 |
| Van Three times seven |
Mooie geveltjes zijn er overal in dit oude stadje.
dinsdag 28 juli 2009
Maleisië, bekijk het eens van een andere kant!
Melaka, 28 juli 2009
Ik ben nu alweer een week op pad in Maleisië en heb enorm veel toeristen ontmoet en gesproken. Wat nog het meest opvalt is de hoeveelheid Nederlandse toeristen in Maleisië. Natuurlijk praat ik met al die mensen over het hoe en vooral waarom ze in Maleisië op vakantie zijn. Geografisch gezien is het de enige veilige overgebleven exotische bestemming met stranden en jungle in zuidoost Azië. Althans, volgens de toeristen zelf.
Op mijn vraag, “waarom naar Maleisië kreeg ik opvallend vaak de volgende antwoorden:
We zijn al een paar keer in Thailand geweest.
Thailand is te gevaarlijk of te onrustig op het ogenblik.
We vonden Thailand de laatste keer te duur geworden.
Indonesië is misschien te gevaarlijk met die bommen.
In Sri Lanka is de oorlog net voorbij.
De Filippijnen zijn voor een bepaald soort toeristen.
Het is te moeilijk om naar Vietnam te komen.
Maleisië, leek ons eens een keer wat anders!
Ja, en dan schiet eigenlijk alleen het onbekende, en dus onbeminde, Maleisië nog over. De toeristen zijn over het algemeen verbaasd over de vriendelijkheid en de goede kennis van de engelse taal van de lokale bevolking. Het eten wordt erg op prijs gesteld en het meeste van de menukaart kan zo gelezen worden. “Nasi Goreng” kent iedereen ten slotte! Ook wordt het gevoel van de veiligheid in het land aangehaald.
“Overal waar we gaan maar vooral s’ avonds voelen we ons erg veilig hier”, antwoordde een oudere vrouw.
Velen denken dat ze hier volgend jaar nog wel een keer terug zullen komen en nu benieuwd zijn naar Saba en Sarawak, op Borneo.
Tijdens de gesprekken met de mensen uit de lokale toeristenindustrie zie ik alleen maar lachende gezichten.
“Het is hier nog nooit zo druk geweest!”, is een veel gehoorde opmerking.
Je kunt ook zien dat er goede zaken worden gedaan. De restaurants en hotels zitten bijna elke avond vol. Natuurlijk is de aanvulling van de vele Arabieren op de Europeanen en Aziaten, of net andersom, heel welkom. De varkensgriep en de kredietcrises hebben hier dus geen invloed op de groei, meer dan 25%, van het aantal toeristen terwijl het bij de buren als oorzaak van de teruggang wordt gezien.
Ik denk dat Thailand zich kan gaan opmaken voor een paar zware jaren op het toeristische vlak. Er zijn vele oorzaken die een grote groep toeristen heeft doen besluiten om eens ergens anders te gaan kijken. En die komen niet zo maar weer terug.
De corruptie, de politieke onrust, de criminaliteit, de slechte service en het algemene gevoel dat je constant in de maling wordt genomen zijn de grootste oorzaken voor de onvrede bij de toeristen.
De tempels samen met de Thaise keuken zijn de enige unieke ingrediënten voor een vakantie in Thailand. Elders in zuidoost Azië zijn de stranden en de jungle van de zelfde kwaliteit of beter dan in Thailand. Na een paar bezoeken houden de meeste toeristen het dan ook wel voor gezien.
Eenmaal op de loop dan blijft men zoeken naar een betere bestemming. Na een paar keer Maleisië zullen waarschijnlijk veel toeristen ook Indonesië willen gaan bezoeken, en Indonesië is een groot land dat vele vakanties mogelijk maakt.
Thailand zal keihard moeten gaan werken aan haar imago dat een flinke deuk heeft opgelopen in de laatste jaren. Het beeld dat de media in het thuisland over het “land van glimlach” voorspiegelt is ook niet de mooiste. Hoerenlopers en kinderlokkers klinken niet als de beste reisgenoten voor een fijne onbezorgde vakantie met de kinderen.
Vele cowboyverhalen over corruptie en moord doen op het ogenblik de ronde in de internationale pers en op het internet. Of deze verhalen nu wel of niet uit de duim zijn gezogen doet er niet toe.
“Waar rook is is vuur!”, denken de meeste vakantiegangers die absoluut een fijne vakantie zonder problemen willen hebben.
Zolang er geen onafgebroken stroom van positieve verhalen uit Thailand komt zal het moeilijk zijn om de groei voor de toeristenindustrie weer op gang te brengen. Met alleen goedkope tickets kom je er niet.
Bron: Bangkok Post - Tourism plunges 22 per cent
Ik ben alweer in Melaka waar het ook wat drukker is dan normaal. Mijn vaste hotel, “Heeren Inn”, is ook volgeboekt voor vanavond en dat ik iets dat ik nog nooit heb gezien op een dinsdagavond. Vanavond een paar biertjes met een paar oude vrienden en niet te laat naar bed.
Morgen op stap om een paar musea te gaan bezoeken.
