Nederland: Dromen van Zaltbommel

Pattaya (Doughy's GH (14), maandag 22 april 2013

Eindelijk is onze laatste dag in Thailand aangebroken, de dag voordat we teruggaan naar Nederland. Het was een ongeplande, lange en opwindende reis van ruim zes maanden. Een reis die begon in Thailand en ons via Maleisië naar Zuid-Korea bracht. Het hoofddoel van deze reis.
Toen we weer terug in Maleisië waren kwam voor ons de grote ommekeer! We hadden het al vaker besproken, maar steeds werd het door Lyka uitgesteld naar een later tijdstip. In de slaaptrein van Alor Setar naar Bangkok - op 3 december 2012 - kwamen we overeen dat Lyka de “inburgeringscursus in het buitenland” voor het visum voor Nederland zou gaan doen. Vanaf het moment dat ze ermee had ingestemd had ze er alweer spijt van en keek er enorm tegen op.

Voor mij braken er toen hele drukke tijden aan! Ik moest van alles en nog wat regelen, en betalen, voordat we aan die school konden beginnen. Zonder dat Lyka het wist had ik al bij diverse inburgeringsscholen informatie ingewonnen en het was voor mij ook een moeilijke keuze.
Pattaya òf Bangkok?
Uiteindelijk hebben we samen voor Bangkok gekozen. De school van Richard - “Nederlands leren in Bangkok” - leek ons na een kort oriënterend gesprek met de cursusleider de beste. Richard kwam prima over! Serieus, toegewijd en een hoog slagingspercentage. Daar ook nog bij dat wanneer we in Bangkok naar school zouden gaan Lyka niet de afleiding van haar vriendinnen in Pattaya zou hebben.
Niet ver van de school werd er een mooie kamer gevonden en wij betrokken net na het nieuwjaar deze nieuwe kamer voor twee maanden in Bangkok. En om eerlijk te zijn vond ik het heerlijk om weer eens voor langere tijd in deze bruisende metropool door te brengen. De cursus zou op 7 januari beginnen en op 15 februari klaar zijn. Lyka had op 19 februari een afspraak op de Nederlandse ambassade om het examen af te leggen. Dat was allemaal op voorhand vastgelegd en betaald.
Het waren zoals verwacht twee heerlijke maanden in Bangkok. We maakten nieuwe vrienden, ontdekten nieuwe gerechten in de duizenden restaurants, gingen op stap om een ijskoud biertje te drinken en studeerden elke dag een paar uur de Nederlandse taal. Halverwege de cursus was het duidelijk dat Lyka er goed voor stond en menig middag, en avond, luisterde ik naar haar stem terwijl ze hardop de Nederlandse zinnen herhaalde die uit de oordopjes van haar iPod kwamen. Ze was toegewijd zoals ik het nog nooit van haar gezien had. Het was duidelijk dat ze het niet alleen deed om mij een plezier te doen. Ze zag zelf ook een toekomst voor ons in Nederland.
Het examen op de Nederlandse Ambassade verliep prima en op 20 februari konden we samen met het diploma “inburgeren in het buitenland” eindelijk het MVV visum voor haar aanvragen.
Maar die visumaanvraag bij de Nederlandse ambassade liep niet geheel op rolletjes! Een week voor het examen had ik onze tickets van 27 februari naar 23 april verzet. Twee maanden om de aanvraag te verwerken leek mij persoonlijk wel voldoende. Lyka had enkele maanden geleden binnen drie dagen een meerjarig visum voor de Schengen staten gekregen.
De dagen verstreken en het leek er erg lang op dat ook de nieuwe datum niet zo worden gehaald, met enorm veel stress tussen ons als gevolg. Gelukkig kregen we op 17 april het goede bericht dat de IND een positief advies had afgegeven. We kunnen met een gerust hart op 23 april naar Nederland vliegen.
En daar zitten we dan samen op de kamer! We zijn net klaar met pakken en kunnen het niet geloven hoeveel rotzooi je in vijf maanden bij elkaar kan verzamelen. Natuurlijk gaan er ook wat spullen mee terug die anders in een doos bij vrienden achterbleven. We gaan nu voor een heel lange tijd naar Nederland.
Een laatste biertje en Bacardi Breezer, voor de laatste keer een visje eten bij “Kiss food and drink”, afscheid van vrienden nemen en dan naar bed.

En waar dromen we dan van?

Mooie fietstochten langs de rivieren

Lekker eten

De Bommelse toren

Een biertje bij ‘t Stadscafé en in de Spin

Een lege Boschstraat op zaterdagavond

En nog heel veel meer, we hebben nog voldoende dromen waarvan we hopen dat die in een niet al te verre toekomst zullen uitkomen.

