zaterdag 26 september 2009

Ierland, over Vikingen en de Middeleeuwen

Dublin, 26 september 2009

Vannacht heb ik dus eindelijk een keer geslapen als een paard. Ik werd alleen wakker toen mijn twee medegasten om een uur of drie binnen kwamen en daarna was het weer in één ruk door tot de wekker van acht uur. Ik voel me dan ook een stuk beter vanochtend.
Na het sobere, maar voldoende, ontbijt in het hostel trok ik weer de stad in. Vandaag ging ik naar de zuidoever van de rivier de Liffe, hier liggen de eerste wortels van deze vriendelijke stad. Ruim duizend jaar geleden landen de Vikingen hier om te overwinteren en zo was Dublin geboren. De Vikingen hadden het hier goed naar hun zin, er waren mogelijkheden om te handelen, te roven en landbouw te plegen. Ook waren er voldoende slaven en belangrijke grondstoffen in de bodem te vinden en dat gaf weer mogelijkheden om elders te handelen.
Het beginpunt van de meeste wandelingen op de zuidoever is steeds de St. Andrew’s Church waar de toeristen informatie is gevestigd. Met behulp van de iWalk, “Viking and Medieval Dublin” op mijn iPod en een uitgeprinte kaart ging ik op weg. Opnieuw wil ik niet een droge opsomming geven over wat ik onderweg allemaal gezien heb. Laat de foto’s zelf maar hun verhaal doen.

Bij de “The Brazen Head”, Dublin’s oudste Pub, aangekomen was het alweer tijd voor de lunch en na een korte blik op het menu koos ik voor een klassieker. De “Roast Beef” met aardappelpuree, natuurlijk met een pint cider om het allemaal weg te spoelen.

Het had me uitstekend gesmaakt en met een vol gevoel vervolgde ik mijn weg door de smalle straatjes van het Dublin uit de middeleeuwen.
Natuurlijk zijn hier veel oude kerken die uit de tijd van de protestantse Engelse overheersing stammen en later zijn omgedoopt tot rooms-katholieke kathedralen. Dat neemt niet weg dat het allemaal mooi is om te aanschouwen en dat we blij mogen zijn dat de boze opstandelingen niet alles na hun overwinning aan gruzelementen hebben geslagen.

“Dublinia and The Viking World” was een leuke afwisseling op deze overwegend religieuze wandeling. Natuurlijk is er weinig meer over van de lemen huizen die de Vikingen hebben gebouwd. Op een plein waren de contouren van een groep van die huizen nog wel mooi weergegeven. Zo krijg je toch een indruk hoe het er hier duizend jaar geleden uit heeft gezien.

Na het hoogtepunt van de wandeling, de “Christ Church Cathedral” zocht ik het hostel weer op om me klaar te maken voor de avond. Het was tenslotte weekend! Een heerlijke steak, een paar pinten Guinness en Ierse muziek in “The Celt” op een zaterdagavond. Een mooie afsluiting van deze mooie dag.

vrijdag 25 september 2009

Ierland, buiten Dublin

Malahide, 25 september 2009

En opnieuw een slechte nacht! Vraag me niet hoe het kan maar het gebeurd gewoon. Ik ben zo moe als een jachthond, val als een blok in slaap maar wordt de volgende ochtend wakker met een gevoel of ik net uit de nachtploeg kom.
Het was erg druk aan het gratis ontbijt. Rugzakartiesten met hoge stapels geroosterd brood en bergen cupjes jam en pakjes boter op hun borden. Voor mij was het ontbijt een paar koppen koffie en een leuk gesprek met een paar mensen uit Hong Kong en China.
Ik kon voorzichtig de balans van de eerste dag opmaken en mijn eerste indrukken verwerken. Dublin en Ierland zijn leuk! De mensen vriendelijk en het eten is er goed. De kosten liggen alleen hoger dan je verwacht en ik denk zelfs dat het verblijf in Ierland duurder is dan het verblijf in Japan. Jacobs Inn is een hostel dat ik kan aanbevelen. Schoon en redelijk geprijsd, op een goede locatie op de noordoever van de Liffe en niet te ver van het centrum.
Tijdens mijn eerste wandeling in de stad had ik het plan opgepakt om een dag in en dan een dag buiten Dublin te gaan wandelen. Vandaag gingen we dus de stad uit op weg naar “Malahide Castle”. Voor het kleine prijsje van € 2,30 ging ik met de trein naar Portmarnock vanwaar ik langs de kust naar het kasteel zou wandelen.
De zon vocht met het grijze wolkendek om een plaatsje aan de hemel en bij aankomst in Portmarnock begon de zon al aardig te winnen. Dat wil niet zeggen dat het warm was want ik liep met de muts op. De wind beet in mijn oren en het was redelijk fris. Al luisterend naar de aanwijzingen voor de wandeling en het verhaal over de geschiedenis van het kasteel uit mijn iPod liep ik door het verlaten Portmarnock.

