Singapore: Treinen en bussen

Geylang, Amrise Hotel (209)

Vandaag was ik lui! Ook deze op één na laatste dag in Singapore bloedde langzaam leeg zoals de dagen in Malacca. Na bijna vijf weken onderweg in vreemde hotels vonden we het samen genoeg en waren klaar om weer naar Thailand te gaan. Al onze opdrachten waren vervult en er was weinig meer te zien.
Lyka kon maar niet genoeg krijgen van Bejuweled en ik zocht in de Lonely Planet of we misschien nog wat konden gaan bezoeken vandaag. Uiteindelijk kwam ik bij het Kong Meng San Phor Kark See Monastery uit. Jaren geleden had ik het bezocht in combinatie met een wandeling in de natuur, als ik me goed herinner. Ik liet Lyka wat foto's via Google zien en ze was meteen enthousiast. Een broodje MacDonald's en dan verder met de MRT naar Ang Mo Kio. Snel overstappen en dan nog een ritje met de bus.

De tempel, en klooster, was nog precies zoals ik me herinnerde. Dit bezoek herinnerde me er ook aan hoezeer de Chinezen uit het zuid-oosten met elkaar verbonden zijn gebleven. De beelden op mijn netvlies herinnerde me aan de nog niet zolang geleden reis naar Macau en Hong Kong. En ook aan mijn bezoek samen met Tettje van Malsen aan Taiwan. Overal in Azië zijn de Chinezen trots op hun afkomst en lijken hun tempels op elkaar! Met als enige uitzondering Thailand, daar zijn ze vergeten waar hun voorouders vandaan zijn gekomen en is de Chinese taal meestal in de vergetelijkheid geraakt.
Mooi plaatjes van een levende tempel! Een dodenwake aan de achterkant van het complex.

Een vreemde toren met urnen vol met as waar voor meer dan tienduizend dollar een plaatsje in de eeuwigheid is gekocht.

Een strikt vegetarisch restaurant waar oude mensen op deze Zondag genieten van de lunch.
Een blikje frisdrank voor € 0,80 op een terras tussen twee schoolgebouwen.

Het is een blijft een mooie plaats die je eigenlijk niet mag missen als je in Singapore bent.

Op de terugweg kozen we er voor om te lunchen in een klein foodcourt naast het Ang Mo Kio busstation. En dat was ongelofelijk lekker voor de ruim twee Euro die ik moest afrekenen. Pork rib soup met noedels er in!

Onder het eten begon Lyka over het Imax theater en een film over vliegende dinosauriërs die er nu werd gepresenteerd.
'Elk idee was OK!', op een luie Zondag als vandaag.
We kozen voor een ritje met de MRT en deze keer met de lange omweg via de Woodlands naar Jurong East. Een mooie rit die je voor weinig geld het andere Singapore laat zien. Een groen eiland waar alles en werkelijk ook alles goed gepland is. Eenmaal in Jurong East aangekomen moest ik eerst eens even goed om me heen kijken. Wat was het hier veranderd! Maar toen ik eenmaal weer kijk had op waar we waren liepen we rechtstreeks naar het Science Centre met het bijbehorende Imax Theatre.

Helaas was de film al een twintig minuten aan de gang en de volgende vertoning was pas over vier en een half uur. Een beetje teveel van het goede!
En het was al diep in de middag dus gingen we maar voor de verandering met bus 51 terug naar het hotel. Dat zou ook een lange rit worden van het oosten naar het westen van Singapore. Opnieuw met een heel ander beeld van deze bruisende wereldstad. Een uur en drie kwartier later stapten we zo goed als voor de deur van ons hotel uit. De dag zat er op. De regen dreigde ook weer en af en toe kon ik een spat water op mijn gezicht voelen.
We gingen dus niet te ver weg! Direct naast het hotel vielen we op een paar plastic stoelen neer en bestelden de mee. En gelukkig hadden ze die met een heerlijke combinatie van inktvis, garnalen en stukjes vis. Morgen nog één dagje en dan zit het er weer op in Singapore.

Singapore: Een dagje met Annelyn

Geylang, Amrise Hotel (209)

Één van de leukste dingen van het reizen over de wereld is als je opnieuw een vriend of vriendin ontmoet in een compleet andere omgeving en in een ander land dan waar je ze hebt ontmoet. Mensen kunnen zo anders zijn als ze verplaatst zijn van hun reisomgeving naar hun thuisomgeving.
Vandaag zouden we een dag doorbrengen met Annelyn, een vriendin van ons die met haar werkgever van Thailand naar Singapore is verhuisd. Anneylyn is één van de tienduizenden Filipijnse vrouwen die over de hele wereld als au-pair werken. Annelyn zorgt al sinds de geboorte voor een kindje. Ze is een warm en erg vriendelijk persoon.
Ik liet het organiseren helemaal aan Lyka over vandaag en ik zou hun volgen. En daar begon het allemaal mee! Ik zat om zeven uur al op de rand van het bed terwijl Lyka van deze zaterdag een uitslaapdag maakte. Ik moest niet klagen. Ik had hete koffie en voldoende werk om me een paar uur bezig te houden.
Lyka had om half twaalf afgesproken in Raffles City, en wel bij de MacDonald's. Bij aankomst, we waren ondanks het late tijdstip nog ruim twintig minuten te laat, was er geen spoor van Annelyn te bekennen. Verbaasd keken we elkaar aan terwijl ik bij Lyka ook een spoortje van paniek in haar ogen zag.
'Was Annelyn alweer vertrokken?'
Nee, natuurlijk niet! Ze verscheen plotseling uit de drukke zaterdag winkelende menigte van Singapore. Eerst een bakkie koffie! Met het dampende bakkie voor mee schakelden de meisjes over op het Tagalog, de gemeenschappelijke taal op de Filipijnen, en ik ging terug naar de anonimiteit van een simpele Europeaan.

