En zo stapten Henk de Vries en ik na het heerlijke ontbijt in het Heritage Baan Silom Hotel weer met goede moed de zon in. Ik had niets geregeld en er waren geen plannen gemaakt! Na de gezellige avond van gisteren zouden we gewoon gaan rondslenteren en misschien wat gaan ondernemen.
Nu weet ik goed de weg in Bangkok maar op een dag als vandaag kan ik natuurlijk ook nog wat leren. We liepen vanaf het hotel gewoon allemaal rechtdoor totdat we bij het World Trade Center kwamen met daarin gevestigd het ZEN warenhuis. Ik had maar één missie nog dit weekend en dat was een hoedje. Ik wilde gewoon een hoedje!
De reden hiervoor is dat ik een hekel heb gekregen aan petjes en mijn Australische hoed blijft voortaan thuis omdat ik tijdens mijn reizen teveel met een bekende dode ben vergeleken. De Crocodile man, Steve Irwin, droeg bijna dezelfde kleding en de hoed, die ik ondertussen alweer tien jaar heb, maakte de overeenkomst nog sterker. Gewoon een onopvallend hoedje dus!
Winkel in en winkel uit maar ik zag niets dat naar mijn zin was, ik wil er tenslotte erg lang van genieten. Na een kopje koffie beklommen we de Byoke 2 toren en Henk genoot van het uitzicht. Henk zijn naam heb ik nu veranderd in het Chinese Hang Kee. En dat klinkt bijna hetzelfde!
Op weg naar het MBK gebeurde er iets vreemds! We liepen op de brug voor het MBK tegen een bekende aan die ik zes weken eerder in Japan had ontmoet. Shaun was net als ik niet echt verbaasd. Jullie zien maar, het is een klein wereldje geworden.
Japans eten als lunch deze keer en ook voor Hang Kee die eigenlijk liever een hamburger had gekocht. Hang Kee bekeek en besnuffelde de Japanse soep en varkensschnitzel met kerriesaus. Het eten was goedgekeurd en Hang Kee was trots dat hij nu ook iets uit de Japanse keuken had gegeten.
Na het eten was voor mij persoonlijk het hoogtepunt van de dag! Voor het MBK was er een beurs met als thema “het studeren in Japan”. En dat was mooi! De jongens en meisjes hadden hun uiterste best gedaan om zich te verkleden als bekende stripfiguren en ik waande me weer terug in Japan. Tokyo, en Harajuku om nog preciezer te zijn. De camera klikte met veel plezier en zie hier het resultaat.
De zaterdagavond was weer gepland in de Ierse Pub maar nadat we hadden vernomen dat er geen live muziek zou zijn deze avond veranderden wij ook onze plannen. We zouden er wat eten, Fish and Chips, en daarna naar Khao San Road gaan. Was het niet het geval dat er een vriendelijke Vlaamse jongen aanschoof die ook nog heel wat te vertellen had. De avond met Dries vloog om en met de tijdrit van de Tour de France op de platte schermen was het een gezellige avond. Later dan gepand gingen we slapen maar dat maakt niets uit, wij hebben tenslotte ook recht op vakantie.