Bij de beroemde “Portmarnock Links” aangekomen kon ik het niet laten om even de winkel van de golfbaan binnen te lopen om te kijken of er misschien een souvenir voor me bij was. En ik had geluk! Een prachtige terracotta wollen trui, met windvoering, was net afgeprijsd voor de fantastische prijs van € 37,50. Ik kon dit aanbod natuurlijk niet weerstaan.

De tweeëneenhalve kilometer van de golfbaan naar het stadje Malahide hadden me hongerig gemaakt en ook mijn horloge gaf aan dat het tijd was voor de lunch. Pubs en Guinness is waar Ierland beroemd voor is. Zo ook de pub van Gibney & Sons, alleen overgoten met een saus van gastvrijheid en vriendelijkheid. “Fish & Chips” voor € 9,95 met een pint Bullmers Cider om het weg te spoelen. Ierland op zijn best!

Mijn benen waren een beetje zwaarder geworden van het eten, en de pint cider, en langzaam ging ik weer op weg, nu naar het eindpunt van deze mooie wandeling, “Malahide Castle”. Het is niet een kasteel zo groot als uit de oude spektakel films maar een vierkante blok stenen in het midden van een schitterende tuin.

Desalniettemin was het bezoek de moeite waard. Binnen mag er absoluut niet worden gefotografeerd en daarom zullen jullie het moeten doen met de foto’s van de buitenkant.
Na het kasteel wilde ik de modelspoorbaan niet overslaan. Dat was een teleurstelling! Niet echt bijzonder, ik mocht er ook niet fotograferen en dat maakte het alleen maar slechter.
Na een mooie wandeling keerde ik vermoeid en voldaan weer met de trein terug naar Dublin waar ik natuurlijk een paar biertjes dronk. Het avondeten schoot er bij in want die Guinness is best zwaar en neemt al snel de trek bij je weg.

Om half elf deed ik mijn ogen dicht, hopende op een goede nachtrust.

donderdag 24 september 2009

Ierland, twee wandelingen is teveel

Dublin, 24 september 2009

Alweer een slechte nacht! Ik begrijp ook niet precies waarom maar ik had goed moeten slapen na het eten en een paar biertjes. Ik was ook doodop maar desondanks had ik toch weer een onrustige nacht gehad.
Ik wapende me met twee wandelingen op papier, én op de iPhone, en stapte na het ontbijt vol goede moed de koele ochtendlucht in. Bij de plaatselijke toeristen informatie, gevestigd in een oude kerk, hadden ze gisteren een tiental wandelingen voor me uitgeprint. De eerste die ik zou gaan lopen was “The Historic Northside”. Ik kan wel in details treden maar laat de foto’s maar voor zichzelf spreken.

Bijna aan het einde van de wandeling kwam ik langs een oude kerk die was omgevormd tot een “Super Pub”, zoals ze dat hier noemen. En het was een “Super Pub”. Het interieur was gerestaureerd en zelfs het orgel had een opknapbeurt gekregen. De donkere kelders waren zelfs omgetoverd tot trendy bars. Het was echt of je in de kerk was. “Beef and Guinness Pie” was de special of the day en ik kon het niet laten om die maar eens te proberen. Met een pint Lager natuurlijk.

Halverwege de tweede wandeling van de dag was mijn iPhone leeg en ik was gedwongen om de wandeling af te breken. Ik vond het niet erg want er stond alweer ruim tien kilometer op de teller. Twee wandelingen op één dag was dus echt te hoog gegrepen!

Vanavond was het een speciale avond. Guinness bestond om 18:00 precies 250 jaar. En voor deze gelegenheid zou de hele stad op stap gaan. Na een snelle douche was ik om kwart voor zes in de pub. Opnieuw “the Celt” om de simpele reden dat ik nog niet echt een andere bar kende. Ik was benieuwd wat er zou gaan gebeuren.
Een paar minuten voor zes ging de muziek zacht en om precies zes uur stond iedereen op en hief zijn glas.
“Happy Birthday Arthur”, klonk uit een honderd kelen in de pub en uit miljoenen kelen overal op de hele wereld.
De muziek ging weer aan en de Guinness stroomde non stop uit de ontelbare pompen. Tegen de tijd dat ik klaar was voor mijn avondeten was de keuken helaas al gesloten. Vroeger dan normaal omdat ook het keukenpersoneel zich in het feestgedruis wilde storten. Om elf uur ging het licht uit.

P.S.
Het is echt waar!
Guinness smaakt het beste in Dublin! Ik heb de hele avond het donkere vocht gedronken en ze smaakten uitstekend.
En voor mijn vriend Al, ik heb een speciaal T-shirt voor je veroverd. Kom het maar een keer ophalen.
Copyright/Disclaimer