België: Een onverwachte rustdag

Overijse (Camping Druivenland), maandag 22 april 2019

Of het nù een goed idee was om na het eten nog een biertje te gaan drinken tegenover de parkeerplaats hou ik nog even in beraad. Het was in ieder geval erg gezellig in “de Club”! Het lokale “Roman” pintje smaakte me goed en de trippel van “Ename” mocht er ook zijn.
Om half tien kwamen we op deze ochtend samen tegelijk uit bed. Een tong van leer en een smaak in mijn mond of ik aan de vloer van een herentoilet met de carnaval had gelikt. Ontbijt? Hou alsjeblieft op! Koffie, en veel, maar eerst twee flesjes sprankelend bronwater tegen de grootste dorst. Alle plannen voor deze korte reis zijn in de war geschopt maar eigenlijk maakt dat ook weinig uit want het reizen met de camper maakt je erg flexibel.
Het enige probleem is eigenlijk dat we de attractie die we voor vandaag hadden gepland voorbij moet worden gereden op weg naar de camping. Het worden dus wat meer kilometers dan verwacht. Het is namelijk campingdag en we moeten op zoek naar een douche. “Camping Druivenland” ziet er op de website prima uit en wij stellen sowieso geen hogen eisen aan een camping. Met dit weer hebben we ook geen elektriciteit nodig want het extra zonnepaneel en de nieuwe dynamo houden alle accu’s tot aan de rand vol.

Om iets over een uur arriveren we op de plaats van bestemming. Eerst is de brandstoftank nog even volgegooid, € 1,39 voor een liter diesel!, en hebben we gezocht naar een supermarkt die op Paasmaandag open is. Helaas Pindakaas, alles is gesloten en uiteindelijk geven we maar op, we moeten het doen met wat er in de koelkast ligt. Het is op de camping een stuk rustiger dan verwacht! Een enorm grasveld is alleen aan de buitenkant gevuld. Ik ga gewoon on het midden staan zo ver mogelijk van alle andere bezoekers. Wel staan er alle nationaliteiten die we hadden verwacht.

Lyka gaat snel naar de sanitaire voorzieningen om haar haar te wassen en haar lichaam te reinigen. Zelf ga ik nog even binnen wat liggen lezen. Dat duurt niet lang want de zon trekt me aan en ik ga lekker buiten in de zon zitten. Totdat ik het door de warmte niet meer kan houden!
Frikandellen met satésaus op brood. We zijn nog nèt niet zover dat we een elektrische frituurpan meenemen maar we hebben het wel eens besproken. Ik ben nu eenmaal een patatman, ik lust het wel elke dag!
De wijzer op de klok draait rustig haar rondjes. Wat is het hier heerlijk rustig! Nu we € 21,- moeten neertellen voor de gebruik van een douche gaan we zitten praten of we dit niet anders kunnen oplossen. We komen bij de plaatselijke zwembaden uit. Ik heb die verhalen wel eens zitten aanhoren van andere zwervers met een oudere camper. Voor € 6,- tot € 10,- samen douchen is toch heel wat anders dan € 23,-. Voor het verschil kunnen we veel lekkeren dingen eten of 100 kilometer verder rijden.

Avondeten is gemakkelijk en relaxed zoals alles vandaag. Koreaanse noedelsoep met zeevruchten en met garnalen voor Lyka. De rustdag wordt afgesloten met twee afleveringen van de serie “Snowfall”. Het eerste seizoen heeft potentieel en we zijn het na bijna twee uur erover eens dat we morgen weer twee afleveringen kijken.
Welterusten.

