolking was een enorme verandering in mijn beleving. Mijn camera klikte er vrolijk op los en al zingend ging ik op pad om de eerste belangrijke zaken te onderzoeken.
“People are strange, when you’re a stranger. Faces ook ugly when you’re alone!”
Mijn treinkaartje naar Wyong voor zondag werd gekocht en nu was het afwachten hoe ik uiteindelijk op “Moreton Island”, en om precies te zijn, in het “Tangalooma Resort” zou moeten komen. Bij de toeristen info kreeg ik alle informatie die belangrijk voor me was. AU$ 40,- voor de boot en AU$ 28,- voor een retour met de minibus naar de terminal van de veerboot. Het was nu afwachten of Cynthia tijd voor me had.

Mijn ogen vielen bijna dicht van de vermoeidheid en mijn benen waren ongelofelijk zwaar geworden, desondanks ging ik al vechtend tegen de slaap weer op pad.

Een snelle blik op de kaart van Brisbane en ik wist dat ik een rondje over de “South Bank” kon maken. Het pad langs de rivier was verlaten maar er was genoeg moois om te fotograferen. De oude gebouwen van “@@@” waren bewaard gebleven en overal was er beeldende kunst langs de rivier.

Aan de voet van de voetgangersbrug ligt het Maritiem Museum waar ik vandaag helaas te moe voor was. De “Duyfken” lag er aangemeerd! Het eerste schip uit het westen dat ooit op Australische bodem was geland.
Maar ook de natuur is midden in deze stad goed vertegenwoordigd! Een schitterende wandeling over een steiger door mangrove bossen in de rivier op de noord-oever.
Helaas had ik nog niets van Cynthia gehoord en ik moest dus nog langer afwachten.
Ik was kapot maar ik wilde niet te vroeg naar bed. Na deze zes kilometer wandelen was ik blij dat ik terug was in mijn hostel en na een douche en een gratis “Fish & Chips” zocht ik mijn bed op in een acht persoonsdorm die nog steeds verlaten was. Pas om half acht arriveerden de eerste gasten. En dit was het moment dat ik klaar was om te gaan slapen.
Morgen heb ik een mooie en drukke dag voor de boeg.

Nieuw Zeeland, “and now the end is near!”

Auckland (Lantana Lodge), 23 februari 2010


Na 7500 km in een Nissan Sentra zit mijn reis door Nieuw Zeeland er op en ik kan terugkijken naar een geslaagde trip. Het was niet altijd wat ik er van verwacht had maar dat is ook meteen het mooie aan reizen. In mijn beleving is Nieuw Zeeland wel een land dat je eigenlijk met twee personen moet bezoeken. Je bent snel eenzaam en het mooie landschap is een stuk mooier als je het met iemand kan delen. Het is nu eenmaal niet gezellig om alleen een broodje te eten aan de rand van een meer met bergen op de achtergrond.

De laatste dagen zijn voorbij gekropen en zijn bijna een straf geworden. Nu komt er ook meteen het nadeel van een goedkoop ticket naar boven.
“Je kan en mag de datum niet wijzigen!”
Had ik die mogelijkheid wel gehad dan was ik waarschijnlijk een paar dagen eerder naar Australië gevlogen.

Een paar tips!

Eenmaal in Nieuw Zeeland kom je waarschijnlijk in aanraking met een keten van hostels die alleen in Nieuw Zeeland bestaat: Het “BBH netwerk” is over het algemeen beter en vriendelijker dan de geldmachines van het “YHA netwerk”, uitzonderingen daargelaten. Wanneer je langer dan drie weken in Nieuw Zeeland blijft is het verstandig om de kaart van de keten aan te schaffen. Die kaart geeft je kortingen op je overnachtingen. Normaal gesproken heb je prijs van de kaart al na tien overnachtingen terug verdiend.

Wanneer internet belangrijk voor je is dan moet je weten dat het internet in Nieuw Zeeland erg duur is vergeleken bij andere landen. € 3,- per uur is heel normaal ook wanneer je je eigen laptop bij je hebt. De beste en goedkoopste oplossing die ik heb gevonden was is abonnement bij “Zenbu.net.nz”. Je betaald hier per verbruikt dataverkeer en voor NZ$ 20,- kom je een heel eind. Wanneer je de eerste keer de lokaties in pdf-file download kun je je reis zo plannen dat je steeds internet in je hostel of café in de buurt tot je beschikking hebt.

De “Lantana Lodge” is een goede startplaats als je van rust houd. Het hostel ligt aan een stille straat in een nette wijk aan de rand van het centrum. Het hostel is goed te bereiken door middel van een simpele overstap van de Airportbus naar een lokale bus in het centrum.

conclusie:

Het land als bestemming:
Nieuw Zeeland is een groot en leeg land, ruim vier miljoen mensen leven op een oppervlakte bijna zeseneenhalf keer zo groot als Nederland. Het landschap is van een adembenemende schoonheid en de lokale bevolking erg vriendelijk. Natuurschoon en adrenaline activerende activiteiten zijn de hoofdmoot.


Het openbaar vervoer:
Het openbaar vervoer is goed voor toeristen. Maar het is veel beter om een auto of camper te huren. Ik huurde een auto voor € 11,- per dag zonder een kilometerlimiet. Bedenk wel dat het een heel groot land is maar staat tegenover dat de benzine weer goedkoop is.


Het eten:
Het eten is goed te noemen en er is een grote verscheidenheid aan restaurants. Mensen uit alle windstreken zijn hier neergestreken en hebben restaurants geopend. De “Fish and Chips’ is samen met de vleespasteitjes nog steeds een winnaar. De kosten in de supermarkt liggen op hetzelfde niveau als in Nederland. Het is steeds gemakkelijk om zelf te koken in de hostels.


Het drinken van een biertje:
Een biertje is gemakkelijk te verkrijgen en de prijzen verschillen enorm van plaats tot plaats. Ik heb van € 4,50 voor een pitcher tot € 4,- voor een glas betaald. Het drinken vanuit de winkel kost ongeveer € 1,- per fles van 33cl. Veel goedkoper is wijn, er is al een redelijke witte wijn te koop voor € 3,50 per fles.


Het overnachten:
De backpackers van de "BBH keten" zijn over het algemeen beter dan de grote geldmachines van de YHA. Al heb ik ook uitzonderingen op de regel meegemaakt. Ze waren allemaal even schoon en vaak waren de keukens goed uitgerust. Het zelf koken van eenvoudige maaltijden bespaard wel wat geld maar het scheelt geen fortuin.


Internet
Internet is bijna overal beschikbaar maar wel kostbaar. Ze zitten hier aan het einde van de kabel en dat moet betaald worden.


Wat kost het allemaal?
Nieuw Zeeland is duur. Overal waar je komt moet je je geld tevoorschijn halen. Voor de € 70,- p/d die ik heb besteed heb ik niets extra gedaan. Had ik nog een stuk of drie activiteiten extra gedaan dan waren de kosten zeker opgelopen tot € 80,- á € 85,- per dag.

Kom ik hier nog wel eens terug?
Ik denk het niet. Nieuw Zeland is mooi, maar het is het allemaal net niet. Ook de kosten lagen wat hoger dan ik had verwacht en voor dat bedrag per dag ga ik liever naar Japan. Ik moet natuurlijk wel eerlijk door te vermelden dat ik een grote liefhebber van Azië ben.