De batterijen zijn weer opgeladen en na een goed ontbijt ging ik weer op pad. Fox Glacier is vandaag mijn bestemming.
Onderweg weer meren, bergen en deze keer werd ook de ruwe kust er aan toegevoegd en om eerlijk te zijn was het een aangename afwisseling. Bij “Bruce Bay waren er vreemde kunstwerken gemaakt van keien en aangespoeld drijfhout. Een heel vreemde rij van honderden kunstwerken lag langs de weg en nog steeds waren er mensen nieuwe aan het bouwen.
De Fox Glacier zelf, een gletsjer, viel enorm tegen! En hij krimpt nog steeds! Ik heb wat foto’s geschoten maar de meeste zijn ook meteen weer gewist!
Het meeste vreemde vandaag was eigenlijk de aankomst in de “Ivory Towers Lodge“ in Fox Glacier. Eerst ging alles vloeiend omdat ik gereserveerd had. Toen bleek dat de kamers geen sloten hadden en iedereen zo kon binnen lopen. Dat vertrouwde ik natuurlijk niet en liet de meeste waardevolle spullen achter in de auto. Ook geen al te beste oplossing, maar de auto was in ieder geval op slot.
De aan mij toegewezen kamer met nummer 6 bleek een naar schimmel ruikend hok met drie stapelbedden. Op weg naar kamer zes was ik enkele lege kamer gepasseerd met twee stapelbedden die heerlijk zonnig waren. Natuurlijk ging ik meteen terug naar de receptie om te vragen wat die mooie kamers kostten en vreemd genoeg waren deze bedden net zo duur en zonder problemen kreeg ik een bed in kamer nummer 1.
Alleen deze kamer had twee deuren zonder een slot, één naar de gang en één naar het gemeenschappelijke balkon. Er liepen zelfs vreemden door je kamer omdat het een kortere weg was naar de keuken. Het Franse meisje vroeg me of alles naar wens was en gelukkig kon ik dat bevestigen.
Mijn opmerking over het ontbreken van sloten werd weggewuifd met de opmerking, “It is very safe here, don’t worry about your personal belongings!”
Nou dat deed ik dus wel!
De hele avond hield ik mijn camera en MacBook bij me op tafel in de keuken. Een wijntje en lekker eten.
