Pattaya (Nakorn Siam Boutique Hotel) 604), donderdag 19 december 2024
Het lijkt op het eerste oog een eenvoudige titel die toch niet helemaal waar is! We hebben goed geslapen en het voelt nog steeds als dat we zijn thuisgekomen. De gordijnen open, een bakkie koffie zetten, een tosti en een halve banaan als ontbijt en dan terug naar de orde van de dag. Een drukke eerste dag!
Wanneer de gordijnen dicht zijn is elke hotelkamer in dit gebouw hetzelfde! Het verschil in de kamer zit in wat je ziet wanneer de gordijnen open gaan. Vandaag wordt ik wakker in kamer 406 en dat stemt me niet gelukkig. Vanaf het balkon kijk ik tegen een groen dak aan dat vol ligt met rotzooi. Zo ligt er jaren een witte joggingbroek die waarschijnlijk tijdens het drogen door een onverwachte windvlaag van een balkon is gewaaid.
Straks maar meteen vragen wanneer een van onze favoriete kamers beschikbaar komt want we hebben tenslotte nog zesentwintig nachten in het “Nakorn Siam Boutique Hotel” voordat we naar Japan vertrekken. Het zou ook nog steeds zomaar ons laatste verblijf in dit hotel kunnen zijn want de prijzen zijn nog steeds niet bijgesteld op booking.com en Agoda.
Het blijft een vreemde zaak, en ook een Thais gebruik, dat je vaste gasten de lasten laat dragen en de nieuwe gasten in de watten legt. Zodat ze ook in de toekomst vaste gasten worden. Er denkt helemaal niemand aan het feit dat vaste gasten je de rug kunnen toe keren omdat ze zich slecht behandeld voelen.
Wanneer ik straks op pad ga om een paar zaken af te handelen, zoals een nieuwe internetpas voor de komende maand, spreek ik eerst met de vriendelijke vrouw achter de receptie over wanneer er een kamer voor ons op de zesde verdieping aan de achterkant vrij komt.
Ze verzekerd me dat we rond twaalf uur een nieuwe kamer krijgen op de zesde verdieping. Zodra de kamer is schoongemaakt kunnen we verhuizen. Mijn vraag welke kamer we krijgen blijft onbeantwoord, dat weet ze nog niet zeker.
Lyka gaat op deze mooie ochtend eerst de vuile was, die we uit Vietnam hebben meegebracht, doen bij de “Otteri” wasserette en ik ga mijn gebruikelijke ochtendwandeling doen. Het lijkt vandaag wat drukker dan drie weken geleden op de “Beach Road” maar het is bij verre nog niet zoals voor de Covid-19 samenzwering. Even rusten voor de 7-11 met een flesje sodawater om mijn lichaamsvloeistoffen weer aan te vullen die ik onderweg heb uitgezweet. Het is heerlijk weer rond deze tijd in Pattaya. Niet te warm en zeker niet te koud.
Bij terugkomst in het hotel, om kwart over twaalf, blijkt de gast nog in zijn kamer te zijn en zeker te laat met het uitchecken. Er wordt een medewerker naar boven gestuurd om te kijken wat er aan de hand is. Ik krijg een donkerbruin vermoeden dat de gast nog enkele dagen wil bijboeken om zijn verblijf in Pattaya te verlengen. De vrouw achter de receptie leest mijn gedachten en geeft me de sleutel van kamer 602. Dat is bijna goed maar kamer 602 is voor mij te dicht bij de lift. Ik ben tegenwoordig een lichte slaper en op kamer 602 lig ik de hele nacht naar de bel van de lift te luisteren! Dat gaat hem dus niet worden.
Onverrichter zake ga ik weer terug naar kamer 406 en neem de tijd. Alle vier de koffers staan ingepakt en zijn gereed voor de (mogelijke) verhuizing. Niets is nog zeker vandaag! Om kwart voor een waag ik nog een poging en nu lijk ik meer geluk te hebben. De kamer is nog niet schoongemaakt maar ik krijg al wel de sleutel van kamer 604 overhandigd. Dat geeft me veel vreugde want de kamers 604 en 605 zijn mijn favoriete kamers in het “Nakorn Siam Boutique Hotel”.
Om een uur rollen we onze koffers de lift uit naar kamer 604 die voor de komende vier weken ons thuis zal zijn. We zijn blij en ik ben nog blijer met het vrije uitzicht over de oostkant van Pattaya. Het grote voordeel van deze kamer is dat het balkon ’s morgens de zon heeft en na de middag, wanneer het erg warm is, in de schaduw. Het is dan heerlijk om buiten te zitten om wat te lezen en te genieten van een koud biertje.
We gaan vanzelfsprekend weer lunchen in de BigC. Het foodcourt is nog steeds een absolute winnaar waar je voor minder dan vijf euro met z’n tweeën heerlijk kan eten. Een bak noedels en een bak gegrild varkensvlees uit de supermarkt boven aangevuld met een bord gebakken rijst uit de foodcourt. Het voelt goed om weer terug in Thailand te zijn. Nadat we hebben gegeten wordt mijn internet weer opgestart. Alles draait weer voor acht euro de hele maand!De rest van de middag zijn we bezig met onze koffers. We wachten de aankomst van onze rugzakken en blauwe koffer af. Piet en ik hebben al een tijdstip voor morgen afgesproken. Daarna gaan we alle koffers herinrichten voor ons volgende avontuur.
Om half vijf is het tijd om mijn neus weer bij de “Café Racer” te laten zien. Op mijn vaste plekje zie ik het zwoele leven in “LK Arcade” aan mij voorbij trekken. Ik haal diep adem en denk diep na over de vier weken in Pattaya die nog voor ons liggen. Vrienden komen en gaan en het worden zeker gezellige weken.Het duurt niet lang voordat John zich bij mij voegt. Oude vrienden die samen genieten van het leven. Een eenvoudig maar ook niet altijd een gemakkelijk leven. Grote en kleine problemen zullen je altijd achtervolgen, waar je ook naar toe gaat!
Om kwart voor zeven komt Lyka me ophalen. Een laatste slok uit mijn flesje en het afscheid van John. Het is tijd om te gaan eten bij de “Captain’s Bar”. Een goed restaurant in “Soi Honey Inn” met slechts een klein gebrek. Ze hebben geen personeel en de eigenaresse staat zelf in de keuken. Ze begint ’s morgens om zeven uur met het ontbijt, natuurlijk voor de gasten van haar eigen guesthouse. Om half acht ’s avonds worden er geen bestellingen meer aangenomen. Dan heeft ze lang genoeg gewerkt! Daarom proberen we altijd rond zeven uur aan tafel te zitten.
Over wat we gaan eten hoeven we niet lang na te denken. We zijn na drie weken Vietnam weer toe aan Pad Krapow Moo met gebakken groenten. Het smaakt ons uitstekend en we weten dat we hier in de “Captain’s Bar” de komende weken weer verwend zullen worden met overheerlijke Thaise gerechten afgewisseld door westerse gerechten.Nog een grote fles Leo bier en dan slapen. Ik ben nog steeds vermoeid van de dag reizen en deze inspannende dag. Vanaf morgen sta ik pas om half zeven uur op.
