Nederland, een zonnige middag met het zesde elftal

Zaltbommel, 10 april 2010 (de complete serie (70 foto's!))

Na mijn eerste dag op Nederlandse bodem ben ik alweer aardig gewend aan de grote verschillen tussen Azië en Europa. Nieuwe apparatuur was aangeschaft en daarmee moest ik nu gaan experimenteren om te zien of het allemaal wel zo goed was als ze me hadden doen geloven.
Vanzelfsprekend stond het eerste elftal, het vlaggenschip van de voetbalvereniging, bovenaan mijn lijst. Totdat ik op het voetbalveld arriveerde en daar de complete selectie van het zesde elftal van NIVO-Sparta aantrof. Nu krijgt het eerste elftal al zo veel aandacht dat ik het eerlijker vond om het zesde elftal maar eens het onderwerp van mijn zaterdagmiddag sportreportage maakte.
De wedstrijd was misschien niet van een ongelofelijk hoog niveau maar het vuur in de harten van de spelers en de inzet om te winnen logen er niet om.


Gaan we omhoog of naar beneden?


Het zesde elftal van NIVO-Sparta

Tijdens de eerste helft had het zesde elftal duidelijk het beste van het spel dat al snel resulteerde in een 2-0 voorsprong voor de roodwitten.


Guusje maakte na ongeveer achttien minuten de 1-0 met een schitterende omhaal die slecht verwerkt werd door de Kerkwijkse defensie.


Vier minuten later was het opnieuw raak door Michel Pauw die met een fraaie solo de gehele verdediging op het verkeerde been zette en het met een geplaatst schot van korte afstand koel afmaakte.


De weerstand van het vierde elftal Kerkwijk was gebroken en op een paar kleine kansjes na werd er rustig naar de rust en de sportdrankjes gespeeld.

De patat met pindasaus in de kantine liet wat lang op zich wachten waardoor ik het begin van de tweede helft en daarmee de 3-0 van Nico Jansen mistte. Helaas, pindakaas en de volgende keer beter.


Harold Wiegmans in actie.


Een misverstand in de verdediging.


Overzicht!


Een versnelling op het middenveld.


De goed leidende scheidsrechter.


Het toegestroomde publiek.

De biertjes na de wedstrijd smaakten prima en de sfeer was goed.


De gestreepte leider van het zesde elftal.

De foto’s in volledige grootte en zonder watermerk kunnen hier worden gedownload of als print worden besteld: NIVO-Sparta 6 - Kerkwijk 4 (de foto's)

Nederland, op hoop van zegen

Zaltbommel, 9 april 2010

Het is geen geheim dat ik altijd het goedkoopste ticket koop dat ik op het internet kan vinden! Zolang ik maar niet halve dagen op verlaten vliegveld midden in de woestijn hoef door te brengen vind ik alles goed. De honderden Euros die ik vaak bespaar zijn ruim voldoende om de hoge prijzen voor de koffie en broodjes op de luchthavens te compenseren.
Ik heb al met heel wat verschillende luchtvaartmaatschappijen gevlogen en deze keer was Egypt Air aan de beurt want de ticketprijs van onder de vijfhonderd Euro voor een retour Bangkok - Amsterdam kon ik natuurlijk niet afslaan. Bij aankomst op de luchthaven van Bangkok viel alle onzekerheid van me af! Egypt Air is een lid van de Star Alliance en voldoet daarmee aan de hoogste eisen om een codeshared vlucht samen met Thai Airways uit te voeren.
De Boeing 777-200 was wel oud en het entertainment systeem was niet meer van deze tijd maar verder ging het allemaal wel omdat het om een nachtvlucht ging. Na negen uur arriveerden we in Cairo waar ik een moderne, maar overprijsde, terminal 3 aantrof. Een ontbijt zoals wij gewend zijn was er niet te krijgen en ook voor een goede kop koffie moest er eerst flink overlegd worden. De vijf uur wachttijd ging snel genoeg om en tegen tien uur steeg de Airbus 320 op voor de laatste etappe naar Amsterdam.

Het viel me tegen in Nederland zoals altijd! De geur dikke sigaretten en een vuile trein deden me meteen weer denken aan hoe slecht sommige zaken hier in Nederland geregeld zijn.

Om vijf uur ‘s middags stapte ik mijn huis binnen en zat deze reis er eindelijk op. Ik ben erg moe en ga nu eens flink uitrusten en me voorbereiden op de komende trip die me naar Taiwan en misschien Japan zal brengen.

Maleisië, een grote tegenvaller

Kuala Lumpur (Fortuna Hotel), 1 april 2010

Nu zat ik al niet lekker in mijn vel maar na wat me vandaag allemaal overkwam ben ik helemaal in mineur!
Mijn dag begon nog goed met een tentoonstelling van oude Formule 1 auto’s in “The Pavillion”. Na het zien van die oude raceauto’s besef je pas wat voor waaghalzen de coureurs vroegen waren en voor ballerina’s het tegenwoordig zijn. Aluminium en pure brute kracht van tien en twaalfcilynder motoren! Ik leefde helemaal op bij de Lotus, Benetton en Tyrrell uit een ver verleden.

De namen Senna, Piquet en Schumacher roepen natuurlijk ook mooie herinneringen op. De camera was ook blij nadat hij een grote beurt bij YL-Camera had gekregen. Mocht je ooit een goede camera willen kopen en je vangt je reis aan in Kuala Lumpur dan kan ik je deze winkel van harte aanbevelen.
Het gevoel van geluk veranderde al snel in een teleurstelling. Wegens het enorme succes van de verregende Grand Prix van 2009 waren er enkele vakken voor toeschouwers gesloten. En welke vakken? De beste vakken dus! Inderdaad, D,E en G! En of we dan maar een vijf keer zo duur kaartje voor een plaats op de tribune wilden kopen! Nooit dus! Nu keek ik het geheel zo aan en de verkoper van de kaartjes was zelfs zo behulpzaam dat hij naar de organisatie belde. En hier werden mijn slechtste voorgevoelens bevestigd! De vakken waren voor de gehele Grand Prix gesloten! Gelukkig waren er ook hele horden Maleisiërs die hier niet blij mee waren. Dat was in ieder geval een hart onder de riem voor deze arme toerist.
Ik ging me beraden op hoe het verder moest en koos voor de lunch onder de torens in het KLCC.

Nog voordat ik aanschoof was het voor mij al duidelijk. Als ze wilden dat ik TV keek dan deed ik dat ook. Dit was de elfde keer dat ik in Kuala Lumpur was voor de Formule 1 race en dat was dan ook meteen de laatste keer.

Nog voordat ik in mijn hotel was aangekomen voelde ik de eerste spetters op mijn gezicht. Ik versnelde mijn pas en was net te laat terug. De regen begon neer te dalen zoals dat alleen maar in Kuala Lumpur kan. Het werd ook niet meer droog! De regen had me beroofd van mijn uitzicht en de satelliet TV. Gelukkig had ik inkopen gedaan en hoefde vandaag de deur niet meer uit. Om half tien ging het licht uit!
Welterusten.