Nu de missie geslaagd is willen we graag met name “Kessel & Smit Makelaardij”, “van Heusden Accountancy” en alle anderen die voor ons op de meest moeilijke momenten direct klaar stonden om te scannen, te printen en te emaillen heel erg bedanken omdat het zonder jullie nooit was gelukt.
We zien jullie over twee dagen en als we elkaar persoonlijk begroeten een toast uitbrengen op de fantastische afloop van het avontuur om Lyka een vaste plaats in de Nederlandse samenleving te geven.

Welterusten, morgen om half vijf weer op.

Thailand: Watergooien

Pattaya (Doughy's GH (14)

Dat we vanochtend opgewekt uit bed komen is voor iedereen te begrijpen. Maar dat vandaag - ongeveer een week na de rest van Thailand - in Pattaya het Thais nieuwjaar wordt gevierd maakt deze vrijdag alleen nog maar leuker. Het feest is eigenlijk een enorme massa mensen die elkaar met water nat gooien. Vroeger had het wel meer symbolische achtergronden maar vandaag de dag is het - zoals zoveel van oorsprong religieuze feesten - uitgegroeid tot een toeristisch spektakel met als enig doel de kas zoveel mogelijk te spekken.
Vele jaren geleden is een burgemeester van Pattaya op het idee gekomen om Songkran een week later dan de rest van Thailand te vieren met in het achterhoofd dat de toeristen die het elders leuk hadden gevonden met honderdduizenden tegelijk naar Pattaya zouden komen om nog een weekend water te gooien. Het resultaat is helaas anders! Bijna iedereen die ik ken verlaat Pattaya voor een week met als gevolg uitgestorven straten overdag. Dat resultaat kan voor ons de pret niet drukken! Om half twee storten we ons in het feest en watergevecht!

Vijf uur - en alleen god weet hoeveel biertjes - later vallen we onze kamer weer binnen in afwachting van de bestelde pizza. Eten en slapen! Om negen uur sluiten we onze oogjes als een stel vermoeide kinderen na een dag op het strand! Nog drie mooie dagen in Thailand en we gaan naar Nederland. We kunnen het zelf haast nog niet geloven!

Thailand: Een gemist gesprek

Pattaya (Doughy's GH (14)

Na een reeks van droge dagen - mijn lichaam en geest waren echt aan wat alcohol vrije momenten toe - vond ik het gisteren weer gepast om een biertje te gaan drinken op mijn vertrouwde goedkope locatie. En ze smaakten me prima! Na zes flesjes was het tijd om weer terug te keren naar de kamer waar ik Lyka aantrof in opperste onzekerheid. Het verbaasde me ten zeerste en ik hoorde haar verhaal met open mond aan. Wat was er gebeurd?
Nadat ik was vertrokken was ze onder de douche gestapt met de muziek harder dan normaal. Geen Thai die daar over klaagt want zelf spelen ze muziek op elk moment van de dag luider dan een dove gek in een disco! Enige tijd later ontdekte ze dat ze een gemist gesprek op haar iPhone had. En dat gesprek was van de Nederlandse ambassade in Bangkok.
Ze was zo onzeker - na al die tijd wachten - dat ze niet durfde terug te bellen en wachtte totdat ik eindelijk weer terug kwam. Maar toen was het al te laat om te terug te bellen want  een antwoordapparaat vertelde me dat de ambassade al was gesloten. Met pijn in mijn buik bestelde ik pizza want ik had geen trek meer om er op uit te trekken om eten te gaan halen.
Tijdens de pizza keek ik met een half oog half naar de film “Kelly’s Heroes” , een klassieker uit het 2e wereldoorlog genre, en de andere helft van mijn gedachten was bij het telefoontje van de ambassade. Zou er dan toch een positief bericht zijn? Ik kon het haast niet geloven na die email van de IND die ik vorige week had ontvangen.
Natuurlijk heb ik de afgelopen nacht slecht geslapen maar ik ben ook scherp als ooit te voren. Het wachten tot 09:00 - zodat ik naar de ambassade kan bellen - duurt tergend langzaam. Maar er is ook een lichtpuntje. Ik heb deze ochtend een email ontvangen met het bericht dat er een brief van de IND bij me thuis is aangekomen. Helaas staat er niet in de mail wat de mededeling in die brief is! Dus daar zit ik ook over te zweten. Maar hoe langer ik erover nadenk des te meer ik er in begin te geloven dat het een positief advies is.
Met het bellen naar de ambassade kwamen we geen stap verder! We kregen de mededeling - omdat we geen doorkiesnummer hadden - dat  we moeten wachten tot we opnieuw gebeld worden. Ik heb nog wel even snel een email naar de ambassade gestuurd  en hoop dat ik daar sneller een antwoord op krijg. Ondertussen vraag ik me af of we nu toch maar onverhoopt naar Bangkok zullen afreizen. Gaan òf niet gaan? Dat is de 64.000 euro vraag!

