Borger (Op een parkeerplaats), zaterdag 4 mei 2019Half zeven op deze ochtend, zonder de hulp van de wekker. Mij maakt het weinig uit want ik heb wat tijd om mijn eigen dingen te doen.Het is heerlijk weer, de zon schijnt en de rijp op het gras kraakt onder mijn schoenen op weg naar het toilet. Ik laat Lyka vandaag niet zelf wakker worden maar roep haar om iets na acht uur. Op de camping maak ik ook altijd extra gebruik van het toilet, een vorm van voorpoepen, mezelf helemaal leegmaken zodat ik de komende dagen weer een buffer heb. En die buffer hebben we wel nodig want onderweg nemen we het er goed van.
Het is weer tijd voor een stevig en smakelijk ontbijt. Ook vandaag staan er ook weer bijna tien kilometers op het wandelprogramma. Vandaag gaan we naar naar Bourtange, een oud vestingstadje in Groningen aan de Duitse grens. Vreemd hoe neerbuigend wij altijd doen tegen het verre Groningen en Friesland terwijl die deelnemers waren aan de eerste confederatie van de “Zeven Provinciën” in 1579. Bourtange is een soort Efteling maar dan in het ècht.
Het is zaterdag dus moeten we eerst nog even lang de Aldi om verse groenten en wat delicatessen voor ’s avonds bij de TV in te slaan. Ja! TV, gelukkig hebben wij zo’n plat ding in de camper en af en toe kijken we ook naar de Nederlandse zenders, waar we ook zijn. Gewoon via 4G zend de telefoon de digitale bits en bytes naar de TV. En we zijn nog nooit iets tekort gekomen aan onze KPN-bundel.
Voor € 8,50 per persoon kun je enkele gebouwen binnen de vestingwerken bezoeken, we doen dat maar want we vinden dat deze culturele plaats behouden moet worden. Je mag gratis door het stadje slenteren maar dan kom je niet verder dan de enkele straatjes vol scheve kleine huisjes.
Onze wandeling voor vandaag heeft de vorm van een acht waardoor we twee keer over het plein in het midden van het pittoreske dorpje komen. Tijdens de eerste doorkruising bezoeken we gelijk de oude Synagoge.
Aan de buitenkant hangt een plaquette met de namen van de afgevoerde joodse burgers van Bourtange. Opvallend veel bekende namen! De Beer, Frank, Wolf en ook Hes. Dat maakt het op deze vierde mei toch wel extra bijzonder.
Ook wil ik even een kanttekening maken bij de manier waarop de Nederlandse bevolking is omgegaan met de kampen in het verre-oosten. Haast iedereen kent wel de naam van een kamp vanwaar de joden zijn vertrokken of zijn vermoord. Maar haast niemand kan een kamp opnoemen waar duizenden mannen, vrouwen en kinderen door de Jappen zijn vermoord. Alsof dat minder erg zou zijn geweest want dat waren enge kolonialisten. Heeft de “Bersiap” het leed van deze mensen gerechtvaardigd?
Ook het huisje van de garnizoenscommandant, het zogenaamde “Kapiteinshuisje” ligt op de route. Lyka moet heel hard lachen om de kleine bedstee. Wanneer ik haar vertel wat dat is en waarom het zo klein is gaan haar ogen steeds verder open.
Dan verlaten we de vesting over een van de velen ophaalbruggen en gaan op pad! Al bij de eerste stappen buiten de vesting voelen we dat het vandaag geen aangename wandeling gaat worden. In de verte aan de horizon slaan tientallen metalen windmolens hun armen als maniakken in het rond. Hier op het vlakke Groningse land heeft de noord-westen wind vanaf de Noordzee vrij spel. Het is guur en zuur, we hadden dat kunnen verwachten na het zien van rijp op het gras deze ochtend. “De acht” die we vandaag gaan lopen heeft als voordeel dat we zomaar kunnen besluiten om de wandeling op de kruising af te breken!
Langs de wandeling staan veel borden waar duidelijk op wordt uitgelegd waar je naar staat te kijken en waarvoor het diende. In de soldatendijk is een klein sluisje gebouwd die door de soldaten met hand en tand werd verdedigd. Deze sluis regelde de waterstand in het moeras dat als natuurlijk verdedigingslinie diende voor Bourtange.
De stevige stormachtige wind voert onafgebroken donkergrijze wolken met witte koppen aan. In de verte legen enkele wolken hun tanks en donkergrijze strepen neerslag worden naar de grond getrokken. We kunnen alleen maar hopen dat het voor ons droog blijft want na zo’n hoosbui zal het voor ons zeer oncomfortabel worden. Nederlands lenteweer op haar mooist! Welke klimaatverandering?
De koude wind soupeert veel van onze calorieën op en al snel beginnen we aan onze meegebrachte boterhammen met gebraden saucijsjes. Drie stuks vliegen er na elkaar naar binnen! Zodra er wat hogere begroeiing is wordt de wind en kou minder. We nemen een goed besluit om onszelf bij terugkomst in Bourtange te kietelen de rest van de acht te laten voor wat ze is.
Na negen kilometer vinden we het genoeg en vallen neer op een terras in het midden van de vestiging. Koffie met appelgebak en een cappuccino! In een koud waterig zonnetje genieten we van de warme dranken en de calorierijke versnapering.
Op weg naar de camper wil Lyka nog even naar de stokoude vestingmolen die vrolijk staat te draaien. Zeer interessant om zo’n antiek stukje techniek te zien!
En dat was Bourtange, een aanrader wanneer je een keer in de buurt bent!
Het dorpje dat ik in gedachte had om vannacht te overnachten is wegens de harde wind van de lijst geschrapt. In de camper zoek ik naar een nieuwe bestemming richting het zuiden want morgen is het alweer onze laatste dag van deze korte reis.
Vijf en twintig kilometer naar het westen ligt een interessant terrein waar ik ook nog nooit ben geweest en die ik als kind al wilde bezoeken. Met een omweg via de Jumbo vinden we een mooi beschut plaatsje aan de rand van het dorp.
Ik heb weer wat zin om te koken dus maak ik er wat extra werk van, Schnitzel met broccoli en gebakken aardappeltjes lijkt niets speciaals maar in de camper met twee kleine propaan pitten is het een heel geschuif en gereken om alles tegelijk op tafel te hebben zodat er niets koud op je bord ligt.
Buiten is het 7 graden en waait een stevige noord-westen wind. Binnen snort de kachel en geeft de thermometer 22 graden aan. We zijn na de wandeling in de koude wind en de heerlijke maaltijd aardig rozig en we vechten tegen de slaap. Maar niet voor lang! Al voor tien uur gaan de gordijnen van de alkoof dicht. We hopen dat het morgen ook een droge dag zal zijn.