Ik ben nu alweer een week op pad in Maleisië en heb enorm veel toeristen ontmoet en gesproken. Wat nog het meest opvalt is de hoeveelheid Nederlandse toeristen in Maleisië. Natuurlijk praat ik met al die mensen over het hoe en vooral waarom ze in Maleisië op vakantie zijn. Geografisch gezien is het de enige veilige overgebleven exotische bestemming met stranden en jungle in zuidoost Azië. Althans, volgens de toeristen zelf.
Op mijn vraag, “waarom naar Maleisië kreeg ik opvallend vaak de volgende antwoorden:
We zijn al een paar keer in Thailand geweest.
Thailand is te gevaarlijk of te onrustig op het ogenblik.
We vonden Thailand de laatste keer te duur geworden.
Indonesië is misschien te gevaarlijk met die bommen.
In Sri Lanka is de oorlog net voorbij.
De Filippijnen zijn voor een bepaald soort toeristen.
Het is te moeilijk om naar Vietnam te komen.
Maleisië, leek ons eens een keer wat anders!
Ja, en dan schiet eigenlijk alleen het onbekende, en dus onbeminde, Maleisië nog over. De toeristen zijn over het algemeen verbaasd over de vriendelijkheid en de goede kennis van de engelse taal van de lokale bevolking. Het eten wordt erg op prijs gesteld en het meeste van de menukaart kan zo gelezen worden. “Nasi Goreng” kent iedereen ten slotte! Ook wordt het gevoel van de veiligheid in het land aangehaald.
“Overal waar we gaan maar vooral s’ avonds voelen we ons erg veilig hier”, antwoordde een oudere vrouw.
Velen denken dat ze hier volgend jaar nog wel een keer terug zullen komen en nu benieuwd zijn naar Saba en Sarawak, op Borneo.
Tijdens de gesprekken met de mensen uit de lokale toeristenindustrie zie ik alleen maar lachende gezichten.
“Het is hier nog nooit zo druk geweest!”, is een veel gehoorde opmerking.
Je kunt ook zien dat er goede zaken worden gedaan. De restaurants en hotels zitten bijna elke avond vol. Natuurlijk is de aanvulling van de vele Arabieren op de Europeanen en Aziaten, of net andersom, heel welkom. De varkensgriep en de kredietcrises hebben hier dus geen invloed op de groei, meer dan 25%, van het aantal toeristen terwijl het bij de buren als oorzaak van de teruggang wordt gezien.
Ik denk dat Thailand zich kan gaan opmaken voor een paar zware jaren op het toeristische vlak. Er zijn vele oorzaken die een grote groep toeristen heeft doen besluiten om eens ergens anders te gaan kijken. En die komen niet zo maar weer terug.
De corruptie, de politieke onrust, de criminaliteit, de slechte service en het algemene gevoel dat je constant in de maling wordt genomen zijn de grootste oorzaken voor de onvrede bij de toeristen.
De tempels samen met de Thaise keuken zijn de enige unieke ingrediënten voor een vakantie in Thailand. Elders in zuidoost Azië zijn de stranden en de jungle van de zelfde kwaliteit of beter dan in Thailand. Na een paar bezoeken houden de meeste toeristen het dan ook wel voor gezien.
Eenmaal op de loop dan blijft men zoeken naar een betere bestemming. Na een paar keer Maleisië zullen waarschijnlijk veel toeristen ook Indonesië willen gaan bezoeken, en Indonesië is een groot land dat vele vakanties mogelijk maakt.
Thailand zal keihard moeten gaan werken aan haar imago dat een flinke deuk heeft opgelopen in de laatste jaren. Het beeld dat de media in het thuisland over het “land van glimlach” voorspiegelt is ook niet de mooiste. Hoerenlopers en kinderlokkers klinken niet als de beste reisgenoten voor een fijne onbezorgde vakantie met de kinderen.
Vele cowboyverhalen over corruptie en moord doen op het ogenblik de ronde in de internationale pers en op het internet. Of deze verhalen nu wel of niet uit de duim zijn gezogen doet er niet toe.
“Waar rook is is vuur!”, denken de meeste vakantiegangers die absoluut een fijne vakantie zonder problemen willen hebben.
Zolang er geen onafgebroken stroom van positieve verhalen uit Thailand komt zal het moeilijk zijn om de groei voor de toeristenindustrie weer op gang te brengen. Met alleen goedkope tickets kom je er niet.
Bron: Bangkok Post - Tourism plunges 22 per cent
Ik ben alweer in Melaka waar het ook wat drukker is dan normaal. Mijn vaste hotel, “Heeren Inn”, is ook volgeboekt voor vanavond en dat ik iets dat ik nog nooit heb gezien op een dinsdagavond. Vanavond een paar biertjes met een paar oude vrienden en niet te laat naar bed.
Morgen op stap om een paar musea te gaan bezoeken.
maandag 27 juli 2009
Maleisië, de laatste dag in Kuala Lumpur alweer
Kuala Lumpur, 27 juli 2009
Vanochtend in alle vroegte zijn mijn vrienden alweer vertrokken naar het Taman Negara. Voor mij is het het tegenovergestelde. Lekker uitgeslapen en rustig de middag volmaken om morgen weer verder te gaan naar Melaka (Malacca).
