Thailand, Tempels en olifanten

Ayuthaya, 13/05/2007

Dit is dan alweer het laatste verhaal over de korte reis met de Kuijnen over het platte land van Thailand.
Vandaag zouden we tempels gaan bezoeken. We waren al overeen gekomen dat het de laatste dag zou zijn en dat we morgen met de bus terug naar Pattaya zouden gaan. Acht uur was vroeg genoeg vandaag en zoals elke andere ochtend zaten ze buiten al klaar toen ik naar beneden kwam. Ik had weinig trek om het guesthouse te ontbijten en we zouden even rondkijken wat de mogelijkheden waren. En die waren beperkt! Bijna alle eettentjes/cafeetjes waren dicht. Alleen een groot restaurant/guesthouse was open, daar zou het dan ook gaan gebeuren. Volledige ontbijten met eieren, spek, champignons en geroosterd brood. Heerlijk dus, en net genoeg. Voldaan stonden we een uur later klaar om op pad te gaan.
Ik charterde snel de eerste taxi die we tegen kwamen, de prijs was OK en nadat Adrie nog voor een laatste keer naar het toilet op de kamer was geweest vertrokken we voor de tempeltocht. Ik had de tocht al met drie tempels ingekort omdat het nu duidelijk zichtbaar was dat de twee vermoeid waren. In de relatieve ochtendkoelte bezochten we eerst de grote liggende Buddha (ik ben de naam even kwijt). Ze waren duidelijk onder de indruk, de lucht begon nu ook op te warmen en het duurde niet lang voordat Adrie hier last van kreeg. De beste plaats was nog achter in de taxi waar de rijwind voor verkoeling zorgde.
De tweede tempel was Wat Chai Wattanaram, volgens mijzelf één van de mooiste in Ayuthaya. De ligging aan de rivier geeft deze tempel net wat extra. Dit is ook de plaats waar bijna alle toerbussen stoppen. Het kan er soms ongelofelijk druk zijn maar soms loop je er ook alleen te dwalen. Vandaag was het niet echt druk. Ik de verte zag ik al witte gezichten opdoemen en ik dat meteen aan de “Foxers”. Bingo, dat had ik goed gezien. Na een kort gesprek, want deze mensen hebben slechts 20 minuten per stop, gingen we een beetje wijzer weer uit elkaar.
Nu verlieten wij de oude tempels, ruines, en gingen naar de meer recente tempels die dan ook nog steeds in gebruik zijn. Bij aankomst zag ik meteen wat voor dag het vandaag was, ZONDAG. Hordes Thai kwamen naar Wat Yai Chai Mongkol om te offeren en om advies voor een serieuze zaak te vragen. De parkeerplaats stond bomvol en de geur van wierrook hing in de lucht. De vissen in de vijver waren zo overvoerd dat er hele ladingen brood dreven, zelfs de eenden en ganzen hadden genoeg gegeten.
Geïnteresseerd keken de Kuijnen rond en luisterden naar mijn verhalen en soms ook de uitleg van bepaalde zaken. Het begon nu voor Adrie weer veel te warm te worden en ze besloot dan ook om bij de volgende twee tempels onder een boom in de schaduw op ons te wachten.
Tijdens één van de verplaatsingen door de stad zagen de Kuijnen olifanten lopen. En dat was het, ze wilden een tochtje op een olifant maken. “Je kunt het maar hebben gehad”, zei Adrie. En ja hoor, nadat Ars en ik het laatste tempelcomplex hadden bezocht gingen we richting de olifanten. De dreigende lucht voorspelde weinig goeds en een voorzichtige waarschuwing werd in de wind geslagen. Ars haalde de kaartjes en ik moest Adrie, die doodsbang was voor die grote beesten, op de foto zetten. Ik zag ze in de verte verdwijnen en bestelde voor mijzelf een paar stokjes met gehaktballetjes. En wind stak op en zwelde aan tot een lichte storm. De regen liet niet lang op zich wachten. De regen kwam als een muur van water op ons af. Ik had medelijden met die twee op de olifant. Ik moest wel een beetje lachen toen ik die twee in de verte door de regen zag aankomen. Ze konden er zelf ook wel de humor van inzien.
Dit was meteen het einde van de excursie door Ayuthaya. Ik betaalde de taxichauffeur het afgesproken bedrag en we zochten snel het droge guesthouse op. Trek hadden we wel gekregen van al dat bezichtigen en we besloten om de lunch in het guesthouse te nuttigen. En deze was van uitstekende kwaliteit. Heerlijke kerrie en gebakken groente aangevuld met rijst. De regen bleef maar neerdalen en dan zit er weinig anders op dan te rusten, en dat deden wij ook. We spraken een tijd af voor de avond en gingen lekker even liggen in de aircon. En dat was het moment dat ik mijn laptop het meest miste. Wanneer ik anders lekker verhalen kan schrijven moest ik nu gaan slapen. Ook niet zo erg want ik was ook wel een beetje vermoeid.
Een rustige avond volgde, ook omdat het heel rustig was. Er zijn gewoon niet zoveel toeristen in Thailand op het ogenblik.
De terugreis op maandag verliep erg voorspoedig en zonder problemen. De Kuijnen waren blij om weer terug te zijn in Pattaya. Ze hadden het echte Thailand gezien en geproefd en het smaakte naar meer.

