België: Kleine tegenslagen

Hogne (Camping le Relais), zondag 11 augustus 2019

Man wat heb ik de afgelopen nacht slecht geslapen! De hele nacht heb ik liggen draaien en liggen luisteren naar de geluiden van de vrije natuur. In de bomen roept een uil en op het erf van de de enorme boerderij naast ons slaat een hond aan, wellicht omdat hij een prooi ziet of ruikt. Verkeer heb ik geen enkele keer gehoord op het Waalse platteland. Af en toe drijf ik weg en val in slaap om niet veel later, zonder enig besef van tijd, weer klaarwakker te zijn. Ik ben blij dat de wekker eindelijk om zeven uur roept om op te staan.
Het is heerlijk fris in de camper! De thermometer geeft 16 graden aan en in de cabine is het nog 2 graden minder. We zijn natuurlijk al aardig geklommen want de Ardennen zitten hier om ons heen veelal al boven de 400 meter. Ik ga meteen aan de slag met de koffie terwijl mijn MacBook opstart. Foto’s verwerken en een verhaaltje schrijven op de vroege ochtend met een mok vers gezette koffie binnen handbereik. Lyka slaapt als een roosje, daar kan ik alleen maar jaloers op zijn.
Neurotransmitters vormen woorden in mijn hoofd die aan elkaar worden geregen totdat er zinnen ontstaan die op hun beurt een samenhangend verhaal vormen dat waarschijnlijk tot in de eeuwigheid over het internet zal zwerven, inclusief de foto’s. Ik doe het gelukkig niet voor niets, maar dat zou op zich ook niet erg zijn omdat ik er zelf ook veel plezier aan beleef.
Lyka heeft ’s ochtends haar eigen rituelen zodra ze van de ladder naar beneden is geklommen. Eerst de communicatie met het thuisfront in de Filippijnen via de iPhone, daar is het tenslotte al drie uur in de middag. Gelukkig drinkt ze nu ook koffie, nog wel met een kuipje koffiemelk er in maar ik ben allang blij dat de suiker is verdwenen.
Ook in de camper eten we op deze zondagochtend de traditionele croissants met gerookte zalm. Ze zijn misschien niet zo goed gebakken in de provisorische "Home Chef Tandoori Oven” maar ze smaken er niet minder om! De zon is tevoorschijn gekomen en brand op onze zonnepanelen, de accu wordt weer gratis gevuld die op zijn beurt de mobiele electronica en de koelkast voed. Een systeem dat oneindig blijft draaien tot een van de componenten het begeeft.
Bij het verlaten van de parkeerplaats stap ik nog even uit om op de plaats te kijken waar de motor de hele nacht boven heeft gehangen. Tot mijn teleurstelling zie ik toch twee olie vlekken op het gravel. Die zijn zeker van ons maar door het gravel is de hoeveelheid gelekte olie slecht te schatten. Dat is een kleine tegenslag.
We rijden eerst een stukje richting het noorden omdat we daar onze eerste wandeling willen maken. Het is een schitterende route door de Waalse Ardennen waar we slechts een keer moeten omdraaien omdat het viaduct te laag is voor de 270 centimeter van onze camper. Dus dan maar terug en een stukje verder de rivier over.
Bij aankomst aan de start van de eerste wandeling begrijp ik meteen al dat deze wandeling het niet gaat worden. Motoren razen langs de geparkeerde camper terwijl wij ons in gereedheid brengen om te gaan wandelen. Wij elke passerende motorfiets kijken wij elkaar verbaasd en verschrikt aan. We hebben maar een paar woorden nodig om deze wandeling van elf kilometer te annuleren. We hebben geen trek om langs het virtuele TT-circuit te gaan wandelen!
Een stukje terug is er nog een wandeling gevonden. Zodra we hier bij de start arriveren bied zich hier het volgende probleem aan: Er is geen enkele parkeerplaats in het dorp voorhanden voor een oude camper van zes meter lengte! We hebben het echt geprobeerd en ik ben zelfs nog even een rondje gaan lopen of we misschien wat over het hoofd hebben gezien. Nee dus! Alweer een kleine tegenslag.
Op de GPS stel ik de slaapplaats voor vanavond in en het apparaat meld dat we nog ruim 30 Kilometer moeten rijden. We rijden over smalle rustige wegen omdat we de GPS zo hebben ingesteld. We komen liever niet op snelwegen en als het even kan ook niet op provinciale wegen. Een bruin bord met de tekst “Château” trekt mijn aandacht en zonder na te denken schakel ik de richtingaanwijzer in en sla rechtsaf de lange smalle oprijlaan op. Lyka kijkt me na de onverwachte manoeuvre verbaasd aan.