De onverwachte (her)ontdekking van het Chan She Shu Yuen Clan huis aan het einde van Petaling Street zou mijn enige culturele doel zijn voor deze middag. Gisteren hadden we geen tijd gehad om het te bezoeken en vandaag had ik alle tijd om eens rustig rond te neuzen.
Lekker rustig wandelend ging ik op weg naar China Town. Kuala Lumpur is een aangename stad en ik probeer me te herinneren hoe het hier jaren gelden was toen ik met Kris en Duncan in Remy’s Residence verbleef. Fijne herinneringen uit een ver verleden kwamen weer naar boven. Kris maakte ‘s morgens een Croq Monsieur voor ons en ik zette een bakkie koffie. Het bordje zit buiten nog aan het plafond en de herinneringen zijn gebleven. De rest is geschiedenis.
Het Clan huis, een van de mooiste in Maleisië, heeft aan de buitenkant een veelvoud van keramische figuren. Het zal allemaal wel met geesten en het leven in het oude China te maken hebben maar het is enorm indrukwekkend. Je kunt uren kijken naar de kleine porseleinen poppetjes.
Eenmaal binnen komt de geur van thee en wierook je tegemoet. Er is een kleine theewinkel binnen de poort waar verschillende soorten zwarte en groene thee wordt verkocht. In Nederland drinken wij hoofdzakelijk wat de Chinezen “zwarte thee” noemen. Het is de variant die geoxideerd is en dus zwart is geworden. De “groene thee” variant is de gewonen gedroogde groene theebladeren. Natuurlijk werd er geproefd en ik kreeg een uitleg over de thee uit de Yunnan provincie in China. Er lagen pakken thee die meer dan € 100,- per pond kosten.
Mijn middag zat er nu alweer bijna op en ik ging op pad naar het Sentral Stesen. Nog even winkelen in de MidValley Mega Mall. Lekker rondkijken en een broodje hamburger eten. De eerste van deze trip!
Tijdens het avondeten liep ik in het KLCC een groepje bekenden uit Putten tegen het lijf. Zij waren Thailand voor een paar dagen ontsnapt en wilden wel eens wat van Maleisië zien. Nu kun je in drie dagen natuurlijk niet veel zien en met wat tips van mijn kant gingen ze verder. Na een laatste kop thee ging het licht uit. Als ik morgen wakker wordt dan gaan we op weg naar Melaka.
Vanochtend in alle vroegte zijn mijn vrienden alweer vertrokken naar het Taman Negara. Voor mij is het het tegenovergestelde. Lekker uitgeslapen en rustig de middag volmaken om morgen weer verder te gaan naar Melaka (Malacca).
De onverwachte (her)ontdekking van het Chan She Shu Yuen Clan huis aan het einde van Petaling Street zou mijn enige culturele doel zijn voor deze middag. Gisteren hadden we geen tijd gehad om het te bezoeken en vandaag had ik alle tijd om eens rustig rond te neuzen.
Lekker rustig wandelend ging ik op weg naar China Town. Kuala Lumpur is een aangename stad en ik probeer me te herinneren hoe het hier jaren gelden was toen ik met Kris en Duncan in Remy’s Residence verbleef. Fijne herinneringen uit een ver verleden kwamen weer naar boven. Kris maakte ‘s morgens een Croq Monsieur voor ons en ik zette een bakkie koffie. Het bordje zit buiten nog aan het plafond en de herinneringen zijn gebleven. De rest is geschiedenis.
Het Clan huis, een van de mooiste in Maleisië, heeft aan de buitenkant een veelvoud van keramische figuren. Het zal allemaal wel met geesten en het leven in het oude China te maken hebben maar het is enorm indrukwekkend. Je kunt uren kijken naar de kleine porseleinen poppetjes.
Eenmaal binnen komt de geur van thee en wierook je tegemoet. Er is een kleine theewinkel binnen de poort waar verschillende soorten zwarte en groene thee wordt verkocht. In Nederland drinken wij hoofdzakelijk wat de Chinezen “zwarte thee” noemen. Het is de variant die geoxideerd is en dus zwart is geworden. De “groene thee” variant is de gewonen gedroogde groene theebladeren. Natuurlijk werd er geproefd en ik kreeg een uitleg over de thee uit de Yunnan provincie in China. Er lagen pakken thee die meer dan € 100,- per pond kosten.
Mijn middag zat er nu alweer bijna op en ik ging op pad naar het Sentral Stesen. Nog even winkelen in de MidValley Mega Mall. Lekker rondkijken en een broodje hamburger eten. De eerste van deze trip!
Tijdens het avondeten liep ik in het KLCC een groepje bekenden uit Putten tegen het lijf. Zij waren Thailand voor een paar dagen ontsnapt en wilden wel eens wat van Maleisië zien. Nu kun je in drie dagen natuurlijk niet veel zien en met wat tips van mijn kant gingen ze verder. Na een laatste kop thee ging het licht uit. Als ik morgen wakker wordt dan gaan we op weg naar Melaka.
Abonneren op:
Reacties (Atom)