Het maakte me niet zoveel uit want vandaag was voor de meiden. Het was wel vreemd dat ze eerst aan mij vroegen waar we naar toe gingen. Ik had geen idee en opperde het idee om maar naar Orchard Road te gaan. Het winkelparadijs van Singapore met koopjes vanaf twee Euro tot de exclusiefste kledingmerken uit Frankrijk en Italië.

Ik had me er niet echt veel van voorgesteld maar in Lucky Plaza, wat nu klein Manila is, begonnen we met een Filipijnse lunch. Ik moet mijn eerdere oordeel over de Filipijnse keuken nu toch wel een beetje bijstellen. Het zag er allemaal perfect uit en ondanks de vreemdste combinaties van gebruikte ingrediënten smaakte het me toch goed. Er zijn nu eenmaal niet veel Filipijnse restaurants en dat zegt toch ook wel wat over de Filipijnse gerechten.

Na het eten was het tijd om te winkelen. Een vrouwen bezigheid die menig man kippenvel en angstzweet oplevert. Maar niet voor mij. Mijn opleiding voor het DETEX diploma meer dan vijfentwintig jaar geleden komt me op deze momenten nog steeds goed van pas. En om echt eerlijk te zijn geniet ik wel een beetje van al die exclusieve mode, zeker in een warm land waar slanke vrouwen in luchtige jurkjes de boventoon voeren.

Nee, met schoenen heb ik het niet echt! Daarvan breekt bij mij het angstzweet uit. Ik kan nog steeds niet begrijpen dat een zoogdier met twee voeten meer dan honderd schoenen kan hebben!
Dough nuts en een bakkie koffie! Het was al half vijf en de tijd vloog om! De meiden hadden verder ook niets meer op de agenda en zo kwamen we op het idee om nog een keer naar de lichtshow te gaan kijken. Het was ook nieuw voor Annelyn. Het was schitterend weer en het juiste moment om ook nog wat avondfoto's te gaan maken van de skyline van Singapore. Maar dan moest ik wel eerst terug naar het hotel om mijn statief te gaan halen.

In de trein was ik zo druk met een Australisch echtpaar in gesprek dat ik een station te vroeg de trein verliet. De meiden gingen door naar Raffles Place en zouden bij de Merlion op me wachten.

Het was geen probleem want ik stapte over op de bus die me redelijk dicht bij me hotel bracht. Het statief om de schouder en snel weer op pad naar de Marina Bay. Maar al met al had het me toch bijna anderhalf uur gekost! Maar we waren er nu helemaal klaar voor! De zon zakte steeds lager en om acht uur zou de lichtshow weer beginnen.

Ook een leuk meisje!

Vanaf de pier naast de Merlion was de show een stuk beter dan van de andere zijde! Maar de show kon nog steeds niet in de schaduw van Hong Kong staan.

Het begon al aardig laat te worden en ik nodigde Annelyn uit om samen met ons in het nieuwe Chinatown, Geylang, nog wat te gaan eten. Maar helaas sloeg ze dat af want het was al aardig laat en ze moest morgen weer vroeg op en het was ook wel te begrijpen na deze lange vermoeiende dag. We zwaaiden haar uit op het Aljunied MRT station tot de trein uit het oog was verdwenen. Het was een mooie dag met een moeilijk afscheid geweest.
Wij vielen neer bij het eerste terras waar we een tafeltje konden vinden en bestelden onze maaltijd. Natuurlijk vergezeld van een biertje, want dat had ik vandaag wel verdient!

Singapore: Een vochtige dag

Geylang, Amrise Hotel (209)

Helaas zijn er ook van deze dagen als je op reis bent! De regen dreigt en dreigt niet alleen maar laat ook van zich horen. Al voor de middag dalen de eerste grote druppels op de dorstige aarde neer. Het ontbijt smaakt ons prima omdat we voelen dat het einde van deze reis nabij is gekomen. Witte boterhammen met de laatste hazelnoot pasta. Wanneer we klaar zijn spoel ik mijn plastic mes af en gooi de laatste restjes van onze noodrantsoenen weg. Vanaf morgen alleen nog de gouden bogen als ontbijt.
Sushi in Plaza Singapora was een traditie.
'Was!', want het zal nu wel heel lang duren voordat we weer hier zijn.

Zodra we buiten komen is er weer de regen. Hevige stortbuien afgewisseld met motregen. Het is een sombere Vrijdag in Singapore. We gaan meteen weer naar binnen en verplaatsen ons met de MRT naar het "Raffles Place" winkelcentrum. Regen op het glazen dak en een beker koffie in de hand. Schuilende mensen roken onder een smal afdakje een sigaret. Singapore is geen plaats voor rokers! Sigaretten zijn hier verschrikkelijk duur.

Dan maar weer tussen twee buien door terug naar de kamer. Er zit niets anders op voor vandaag. Zeven kanalen in totaal op de kleine LCD TV. De enige die goed genoeg zijn om te bekijken zonder een oogbeschadiging op te lopen zijn een Chinees en een Indiaas filmkanaal. De laatste zonder geluid zodat de hoofdrol spelers als doofstomme marionetten in hun felgekleurde gewaden over het scherm dansen.
Dan maar foto's verwerken en schrijven.

Na een diner van rijst met een verscheidenheid aan bijgerechten gaan we naar de stad. Bij mijn oude bekende drinkgelegenheid tref ik mijn vrienden aan. Ondanks de regen krijgt deze dag toch nog een gezellig einde. Moe en voldaan nemen we de laatste bus terug naar Geylang.