Thailand, op weg naar Ayuthaya

Ayuthaya, 12/05/2007

Ik was niet helemaal fris toen ik vanochtend opstond. Adrie was natuurlijk al vroeg op maar Ars nam het er nog even van. Er stond vandaag niet erg veel op het programma. We zouden met de lokale busdienst via Suphanburi naar Ayuthaya gaan. Dit is niet echt ver maar de gemiddelde snelheid van de bussen ligt nu eenmaal niet erg hoog. Tel hier ook nog gemiddeld een half uur wachttijd bij dan ben je al gauw een dag onderweg. Vandaar dat ik altijd tijdens mijn reizen een verplaatsing als één dag tel. Soms heb je nog wat tijd over in de middag en dat is dan mooi meegenomen maar ik tel er nooit op. Na het ontbijt vroeg ik de eigenaar van het guesthouse een taxi voor ons te bellen. We liepen nog voor de laatste keer door de kamer om te zien of we niets vergeten waren en wachtte op de taxi die spoedig verscheen. Nu konden mijn gasten met hun eigen ogen zien hoe groot Kanchanaburi nu werkelijk is. De echte stad ligt namelijk een kilometer of zes van de brug. In de loop van de tijd zijn er allerlei guesthouses, hotels en restaurants in de buurt van de brug en begraafplaats gebouwd. Uiteindelijk zijn die twee wijken dan weer aan elkaar vastgegroeid. De toeristen verblijven dan ook meestal in de buurt van de brug en zien de stad alleen als ze naar het busstation gaan.De bus stond zoals gewoonlijk te wachten en wij namen plaats achterin. Dit in verband met de lengte en breedte van de westerlingen. Dit is ook de plaats waar normaal de monniken plaats nemen en af en toe zal je dan ook moeten verkassen. Maar vandaag gelukkig niet. De busreis verliep zonder problemen en het overstappen ging ook van een leien dakje. Ruim vier uur later stonden we in Ayuthaya.
Onderweg hadden we besproken wat we verder zouden gaan doen. We zaten nu op een schema van 2+2+2=6 dagen. Oorspronkelijk hadden we het over een week gehad en nu hadden we dus beslist om de trip met één dag in te korten. Mijn gasten waren vermoeid en hadden al héél veel gezien. Ook de warmte was nu een groot probleem geworden.
In het Ayuthaya guesthouse waren er nog twee kamers vrij en ik gaf Adrie de vrijheid van keuze. Naar boven op de 1e verdieping of op de begane grond achter de receptie. Uiteindelijk sliep ik op de 1e verdieping. Het was nog niet erg laat in de middag en het was ook nog niet zeker hoe we terug naar Pattaya zouden gaan. Met de trein of de bus. Uiteindelijk kozen we voor de bus dus ik hoefde niet naar het treinstation om uit te zoeken hoe laat de trein zou vertrekken. Ik was ondertussen wel aan een hamburger toe en wij genoten van een westerse maaltijd bij de McDonald. We hadden nog tijd om het één en ander te doen deze middag. Adrie verkoos de koelte van de airconditioning op de kamer en Ars liep met mij nog even door de stad. Ik liet hem nu een echte Thaise markt zien. Ars keek met een grote glimlach op zijn mond zijn ogen uit. Er lag van alles, dood en levend, gekookt en rauw. “Maar goed dat Adrie dit niet ziet”, zei Ars. “Ze zou geen hap meer eten als ze dit had gezien”. Uiteindelijk kwamen wij ook terug bij het guesthouse. Even liggen, knikten wij tegen elkaar.
De regen kwam ook hier weer aan het einde van de middag. We aten weer heerlijk Thais en wachtte dat het droog genoeg was om nog even naar de avondmarkt te lopen. Uiteindelijk liepen voor niets naar de markt, er waren door de regen alleen wat eettentjes geopend. De meeste handelaren waren thuis gebleven. “Het lijkt hier wel een getto met al die stalen rolluiken”, vond Adrie. Ja, het is hier wel anders dan in Pattaya! We aten van de kipkluiven die ik had gekocht en dronken een paar biertjes. Vanavond niet te laat naar bed. Morgen de tempels.

