Maleisië, de eerste bestemming is Melaka

Melaka, 03/07/2008

De eerste verrassing viel net voor half zes toen een wel heel nuchtere Henk de Vries voor mijn deur stond. Hij had uiteindelijk toch maar voor de trip gekozen hoewel hij er heel zeker van was dat twee weken voldoende zou zijn. Het maakte voor mij weinig uit want ik heb tijd genoeg en ik zie wel wanneer er weer een einde aan deze noodreis komt. Ik vindt het nog steeds heel jammer dat mijn China en Vietnam reis letterlijk en figuurlijk in het water is gevallen. Soms zit het mee en soms zit het tegen! Ik ga er maar vanuit dat de Boeddha me heeft willen beschermen tegen het noodlot.
Hoe vaak ik deze reis al heb gemaakt weet ik niet maar het is natuurlijk nu wel een automatisme om met de bus van Pattaya naar de luchthaven te gaan. Kosten is een punt van overwegen maar ook de veiligheid speelt mee. De taxichauffeurs hebben nu zo weinig te doen dat de veiligheid niet meer gewaarborgd is. Een grap die hier nu de ronde doet gaat over de dure brandstofprijzen. De brandstof is nu zo duur dat de taxi’s weer langzaam en dus veilig rijden. Maar dat was een zijstap.
Een onvermeldenswaardige reis met achtereenvolgens een motortaxi, autobus, vliegtuig, autobus, trein, autobus en stadsbus bracht ons naar Melaka waar Pluvius de hemelsluizen opende op het moment dat we op het Dutch Square voor het Stadhuys uit de stadsbus stapten. Een korte sprint en we stonden onder een afdakje waar de regen ons niet kon deren. We waren wel al heel erg nat en nadat we veertig minuten gewacht hadden kozen we voor de korte sprint door het neerdalende hemelwater.
Mr. Aw van de Heeren Inn was blij om ons weer te zien en ondanks ik niet in mijn gewoonlijke kamer kon slapen was ik ook blij om weer in Melaka te zijn. Ruim twaalf uur waren we onderweg geweest! Voor Henk was het meteen een oogopener. De videocamera brandde in zijn tas en na een half uurtje gingen we voor het eerst op pad. Ik had honger als een paard en wat is beter op de eerste avond dan de bekende Mee Goreng met een gebakken ei en aangevuld met een stokje of tien saté? Alles weggespoeld met een pot Chinese groene jasmijn thee. De maaltijd smaakte me uitstekend en ook Henk had zijn bordje, gegeten met sokjes, helemaal leeg.
De fundering was gelegd en klaar voor een paar pilsjes. Het werden er iets meer dan gepland maar minder dan we gewend zijn. Henk geniet met volle teugen van de live muziek en de vriendelijkheid van de mensen zoals hij het zelf noemt. Half twaalf ging het licht uit en voor morgen staat de eerste flinke wandeling op het programma.

Nederland, over zes maanden is het weer nieuwjaar

Zaltbommel, 01/07/2008

Ja, over zes maanden is het weer nieuwjaar en dat is wel iets om even bij stil te staan. Nu de jaren ook bij mij gaan tellen lijkt het wel of de tijd steeds sneller gaat. Persoonlijke zaken in de laatste zes maanden hebben me wel aan het denken en vooral aan het plannen gezet. Elke ochtend dat ik wakker wordt dank ik de Boeddha voor weer een nieuwe dag en ik hoop dat het een mooie mag zijn. Het gevecht tegen de depressies ben ik weer aan het winnen. Het waren slechte weken die achter de rug liggen met een miljoen vragen en slechts weinig antwoorden.
Straks staat de vijftig voor de deur en dat is een leeftijd om even bij stil te staan. Velen van mijn oude vrienden hebben die leeftijd nooit gezien en ik zie het nu als een zegen als ik die leeftijd mag halen. Wat zal ik allemaal gaan doen als die mijlpaal eenmaal bereikt is? Het antwoord is simpel, ik zie wel. Er zijn teveel onzekerheden in de wereld op dit ogenblik om nog verder te plannen. Natuurlijk wil ik reizen, maar is het vliegen over twee jaar nog wel betaalbaar? Komt er een wereldoorlog om voedsel, water en aardolie? Komt er een burgeropstand tegen de achterlijke plannen van de regering?
Al deze zaken stemmen mij niet vrolijk maar het gezegde "alles wat ik gedaan heb pakken ze me nooit meer af" brengt nog wel een glimlach op mijn gezicht. Daarom ga ik overmorgen weer mijn oude vrienden in Maleisië met een bezoekje vereren. En wel met Henk de Vries die deze keer wel mee gaat, althans zo staan de indicatoren. Zelf heb ik weinig vertrouwen in maar dan gaan we gewoon verder in de wereld naar nieuwe plaatsen en nieuwe mensen. Het leven langs de weg is mooi en vooral de anonimiteit maakt het heel aantrekkelijk om verder te gaan.

China, de kogel is door de kerk

Pattaya, 25/06/2008

Helaas heb ik de plannen voor China en Vietnam overboord moeten zetten. Inderdaad helaas want alle gemaakte kosten zijn tevergeefs geweest en dat is in totaal al gauw zo'n 250 Euro.
Maar niet getreurd! Henk is weer in Thailand aangekomen en nu is hij van plan om zijn leven te beteren met als gevolg dat hij met me mee gaat naar Maleisië en Zuid Thailand. De tickets zijn al gekocht en betaald en ik hoop dat hij deze keer niet afzegt! Voor mij is het een gemakkelijke trip omdat ik langs alle voor mij bekende plaatsen in Maleisië ga. Daarna wordt het een beetje spannend omdat we dan door het onrustige zuiden van Thailand trekken. Narathiwat en Songkla voor een dagje of zo en dan verder naar de vakantieparadijzen van Ko Samui en Phuket. Vanaf hier langzaam maar zeker weer richting Bangkok. Henk vindt drie weken een beetje te lang dus zal hij waarschijnlijk ergens onderweg afscheid van me nemen en op zijn eigen houtje terug gaan naar Bangkok.

Vanaf donderdag drie juli verschijnen er dus weer nieuwe verhalen, tot dan.