We gaan dus!
Snel onder de douche, aankleden en een kwartier later scheuren we met zijn drieën - de motortaxipiloot, Lyka en ik - door het met water gooiende verkeer van Pattaya. Gelukkig blijven we - en de door een plastic tasje beschermde stapel benodigde documenten - redelijk droog, twee uur in door en door natte kleding in een geairconditioneerde bus zitten is geen pretje! Het geluk staat vandaag aan onze kant, we krijgen de laatste twee kaartjes voor de bus die op het punt staat om te vertrekken. We vallen neer op de stoelen achterin en kijken elkaar vragend aan. Wat zou er aan de hand zijn? Ik probeer de gebeurtenissen van gisteren en deze ochtend opnieuw te beredeneren en te ontleden. Ook vanuit een negatief oogpunt! Maar steeds kom ik weer op hetzelfde uit. Er moet door de IND een positief advies afgegeven zijn.
Het lezen van “Het spel van de engel” onderweg in de bus naar Bangkok wil maar niet lukken. Mijn gedachten zweven steeds weer van het beeldscherm van mijn Kobo ereader naar het gemiste telefoontje. De busreis verloopt voorspoedig en we zijn zelfs een uur te vroeg in Bangkok. Dat geeft niet want dan kunnen we bij de gouden bogen een burger eten. Zonder al teveel tegen elkaar te zeggen eet ik mijn burger en Lyka het nieuwste gerechtvan het fastfood restaurant, een kip kerrie met rijst. We eten met lange tanden want ècht trek hebben we niet.
Na het eten neem ik nog een koffie om de tijd te doden en de cafeïne de tijd te gunnen om mijn geest als een potlood te slijpen. Veel vroeger dan nodig nemen we bus 511 die ons langzaam in de koelte naar het begin van Sukhomvit road zal brengen. Een half uur later stappen we in de drukkende hitte van Bangkok weer de straat op. De gele bus verdwijnt in het drukke verkeer van de beginnende middagspits, een dikke zwarte wolk van onverbrande dieselgassen achter zich latend.
De wandeling naar de ambassade maakt ons meer optimistisch dan we waren. De onzekerheid glijd met elke stap van ons af en maakt plaats voor de euforie van een overwinning. Twintig lange minuten moeten we wachten. Op het toilet van de ambassade controleer ik of het gratis internet in de wachtruimte nog werkt. En ja hoor, het werkt! Met trillende handen open ik de email app op mijn witte iPhone.
‘U heeft 19 nieuwe emails!’, verschijnt er op de scherm.
Terwijl de nieuwe emails nog laden ben ik tegelijkertijd de onbelangrijke aan het wissen. En daar verschijnt de mail waar we op wachten!

BAN-VISA heeft geantwoord: ‘Geachte heer Kuijntjes, De goedkeuring vanuit IND is ontvangen. Betrokkene kan van maandag – donderdag tussen 14.00-15.00 uur naar de ambassade komen.’

Ik trek mijn broek op, was mijn handen en loop met twee duimen omhoog en een lach van oor tot oor weer naar buiten waar Lyka me verbaasd aankijkt.
‘Ik heb MVV?’, vraagt ze met wijd open ogen.
‘Ja, ik heb net de email gelezen. Het is gelukt! We zijn er door! We kunnen nu eindelijk samen een toekomst in Nederland gaan opbouwen.’
Spontaan zingen we samen, als voetbalsupporters in het stadion: “We gaan naar Holland toe, we gaan naar Holland toe, we gaan naar Holland toe!”
De overige mensen die zitten te wachten werpen ons vreemde blikken toe maar beginnen toch te glimlachen wanneer ze onze vreugde herkennen. Ik wijs naar Lyka’s nagels aan haar vingers en tenen, ze zijn nog steeds in de kleuren van de Nederlandse vlag gelakt. Door de snelheid en verwarring van ons plotselinge vertrek naar Bangkok heeft ze dat helemaal over het hoofd gezien.
Binnen in de ambassade aan het loket wordt het nog beter! De laatste virtuele hindernis wordt ook nog weggenomen. We kunnen met 100% zekerheid Lyka’s paspoort maandag weer ophalen. En dinsdag vertrekken we dus om 09:30 met het Russische Aeroflot vanuit Bangkok - via Moskou - naar Amsterdam en dan met de trein verder naar Zaltbommel waar we omstreeks 02:00 in de ochtend over de drempel van ons huis stappen.

Maar zover is het nog niet! We gaan morgen eerst nog water gooien en feest vieren!