Nederland: 'Glippers'

Pattaya (Boxing Roo)

Als ik ergens moe van wordt dan zijn het zulke berichten:

Metro onveilig door 'glippers'

AMSTERDAM -  Elke dag glippen er 3000 reizigers door de poortjes van de Amsterdamse metro. Ze lopen vlak achter mensen die wel betalen of trappen de poortjes met geweld open, schrijft Het Parool. Glippende reizigers zijn een van de grootste veiligheidsproblemen in het Amsterdamse openbaar vervoer, zegt het vervoersbedrijf GVB. “Reizigers voelen zich onveilig, en wie er wat van durft te zeggen, wordt uitgescholden of zelfs geslagen.”

Nadat ik eens heb opgezocht wat een kaartje kost ben ik aan het rekenen geslagen. 3000 maal € 2,60 = € 7800,- per dag * 365 = € 2.847.000,- dat er door het GVB wordt misgelopen en door de overige eerlijke belasting betalende burgers moet worden bijgepast.
'En waarom gebeurd hier niets?'
'Waarom wordt het probleem gelokaliseerd en draait men zich om en wordt er niets opgelost?'

Politieke correctheid!

In mijn jeugd bestond er natuurlijk ook zwart reizen en zelf heb ik het ook wel eens gedaan om met de carnaval gratis naar de optocht in Den Bosch te gaan. Maar ik was 11 of 12. Kattenkwaad dat het jaar er op werd beloond met een boete van fl 16,50 (€ 7,50) en dat was in 1973 een hoop geld! Mijn grootvader maakte mij op op een niet misverstaanbare wijze duidelijk dat dit niet kon worden getolereerd.

'Controleurs aanstellen is niet mogelijk?'
Voor mij zou de oplossing liggen in het aanstellen van personeel dat het korps Koninklijke Mariniers net heeft verlaten! Deze jongens staan hun mannetje en ik denk dat Hensley, Wesley en andere koninkrijksgenoten zich wel twee keer bedenken voordat ze beginnen te schelden, spuwen of te slaan. Nadat onze jongens de identiteit van de zwartrijder, al dan niet met behulp van fysiek geweld, heeft vastgesteld wordt er een boete van € 500,- opgelegd die rechtstreeks bij de werkgever, gemeentelijk sociale dienst of andere uitkeringsinstantie wordt geïnd. De achterliggende gedachte is dat elk persoon die slim genoeg is om te weten waar hij geld kan halen ook moet weten dat hij voor het openbaar vervoer moet betalen.

In Singapore werkt het in ieder geval perfect!

Nederland: Vrijheid van meningsuiting?

Pattaya (Boxing Roo)

'Hoever kan en mag een mens gaan?'
Dat is de vraag die ik mezelf stel! Ik kies geen zijde en ik wil een discussie aanzwengelen over de doorgeschoten demonisering van de PVV door de linkse sympathisanten. Hoe je het ook went of keert, alles wat de heer Wilders zegt wordt gekoppeld aan de Nazi's en de jodenvervolging. Elk weldenkend mens weet dat er weinig of geen overeenkomsten zijn tussen deze twee partijen. Natuurlijk is de vrijheid van meningsuiting een gekoesterd gemeengoed maar waarom wordt er dan wel gepoogd de ander de mond te snoeren of te demoniseren. De VARA, een omroep waar ik zelf al jaren geleden het lidmaatschap heb opgezegd, en de PvdA, waar ik vroeger op heb gestemd maar zoals mijn grootvader al zei: Is overleden met het vertrek van Joop den Uyl, gaan vaak te ver met het opdringen van hun mening. Er wordt niet gesproken over de onderdrukking van hele volkeren in naam van het socialisme. Socialistische regimes die dichter bij het Nazisme staan dan de PVV. Laat de regering nu eens haar werk doen!
'Toch ook niet elk plan dat de PvdA naar voren schoof was een doorslaand succes?'
Maar hoe langer de PVV mee mag doen des te meer mensen zullen gaan geloven in het succes van de PVV.
'En dat is toch democratie (letterlijk "volksheerschappij")?'

