Frankrijk: Verboden voor Campers!

Availles-en-Châtellerault (Bij het sportpark), dinsdag 27 november 2018

Zo’n nachtje op de camping heeft toch wel zijn charmes! Ik slaap gewoon beter omdat mijn onderbewustzijn minder alert hoeft te zijn, voor mijn gevoel dan. Afgebakken baguette met abrikozen confiture en appelstroop. Zwarte koffie en een laatste bezoek aan een full size toilet, het is en blijft behelpen op zo’n klein potje in de camper.
Dan gaan we rijden en voor vandaag, 85% kans op regen heb ik gekozen voor een route langs de Loire die ons via de “l’Abbaye Royale de Fontevraud“ naar het Nationale Monument “Oradour-sur-Glane” brengt. Hoewel we redelijk vroeg zijn slaan ons boodschappen en het tanken van LPG-gas het schema in de war. Ongemerkt neemt het allemaal veel meer tijd dan we hebben verwacht.

Na een stevig stuk rijden langs de rivier drinken thee op een mooie parkeerplaats naast de Loire. Wat schetst onze verbazing, er staat nog een schitterende oude Hymer camper met Nederlandse kentekenplaten. We hebben elkaar opgemerkt! Na een kort gesprek met de bewoners, die ook op weg zijn naar Spanje, drink ik met Lyka thee en stel ik voor dat we bij de abdij onze broodjes voor de lunch eten. Laat die abdij nu een stuk verder zijn dan gedacht!  Niet in kilometers maar in tijd. De Garmin leid ons over smalle asfalt stroken die niet zouden misstaan in Parijs-Roubaix!

Wanneer we dan eindelijk in “Fontevraud-l’Abbaye” arriveren blijkt de hele omgeving rond de abdij verboden voor campers. Eigenwijs als ik ben doe ik een tweede, en derde, poging via een andere toegangsweg maar ook hier rijden we tegen de verbodsborden aan. Dat laatste verbodsbord is anders dan de anderen, heel erg klein en haast onleesbaar! Een echte geldmachine voor toeristen met campers die dit verbodsbordje niet hebben opgemerkt.
Er zit dus niets anders op dan verder te rijden! Bij de eerste de beste picknick plaats langs een doorgaande weg verscheuren we de broodjes als hongerige roofdieren! Het loopt al tegen twee uur in de middag en het is al een hele tijd geleden dat we hebben ontbeten!
Dan gaat de voet op het gaspedaal en we proberen zo ver als mogelijk naar het zuiden de rijden. Alles wat we vandaag onder onze wielen door laten glijden hoeven we morgen niet meer te rijden. Toch valt dat ook nog eens tegen op de smalle binnenwegen van het Franse platteland! Niet dat het mij wat uitmaakt want we zijn op reis dus waar we slapen is niet zo heel erg belangrijk. Vanavond speelt AJAX haar uitwedstrijd in Athene tegen AEK en die wil ik voor geen goud missen. Een goede rustige parkeerplaats in een dorp met een prima 3G ontvangst is voor vandaag een absolute must!

Zo komen we naast het sportveld in “Availles-en-Châtellerault” terecht. Een prima plaatsje met de warme bakker net om de hoek. Laat die bakker nu ook nog eens lokale cider verkopen. € 1,90 voor een grote fles van 75 cl is toch lachen? Na een korte sessie op het internet, KPN bevalt me met de dag beter, begin ik snel aan het avondeten. Om zeven uur wil ik achter de iPad zitten en voetbal kijken!

De varkenskarbonade met bloemkool en gebakken aardappelen smaakt beter dan ooit. Het is een heerlijke voetbalavond geweest wanneer ik in bed kruip. Morgen weer verder naar onze volgende bestemming.

Frankrijk: Weinig te melden

Rochefort sur Loire (Camping Les Plages de Loire), maandag 26 november 2018

Dit is dus een van die dagen dat we weinig te melden hebben. We rijden wat, we eten wat, we plannen wat en zijn op weg naar een camping om ons te douchen en de was te doen.

Zoals verwacht is het een heerlijk plaatsje hier. Heel erg rustig en ook mooi! Om half negen loop ik even naar buiten om de motor van “de Oude Dame” te laten warmdraaien.

