Thailand: Acclimatiseren

Bangkok (93 Building (210)

Na al die biertjes van gisteren heb ik als een os geslapen, dat kon ook niet anders natuurlijk. De eerste nacht heeft ook gelijk de gebreken van de nieuwe kamer aan het licht gebracht. 93 Building ligt aan een drukke doorgaande straat. Bangkok komt al vroeg tot leven en dat brengt nogal wat mechanisch geluid met zich mee. Auto’s, brommers en meer gemotoriseerd verkeer komt al vroeg op gang en maakt je wakker. Leuk voor volgende week wanneer we vroeg op moeten, maar in het weekend zal het allemaal wat minder zijn.
Een bakkie koffie op de kamer en we komen pas laat op gang om de eerste inkopen te gaan doen. Het hoognodigste is op een lijstje geschreven en zo gaan we naar de “Tesco Lotus” om te lunchen en te shoppen. De eerste lunch in het foodcourt van de supermarkt wordt gekenmerkt door haast. Mijn bloedsuiker is bijna onder nul wanneer we roltrap in de supermarkt op gaan. Ik koop snel een betaalpas - waar ik 1000 baht op parkeer - en bij de eerste de beste counter is het raak. Rijst met taugé en Thaise varkenskerrie. Lyka neemt wat meer de tijd en komt even later terug met een visje, groente en rijst op haar bord. Mijn bord is dan al half leeg want ik trek krom van de honger.
Het is even wennen in het onbekende doolhof van stellage’s in de enorme supermarkt annex warenhuis. Hier wordt alles verkocht van haring in tomatensaus tot breedbeeld kleuren tv’s. Thaise “One stop shopping” op zijn best! Zodra de lijst afgewerkt is - en de winkelwagen vol - gaan we terug naar de kamer om te wennen aan het niets doen. Lyka grijpt de lijst met tegenstellingen en leest mijn verhaal van gisteren hard op voor. Ze begrijpt geen woord van wat ze zegt maar ze spreekt het wel goed uit. En daar gaat het in eerste instantie om. De goede resultaten hebben een positieve uitwerking op haar. Ze is een en al lach en begint steeds minder te twijfelen aan een slecht resultaat op het examen.
Het boek van Pieter Aspe - Het vierkant van de wraak - op de Kobo-ereader zorgt voor de ontspanning in de middag. Afgewisseld met de verhalen voor “Travels and Troubles”. Er liggen nog genoeg verhalen van Zuid-Korea en Maleisië op me te wachten en met een kop koffie kom in in de schaduw op het kleine balkon de middag wel door.
De Alleen voor het avondeten verlaten we nog onze kamer. Het mag dan wel vrijdag zijn maar wanneer je onderweg bent is het een dag als alle andere dagen. Gisteren heb ik voor twee dagen van de god Bacchus gehad. Dat was voor mij voldoende, een pauze is wel op zijn plaats. Rondom onze nieuwe verblijfplaats is het opvallend rustig. Een klein kaal lichtpuntje werpt hier en daar een strook warm licht op straat. Maar voor het merendeel is het donker. Dichtbij Sukhomvit zijn er veel mobiele afhaal karretjes. Driedubbel dik staan de forensen te wachten totdat ze aan de beurt zijn om hun avondeten te bestellen waarna ze zich naar huis snellen. De plaatsen om een hapje te eten en een biertje te drinken zijn schaars.
Als we er eindelijk een gevonden hebben is het menu erg kort! Pad Thai, een Thaise variant op de gebakken noedels. Deze keer zijn het rijstnoedels wel te verstaan. Het smaakt mij prima maar Lyka wat minder. Terwijl de zwaar opgemaakte vrouw de noedels staat te bakken snel ik naar de “Family Mart” om de hoek om een cola en een bier Leo te halen. Een biertje bij het eten kan zeker geen kwaad en bij een pittige maaltijd smaakt een biertje nog altijd het best.
Lyka is nu verwend met het eten. Zodra het bordje verschijnt kijkt ze naar mij met een blik van: ‘Is dit het?’
Pad Thai is een uniek gerecht uit de Thaise keuken dat je nergens anders in Azië tegenkomt. Persoonlijk vindt de flinke schep pinda’s en de gedroogde garnalen er in hemels. Maar voor nieuwkomers is het altijd even wennen aan de kleverige kluwen rijstnoedels. Hapje voor hapje dwaalt Lyka door de smaken van het voor haar nieuwe gerecht. Ze zal de komende twee maanden nog veel nieuwe gerechten leren kennen!
‘Als we alleen maar Thais eten verlies ik gemakkelijk vijf kilo!’, lacht ze hardop terwijl de kokkin vreemd onze kant opkijkt.
Dat was het dan over onze eerste hele dag in Bangkok. Nu nog een bakkie koffie en wat tv kijken. Wat we morgen gaan doen is nog niet bekend.