Om van een democratisch proces te kunnen spreken dienen volgende drie fundamentele elementen aanwezig te zijn:1. Initiatiefrecht. Elke deelnemer moet vrij zijn om een initiatief te kunnen nemen en een wetsvoorstel of wetswijziging in te dienen.
2. Recht op spreken. Elke deelnemer moet in gelijke mate de kans hebben de andere deelnemers te informeren en met hen van gedachte te wisselen over het voorstel dat ter tafel ligt.
3. Stemrecht. Elke deelnemer moet de gelegenheid hebben een stem over het voorstel te kunnen uitbrengen. Een overeengekomen meerderheid van de stemmen bepaalt of het voorstel al dan niet aangenomen wordt.

Voor elk van deze drie elementen kunnen specifieke richtlijnen gelden.

Laten we daar vooral niet van afwijken en vervallen in een Socialistische Stalinistische Volksstaat zoals Noord-Korea!

Verander de moslims in Tokkies en andere asociale groepen en het ziet er uit zoals het werd bedoeld!

Nawoord: Ik ben zelf het slachtoffer van jaren treiteren en fysiek geweld door kanslozen Noord-Afrikaanse randjongeren vanuit een door ons belastinggeld gefinancierd clubhuis tegenover mijn huis. En dus vindt ik dit een prima plan!

Thailand: Winkelen?

Bangkok (Prince Palace Hotel)

Het geld brandde in de portemonnee van mijn vriendin en vandaag zouden we dus de ondertussen wereldberoemde Chatuchak Markt bezoeken. Vandaag staat geheel in het teken van winkelen. Kan je dat eigenlijk wel zo noemen als je op een markt bent?
Vandaag was ook meteen rustdag voor mijn vermoeide camera. Ik kan nu eenmaal niet veel plaatjes schieten van de handelswaar. Het moet uitzonderlijk zijn of passen in de hoofdfoto van mijn weblog. Ik betrap me er steeds vaker op dat ik naar een scène kijk en alleen maar een balk zie. Zeg maar een ultra brede foto.
We dronken al vroeg een kopje koffie tegen de stress omdat de taxi chauffeur niet wist waar hij heen moest óf opzettelijk verkeerd reed. Laat ik mijn cynische mening maar niet geven! Nadat ik hem er op had gewezen dat we in tegenovergestelde richting reden was hij erg verbaasd. Wij ook, de meter stond al op 52 Baht toen we langs ons hotel reden.
‘Rustig blijven en diep ademhalen!’, anger management (woedebeheersing) was nu belangrijk om deze dag al niet heel vroeg te verpesten.
Een tweede geval van grote verbazing zat naast mij op een houten krukje. Eerst besteld ze een ice-tea, geeft hem na twee halen aan het rietje terug en zegt dat ze geen suiker in de thee wil. De serveerster maakt zonder tegen te stribbelen een nieuwe zonder suiker die ze na twee halen aan het rietje van zich afschuift. Verbaasd volg ik het tafereel en het wordt nog gekker als ze een krakend vers briefje van duizend Baht tevoorschijn haalt. De eigenaar kijkt van de serveerster naar mij en ik haal onschuldig mijn schouders op. Ze zit wel aan mijn tafel maar ik ken haar niet!
Een minuut of tien, en een dozijn kleine stalletjes, later komt de eigenaar met het wisselgeld terug. De vrouw neemt het zonder iets te zeggen aan, staat op en loopt weg. De eigenaar kijkt mij opnieuw aan en ik haal opnieuw mijn schouders op. Communicatie in lichaamstaal is grenzeloos.
Wij gaan verder en kopen genoeg kleding om een muilezel door zijn knieën te laten gaan.

Op weg terug naar het hotel eten we nog wat Thais, 90 Baht inclusief een flesje water! Wat hou ik veel van het echte Thailand!

Skytrain naar Silom en een ijsje voor meisje bij MacDonald’s, een koffie uit het McCafé voor mij en de dag wordt steeds lomer. Na deze drie dagen in Bangkok worden we lui van de vermoeidheid. Nog een ritje op de veerboot over de Chao Phraya rivier waar we een biertje drinken bij het oude vertrouwde Merry V. Guest House. Twaalf jaar geleden zat ik hier ook, de tijd vliegt!

Na nog wat Thais eten blijven we de avond lekker op de kamer. Wat snacks, koud bier, Nederlands tv-kanaal en elkaar. Wat een heerlijke afsluiting van deze korte trip naar Bangkok