Het “Château de Modave” is mooi, een bezienswaardigheid, maar als zo vaak zal de entreeprijs van € 9,- p.p. de bezoeker lichtelijk teleurstellen. Misschien denkt u dat ik zeur maar voor € 9,- kunnen wij samen een dag, en soms wel twee dagen, prima eten!  

We slenteren wat over het erf en door de tuinen van het kasteel. Het is heerlijk weer en eindelijk krijgen we ook wat beweging. Op de terugweg zie ik op mijn kleine Garmin dat er ook enkele wandelpaden liggen op het enorme domein waar het kasteel op staat.

Lang hoeven we niet te overleggen! We wandelen een korte lus door de bossen en het heuvelachtige terrein. Met een natte rug  van de laatste klim arriveren we weer bij de camper en vanaf dat moment staat de aan het einde van de rit wachtende warme douche in het middelpunt!

Naast een camping is een aparte camperplaats ingericht! “Camping le Relais” heeft het prima gezien en haar gedachte goed omgezet in een winstgevend businessmodel. Deze camperplaats heeft alles wat de gemiddelde camperaar nodig heeft. Je betaald niet voor wat je niet gebruikt en er is sanitair. Persoonlijk begrijp ik nog steeds niet dat elke nieuwe camper een douche en een toilet heeft. Onderzoek heeft uitgewezen dat juist die twee door minder dan de helft van de bewoners wordt gebruikt. Ook wij behoren tot de groep die de toiletruimte gebruiken als extra opslagruimte.
Zodra de camper op haar plaatsje voor de nacht staat gaat de "Home Chef Tandoori Oven” vandaag voor de tweede keer op het gas. Nu zijn de pistolets aan de beurt! Lyka gaat meteen op zoek naar het “gemalen water”. Blij en voldaan stapt ze neuriënd een klein half uur later weer de camper in waarna vrouwelijke rituelen het badderen vervolmaken. Ik heb ondertussen mijn verhaal en de pistolets klaar. Een heerlijke simpele verlate lunch, ook geen probleem omdat de tijd onderweg elastisch is geworden. Alles mag en niets hoeft op een vooraf geplande tijd te gebeuren.

Voor vanavond staat er een overheerlijke zeer gemakkelijke maaltijd op de agenda. De veel beproefde en al vaak van genoten “Black Pepper Pork”, ook zonder de gebruikelijke uien, die we zijn vergeten!
En zo komt deze zondag langzaam aan haar einde. We hebben geen idee waar we heen gaan en waar we morgenavond zullen slapen. Het is weer even wennen aan deze onzekerheden die het zwerven romantisch maken. Welterusten.

België: Storm

Couthuin (bij het sportveld), zaterdag 10 augustus 2019

Op deze winderige zaterdagochtend hebben we eerst maar eens heerlijk uitgeslapen! De camper schudde heen en weer alsof we ons op het water bevinden. De verbinding tussen een boot en een camper is snel gelegd. Beiden zijn zelfstandige woningen op een voertuig met dat verschil dat de een zich over de weg en de andere zich over het water beweegt.
De eerste dagen van deze reis zal het ontbijt in het teken van restjes bestaan. Zo ook op deze zonnige stormachtige ochtend. Kleine bolletjes en krentenbollen die al een week of twee thuis in de vriezer hebben gelegen. Ze smaken er niet minder om! Samen met de ouderwets zelf opgegoten filterkoffie een prima ontbijt.
De milieustraat naast ons heeft het druk. Ook in België is de milieu en huisvuil problematiek volledig los gebarsten. Maar hier zijn ze al een stuk verder dan in Nederland! Hier begrijpen ze al het huisafval probleem niet bij de eindverbruiker ontstaat maar ergens aan het begin van de consumptieketen. Plastic vervaardigd uit aardolie is in de toekomst niet meer uit te bannen uit onze consumptie maatschappij! Het is schoon, het is goedkoop en het is gemakkelijk te vervaardigen. Na gebruik is het een prima brandstof voor elektriciteitscentrales. Weet u waarom? De chemische samenstelling van plastic is haast gelijk aan die van de vloeibare brandstof die u aan de pomp tankt!
De klok heeft al twaalf geslagen wanneer we eindelijk weer op pad gaan. Tijdens het achteruit rijden zijn we benieuwd naar de parkeerplek die we achterlaten. Vorige week hebben we een poging ondernomen om de olielekkage van de haast dertig jaar oude motor in te perken. De eerste indrukken zijn hoopvol. Zo hoopvol zelfs dat we denken dat de twee kleine olieafdrukken op de straatstenen niet van ons zijn. Dan weten we morgenochtend meer!

