Nederland, welkom in Nederland

Zaltbommel, 29/08/2008

Het eerste weekend ligt achter mijn rug en er is al veel gebeurd. Maar eerst terug naar mijn vertrek met de oude 747-Combi van EVA-air. Het moet ook een vliegtuig als dit zijn geweest die mij mijn eerste ervaring met Evergreen de Luxe heeft gegeven, een slechte ervaring welteverstaan. Nu was het beter en de paar biertjes in combinatie met de lange dag die achter mij lag wiegden mij in slaap en het ontbreken van turbulentie maakte het een diepe slaap. Ik heb zeker een uur of vier en misschien zelfs vijf kunnen slapen. Meer uitgerust dan op andere vluchten liep ik door de slang naar de aankomsthal op Schiphol International Airport.
Als het op de Nederlandse bodem aankomt zie ik nooit de beste beelden in mijn verbeelding. Graffiti op de treinen, ongure personen die cannabis zitten te roken in de trein, hele hordes gekleurde medemensen van de Antillen die als troepen hongerige wolven de treinstations afschuimen.
Nee, de werkelijkheid was anders en beter dan mijn waanbeelden over een verloederd Nederland. Een vriendelijke conducteur die al mijn vragen netjes beantwoordde, een schone dubbeldecks trein die mij snel naar het Amsterdam CS bracht. De zon scheen en de 12,8 kilo op mijn rug leken er niet te zijn. Lijn 16 brengt me rechtstreeks naar de Lairessestraat waar een visum voor één van mijn volgende reizen wordt opgehaald. De Dam, De Munt, De Heineken Brouwerij, De Albert Kuijp, Het Museumplein, Het Concertgebouw en meer van die zaken trekken langzaam aan me voorbij. Ik ben weer in Nederland en geniet met volle teugen van mensen op fietsen en uitgestalde groenten en fruit op de stoep van een groenteboer.
Vanuit mijn ooghoeken had ik een T-Mobile winkel gezien en de gehele tijd in de tram heb ik zitten nadenken over de iPhone. Wel of niet? Heb ik er wel werk voor? Is het niet te duur? Na veel wikken en wegen heb ik besloten op de terugweg bij De Munt uit te stappen en zelf maar in de winkel te gaan kijken. Het duurde niet erg lang en mijn handtekening stond onder het contract en ik was een iPhone rijker. Een sandwich bij de AH en een saté kroket bij de FEBO gingen er in als lunch en een fles bronwater in het rood met bubbels spoelde het weg.
In de trein zat ik na te denken over wat me te wachten zou staan. De weersverwachting was goed voor de eerste dagen maar zou later in de week veel slechter worden. Laten we maar zien wat er op me af komt. Het weerzien met de familie was emotioneel en natuurlijk ging ik wat drinken met mijn broer later op de dag. Oude vrienden en bekenden maakten er een mooie dag van aankomst van.

Op weg naar Amsterdam

Nederland, op weg naar de zon?

Pattaya, 27/08/2008

Met nog een dag te gaan kijk ik er alweer naar uit om naar Nederland te gaan. De weervoorspelling is goed met zomerse temperaturen. Ik moet eerlijk zijn dat ik ook weer blij zal zijn als ik op 15 oktober weer vertrek voor een volgend avontuur. Jammer genoeg waren er problemen met mijn boeking bij EVA air maar later zijn deze toch ook weer tot alle tevredenheid opgelost. Het enige verschil is eigenlijk dat de vliegtuigen zijn veranderd. Na mijn zeer slechte ervaring met de oude Evergreen deLuxe klasse had ik nu dus gewoon economie geboekt en in plaats van de oude vertrouwde Jumbojet 747 worden we met een honderd man minder in een 747-400 Combi van Bangkok naar Amsterdam gevlogen.
Holland is Holland. Kroketten uit de muur en een paar weken langs de grachten dwalen in Zaltbommel, Utrecht en natuurlijk Amsterdam. Ik kijk er echt naar uit om mijn vrienden weer te zien en het bezoek aan Den Helder zal echt heel speciaal zijn. Het is namelijk meer dan dertig jaar geleden dat ik daar, nog op mijn brommer, ben geweest. Ik realiseer mij terdege dat de tijd vliegt en dat ik veel plaatsen niet meer zal herkennen. De plannen die ik nog heb ook met de dag toenemen. Ik moet keuzes gaan maken!
Natuurlijk staat Marokko gepland en ook mijn volgende reis, die maak ik later bekend, is gepland en betaald.
Filosofisch wordt ik er van, wat, waar en wanneer?
Oost-Europa?
Indonesië op de fiets?
Trekking in de Himalaya?
Donker Afrika?
Nu de vijftig nadert, als een TGV, Komen er steeds meer vragen in me op. Één ding staat echter vast, ik zal blijven reizen totdat ik mijn innerlijke rust heb gevonden of het huidige voor heb eeuwige heb verwisseld.
Vrijdagmiddag in Zaltbommel: een paar bier met mijn broer en een vette bek uit cafétaria Marktzicht. Hollandse cultuur op zijn best.
Nog even pakken en genieten van wat rust, het worden weer drukke weken en ik heb nog geen moment in mijn reisboek voor Marokko gelezen.