Maleisië, experimenteren en diep nadenken

Malacca, 27 oktober 2009

Het is vandaag alweer twaalf jaar geleden dat mijn moeder is overleden. Ik denk nog iedere dag aan haar en de humor, recht door zee mentaliteit en wijsheden die een flink stuk van mijn persoonlijkheid hebben gevormd.
Het was gisteravond toch nog een stuk later geworden dan ik had verwacht voordat het licht op mijn kamer uitging. Heerlijk in de airconditioning met de laptop op schoot op mijn bed. En steeds zongen die vragen door mijn hoofd.
Om tien uur arriveerde ik bij de McDonalds voor mijn ontbijt waar nu een hele groep kinderen te werk was gesteld om een beetje werkervaring op te doen. Ze wisselden om beurt van verkoper, kok tot en met schoonmaker om zo alle kanten van het werk in een modern fastfood restaurant te kunnen zien. Ik hoefde niet eens op te staan om mijn gratis tweede kopje koffie te halen want een oplettende jongen van Indiase afkomst bood het me uit zichzelf aan. Dat noem ik nu nog eens service! Hij komt er wel.
Na de computersessie bij Starbucks gooide ik mijn computer in mijn kamer en ging voor de lunch naar een bekend restaurant, het schijnt niet het beste restaurant te zijn maar ik vindt het altijd prima dus ga ik regelmatig terug. En hier tijdens de “Kip met rijstballetjes” en “Paksoi met oestersaus” kreeg ik het antwoord op de brandende vragen.

Twee keer “JA”.
“Ja, ik zou de Nikon D700 morgen kopen.”
“Ja, ik zou ook meteen de Nikkor 14-24mm f2.8G ED kopen.”
Dat stond nu vast en morgen wordt het dus een dagje Kuala Lumpur om te shoppen!
Blij en opgelucht liep ik door de warme middagzon van Malacca. Links en rechts schoot ik plaatjes, maar met de wetenschap dat morgen met de D700 alles anders zou zijn was ik minder gepassioneerd dan voorheen.
Het enige wat er nog te melden is over vandaag is het avondeten. Tijdens mijn laatste bezoek hadden Carlos en Stephanie mij naar een Indiaas restaurant geleid. Dat was zo goed geweest dat ik er nu zeker tijdens elk bezoek aan Malacca een keer ga eten. Het “Pak Putra” restaurant is zeker de moeite waard om naar te vragen als je ooit in Malacca bent! De Tandoori kip smelt op de tong en de Naan met Dahl zijn overheerlijk. Voor de eerste keer bestelde ik gebakken aardappelen. Die zijn gebakken met een mix van kruiden en komijn, overheeeeeeerlijk!!!

Mijn dag zat er alweer op! Vroeg naar bed en morgen om zeven uur op, met de bus naar Kuala Lumpur.

Maleisië, brief aan de New Straits Times

Malacca, 27 oktober 2009

Ook hier in Maleisië vergeten ze wel eens met het oog op de vooruitgang het verleden. Één van de mooiere oude gebouwen moet nu plaats maken voor een nieuw winkelcentrum! Dit wordt te gek en ik ben achter het toetsenbord geklommen om een kreet te slaken voor behoud van dit speciale gebouw dat waarschijnlijk meer geschiedenis heeft gezien dan welk gebouw dan ook in Kuala Lumpur.


Ingezonden brief aan de redactie van de New Straits Times

Old Pudu Prison

I'm stunned by such a dumb und possible impulsive decision to tear down one of the last remaining beauties around old Kuala Lumpur!
As a long time visitor I've seen the city evolve a lot for the better but also a bit for the worse. I always hoped that the government would save old Pudu Jail as an example of the Victorian building the city once had. There are many examples of old prisons that are great tourist attractions. A couple of weeks ago I was in Ireland and visited Kilmainham Goal. (http://www.heritageireland.ie/en/Dublin/KilmainhamGaol/) It was busy as ever and the tour was very interesting!

When I meet my friends after brought them to Kuala Lumpur one of the few things they always remember and talk about are Batu Caves or the Petronas Towers. I love these two a lot but they have nothing to do with the grandeur KL tries to accumulate. After KL we normally visit Singapore and my friends always were impressed by the conservation of the old neighborhoods and old buildings. They like to talk about the atmosphere but one thing stands out and they always start with that particular attraction in Singapore. The nice relaxing evenings and dinners we had. The romantic atmosphere that took out of the bustling city with a couple of footsteps. You are thinking of what attraction we have visited? Yes, "Chijmes". (http://www.chijmes.com.sg/)

Now back to what the old Pudu prison could be! A natural serene park surrounded by wall and filled with wine bars, restaurants, art galleries, museums and much more! Connected by a footbridge from Imbi Monorail Station it would only be a RM 1,00 ride from Bukit Bintang into a class destination within the noisy city. Tourists would flock to breath a bit of the old history and wine and dine in an atmosphere that is rarely found around the world.

