Spanje: Het weer klaart op

Sant Ramon (naast het park)

Hoewel de straat nog nat is van de gevallen regen valt het me meteen op dat het buiten wat aangenamer is. Het is nog steeds fris maar het is al wel een enorm verschil met gisteren. Het afval gaat in de grote container aan de andere kant van de straat, die afvalcontainers staan overal in Spanje dus je afval is nooit een probleem, en de broodjes gaan in de oven.

We gaan weer rijden vandaag. Richting het warmere oosten. Dat de hele dag maar rijden maakt dat er maar weinig te vertellen is en dat ik ook weinig foto’s maak. Onderweg tijdens een pauze staan we naast een brug over een kloof waar het gevallen regenwater zich als een razende stroom een weg er doorheen baant.

Verder zijn het vergezichten met zonnige perioden en af en toe een pauze om wat te drinken en de benen te strekken. Het is vreemd om vrij te rijden. Ik mis de WOMO routes met hun punten van interesse en de picknickplaatsen. Nog twee dagen rijden en dan hopen we aan de middellandse zee te zijn.

We proberen voor het eerst de pizzasteen in de oven! Het is geen succes. Er moet wat veranderen aan deze opstelling. Ten tweede heb ik ook ernstige twijfel bij de kwaliteit van de goedkope pizza van de Lidl. Die moet ik ook maar wijzigen.
We proberen wat van de Italiaanse langspeelplaat te eten maar de smaak èn tekstuur van de pizza vallen bij geen van ons beiden in de smaak dus verdwijnt de pizza in de berm. Met vallen en opstaan zal ik het wel onder de knie krijgen. Het is nu eenmaal moeilijk om te bakken in de oven zonder een thermometer om je te begeleiden.

Tijdens het doorkruizen van een anoniem klein dorp in de voetheuvels van de Pyreneeën zie ik vanuit mijn ooghoek een mooi plaatsje om te slapen. Hoewel we slechts 30 Km/u rijden zijn we er voorbij voordat ik kan reageren. en snelle blik op de gps en met een kleine omweg staan we enkele minuten later op de schitterende plaats voor de nacht.
Ik bekijk de plaats nog een keer van alle kanten en zorg dat ik er zeker van ben dat we niemand in de weg staan.
Geen rommel, geen overlast en niemand in de weg staan is de basis van probleemloos vrij parkeren met de camper. Ik ruik de geur van de houtvuren, een ouderwetse geur, en kom tot de conclusie dat we hier prima staan.

Met de restjes uit de koelkast kook ik een gemakkelijke maaltijd. Pasta met broccoli en verse chorizo saucijzen. Het smaakt prima met een flinke schep Parmezaanse kaas.
De wijn smaakt zo goed bij de maaltijd dat ik maar besluit om de fles leeg te maken. Het is tenslotte donderdag en dan neem ik altijd een extra slokje.
De serie Contaiment maakt mijn avond af. Vier afleveringen zelfs! Dan gaan we een beetje aangeschoten slapen. Het is hier stil in het dorp, muisstil.

Spanje: Regen, Sneeuw, Kou en Kilometers

Ayerbe (langs de straat)

Wat was het ongelofelijk koud vanochtend! Buiten dan, binnen was het een aangename zeventien graden en een ideale temperatuur om in te slapen. We hebben in ieder geval de afgelopen nacht allebei goed geslapen.
Na een ontbijt van croissants en Pains au Chocolat gaan we vroeg op weg. We willen namelijk snel weg naar het oosten, naar de Middellandse Zee. Het regent sinds gisterenavond onafgebroken en het is vreemd om de weg die we gisteren hebben gereden vandaag in omgekeerde richting te rijden. We weten allebei wat er komt, de bruggen, de kloven en de dorpjes. Het is allemaal bekend gebied.
Gereedstaande sneeuwschuivers aan de rand van een bergdorp bevestigen dat onze beslissing de juiste is geweest. Hoewel we alleen regen hebben gezien gaan we er toch van uit dat de vakkundige sneeuwploegen weten wanneer ze aan de slag moeten.