Met een zeventig kilometer per uur rollen we door België richting het zuiden. We hebben (nog) geen plannen, we zien wel wat er op ons pad komt. Zo passeren we de “Abdij van Averbode” en die ziet er vanachter het stuur erg indrukwekkend uit. Een parkeerplaats vinden in de buurt van de abdij blijkt wat moeilijker. We rijden een rondje en uiteindelijk geeft een man die zijn hond uitlaat de oplossing. Twee kilometer verderop is een grote parkeerplaats naast de Abdij-winkel!
Dat klinkt ons als muziek in de oren, namelijk: Abdij = bieren en kazen! In de winkel, waar de bekende religieuze prullaria wordt aangeboden is het een drukte van jewelste. De grote touringcar op de parkeerplaats is gearriveerd met een groep oude dames die hun winkelmanden met alles vullen wat ze kunnen veroorloven. Rozenkranzen, beeldjes van heiligen, brood, honing, kaas en vooral veel Abdijbieren. En wij doen een beetje mee! Een dikke plak abdijkaas met een grote fles zwaar bier, voor morgen, of de komende week? We moeten eerst nog een flink gat in de koelkast en het vriesvak eten voordat we weer kunnen gaan inkopen.
Op de parkeerplaats naast een benzinestation langs de weg neem ik mijn iPhone en zoek naar een plaatsje voor de nacht. Ook daar zijn een handjevol apps voor. Ze zijn niet allemaal even goed maar ik neem aan dat iedereen zijn eigen favoriet heeft. Een parkeerplaats in het bos net buiten het kleine stadje Andenne is de winnaar!

Maar zo ver komt het niet! In het gehucht Couthuin, gemeente Héron, valt mijn oog op het bord “Couthuin Sports”, het is hier zo rustig op de weg dat ik geen bloedstollende manoeuvres hoef uit te halen om links af te slaan om de weg te verlaten.
Het plekje is een schitterend plaatsje op de parkeerplaats van de lokale voetbalclub. We hebben een schitterend uitzicht over de groene en gouden velden van het rollende Waalse landschap. Het is pas vier uur maar dat maakt ons niets uit. We gaan lekker niksen en een beetje plannen voor morgen en overmorgen.

Met enige fantasie stel ik het avondeten uit de meegebrachte ingrediënten samen. Een naar een Hollandse smaak aangepaste oer-Engelse “Bubble and Squeak” met gehaktballetjes in tomaten/paprika saus. Het smaakt ons uitstekend! Het is altijd weer een uitdaging om op twee kleine gaspitten en met drie kleine pannen een volledige, en gezonde, maaltijd te bereiden.
Vanavond speelt AJAX thuis tegen FC Emmen en dat gaat natuurlijk op de TV. Op verschillende camperfora zijn harde discussies bezig over hoe je het beste, zo goedkoop mogelijk, TV kan kijken wanneer je in Europa onderweg bent. Wij zijn de mogelijkheden van de satelliet schotel en DVB-T2 antenne al gepasseerd. De satelliet schotel is lomp en veel te duur, de DVB-T2 antenne is een slechte optie omdat de gratis te bekijken kanalen wekelijks afneemt. Het simpelste voor ons is nu een stekkertje in mijn drie jaar oude iPhone. Met een databundel van de KPN kunnen we overal TV kijken waar de telefoon verbinding heeft. De kosten? Ongeveer € 20,- voor het stekkertje en € 0,32 per Gb data, dat is dus ongeveer een halve euro voor de hele wedstrijd. Een koopje, zeker wanneer AJAX met 5-0 wint!
Na de ruime overwinning op FC Emmen kan AJAX zich gaan richten op de Grieken die dinsdag op bezoek komen en wij kijken samen nog een aflevering van een tv-serie. Morgen gaan we op zoek naar een douche!

