De hele week ben ik bezig geweest met de foto’s en de verhalen van 2020, het “Corona jaar” zoals het hoogstwaarschijnlijk de geschiedenis in zal gaan. Helemaal niemand weet het meer, begrijpt het nog of heeft enig idee wanneer deze flauwekul zal eindigen. Ik zeg nadrukkelijk flauwekul omdat dat de richting is waarheen het probleem zich langzaam heen schuift. Mijn verbazing ging de afgelopen week hoofdzakelijk over het kijken naar foto’s en direct weten waar en wat. Alsof het vandaag is gebeurt! Een flinke rij enen en nullen vormen een plaatje op mijn beeldscherm en ik herinner me haast alles. Of dat nu een jaar of een half jaar geleden is. Ik vindt dat heel wonderbaarlijk omdat ik dat ook bij foto’s van heel lang geleden heb!
Vandaag het laatste verhaal van een serie over een weekje naar België aan het einde van juli 2020. Ik voel me geestelijk steeds beter en kan alleen maar hopen dat we weer snel met de camper op pad kunnen. Dus tot dan schrijf ik verhalen uit het verleden.
Het verhaal heet: België: Langs de Maas