Het is buiten zo koud dat ik zelfs moeite heb om de cabine tijdens het rijden warm te stoken! Om half twaalf is het eindelijk tijd om een bakkie hete thee te nuttigen. Op een eenzame verlaten parkeerplaats naast een politiebureau eten we in stilte een koekje en drinken hete thee. Het is niet de moeite om de kachel aan te steken dus zitten we dik aangekleed in het woongedeelte van de camper.

En dan komt de natte sneeuw! Ik voel me ongemakkelijk want het is eeuwen geleden dat ik met winterweer heb gereden. Dan schakelt koning winter een tandje hoger en de natte sneeuw gaat over in èchte sneeuw. De wijngaarden links en rechts van ons worden langzaam wit. De driehoekige waarschuwingsborden met een sneeuwvlok er op maken me alleen maar zenuwachtiger. Tegemoetkomend verkeer heeft steeds vaker een witte muts op de motorkap. We kijken elkaar verbaasd aan en in een groot onzeker zwijgen en uiterst geconcentreerd rijden we richting het oosten op de vertrouwde N-232.
Het is al over één uur in de middag wanneer we bij dezelfde Lidl als twee dagen geleden stoppen om wat boodschappen te doen en te eten. Ik koop altijd meer dan op de lijst staat dus ook vandaag. Met de kerst in aankomst zijn er veel Spaanse wijnen in de aanbieding voor prijzen waarom je alleen maar kan lachen. Drie flessen wijn voor € 7,21! Dat is toch een koopje? Stokbrood met knakworsten! De koude maakt extra hongerig en de warme knakworsten gaan er goed in.
We hebben voor vandaag geen doel gesteld maar we willen zo ver mogelijk komen. De sneeuw verdwijnt weer en gaat langzaam over in een motregen. We rijden en rijden en helaas maak ik een foute berekening op de GPS waardoor we op een verkeerde weg uitkomen. Hier in Spanje leiden niet alle wegen naar Rome dus willen de kilometers niet meer opschieten.
De provinciale weg met het nummer A-125 is een smalle en slecht onderhouden weg door het midden van niets. Door het vele hemelwater zien we dat de beekjes in kleine krachtige stromen zijn veranderd. De weg is op plaatsen overstroomd dus moet we met een zeer lage snelheid door het water omdat ik op geen enkele manier kan inschatten hoe diep het water is en/of er misschien obstakels, zoals grote stenen, op de weg liggen.

Om iets over half zes, erg laat voor ons doen, stoppen we in een plaatsje genaamd “Ayerbe” voor de nacht. Het schemer is al haast in de nacht overgegaan en we parkeren gewoon in een zijstraat van de hoofdweg. Het regent nog steeds grote vette druppels en met dit hondenweer is er toch niemand op straat.
Eenmaal samen in het woongedeelte maken we alles op orde en ik begin meteen aan de maaltijd. Tijdens het snijden, bakken en koken blijft dat “Ayerbe” in mijn hoofd zingen. Zodra alles in de pan op het kleine gasfornuis staat heb ik even tijd en gaat mijn MacBook open. Ik kom tot de ontdekking dat we acht dagen geleden hier op de camping hebben overnacht. Het is een vreemde gedachte dat we vandaag dezelfde afstand hebben overbrugt als in de afgelopen acht dagen bij elkaar! Psssst zegt mijn halve liter Bavaria bier en het ontspannen is begonnen. De kachel snort, het eten staat op het gas en Lyka leest een boek.

Thais varkensvlees met gebakken groenten en rijst. Daar moeten we het vanavond mee doen. Het smaakt ons meer dan uitstekend. Na het eten gaat de radio aan, nou ja, internet radio met langs de lijn. PSV in Spanje maar helaas ook hier niet op TV. Het is de commercie die wint. Met een rood wijntje binnen handbereik wacht ik op de aftrap en de wedstrijd. Ouderwets!
Maar lang kan het commentaar me niet boeien! Nog binnen een kwartier zit ik TV te kijken. De Amerikaanse tv-serie “Containment” is een remake van de Vlaamse serie “Cordon”. Ik ken de loop van het verhaal het is alleen de uitvoering die anders is. Het is vermakelijk, de eerste drie afleveringen smaken naar meer!