België: Een valse start

Vorselaar (bij het sportveld) , vrijdag 9 augustus 2019

Van een grote koelkast naar een minimale koelkast in de camper geeft toch wel enige problemen! Ik neem mee wat ik kan plaatsen en wat ik later opnieuw kan koelen gaat in een emmer in het toilet van de camper. We moeten nu toch alles gaan opeten want het duurt niet lang meer voordat we op familiebezoek gaan.
Het heeft even geduurd maar eindelijk zijn we toch weer ontsnapt aan de gemeente Zaltbommel. Een telefoontje op 11 juni en ik was weer helemaal van de leg! Wanneer ik dan twee weken later ook nog per Facebook wordt benaderd zakt mijn broek helemaal af! Het mag wel hip en bij de tijd zijn om via sociale media te reageren maar het is in mijn ogen zeker niet erg professioneel! Wat er vorig jaar tijdens de jaarlijkse Braderie is gebeurt willen we achter ons laten en daarom hebben we de camper ingepakt en zijn vertrokken met onbekende bestemming en zonder enig tijdsplan.
Net voor Tilburg komen we tot de ontdekking dat we onze paspoorten zijn vergeten! Verbaasd en beschaamd kijken we elkaar aan. Dat is nu net iets dat ons nooit zou moeten overkomen! We gaan al zo lang op reis dat we de heilige drie-eenheid, paspoort, ticket en kredietkaart, nooit zouden mogen vergeten! We geven de schuld aan al de stress die we nu proberen te ontvluchten. Gelukkig kunnen we er samen hard om lachen.
Nadat de paspoorten in de kluis zijn gelegd verlaten we Zaltbommel voor de tweede keer op deze regenachtige vrijdag. Nu gaan we richting Brakel via de N322! Omdat we een beetje aan de late kant zijn verander ik onze plannen. We gaan eerst naar een voor ons bekende plaats vanwaar we verder rijden richting het zuiden.

Op de parkeerplaats naast het sportveld, en het clubhuis van de hondenclub, nemen we onze vertrouwde vaste plaats in! We weten hier de weg, en wanneer het weer goed is kunnen we hier morgen ook weer lekker wandelen voordat we verder rijden. Mijn eerste Bavaria biertje smaakt vreemd, misschien omdat ik in de zomer altijd eerst een witbiertje voor het eten drink?
Lyka is meteen druk met Chinese soap-opera’s en ik zijg neer voor mijn laptop. Ook het schrijven lijdt onder de stress die de zaak met de gemeente al meer dan vijftien jaar bij mij oproept!

Kippenshoarma van de Bommelse Aldi met echte Vlaamse frieten uit een echte Vlaamse frituur! Wat kan het simpele leven dan toch mooi zijn! Na het eten ga ik nog twee Duveltjes drinken bij de hondensport vereniging. D’n Jos heeft ons al opgemerkt en ook de leden die met de honden arriveerden hebben hallo gezegd.
Het is er minder druk dan normaal in het clubhuis want de leden van de kaarttafel hebben een visavond in de buurt. Gelukkig vertrekken de weinige aanwezige leden niet te snel! Een van de aanwezige oude mannen heeft wel heel vreemde ideeën over de overheid en wie wel wel en wie we vooral niet kunnen vertrouwen.
Zijn samenzweringstheorie dat is dat “Angela Merkel”, de bondskanselier van Duitsland, een in Argentinië geboren baby is die uit het zaad van de gevluchte Adolf Hitler is verwekt! Ook zijn andere argumenten dat Stalin bewust wordt onderdrukt als bloeddorstige dictator. Met verheven stem oreert hij: ‘Waarom krijgt Duitsland altijd de schuld voor wat die Oostenrijker heeft misdaan?’ Ook d’n Jos zit er hoofdschuddend bij. Dat is nu juist het mooie van de vrijheid van meningsuiting!
De geplande twee Duvel’s worden er uiteindelijk drie. Moe en voldaan zoek ik niet al te laat ons bedje in de alkoof op. De eerste dag zit er op en we hebben geen enkel idee wanneer we weer terug naar Zaltbommel gaan! Morgen gaan we in ieder geval verder richting het zuiden.