zondag 31 mei 2009

Japan, 40.000 zielen in één klap

Fukuoka, 31 mei 2009

We zitten nu in Fukuoka en dat is onze uitvalsbasis voor het uiterste westen van Japan. Zes nachten in totaal met vijf drukke dagen. Nadat we gisteren weer hebben genoten van “het Nederland in den verre” gaan we vandaag naar een plaats waar het noodlot op een afgrijselijke manier heeft toegeslagen.
Hier viel om 11:02 op 9 augustus 1945 de tweede atoombom op Japan. Een noodlottige samenloop van omstandigheden omdat
a: het dikke wolkendek boven Kokura het onmogelijk maakte de oorspronkelijke doelen te lokaliseren.
En b: een kleine opening in het wolkendek boven Nagasaki.
Maakten dat de leider van de operatie “Charles W. Sweeney” besloot om de bom “Fat Man” op Nagasaki te laten vallen. Vanuit de “Bockscar” zag de bemanning de paddestoel wolk boven de wolken verschijnen en de missie was geslaagd.
Wanneer een stad met de grond is gelijkgemaakt valt er natuurlijk niet veel meer te zien. Maar toch, een stad die zo belangrijk is geweest in de moderne geschiedenis kan niet worden overgeslagen. Er is natuurlijk een monument en een museum aan dit afschuwelijke moment uit de geschiedenis gewijd.
Opnieuw een snelle trein en een comfortabele rit naar Nagasaki. We konden onze ogen niet geloven! Houten parketvloeren en leren bekleding in de trein! Waarom kan dat nu niet in Nederland? De zon stond aan een stralend blauwe hemel toen we het station verlieten. We hebben het hier enorm naar ons zin en genieten met volle teugen.
Na het indrukwekkende bezoek aan het park en het museum ging ik achter Tettje aan die nu het kaartlezen al aardig onder de knie begon te krijgen. Een oude brug die het bombardement had overleefd was nog het laatste wat we wilden bezoeken. Koffie en een koekje, lekker eten en een paar biertjes voor het slapen gaan. Tettje heeft het heel goed naar zijn zin in de hostels. Dit zal zeker een vervolg krijgen.

zaterdag 30 mei 2009

Japan, een Nederlands tintje

Fukuoka, 30 mei 2009

Meer dan 400 jaar zijn er contacten tussen Japan en Nederland. Eerst natuurlijk alleen voor de handel en het was zelfs zo geregeld dat Nederland als enig westers land handel mocht drijven, mits ze niet probeerden missionarissen aan land te zetten. Die handel was geconcentreerd op een klein eilandje in de baai van Nagasaki.
Deze onbelangrijke plaats zou nooit bekendheid hebben gekregen als het wolkendek zich om 11:02 op 9 augustus 1945 niet had geopend. Maar hierover later!
De Japanners hebben ook een fascinatie voor Nederland en de naam Anton Geesink werd zelfs nog een keer genoemd toen we vertelden dat we uit Nederland kwamen. Ze zijn hier nog steeds niet vergeten dat onze Anton hier in het land van de Judo op de Olympische Spelen van 1964 in Tokyo de gouden medaille wegsnoepte voor de neus van honderdduizenden fanatieke Japanners. Hij wist in de finale de Japanner Akio Kaminaga te verslaan en dit verlies kwam hard aan bij het Japanse thuispubliek.
Na een lange reisdag en een goede nacht slapen in het Khaosan Fukuoka Hostel was het dus weer tijd om op pad te gaan. Vandaag gingen we een pretpark bezoeken! Niet de “Japanse Efteling” of “Disneyland Japan” maar een park met de toepasselijke naam, “Huis ten Bosch”.
We moeten “Huis ten Bosch” niet verwisselen met “Huis ten Bosch”! In de eerste woont de koningin en de tweede is een pretpark met Nederland als thema.

Natuurlijk gingen we weer “kogelen” zoals we nu het reizen met de snelle treinen oneerbiedig noemen. Bij aankomst op station “Huis ten Bosch”, het park heeft een eigen station, konden wij onze ogen niet geloven. In de verte achter het Rijksmuseum zagen we molens met draaiende wieken in bloemenvelden en de Utrechtse Dom toornde hoog boven dit alles uit. We keken elkaar verbaasd aan en de Japanners die met ons de trein verlieten keken op hun beurt ons weer verbaasd aan.
De rondwandeling was langs bekende plaatsen en het is teveel om het allemaal te vertellen. Dus hier zijn de foto’s:
Van Japan 2009, deel 2

Van Japan 2009, deel 2

vrijdag 29 mei 2009

Japan, enorme steden met onbekende namen.

Fukuoka, 29 mei 2009

Met pijn in ons hart namen we afscheid van Kyoto. We waren nu over de helft van onze tijd in Japan en we hadden nog twee verplaatsingen voor de boeg. Vandaag een lange naar Fukuoka (Hakata) en dan nog één nog langere terug naar Yokohama wat eigenlijk een voorstad van Tokyo is.
Tijdens de treinreis met de Shinkansen (Hikari) dacht ik na over dit land. Wat is het aan de ene kant erg bekend bij ons door zijn elektronica en motorfietsen, én aan de andere kant onbekend. Na Shin-Osaka stopten we in verschillende miljoenensteden waarvan we nog nooit hadden gehoord. Het laat ook meteen zien hoe enorm dit land is.
Bij aankomst in Hakata, een door Fukuoka opgeslokte stad, liepen we rechtstreeks naar onze nieuwe slaapplaats. Het Khaosan Fukuoka was wederom een fantastisch hostel. De medewerkers spraken goed engels en de plaats was schoon en heeft een heel gezellige woonkeuken.

Onze bagage ging op de kamer en wij meteen weer de stad in om wat te eten en de omgeving te verkennen.

We hebben nog geen idee waar we morgen naar toe gaan.
Copyright/Disclaimer