Ik geniet van het uitzicht en wat ik zie kan me ook bekoren. Mist hangt in de vallei en door de dunne mistlaag zie ik een blauwe lucht zonder wolken. Het is een heldere nacht geweest en het weer is dus het tegenovergestelde van wat er is voorspeld en wat we hebben verwacht. Het zou wel eens een mooie zonnige dag kunnen worden.
We laten Bretagne voor wat het is en gaan weer naar het oosten, landinwaarts. In de winter zijn er maar weinig campings geopend dus moeten we onze route goed plannen. We willen geen kilometers vreten als een vrachtwagenchauffeur maar we willen ook niet na twintig kilometer rijden de hele dag op een camping staan!

Naast een kunstmatig meer genieten we van onze lunch. Lidl is ondertussen weer bezocht en de voorraad is weer voor een dag aangevuld. Daarna sukkelen we op ons gemak richting “Rochefort sur Loire” waar “Camping Les Plages de Loire” ons doel voor vandaag is. Vanochtend heb ik ze gebeld of ze open zijn en dat blijkt dus ook het geval te zijn.
Bij aankomst is er ook een kleine tegenslag! De wasmachines en wasdrogers zijn wegens onderhoud niet beschikbaar. Voor € 15,- p/n had ik wel wat meer verwacht. Maar ja, de volgende keer wanneer ik telefoneer dus ook naar de wasmogelijkheden vragen!

Zodra de camper stil staat gaan we aan “de Paal”, campertaal dat betekend dat de camper aan het elektriciteitsnetwerk van de camping wordt aangesloten, en gaan we op zoek naar de douche. Ook deze douche heeft nukken en is niet perfect maar alles is honderd procent beter dan de douches van onze laatste halteplaats. Er hoeft om de dertig seconden geen knop te worden ingedrukt en de temperatuur van het water is goed te regelen. Gewassen en geschoren zitten we al vroeg in de camper onze eigen dingen te doen.

Het koelvak van de koelkast in de camper raakt bijna leeg want de laatste varkenshaas gebruik ik om saté te maken. Samen met Bami Goreng en een gebakken ei is het voor ons een heerlijke maaltijd.
Veronica Inside op de iPad met een koud biertje binnen handbereik en de avond is zo om. Van nieuwsuur kan ik alleen maar treurig en droevig worden! Allemaal gezeur om te verhullen dat er nog veel serieuze problemen in Nederland moeten worden opgelost. Allemaal rookgordijnen en maatregelen om de vrijheid van een ander individu in te perken en te beperken.
‘Vrijheid! Blijheid!’, denk ik dan maar in de camper.
Wat ben ik blij dat ik nu leef en niet over vijftig jaar! Voor mijn gevoel gaan we naar een gereguleerde totalitaire samenleving waar het individu totaal ondergeschikt word aan de staat! 1984 hebben ze niet gehaald maar in 2084 zal het boek van “George Orwell” waarschijnlijk nergens meer te verkrijgen zijn.

Frankrijk: Regen

Tréhorenteuc (Op de parkeerplaats net buiten het dorp), zondag 25 november 2018

De beloofde regen is gearriveerd. Vanaf zeven uur, het moment dat mijn wekker voor de eerste keer afloopt, horen we de druppels op het dak. Ik draai me nog maar eens om en wacht tot de wekker voor de tweede keer afloopt. Acht uur is een prima tijd om met dit slechte weer op te staan!
Pissen, ketel op het gas, gordijnen open en tot mijn grote verbazing kijk ik tegen een grote witte camper aan die ik de afgelopen nacht absoluut niet heb gehoord. Ik slaap dus goed in de alkoof boven de cabine!

Op Buienradar zie ik het wolkendek rondjes draaien over Normandië! Na het geluk dat we gisteren hebben gehad is het vandaag een dag rijden richting het zuiden. Daar schijnt de zon hoewel er ook lage temperaturen zijn. Ik hoop dat we voor de sneeuw over de Pyreneeën geraken. Eenmaal in Spanje kunnen we zelf kiezen welke kant we opgaan.

