Singapore, Herstel?

Singapore 05-12

Afgelopen nacht weer niet kunnen slapen. Niet verwonderlijk als ik bedenk dat ik de laatste dagen elke middag wel een paar uur heb geslapen. Maar toen ik wakker werd voelde ik mij wel beter. Beter? Nee, zelfs goed. De pijn in mijn rug is bijna verdwenen en na een anti-poeppil is de drang ook minder.
Mijn laatste dag in Singapore. Nadat ik de laatste inkopen op electronica gebied had gedaan ben ik mijn buddha gaan halen. Wat is hij/zij (de buddha is onzeidig) mooi! Eenmaal ingepakt ben ik wel een beetje geschrokken van de grootte van de kist. Ik hoop dat het geen problemen geeft in het vliegtuig. Ik vlieg namelijk met Air-Asia en die hebben een 15kg baggage max. Daar verdienen ze het geld mee, onschuldige passagiers die met hun 17/18 kg aankomen dienen fors bij te betalen.
In de middag ben ik nog een keer door Waterloo st. gewandeld en steeds moest ik mij inhouden zodat ik niet meer souveniers kocht. Volgend jaar is het jaar van het zwijn, mijn chinese sterrenbeeld. Die roze varkentjes waren zo leuk! Nou ja, de volgende keer dan maar.
Aan het einde van de dag voelde ik mij zo goed dat ik zelfs een biertje heb gedronken. Het Indiaase eten moest ik helaas laten staan. De volgende keer dan maar.

Singapore, Een schuimende nacht

Singapore 04-12

En ik dacht dat ik het ergste al achter de rug had.
Afgelopen nacht was een drama. On de drie kwartier naar de wc en maar schuimen, aleen maar schuimen. Uiteindelijk ben ik toch in slaap gevallen en de wekker maakte me om acht uur wakker. Ik ben nog lekker een uurtje blijven liggen. Gedurende de dag heb ik lekker rustig aan gedaan en in de loop van de dag begon ik me wel beter te voelen.
Maar ik had een groot dilemma, ik had een enorme trek maar wilde aan de andere kant niet eten omdat dat er ook weer uit moet. Ook stond ik in tweestrijd of ik nu wel of niet een anti poeppil zou nemen. De pil is er niet van gekomen maar gegeten heb ik wel. Zei het beperkt en zonder risico's, gewoon brood met een ei.
Ik voel me nu wel wat beter en ik hoop nu ook dat het doorzet, vanavond eet ik in ieder geval weer gewoon brood met een kopje thee. Mijn biertje laat ik wel staan tot woensdag als ik weer in Pattaya ben.
Ondertussen heb ik wel een fantastisch mooie buddha gekocht voor mijzelf als kerstcadeau. Als ik mijzelf niet kietel dan doet niemand het.
De avond was prettig, de pijn in mijn rug was veel minder, na een dosis Panadol, en mijn eten begon weer te smaken. Natuurlijk alleen brood want ik wil het niet te exotisch maken tijdens mijn herstel. Rustig ben ik weer door Little India geslenterd en later op de avond heb ik nog wat tv gekeken.
Morgen de laatste dag, ik zie ernaar uit om weer in mijn eigen bed te slapen.

Ik krijg maar weinig reacties op mijn weblog. Ik ben dan ook benieuwd of iemand dit dan ook leest. Graag een korte reactie?

Singapore, in de bus

Melaka/Singapore 03/12/2006

Denk altijd goed na als je ziek bent en je moet jezelf verplaatsen. Hoe te overleven op vloeistof en eten en nog veel belangrijker, dat je niet naar het toilet moet.
Op de zaterdagavond voordat ik ging slapen dacht ik na over mijn reisschema voor zondag. Ik moest nu eenmaal in die bus zitten! Ik had een kaartje voor de bus gekocht en de overnachting in het hotel in Singapore was ook al betaald. Ik zou om negen uur opstaan. Een douche en mijn spullen pakken en om tien uur richting het Discovery Café gaan. Een klein ontbijt nuttigen en voordat ik naar de vertrekplaats van de bus zou vertrekken nog één keer naar het toilet. Gewoon proberen om leeg te zijn. Alles liep volgens plan met één uitzondering. Op de terugweg van de 7-11 moest ik gewoon rennen om op tijd op het toilet te zijn. Ik rende het ziekenhuis binnen met een snelle vraag. “Tandas”? De mensen in de ingang keken verbaasd naar mij en vroegen zich af wat voor spoedeisende hulp ik nodig had. Wat een opluchting!
Daarna had ik geen problemen meer. Ik ontdekte dat des te minder ik liep des minder ik naar het toilet moest. Gewoon blijven zitten dan.
Deze keer ging ik de grens over op een plaats waarvan ik biet eens wist dat die bestond. Jurong, gemakkelijk, snel en geen lange rijen wachtende mensen. Het “Golden Mile Complex” was een beetje uit de route maar een eerlijke taxichauffeur bracht mij op de meter tot voor de deur van mijn hotel. Missie volbracht, geen problemen! Ik was weer in de buurt van toiletten.
Ik keek s’avonds tv en deed gewoon rustig aan. Ik kijk er nu naar uit om terug naar Thailand te gaan. Ziek onderweg zijn is nooit leuk, noem het maar gewoon domme pech. Nog twee daagjes in Singapore rusten en winkelen. Morgen meer......