België: Streepjes op de benen

Brakel (parkeerplaats Sint-Franciscustehuis), zondag 21 april 2019

Bij elk geluid, in welke toonsoort of volume dan ook werd ik wakker. Dat kan als minder prettig overkomen maar vertrouw me het heeft ook zijn voordelen. De alertheid geeft me een veilig gevoel. Vanaf zes uur arriveerde het verplegend personeel in een onafgebroken optocht. De meeste auto’s smetteloos wit zoals ongetwijfeld de uniformen van het personeel in het verpleegtehuis.
Tranen wellen op in mijn slaperige ogen. Dit moet toch ècht een einde zijn dat je niet wil meemaken? Het zal er best wel gezellig en goed zijn maar persoonlijk kijk ik uit naar mijn oude dag in de tropen. Ruisende palmen, koude biertjes en goed Aziatisch eten.
Niets weggooien en alles opeten is het devies onderweg, maar niet voor een stuk oud stokbrood van een euro bij de Lidl. Nee, er zijn enkele winkels op loopafstand in het dorp, en dan moet het toch wel heel erg gek zijn dat je in België op zondagochtend geen vers brood kan kopen! De Aldi blijkt gesloten maar de warme bakker heeft klandizie zoals op elke andere dag van de week. Vijf verse harde bollen en een vers stokbrood, mijn Paaszondag kan al niet meer kapot.
Terug in de camper treffen we voorbereidingen voor de wandeling van vandaag. Het gpu bestand is van mijn MacBook naar de Garmin geladen. Ook de de laatste actuele kaart van http://garmin.openstreetmap.nl/ is geladen. Een grote boerenomelet van vier eieren met veel groenten is het ontbijt èn de versnapering voor tijdens de wandeling. We doen onszelf niet te kort. Een literfles koude thee, zelf gezet, en we zijn klaar om op pad te gaan.
De “Weerwolf wandelroute” van “Toerisme Oost-Vlaanderen” is volgens de website rond de 11 kilometer. Uit ervaring weet ik dat het meestal wel wat meer is. Voor ons is vanaf de parkeerplaats naar het dichtstbijzijnde punt van de wandeling ongeveer anderhalve kilometer. De camper gaat op slot en er liggen ruim 14 mooie kilometers wandelen door het landschap van “De ronde van Vlaanderen” op ons te wachten.

Wat ons het eerste opvalt is dat ook in België het afvalbeleid voor grote problemen zorgt. Je zou toch denken dat een instelling als een afvalophaaldienst zou kunnen leren van de fouten van een ander? Nee dus, ook in België is het moeilijk om een openbare vuilnisbak te vinden waar je als camperaar je afval kwijt kan.

Na anderhalve kilometer zijn we dan op de route!

Het valt ons meteen op dat er veel verschillen landschappen door elkaar heen lopen. Het is heerlijk weer en de zon klimt steeds hoger. De schaduwen van de bomen en de bossen beschermen ons tegen de brandende zon. Helaas zijn er maar weinig plaatsen waar we even kunnen rustig kunnen zitten en genieten van onze broodjes boerenomelet en een broodje “Old Gouda”. We gaan dus maar wat langzamer lopen terwijl we de broodjes en de koude thee delen.

Langs het pad staat een kleine kapel die langzaam door een boom omver wordt geduwd. Dit moet natuurlijk worden gefotografeerd. Het is voor mij symbolisch voor de tijd waarin we leven: De natuur duwt de gevestigde religies omver! En zo zal het ook op de lange termijn zijn. Het massaal gebruiken van elektronische communicatie zal een grotere verandering zijn voor de mensheid dan de “Industriële Revolutie”. Hoeveel CO2 zal er ontstaan voor het opladen van al die mobiele telefoons en tablets per dag?

Steeds minder mensen rukken zich los van een klein beeldscherm en gaan de natuur in. De natuur waar wij allemaal vandaan zijn gekomen en waar we allemaal weer tot terug zullen vervallen. Atomen en moleculen, wie denkt daar nog aan wanneer Eric Wiebes verklaard dat houtpellets CO2 neutraal zijn? Geloven ze ècht dat de bevolking zo dom is? Het is allemaal heel simpel uitgelegd! De fossiele brandstoffen zijn allemaal ontstaan door planten die CO2 aan de atmosfeer hebben onttrokken. Dan zijn steenkool en diesel toch ook CO2 neutraal?

Kijk, “Groen en Blauw” op een Paasmaandag, dat is hoogstwaarschijnlijk uniek in het gehele universum. Een CO2 stofzuiger die door het bedrijfsleven met een winstoogmerk van de aarde is verbannen. En wij, de menselijke bewoners van de aarde krijgen de schuld van alle ellende èn de rekening!