Thailand: Een vreemd gevoel

Bangkok (93 Building (210)

Toen ik vanochtend wakker werd en naar de ingepakte rugzakken keek voelde ik meteen dat er een einde aan een tijdperk was gekomen. Mijn eens zo geliefde Pattaya wordt verwisseld voor Bangkok. Niet zo maar voor tijdelijk! Nee, het is vandaag het begin van een lange moeilijke weg die uiteindelijk naar een Nederlands paspoort voor mijn vrouw Lyka moet leiden. Pattaya zal nooit worden vergeten - daar heb ik er teveel tijd doorgebracht en teveel meegemaakt - maar ik zal Pattaya niet zo vaak meer bezoeken. Af en toe een paar dagen om mijn oude vrienden te bezoeken en onder het genot van een koud biertje oude verhalen op te halen, maar meer zal het niet zijn. Een snel ontbijt van de 7-11 en we gaan met de motortaxi richting het busstation van Pattaya.
De Russen, Indiërs en Chinezen hebben het toerisme voor altijd veranderd! Precies zoals Kris en ik ruim tien jaar geleden hebben voorspeld. Je plaats zoeken in de bus van Pattaya naar Bangkok is voor de buitenlandse passagiers nog net zo moeilijk als twintig jaar geleden. De stoelnummers staan achter op de stoel! Voor de eerste rij is dat logisch maar voor alle volgende rijen is het zoals gewoonlijk een stoelendans.
Een stevig uit de kluiten gewassen Rus - die spieren zijn waarschijnlijk uit een chemisch preparaat gekomen - laat iedereen in zijn moedertaal weten dat hij het er het niet mee eens is dat hij voor de tweede keer van plaats moet wisselen. Hij is groot en hij is luid! Hij spreekt geen woord engels dus is er niemand in de bus die hem de helpende hand zal toesteken.
Een Thais meisje met een kilo of tien overgewicht - het grootste probleem in de opkomende economieën van Azië - komt met een sjacherijnig gezicht op het kabaal af en trekt zonder een woord te zeggen de kaartjes uit de hand van de razende Rus. Er valt een stilte in de bus want de twee zijn nu het leidend voorwerp en de medepassagiers willen graag weten hoe dit afloopt. Een dikke bruine vinger gaat naar het papieren kaartje en wijst het stoelnummer aan. De rus brengt zijn grote kop dichter naar het buskaartje terwijl zijn hoofd rood van woede kleurt. Vervolgens gaat dezelfde dikke bruine vinger naar een nummer achterop de stoel die zich direct naast de twee kemphanen bevind.
Ze kijkt hem recht in de ogen met een blik van: ‘Wat zijn jullie toch ongelofelijke domme imbecielen!’
Een minderwaardige blik naar het paar volgt en zonder een woord te zeggen draait ze zich weer om en verlaat de bus. Het Russische echtpaar zoekt in alle stilte hun stoelen op en kijken elkaar onbegrijpend aan.
Zodra de stoelendans over is worden de koppen geteld en als alle stoelen gevuld zijn gaan we op weg naar Bangkok. Een nieuw avontuur tegemoet. Er raast van alles door mijn hoofd terwijl de bus over de snelweg naar het noorden raast. Zeven weken Bangkok, 49 dagen in een wereldstad die ik altijd lief heb gehad. Nieuwe ervaringen maar ook veel veranderde ervaringen sinds ik hier 14 jaar geleden voor de eerste keer arriveerde. Weinig is gelijk gebleven. Dat is de tand des tijds in de naam van vooruitgang.
In de kan ik mijn ogen niet openhouden. Ik sluit het boek op mijn Kobo-ereader af en kijk naast me. Lyka ligt met haar ogen dicht naar de muziek op haar iPhone te luisteren. Vandaag - als hoge uitzondering - vecht ik niet tegen de slaap en sluit voor een moment mijn ogen. Dan gaat de reis ook sneller! Met een grote bocht zwaait de bus Sukhomvit Road op als teken dat we nu dichtbij onze bestemming zijn gekomen. Ik hou mijn ogen open om zoveel mogelijk informatie te verzamelen over de buurt waar we nu terecht zijn gekomen.
Daar is de “Tesco Lotus” naast het “On Nut” BTS station! Hier moeten we eruit. Het is warm in Bangkok, warmer dan in Pattaya dat aan zee ligt. We gooien de zakken op onze ruggen en gaan op weg naar Soi 93. Het is een stevige wandeling en ik merk aan Lyka dat er een vleug van enthousiasme in haar opkomt als ze de Soi (zijstraat) ziet waar haar school is gevestigd. Linksaf en de verte zien we het witte gebouw liggen dat voor bijna twee maanden ons thuis zal zijn.
