Zaltbommel
Nu zullen en kunnen niet alle verhalen even avontuurlijk zijn en natuurlijk ook niet alle foto’s van een hoge of informatieve kwaliteit!
Het is alweer donderdag en we zijn officieel een week in Nederland. Ik heb alweer heel wat werk verzet. Maar er is nog genoeg te doen voordat we ons helemaal op de vakantie kunnen richten.
Vandaag na de lunch was het weer inkopen doen want Lyka heeft het helaas nog steeds koud dus moeten we nog op zoek naar wat winterkleding die ze straks ook in Zuid-Korea kan dragen. Het weer in Zuid-Korea in oktober/november is ongeveer hetzelfde als in Nederland. Een nieuw fleece vest en een shell, een ademende derde laag, staan hoog op de lijst.
In de trein heeft Lyka het ondertussen al omgerekend in de Filipijnse Peso wat het kost voor twee personen om met de trein naar Utrecht te gaan. Als ik haar uitleg dat de € 14,80 inclusief 40% korting is valt haar mond helemaal open en ze kijkt eens goed om haar heen in de trein. Ze kan het maar moeilijk bevatten dat het zo druk is in de trein met deze prijzen voor een kaartje.
Eenmaal in Utrecht gaan haar oogjes glinsteren bij het zien van al die winkels. De overgang van het overdekte Hoog Catharijne naar de smalle winkelstraten van de Utrechtse binnenstad is natuurlijk een schok voor haar. Ze vraagt me waarom er in Nederland zo weinig shopping mall’s zijn. I probeer haar uit te leggen dat het allemaal in de tijd zo gegroeid is. Grote overdekte winkelcentra vindt je het vaakst in hele warme landen en landen zonder al teveel oude steden. Althans, dat lijkt mij de meest logische verklaring.
Kledingzaak na kledingzaak vol met fleurige zomerkleding en de aandacht verslapt voor waar we nu eigenlijk voor zijn gekomen. Er is een moment van wrijving maar we belandden uiteindelijk toch bij de buitensport specialist Katmandu. Misschien zijn de kleuren niet helemaal wat we zoeken maar aan het opruimingsrek voor kinderen hangen nog wel wat leuke shells. Helaas is Lyka het er niet mee eens want ze wil zoals gewoonlijk een zwarte jas.
De medewerkster van Katmandu pikt het gesprek van ons op en voegt zich in de discussie.
‘Felle kleuren zijn veiliger!’
‘Een rode of andere felle kleurige jas kan je leven redden in een donkere omgeving!’
Uiteindelijk geeft Lyka zich gewonnen en kiest voor een shell in de kleur fuchsia. Van € 149,95 voor € 44,95 klinkt natuurlijk bij mij als muziek in de oren. De labels er af en de jas maar meteen proberen!
Tijdens ons gesprek werd me ook nog verteld dat er een outlet store van Katmandu op de gracht zat. En daar zouden we toch langskomen. Ook hier hadden we geluk, Lyka vond een mooie fleece naar haar zin in een gemêleerde roze tint voor drie tientjes. Ze hield de fleece ook maar meteen aan. Het was allemaal wat zoet en je moet een zonnebril opzetten als ze langs komt maar het is warm en veilig.
Onderweg naar de trein kochten we nog een witte sweater met een capuchon en een donker blauwe bodywarmer. Twee tassen vol met nieuwe kleding. Het viel haar alleen moeilijk dat een paar wollen sokken duurder was dan de sweater en de bodywarmer samen. We waren nog niet op het station en ze vertelde me dat ze het warm had, een heel goed teken.
Zo kwam ook deze dag weer tot een goed einde. Mijn meisje erg blij met de nieuwe kleding en ik een biertje drinken bij NIVO-Sparta.
Natuurlijk was er vandaag veel blijdschap en hoewel het nog niet is gebeurd kunnen we toch al heel blij zijn dat we de finish kunnen zien. Na tweeënvijftig jaar gaat het dan eindelijk voor mij gebeuren.