Na de wandeling kan ik meteen aan de slag in de camper. Het huisvuil moet worden weggebracht en de foto’s moeten worden verwerkt. De saaie “Amstel Gold Race” op de radio.
Lyka begint tijdens het omkleden hard te lachen en ik kijk verbaasd op van het toetsenbord. Het kleine stukje onbedekt been tussen haar sokken en legging is duidelijk verkleurd door de voorjaarszon! Ze heeft twee streepjes op haar benen. Het is ècht grappig en lijkt nog het meest op een Nieuw Zeelandse Tribal! Stokbrood, een blauwe kaas van “Arnold de Kaasboer” en olijven, ik krijg een gevoel dat de avondmaaltijd weer een eenvoudige zal zijn! Hahahahaha, daar hou ik wel van.
En dan klinkt een magische stem uit de JBL-Go, Mathieu van der Poel zet alle favorieten te kijk en wint tegen alle verhoudingen in de “Amstel Gold Race”. Wat een schitterende afsluiting van deze mooie dag.

België: Een ontwaakte geest?

Brakel (Sint-Franciscustehuis), zaterdag 20 april 2019

Het is bijna vijf maanden geleden dat ik mijn gedachten en gevoelens op dit weblog publiceerde. Er is in die vijf maanden ontzettend veel gebeurd! De meeste zaken wil ik het liefst zo snel mogelijk vergeten maar andere zaken kan en mag ik gewoonweg niet vergeten.
Het gaat allemaal te diep, is geestelijk erg zwaar en is vaak ook te persoonlijk. Gelukkig zijn de zaken met de gemeente Zaltbommel in een stroomversnelling geraakt. Er wordt nu dan ècht aan gewerkt en voor het eerst in ruim veertien jaar heb ik het idee dat er door de gemeente serieus naar wordt gekeken. Ik weet het! Een zwaluw maakt nog geen zomer maar ik kan het me haast niet voorstellen dat ze aan de hogeweg zo’n dikke plank voor hun kop hebben.

Dan naar het positieve! De zon en de weersverwachting gaven weer kriebels in mijn buik. De camper staat al maanden gereed om te vertrekken maar met een zwaar hoofd en depressieve buien is het beter om thuis onder het dekbed te blijven. Gisteren won het positivisme dus besloten we tijdens het eten om zelfs een paar dagen weg te gaan. Inclusief een overnachting op een camping om een keer te douchen, dan worden het zeker wel vijf tot zes dagen. Afhankelijk van het weer en mijn knie.
Wandelen is het hoofddoel van deze week. “Toerisme Oost-Vlaanderen” heeft veel mooie wandelingen maar die zijn (helaas) vaak te ver weg om voor twee à drie dagen er naartoe te rijden. Nu we aardig wat langer gaan is het zeker de moeite om wat verder van huis te gaan.
Alles waarvan we denken dat we het kunnen gebruiken slepen we van de keuken naar de camper. Mochten we wat zijn vergeten dan kopen we het onderweg! Alleen maar binnenwegen brengen ons tot ver onder Brussel. Dan is 275 kilometer plotseling een enorme afstand. Daar hebben we dus een hele dag over gedaan! Ik ben aardig moe en mijn knie speelt ook op van de positie die ik tijdens het autorijden aanneem. De bediening van koppeling is ook geen goede oefening.

Met een pijnlijke knie en volledig opgebrand parkeer ik “de Oude Dame” op de parkeerplaats voor het “Sint-Franciscustehuis” nabij Brakel. Niet de Nederlandse Brakel dus! Dit is Brakel is Vlaanderen. Het is toch ook weer even wennen voor me. Je parkeert namelijk gewoon bij vreemden voor de deur en tegenwoordig is niet iedereen daarvan gediend. Het is gewoon afwachten en kijken of het rustig blijft. Het is een prima plaatsje naast een doorgaande weg maar ik kan me niet voorstellen dat het op de avond voor Pasen erg druk op de weg zal zijn.
Om kwart over zes hebben we nog steeds niemand gezien en terwijl de opstelling van AJAX tegen Groningen op het beeld verschijnt trek ik het eerste blik bier van de avond open. Lijka ligt een dutje te doen in de alkoof, ook vermoeid van alle indrukken!
Het maakt allemaal niets uit want we hebben een eenvoudige maaltijd gepland. Een simpele maaltijd salade met een vers stokbrood, dat smaakt in de camper heel anders dan thuis aan de keukentafel.