Alle officiële zaken worden aan de balie afgehandeld en met een extra sleutelkaart op zak gaan we naar de kamer die al op ons ligt te wachten. Ik kan me de plaats van de kamer in het gebouw nog goed herinneren maar het interieur is toch weer een verrassing. Voor de 5000 Baht per maand excl. elektriciteit is het meer dan zijn geld waard! Deze kamer is completer dan vele kamers waar ik in de afgelopen 15 jaar heb geslapen.
We pakken onze rugzakken een beetje uit om de eerste plaatsen voor onze spullen te vinden. Handdoeken hier, medicijnen daar, instant koffie op de magnetron enz. enz. Het valt wel meteen op dat er niet al teveel stopcontacten zijn dus een verdeeldoos moeten we zeker niet vergeten te kopen!
Bij het eerste de beste restaurant waar er wordt gebakken - er zijn hel veel restaurants met noedelsoep en gewoon rijst met een lauw bijgerecht - vallen we neer en bestellen de Thaise klassieker “Pad Krapow Moo, Kai Dao”. Vol onbegrip kijkt de vrouw me aan waarna er een man verschijnt die - nadat ik het nog een keer tegen hem heb herhaald - bijna hetzelfde tegen de vrouw zegt. Maar toch klinkt het anders en ik vermoed dat ze van buiten Bangkok zijn en hier zijn neergestreken om hun geluk te beproeven. Het eten smaakt er niet minder om hoewel het wel een beetje pittiger is dan we gewend zijn.
‘Laten we onze eerste dag in Bangkok vanavond maar meteen vieren!’, stel ik voor en Lyka stemt er zonder probleem mee in.
Bus nummer 511 - met airconditioning - brengt ons samen voor 38 Baht naar Banglampoo waar de wereldberoemde “Khao San Road” ligt. Een paradijs voor Backpackers die de tand des tijds heeft doorstaan en waar ik veel vrienden heb. Shoarma van Shoshanna staat er vanavond op het menu, het is nog te vroeg voor het eten dus gaan we eerst maar een biertje drinken.
In een zijstraatje achter de tempel vallen we neer en bestellen een grote bier Leo. Er is al een groot gedeelte van de spanning van ons afgevallen. Lyka is ontspannen en nipt van haar ijskoude biertje met een klontje ijs. We kijken samen naar de optocht van mensen die aan het terras voorbij trekt. Het lijkt wel een circusoptocht! Mensen uit alle uithoeken van de planeet gestoken in bonte kledij trekt aan ons voorbij. Maar zij kijken ook naar ons en af en toe zie ik er een over zijn schouder kijken.
‘Een oudere man met zo’n jong meisje! Het zou niet mogen!’
Van een biertje komt een tweede en wie mij kent weet dat de serie biertjes gewoon verder gaat totdat ik er genoeg op heb. Dus er zit niets anders op dan hier te eten! Zonder het menu te raadplegen bestel ik een salade van glasnoedels met zeevruchten en Lyka zoekt een vis uit die op de BBQ gaat. Nog een biertje voor tijdens het wachten en de avond kan voor ons niet meer stuk.
De salade heb ik wel eens lekkerder op - ik denk dat hij niet op het menu voorkomt en dat een geïmproviseerde salade is geserveerd - maar de vis voldoet aan alle eisen die je aan een vis op je bord kan stellen. We hebben een flinke trek dus het eten is zo verdwenen.
Het wordt tijd om verder te gaan en een paar mensen hallo te gaan zeggen op “Khao San Road”.
Ik ken Nok al 14 jaar. Altijd op dezelfde plaats bezig met dezelfde jongleer ballen. Haar assortiment wisselt wel van jaar tot jaar en van de opbrengst kan ze er nog steeds komen. We gaan samen op de foto en ze fluistert in mijn oor: ‘Happy New Year for Kris, Hennie (Loch), Tettje en Henk (de Vries)!’
Warme momenten in de zwoele avondlucht van Bangkok.
Na een biertje vertrekken we weer want het is anderhalf uur met de bus naar ons hotel. Terwijl we staan te wachten aan de brede straat komt er voor een moment de twijfel in me op om toch maar een taxi te nemen. Maar gelukkig brengt Lyka me op andere gedachten. Even later razen we in bus 2 door de verlaten straten van Bangkok.
Sneller dan verwacht stappen we uit net voor Soi 91 en lopen samen voldaan naar ons hotel. De verplaatsing is geslaagd en we hebben beiden een goed gevoel over ons nestje voor de komende zeven weken. Welterusten.