Vanuit de cabine aanschouwen we het natgeregende landschap van Bretagne. We zijn alweer een streek verder naar het zuiden. Bretagne is een mooi en oud landschap, dat is te zien en te voelen. Overal staan loofbomen in hun oranjebruine tooien en een verdwaalde dennenboom valt op door zijn donkergroene naalden. Het is een magische omgeving.
Overal op de akkers staan nog gewassen die geoogst moeten worden. Het is zondag en het is heel rustig op de weg dus rijden we in eenzaamheid naar het zuiden, de grote steden vermijdend. Op de Nederlandse radio horen we dat de Franse regering de protesten in de kiem wil gaan smoren. Is dat nog wel mogelijk? Ik krijg het gevoel dat de mensen hier het zat zijn om te worden uitgeknepen en er niets voor terug krijgen.
We passeren een Carrefour met een uitnodigende brandstofprijs, € 1,44 voor een liter diesel is in Frankrijk na de accijnsverhoging een koopje. Ik maak van de mogelijkheid gebruik om nog even snel verse olijven te kopen. De enorme supermarkt is leeg, er is geen levende ziel te bekennen en de goed gevulde koeling en stapels verse groenten lijken haast surrealistisch in de lege grote supermarkt. Er blijft nog een verpakking “wokgroenten” aan mijn handen kleven voor de maaltijd van morgen. Het is voor de eerste keer dat ik zoiets zie dus dat gaan we proberen. Het kan maar gekocht zijn!

We rijden en rijden totdat we aan het einde van een doodlopende weg een mooie parkeerplaats voor de lunch vinden. Uit het WOMO-boekje want dat heb ik ondertussen opgediept en we gaan nu een stukje route rijden. Niet dat het wat uitmaakt maar je hebt in ieder geval wel een idee over wat er zo allemaal om je heen te zien is.

In Tréhorenteuc vinden we het genoeg voor vandaag! Elke dag rijden begint een beetje te vervelen en een vrije middag is best wel fijn! Op de eerste de beste lege parkeerplaats parkeer ik “de Oude Dame” met haar neus naar de weg. Even tijd voor mezelf! Dik aangekleed en bewapend met mijn camera ga ik een stukje wandelen in het kleine kerkdorp.  

Frankrijk, en vooral het platteland, is erg fotogeniek. Wat denken jullie van die eeuwenoude bewoonde huizen? Hier zou je toch ook wel willen wonen?          

Enkele stappen verder kom ik bij de dorpskerk die wijd in de omgeving bekend staat om haar gebrandschilderde ramen. Ergens heb ik gelezen dat de Bretonse kruisvaarders hier gingen bidden voordat ze aan hun lange tocht naar het heilige land begonnen. Ik heb het stukje tekst niet meer terug kunnen vinden, dus moet ik de waarheid deze keer in het midden laten.
Mijn korte wandeling heeft me ook geleerd dat er een stukje verderop een tweede parkeerplaats is die het startpunt is voor een wandeling naar de "l'Arbre d’Or”, de gouden boom. We zijn namelijk in het land van Merlijn de tovenaar en Sir Lancelot de onbevreesde ridder die vliegende draken met zijn zwaard bevocht.
We hebben lang genoeg op onze krenten gezeten en een wandeling met een doel is weer welkom. De camper wordt verkast naar de veel drukkere parkeerplaats. Deze zal vannacht ook wel leeg zijn en we staan een stuk verder van de weg. Het lawaai van het langskomende verkeer zal hier zeker minder zijn. We kleden ons opnieuw aan gaan op stap.

We hoeven niet zo ver te lopen om bij de gouden boom te komen. Helaas is het pad verderop moeilijk begaanbaar dus houden we het bij een bezoek aan de gouden boom. Bij terugkomst genieten we nog van een beker hete thee en terwijl de kachel zachtjes snort kijk ik wat Nederlands voetbal op de iPad. Wat is er in twee jaar, sinds onze vorige reis naar Spanje, toch alweer veel veranderd!

Het was in ieder geval weer een mooie dag vandaag, dat hadden vanochtend in de regen niet kunnen bedenken! Een Hollandse maaltijd van bloemkool met verse worst maakt het feest compleet. Morgen is het alweer maandag en gaan we op zoek naar een camping waar we de was kunnen draaien. De wasmand begint zo langzaam uit te puilen!

Voordat ik nog een naar NOS Studio Voetbal ga kijken maak ik nog even een kaartje om te zien hoe onze route tot nu toe is gereden.