Is the government selling it for the money? When that is the case raise the petrol with 10 sen a liter!
Who needs another Pavilion, Times Square or Suria KLCC? The value of the land will not get less when a developer transform this unique building into a new tourist spot!
Is it because of the traffic? Look at Singapore and impose an ERP system or even better make the trains more frequent during rush hours.

Please keep this unique building as it stands and rethink before you tear it down. Don't turn KL into an another Putrajaya. Every old brick torn down is lost forever!

A concerned tourist and friend of Malaysia.


Selamat Jalan.




Take care, Jielus.



I don't need an alarmclock to wake up for life. (Jiel Kuijntjes, 2003)



www.jielus.nl
http://jielus.blogspot.com/



Ik ga er niet vanuit dat het helpt, maar niet geschoten is altijd mis!

Maleisië, weerzien met een oude liefde

Malacca, 26 oktober 2009

Na het enerverende begin van mijn korte trip in Kuala Lumpur was het nu weer tijd om verder te gaan. In plaats van Muar werd het toch maar weer Malacca. Waarom? Ik weet het zelf niet. Ik heb het daar nu eenmaal prima naar mijn zin en ik ben er erg relaxed.
Aan de receptie van het Fortuna Hotel nam ik uitgebreid afscheid van het personeel en ook Mr. Selva kwam zelf nog even uit zijn kantoor om afscheid te nemen. We bespraken kort de problemen met de muziek aan de achterkant van het hotel en hij verzekerde me dat het maar van korte duur zou zijn. De brieven waren al de deur uit en als het nog lang zou duren dan zou de rechterlijke macht worden ingeschakeld. Voor de zekerheid beloofde hij me een kamer aan de voorkant wanneer ik hier in april 2010 weer arriveer voor het bezoeken van de Formule 1 race.
Met de ervaringen van gisteren in mijn achterhoofd slenterde ik naar het Puduraya busstation. Er zat ruim twee kilo aluminium en glas meer in mijn rugzak dan bij mijn vertrek uit Thailand en dat was te merken. Maar ik had absoluut geen spijt van mijn aankopen. Het was nu eenmaal het beste wat er voor geld te koop is en ik heb meer plezier dan ooit tevoren in het maken van foto’s. Het resultaat is werkelijk verbluffend.
Maar er waren ook nog twijfels! Ik twijfelde namelijk of ik de Nikon D700 nu zou kopen of volgend jaar in april of oktober. Niet dat ik bij de Nikon D90 al aan het einde van creatieve mogelijkheden was gekomen maar de nieuwe lenzen kwamen natuurlijk wel beter tot hun recht op een full frame (FX) camera. Ook tijdens de saaie busreis dacht ik aan een antwoord op deze vraag terwijl ik naar de oneindige palmolie plantages keek.
Nadat ik me in kamer 205 van de Heeren Inn had geïnstalleerd ging ik natuurlijk voor mijn eerste vegetarische bananenblad maaltijd, RM 5,50 (€ 1,10), inclusief een cola light. Dat zijn nog eens andere prijzen! Mijn eerste stappen in Malacca waren om een handvol vrienden hallo te zeggen en om te kijken wat de vooruitgang was bij de renovatie en verbouwing van Malacca naar een volwaardige toeristenbestemming. Ze zijn nog steeds op de goede weg hoewel ze af en toe toch de plank volledig misslaan. Dat is dan net dat stukje corruptie dat hier nog heeft overleefd.
Mijn plannen voor de komende dagen lagen een beetje in het duister. Ik wilde graag nog een dagje naar Muar en probeerde deze keer zeker het Cheng Ho museum te bezoeken. Honderden keren was ik er al langs gelopen maar ik was nooit naar binnen gegaan.
De middag was natuurlijk zo om en ik had niet echt veel trek in het avondeten en besloot om een kleinigheidje te eten, Noedels met champignons, kip in zwarte pepersaus. Het smaakte me beter dan verwacht en met de 24-70mm f 2.8 gemonteerd sjokte ik langzaam terug naar het hotel. Om half negen lag ik al op mijn bed met de laptop op schoot.
Nog steeds speelden die vragen door mijn hoofd! Het waren moeilijke en zware beslissingen. Ik hoop dat ik in de komende dagen tot een weloverwogen antwoord kom.