Thailand, Kanchanaburi

11/05/2007

We waren alweer op de vierde dag en dus over de helft van onze trip door Thailand.
In Kanchanaburi is niet echt veel te zien dus we hadden afgesproken om maar wat later op te staan. Het programma werd 180 graden omgegooid en dus zouden we het eerst naar de brug gaan. We zouden een beetje rondkijken en om een uur of half twaalf zouden we dan de trein over de brug zien rijden.Adrie had het vandaag niet meer. Ze was kapot en door de hitte bevangen, dit was erg lastig want het laatste wat ik wil is de hele dag met taxi’s van het ene naar het andere punt. Afgezien van de kosten wil ik natuurlijk ook de lichaamsbeweging niet missen. Voor Ars was het ook een dilemma want hij wilde Adrie niet alleen laten maar aan de andere kant wilde hij ook lopen want, “Zo zie nu eenmaal meer”. Was zijn motto.
We stonden nog in het restaurant toen Marco met de brommer de hoek om kwam. Een geschenk uit de hemel voor Adrie want hij bood meteen aan of hij haar even naar de brug moest brengen. Ze nam dit aanbod met beide handen aan. Ars en ik arriveerde een kwartiertje, ongeveer anderhalve kilometer tot de brug, later en keken rond of we Adrie ergens zagen. En ja hoor, daar zat ze onder een boom met een lekker sigaretje tegen een Engelse vrouw te klagen over de warmte. En het was niet eens erg warm, het was normaal. Samen met Ars liep ik rond bij de brug, we bekeken een maquette en een paar oude locomotieven die bij de bouw zouden zijn gebruikt.
De trein was op tijd en we keken rustig hoe de brug leeg liep en de trein langzaam over de brug reed. Zo. Dat was dat. Het tweede op de agenda stond het JEATH museum wat in een gebouw vlak bij de brug is gevestigd. Er is hier niet echt veel te zien want het is maar een samengeraapt zooitje van oude spullen waarvan 70% niets met de oorlog te maken heeft. Bijvoorbeeld de miss Thailand hall met muurschilderingen van de deelneemsters? De warmte was Adrie nog steeds teveel en ook hier ging ze even rustig in de schaduw zitten genieten.
Het was nog geen één uur en we waren al aan het laatste deel van vandaag toe. De twee Kuijnen wilden met de taxi en ik wilde de drie kilometer wandelen. Ik hield een taxi aan en we kwamen een prijs overeen. Ik vertelde Ars en Adrie waar ze uit de taxi moesten stappen en op mij wachten. Ik zag ze zwaaiend in de verte verdwijnen.
Ze zaten precies waar ik het verwacht had op een terrasje op mij te wachten. We rustte nog even en gingen toen richting de begraafplaats van de oorlogsslachtoffers. We zochten in alle stilte naar de Nederlandse graven. Om ons heen was het druk. Veel toeristen maken hier een stop, ook de dagjesmensen uit Bangkok zijn hier vaak te vinden. We stonden even stil bij de slachtoffers en vervolgden onze wandeling terug naar het guesthouse. Ondertussen had ik alweer stevige trek en met de Kuijnen kun je overal stoppen om te eten. Zo ook nu toe we stopten bij een restaurant dat was gekoppeld aan een kookschool. De “Pad Thai”, zeg maar Thaise Bami, werd nu geprobeerd en door beide goed bevonden. Zo, weer wat geleerd over het eten.
Het was alweer half drie toen de terugweg aanvaarden naar het guesthouse. Ik wilde nog wel zwemmen in de Kwai en ook Ars vond dit een goed idee. Adrie verlangde naar de airconditioning van de slaapkamer.
Heerlijk gezwommen en nog geen bier gedronken. We wilden hier namelijk mee wachten totdat het avond was. Marco had voor ons, en speciaal voor mij, een heerlijk voorgerecht in voorbereiding. Hij zou gerookte zalm en boursin kaas voor ons meebrengen. Als extraatje had hij er ook nog een hard gedroogd worstje erbij gesneden. Dat was smikkelen met kleine harde broodjes en croissantjes!
We zaten heerlijk op de ponton toen de dames van het restaurant de zeilen naar beneden kwamen doen. De lucht zag er wel dreigend uit maar de meeste hadden zeker geen regen verwacht. Ik de verte verdwenen de bergen en ook de jungle loste langzaam op in een grijze lucht. En daar was toen de regen. Zoals in Nederland nog nooit gezien. Met bakken kwam het uit de hemel. Het regende een uurtje of zo en de rivier was inmiddels zeker tien centimeter gestegen. We brachten de hele avond door op het ponton met zijn vieren. Toen Adrie naar bed was bleven Ars en ik nog even zitten om op hoog niveau met elkaar te praten. Veel flessen bier later gingen wij uiteindelijk ook naar bed. Morgen gaan we met de bus naar Ayuthya waar we dan de tempels gaan bekijken.