Spanje: Een mislukt experiment

Arija (Camping Playa de Arija)

Gisteren voor het slapen gaan hebben we besloten om de kachel bij wijze van proef een nachtje uit te laten. De thermostaat van de kachel werkt niet dus we moeten de temperatuur regelen met de gaskraan. Dat is niet gemakkelijk kan ik jullie verzekeren. Dus in plaats van een behaaglijke twintig plus graden gaan we nu voor een natuurlijk lage temperatuur van, geen idee, enkele graden hoger dan de buitentemperatuur?
De hele nacht heeft de koude me gebeten en uit mijn slaap gehouden. Elk lichaamsdeel dat ook maar voor een moment onder het dekbed vandaan kwam, met uitzondering van mijn hoofd, werd binnen enkele minuten onaangenaam koud en maakte me wakker. Het was dus een hele slechte nachtrust maar de les is geleerd. We hebben èn een verkeerd dekbed bij ons èn we laten de kachel voortaan ’s nachts maar branden.
De thermometer geeft buiten ruim zes graden aan en binnen is het een hartverwarmende negen graden! Het kippenvel staat op de fluitketel! Dat gaat dus niet meer gebeuren deze reis, beter te warm dan te koud.

Als ook Lyka de relatieve kou trotseert, de kachel heeft de temperatuur tot twintig graden opgestookt, ga ik gelijk aan de slag met het ontbijt. Dat moet vandaag wel stevig zijn met deze temperaturen dus eieren met spek zijn op zijn plaats.

Na het ontbijt verlaten we onze rustige plaats voor de nacht en rijden richting het noordwesten van Baskenland. In een gehucht genaamd Soncillo drinken we thee. Hier realiseren we ons dat het weer dus ècht veranderd is. Het is op dit uur nog steeds steenkoud en een snijdende wind gaat tot op je botten. Voor een moment twijfel ik om met de trekvogels naar het zuiden te gaan. Maar niet voor lang. We hebben een kachel en gas is geen probleem dus blijven we nog zolang het weer het toelaat onze route afmaken naar de noordwestelijke punt van het Iberische schiereiland.

Na de thee is het niet ver meer naar de camping in Arija, “Camping Playa de Arija” is vanzelfsprekend leeg maar geopend. Ik kan de eigenaar wel begrijpen want er zijn twee ploegen aan het werk, onderhoud en nieuwbouw, dus elke euro is meegenomen.
Hoewel de € 21,- niet in verhouding staan tot de geleverde service kunnen wij er prima mee leven. Het is een mooi gelegen camping aan een meer en ik weet dat het zomers hier fantastisch mooi moet zijn.
We hebben weer een warme douche, helaas geen mogelijkheid om de was te doen, elektriciteit en de verdiende rustdag. Het is vandaag dag 21 van ons avontuur naar Spanje en Portugal dus een vrije middag hebben we wel verdient.
Grote schoonmaak in de camper door Lyka en grote schoonmaak door mij op de MacBook. Verhalen afmaken en foto’s verwerken, de achterstand wegwerken en een beetje luieren.

Omdat we onderweg geen enkele winkel hebben gezien moet ik vanavond weer improviseren. We gaan voor de aardappels, verse chorizo varkenssaucijzen en het restje diepvries groenten. Het lijkt niet veel soeps maar we zijn dankbaar en het voedt de hongerige magen.
Vanavond drinken we Spaanse champagne, van de “Bodega Muga” uit Haro. De fles was droog en het verstand in de fles. Op de thermometer lezen we dat het om half tien buiten twee graden Celsius is! Twee graden! We hebben geen winterbanden en geen zin in vorst, sneeuw hebben we al gezien en we maken gebruik van het beste dat een camper te bieden heeft.
We gaan morgen richting de Middellandse Zee!