Thailand: Een jaar in eten

Pattaya (Boxing Roo (5)

Het afgelopen jaar was een jaar van veel veranderingen. Ook in 2013 gaat er - tenminste daar ga ik vanuit - ook veel veranderen. Morgen verhuizen we naar Bangkok waar Lyka op 7 januari aan de inburgeringscursus gaat beginnen. Zes weken intensieve begeleiding bij het Nederlands leren spreken en de Nederlandse geschiedenis en cultuur verkennen. Vier dagen na de laatste lesdag heeft ze dan op 19 februari op de Nederlandse ambassade het examen. We gaan er vanuit dat ze de eerste keer zal slagen waarna we de volgende dag een MVV gaan aanvragen. Zodra die wordt afgegeven komen we naar Nederland waar we het traject om Nederlander te worden voor haar opstarten. Een lange en tijdrovende procedure die een Nederlands paspoort voor mijn vrouw moet opleveren.

Maar nu nog even een terugblik naar 2012! Er zijn 55 minder verhalen op mijn blog verschenen dan in 2011. Dat heeft zijn redenen, wij zijn minder op reis geweest en een vrouw heeft ook veel aandacht nodig. Ik heb het lezen herontdekt en geniet elke dag wel een uurtje of twee van mijn Kobo-ereader. In 2013 hoop ik weer voldoende te kunnen schrijven en jullie te vermaken met onze avonturen.

Het thema van de terugblik naar 2012 is eten en voedsel in de landen die we bezocht hebben. Vroeger werd er nog wel eens geklaagd over al die foto’s van mijn eten maar tegenwoordig zie ik ook veel foto’s van de borden vol met heerlijkheden bij mijn vrienden op Facebook voorbij komen. Misschien heb ik wel aan de wieg van een trend gestaan?

Januari 2012

Mee Goreng op een terras is Kuala Lumpur

Februari 2012

Onbekend voedsel op een avondmarkt in Maleisië

Maart 2012

Gestoomde broodjes gevuld met kip en varkensvlees voor ontbijt in Singapore

April 2012

Bitterballen in Nederland

Mei 2012

Tortellini met rauwkost thuis aan tafel

Juni 2012

Haring op toast in de rust van het EK voetbal

Juli 2012

Gebakken visje eten in Thailand

Augustus 2012

Shoarma met patat in Bangkok

September 2012

Kip met Griekse salade thuis in Zaltbommel

Oktober 2012

Kip Tandoori met lamskerrie is Kuala Lumpur

November 2012

Dolsot Bibimbap in Jeonju (Zuid-Korea)

December 2012

Diner in de slaaptrein van Alor Setar (Maleisië) naar Bangkok

Op tweede dag van 2013 en met een heel nieuw jaar voor de boeg wens ik jullie een sprankelend, gezond en vooral smakelijk 2013 toe. Wij gaan morgen op stap en worden overmorgen wakker in een nieuwe wereld die “naar school in Bangkok” heet.