Singapore, geen gulp?

Singapore (Hotel 81 Star)

Er zijn van die dagen dat alles tegen zit. En er zijn ook van die dagen dat alles mee zit. Deze dag was er één van de tweede categorie. Ergens in het verleden, een paar weken geleden, had ik besloten om van slaapplaats te wisselen wanneer ik naar Singapore ga. De slaapzaal van het Sky Orchids Hostel werd omgewisseld voor een hotelkamer van de Hotel 81 groep. Ik wist niet wat me te wachten stond maar veel kon ik me er dan ook niet bij voorstellen. Zeker niet voor € 31,- per nacht in Singapore.
De regen kwam voor het eerst tijdens deze trip langzaam uit de lucht toen ik zo fris als een hoentje de Heeren Inn verliet en op pad ging naar het busstation. Hoewel het nog geen 250 kilometer is ben je er toch een hele dag mee bezig. Het kaartje naar JB (Johor Bharu) kost nu RM 19 en ik had nog anderhalf uur de tijd voor mijn krantje en het ontbijt.
Eenmaal in de bus gaan alle Aziaten in de slaapstand en ik bekeek, met de muziek uit de iPod op de achtergrond, het landschap met zijn oneindige palmolieplantages. Alles verliep goed en mijn aansluiting op het Larkin Busstation met de bus naar de Queenstreet Busterminal in Singapore was snel genoeg.
Ook bij de immigratie van Singapore is alles een stuk strenger geworden! Nadat mijn paspoort was gescand begon er een film van zwart/witte pasfoto’s te lopen. Toen de film plotseling stopte keek de officier van de immigratie op en bekeek me nog eens goed. De vent op de pasfoto leek niet eens op me!
‘That’s not me!’, floepte er uit voordat ik er erg in had.
De officier keek me streng aan met een blik in zijn ogen van: ‘Dat maak ik wel uit!’
Nadat al mijn bagage door de scanner was gegaan kon ik eindelijk naar het toilet. Het was even zoeken maar ik had geen gulp meer in mijn onderbroek! Da’s lachen, ik had voor de zoveelste keer mijn onderbroek weer achterstevoren aan. Het bewijs dat het gisteren een gezellige dag was geweest.
Natuurlijk ging het vanaf hier op rolletjes. Queensstreet terminal, Bugis MRT, Aljunied MRT en een korte wandeling naar het hotel. Het Hotel 81 Star zag er goed uit en ook de internet aansluiting werkte goed. Had ik me toch weer voor niets druk gemaakt!

Het was al laat en ik moest eerst nog wat eten voordat ik naar Adventure 21 ging. November is nog niet zeker en misschien ga ik weer naar Nepal om een trek in de Himalaya’s te doen. De Mee Rebus was heerlijk maar de zaken rondom Nepal was een tegenvaller. Twee keer achter elkaar dezelfde trek doen zie ik niet zitten. Dan zoeken we maar weer wat anders voor november.

Bij aankomst in mijn kamer werkte het internet niet en na drie pogingen in anderhalf uur gaf ik het maar op. Ze waren wel heel klantgericht! Morgen kan ik verkassen naar een hotel een straat verder waar het internet wel goed moet zijn. Ik kon nu al verkassen maar ik had geen zin om alles weer in te pakken. Dat komt morgen wel.

Maleisië, vroeg bier drinken

Malacca (Heeren Inn)

Mijn laatste dag in Malacca alweer en deze dinsdag ga ik er op uit met mijn fisheye lens om te proberen wat andere foto’s dan normaal te schieten. Dinsdag is van oudsher een erg rustige dag in dit toeristische stadje. Als ik geluk heb zijn er weinig mensen in mijn foto’s.

Na de lunch slenter ik langs de Porta de Santiago en beklim in de warmte van de vroege middagzon de trappen van Bukit St. Paul. Wanneer ik naar beneden kijk begrijp ik wat er moet gebeuren om deze plaats nog mooier te maken. Maar de moslims in Malacca begrijpen dit niet! Het is onvoorstelbaar dat een lelijk voormalig schoolgebouw uit de jaren zestig niet wordt gesloopt. De moslims zijn er op tegen omdat er een Islamitisch museum in is gevestigd. Ook het politiebureau met haar lelijke kobaltblauwe dak is een doorn in het oog. Misschien later? De tijd gaat hier nu eenmaal langzamer dan in Europa.

Aan de andere kant van de heuvel meer lelijke gebouwen en de braderie naast het Stadhuys maakt het ook niet mooier. Dancing Queen en Billy Jean schallen uit de luidsprekers over Dutch Square, snel weg en op pad naar het Discovery Café.

Een gezellige middag met vrienden en vroeg naar bed. Ik kan de slaap wel gebruiken, ik voel me doodop.

Maleisië, een vroege verrassing

Malacca (Heeren Inn)

Gisterenavond had Bob Teng me uitgenodigd voor een “Dim Sum” ontbijt. In het verleden heb ik de uitnodigingen al zo vaak af geslagen dat ik er niet meer onderduit kon. Ik bleef wat langer dan normaal op bed liggen en om half tien was ik bij het Discovery Café. Bob had de telefoon net in de hand om te bellen waar ik bleef!
Bij het “Ban Hing Xiang Tea” theehuis wat het een drukte van jewelste. Drie shophouses waren aan elkaar geregen tot één groot restaurant waar een half dozijn obers en serveersters met grote aluminium dienbladen vol met heerlijkheden rond gingen. Groene en zwarte thee wordt er zonder te vragen geserveerd! Gebakken, gefrituurd en gestoomde hapjes op kleine schaaltjes. Groente, kippen en varkensvlees, garnalen en vis worden in tientallen verschillende varianten bereid. Nu ben ik toch al niet zo’n grote eter, laat staan dat ik me ‘s morgens te goed kan doen aan al die heerlijkheden. Toch heb ik goed mijn best gedaan! En het was heerlijk.

Ik bedankte Bob voor zijn gastvrijheid en een vriend van hem zette mij af bij het Mahkota Parade Shopping Center, niet hier maar aan de overkant moest ik opdracht 2 van deze trip vervullen. Het kopen van een kleine reiskoffer.
‘Ik weet het!’ ‘Ik weet het!’
Vaak hebben jullie me horen zeggen dat de rugzak voldoende was maar nu de luchtvaartmaatschappijen steeds moeilijker gaan doen over de bagage voor de cabine heb ik besloten om toch maar zo’n ding aan te schaffen. Hoofdzakelijk voor het reizen heen en weer tussen Nederland en mijn verre bestemmingen. Ik laat dan gewoon achter wat ik (nog) niet nodig heb en verwissel de kleding gewoon voor de juiste kleding wanneer dat nodig is voor mijn volgende bestemming. De echte merken kostten me gewoon teveel! € 400,- voor een klein koffertje vindt ik echt te gek, ondanks de tien jaar garantie die ze garanderen! Dus mijn oog viel op een zwarte felgekleurde koffer van ongeveer € 85,-. Beperkte garantie en een voor mij onbekend merk maar het zag er zeker zo goed uit als de Samsonite en Delsey’s die ik had gezien.
En hier presenteer ik dan mijn nieuwe reisgenoot.

Na de kip Tandoori als avondeten liep ik nog even langs het Discovery Café om mijn oude vriend Patrick Teo te begroeten. Hij is nu druk met darts en ik had geen zin om bier te drinken. Het gevolg was dat ik alweer om half tien op bed lag. Even de weinige foto’s controleren en weer slapen.

Morgen is een drukke fotografie dag.